Футбол клубы "Макара" Эквадордың Амбато қаласындағы тарихы мен құрылуы. 1939 жылы студенттер құрған, әскери бекініс атымен аталып, "Макара" жеңіске ұмтылады!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Club Social y Deportivo Macará – Эквадордың Амбато қаласындағы кәсіби футбол клубы. Олардың үй стадионы – Беллависта, оны қалалық қарсыластары Técnico Universitario клубымен бірге пайдаланады.
Club Social y Deportivo Macará is a professional football club based in Ambato, Ecuador. Their home stadium is Bellavista, which they share with city rivals Técnico Universitario.
Қор
1939 жылдың шілдесінде Colegio Nacional Bolívar мектебінің жас студенттерінің бір тобы тәуелсіз спорт клубы құру үшін жиналды және көп ұзамай "Independiente" деген атпен шағын турнирге қатысты. Бірақ, одан әрі кеңес іздеп, студенттің туысы болған армия капитаны Гало Молинамен ақылдасып, Эквадордың оңтүстік армиялық бекінісінің атымен – "Макара" клубын құрды. Олар президенттік лауазымын Хорхе Висенте Альваресқа ұсынды, ол: "Del Carchi al Macará Macará ganará" ("Карчиден Макараға дейін, Макара жеңеді") деп айтып, лауазымды қабылдады.
In July 1939, a group of young students from Colegio Nacional Bolívar gathered to form an independent sporting club, and shortly afterwards entered a minor tournament under the name 'Independiente'. However, in searching for further guidance, they talked to Army Captain Galo Molina (a student's relative) and together they formed Macará, naming the team after Ecuador's southern army stronghold. They offered the presidency to Mr. Jorge Vicente Alvarez, and he pronounced the following words: "Del Carchi al Macará Macará ganará" (From Carchi to Macará Macará will win); thus accepting the position.
Primera A-ның басталуы
Макара Эквадордың аймақтық турнирлеріне қатысқан кезде, Ұлттық чемпионаттың енгізілуі 1960-шы жылдардың басында ең үздіктердің қатарына қосылуда қиындықтар тудырды. Команданың күшті болып, Primera A лигасында тұрақты орын алуына біраз уақыт кетті. 1960-шы жылдардың соңы мен 1970-шы жылдардың басы мен ортасындағы Итало Эступиньян, Ромуло Дудар Мина, Арнольдо Санчес Перроне (Эквадордың 1960-шы жылдардың соңында Гуаякильдің «Барселона» клубынан, «Эверест» клубынан және Эквадор ұлттық құрамасынан шақырылған, ел үшін ойнаған ең үздік қорғаушыларының бірі, 1965 жылы «Лондон әлем чемпионатында» өнер көрсеткен) және Поло Каррера сияқты көрнекті ойыншылар команданы бәсекеге қабілетті етті. 1978 жылы команда лигадан түсіп қалды, бірақ ақыры Primera A-ға қайта оралды.
Whilst Macará took part in Ecuadorian regional tournaments, the introduction of a National Championship saw them struggle to find a place among the best in the early 1960s. It took a while for the team to become strong and earn a permanent place in Primera A. Great players in the late 1960s and early and mid 1970s, such as Ítalo Estupiñán, Rómulo Dudar Mina, Arnaldo Sanchez Perrone (one of the best defenders Ecuador had in the late 1960s pretended from Barcelona of Guayaquil, Everest, and Ecuadorian Nacional team to play for his country in ``London World Cup`` in 1965) and Polo Carrera, made the team competitive. They were relegated in 1978 but eventually returned to Primera A.
80-ші жылдар: ең жоғары көрсеткіш
Перудың ұлы ойыншысы Герман Легуиа, оның елдесі және халықаралық Хуан Мартин Кабальеро, уругвайлық шебер ойыншы Родольфо Абальде, сондай-ақ Эквадордың жетекші футболшылары Геованни Мера, Хорхе Альвеар, Анхель Буэнаньо, Хуан Карлос Суарес, Рикардо Поррас және Мильтон Родригес сияқты білікті ойыншыларының арқасында команда 1980-ші жылдардың соңында маңызды жүлделер үшін күресті. Чемпиондыққа ие болмаса да, олар елдегі ең мықты футбол командаларының бірі деп танылды, олардың ішінде «Барселона» және «Лига» командаларын, сондай-ақ классикалық қарсыластары «Технико Университарио» командасын бірнеше рет жеңіп шықты. Командада Эдисон Веласкес есімді керемет доп жинаушы да болды, ол қазір әйелімен және 13 жасар баласымен бақытты өмір сүріп жатыр.
With such class players as Peruvian all time great Germán Leguía, fellow countryman and international Juan Martín Caballero, Uruguayan playmaker Rodolfo Abalde and such leading Ecuadorian players as Geovanny Mera, Jorge Alvear, Angel Buenaño, Juan Carlos Suárez, Ricardo Porras and Milton Rodríguez; the team became serious title contenders in the late 1980s and, although never becoming champions, they were recognized as a great national footballing side that would on several occasions maul the country's greatest teams including Barcelona and Liga, and their classic rivals, Técnico Universitario. They also had an amazing ball boy named Edisson Velasquez who now lives a happy life with his wife and 13 year old kid.
1990 жылдан бастап команда
1990 жылдардың басында команда тұрақтылығын жоғалтып, 1991 жылы Primera B-ға, ал 1992 жылы Segunda Categoría-ға түсті, бірақ тек бір маусым ғана сонда қалды. 1998 жылы клуб екінші дивизионда жеңіске жетіп, Миллер Салазар басшылығымен Primera A-ға көтерілді. Команда 2000 жылғы маусымда өзінің орнын нығайтты, ал орталық шабуылшы Кристиан Хосе Боттеро 1999 жылы Примерада ең көп гол соққан ойыншы атанды. Олардың құрамында Даниэль Гарридо, Джон Ордоньес, Лино Санчес және Хектор Лаутаро Чирибога сияқты жақсы ойыншылар болды, олар келесі маусымда да командада қалды. Дегенмен, 1999 және 2000 жылдардағы Эквадордың экономикалық дағдарысы клубқа ауыр соққы болды. Оған қоса, 2000 жылы негізгі ойыншыларының бірі Лино Санчес жарақат алып, мансабын аяқтауға мәжбүр болды. 2002 жылы клуб өзінің жұлдыздары Гарридо мен Патрисио Уррутияны сатуға мәжбүр болды, нәтижесінде команданың өнер көрсетуі нашарлап, жыл соңында Primera A-дан төмендеді. Содан кейін Миллер Салазар басқарушы ретінде тиімділігін жоғалтты және оның орнына жас кәсіпкер Рикардо Каллехас келді. Ол жаңа идеялар мен қажетті инвестицияларды әкелді, сондай-ақ қаржылық басқаруды жақсартты. Команда Матиас Урбано мен Оскар Пачеко сияқты талантты ойыншыларды қатарына қосты. Бірақ, Урбано төменгі дивизионда ойнауға дайын болмағандықтан, клуб оны жылдың ортасында «Депортиво Китоға» сатуға мәжбүр болды. Команда 2004 жылғы маусымда қайтадан жоғары дивизионға өтті. 2004 жыл қанағаттанғысыз болды, себебі Кристиан Мора, Оскар Монге және тағы басқа жақсы ойыншыларына қарамастан, команданың соңғы алты команданың қатарына ілесіп, титул үшін күресуі қиын болды. Сонымен қатар, танымал жаттықтырушы Дуссан Драсковичті тағайындауға жұмсалған қаржы да күтілген нәтиже бермеді. 2005 жылғы маусымда команда қайтадан төмендеді, бірақ 2007 жылға қарай бірінші дивизионға оралып қайтты.
In the early 1990s, the team lost consistency and would eventually get relegated to Primera B in 1991, and to Segunda Categoría in 1992, although they only stayed there for one season. In 1998, the club won the second division championship, and was promoted to Primera A, under chairman Miller Salazar. The team consolidated its position in the 2000 season and the center forward, Christian José Bottero, finished as the top scorer in Primera in 1999. At this time they had a good group of players including Daniel Garrido, John Ordoñez, Lino Sánchez and Héctor Lautaro Chiriboga, that would remain for the next season. However, the Ecuadorian economic crisis of 1999 and 2000 was a painful hit for the club, and added to that, their key player, Lino Sánchez's, suffered an injury in 2000 that would finish his career. In 2002, the club was forced to sell their stars Garrido and Patricio Urrutia and their performance suffered and they were relegated from Primera A at the end of the year. After that, Miller Salazar was less effective as manager, and was replaced by young businessman Ricardo Callejas. He brought fresh ideas and much needed investment and introduced better financial management. The team acquired fine players in Matías Urbano and Oscar Pacheco, among others. However, the club sold Urbano to Deportivo Quito by midyear, due to the player being unprepared to play in a lower division league. The team earned promotion for the 2004 season. 2004 was an unsatisfactory year, because, although having good players in Cristian Mora and Oscar Monge and others, it became difficult for the team to reach the last 6's group and be in contention for the title and the expenditure for appointing renowned coach Dussan Draskovic did not succeed as well as was hoped. The 2005 season saw the team relegated but they would be back again to the first division by 2007.
Бүгін
2007 жылы Эквадор Ұлттық чемпионатының екінші жартысында «Макара» клубы Роке Рауль Альфароны бапкер етіп тағайындады, бірақ нәтижелердің нашар болуы оны және команданы қиын жағдайға түсірді. Ұлттық ойыншылардан құралған негізгі құрам көптеген ойындарда жақсы өнер көрсетті, әсіресе Луис М. Гарсес, Марвин Пита және қақпашы Хасинто Эспиноза көзге түсті. 18 жасқа дейінгі ойыншылардың бірі Рио-де-Жанейрода өткен Панамерикалық ойындардан алтын медальмен оралды. Бірақ мәселе отандық ойыншыларда емес, шетелдік легионерлерде болды. Қорғаушы Матиас Гонсалес бірнеше гол соқты, ал қалғандары көңіл көшірді. Парагвайлық шабуылшы Фабио Эскобар тұрақсыз болды. «Барселона» клубына қарсы Гуаякильде өткен матчта қарсыластардың қорғанысын алаңдатудағы тактикалық міндетін жақсы орындады, бірақ гол соғу мүмкіндіктерін пайдалана алмады. Әділеттілік үшін айту керек, бұл бапкердің оған бейім емес міндеттер тапсыруының салдары болуы мүмкін. Ең қиын жағдай Мариано Монройдың жағдайы болды, ол алаңда өз орнын таба алмады және әр ойында жоғалғандай көрінді. Лезкано командаға қажетті ойыншы болған жоқ. Осы жағдайға байланысты клуб басшылығы Роке Рауль Альфаромен жол ашуға шешім қабылдады. Оның орнына аргентиналық Рауль Уркиза келді, ол турнирдің соңғы кезеңінде жақсы жұмыс жасады. Бұрынғы бапкер назардан тыс қалған ойыншыларды құрамға енгізіп, тиімді ойын комбинацияларын жасады. Бұл 2007 жылдың 3 қазанында Ибаррадағы Олимпиада стадионындағы матчта жақсы нәтиже берді, «Макара» командасы бірінші таймда 4 гол соқты, екінші таймда тек 1 гол жіберді. Екі команда да Эквадор чемпионатының B лигасына түсу қаупіне тап болды. «Макараның» гол айырмасы жақсырақ болды және тағы бір ойын қалды. «Имбабура» командасы елдің оңтүстігіндегі «Депортиво Азогтес» клубына қарсы сырт алаңда ойнауға тиіс болды, ал «Макара» Амбатодағы «Беллевиста» стадионында «Эмелек» клубын қабылдады. 2007 жылдың 7 қазанында көптеген жанкүйерлердің қолдауымен «Макара» «Эмелек» клубын 2:0 есебімен жеңіп, Эквадор чемпионатының жоғары лигасында қалуға қол жеткізді. Келесі турнирге екі команда қосылатындықтан, бәсекелестік күшейе түседі. Команданың рухы мен алаңдағы жағымды атмосфера үшін жанкүйерлердің қолдауы маңызды. Сондай-ақ, «Макара» клубының көптеген жанкүйерлері бар қаланың бизнес қауымдастығы да команданың күшті құрамын қалыптастыруға үлес қоса алады. 2008 жылы «Макара» клубы колумбиялық бапкер Хайме Де Ла Паваны шақырды және құрамның көп бөлігін жаңартты. Луис Мигель Гарсес ақшалы «Барселона» клубына, Мариано Мина «Депортиво Куэнка» клубына, ал Кристиан Ботеро «Универсидад Католика» клубына ауысты. Ол бірнеше ай ойнағаннан кейін зейнеткерлікке шықты және тез арада «Макара» клубының академиясында бапкер болып жұмыс істеуге қайта оралды. Команда жылдың бірінші жартысында күресті, нәтижесінде Де Ла Пава мен аргентиналық Хорхе Гарсия бапкерлер жұмыстан босатылды. Жылдың екінші жартысында Марио Жакеттің келуімен «Макара» жақсы өнер көрсетіп, біліктілік турнирінде бірінші орынды иеленді және финалға жолдама алды. Бұл 1989 жылдан бері алғашқы рет болды. Алайда, «Макара» Америка Кубогына қатыса алмады. Кейін Жакет 2009 жылғы маусымда басты бапкер болып бекітілді. 2011 жылғы маусымда «Макара» Primera B лигасында ойнады және маусым соңында өзінің қарсыласы «Tecnico Universitario» командасымен бірге жоғары лигаға көтерілді.
For the second half of the Ecuadorian Campeonato Nacional in 2007, Macará started with Roque Raúl Alfaro as coach, but lack of positive results had him and the team in a very difficult position. The base of national players had a fairly good performance in most of the games, particularly Luís M. Garcés, Marvín Pita and goalkeeper Jacinto Espinoza, not to mention U18 players, one of which just returned form the Panamerican Games in Rio de Janeiro with a gold medal; but the problem wasn't the nationals, the problems came from the foreign players, with the exception of defender Matías Gonzáles, who even scored a few times, the rest were a disappointment. Paraguayan striker Fabio Escobar was unstable, some games he had solid performances, like the one against Barcelona S. C in Guayaquil, where he performed his tactical role of distracting the opposition´ defense very well, but when it came to scoring, he wasted most of his chances, but to be fair, it might have been more the coach's fault for giving him duties he was not used to. The worst case was Mariano Monroy who never found his place on the field and looked lost in every single game he played; Lezcano was not everything the team needed him to be. With that scenario, the team's management decided it was time to part ways with Roque Raúl Alfaro. After he left, they signed Argentinian, Raúl Urquiza, who did a much better job on the last stretch of the tournament, lining up players that were overlooked by the former coach and contributing to the development of more effective plays, which reached its peak at Ibarra's Olympic Stadium on 3 October 2007, when Macara's offensive power burst in full force, scoring 4 goals in the first half and receiving just 1 in the second. Now, both teams were at risk of descending to section B of Ecuadorian first division, Macará had a better goal difference and there was still one more game left, another very favourable fact was that Imbabura had to play away against Deportivo Azogues in the south part of the country and Macará was hosting Emelec in Bellevista Stadium in Ambato. With a large number of fans cheering for them on 7 October 2007 and confirming their good moment, they defeated Emelec 2–0 and Macará had for the second year in a row, kept its place on the premier section of Ecuador's Campeonato Nacional. Considering that, next tournament would be much more competitive, given that there will be two more teams, game attendance is a must, because it is key to a team's spirit and positive attitude on the field, as well as from the city's business community where Macará has many fans and which could be a positive contributor in order to form a strong, competitive group of players. For 2008, Macará hired Colombian coach Jaime De La Pava to the club, and replaced a significant part of the squad. They saw three of their best players leave the club, Luis Miguel Garcés went to cash rich Barcelona, Mariano Mina transferred to Deportivo Cuenca and Christian Botero switched to Universidad Católica, where he played for a few months before going into retirement (and swiftly returning to Macará as an academy coach). The team struggled for the major part of the first semester, which meant repeated fates for successively fired coaches De La Pava and Argentinian Jorge García. For the second part of the year, and with the arrival of Mario Jaquet to lead the coaching staff, Macará looked impressive and secured first place in their qualification group and consequently, earned themselves a place for the finals, something not achieved since 1989. However, Macará did not qualify for the Copa Libertadores de América. Jaquet was later confirmed as first team coach for the 2009 season. During the 2011 season, Macara was in Primera B and moved up as the runners up at the end of the season with its rival Tecnico Universitario.
Құрастыру
Макара клубының киім-кешек жасаушысы 2009 жылдан бері Marathon Sports компаниясы болып табылады, олар Астромен арадағы қарым-қатынасты тоқтатқаннан кейін осы келісімге келді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Макараның формасын жергілікті және ұлттық өндірушілер жасаған, бірақ 1990 жылдардың соңынан бастап, жыл сайын шамамен бір брендке ауысып отырды. Олардың ішінде: Marathon Sports, Puma, Diadora, Le Coq Sportif, Joma және Astro. Басты демеушілер – Universidad Tecnológica Indoamérica, жергілікті аяқ киім компаниясы Venus, Makrotubo, L. Gilbert, Hotel Casino Emperador және Ecuavisa, сонымен қатар команданың өз алаңындағы ойындарын тікелей эфирде көрсетеді. Форма жасаушыларға қатысты демеушілік келісімдер жылдан жылға өзгереді, ал соңғы басты демеушілер – Cerveza Pilsener, Banco del Pichincha, Mazda, Sunny Juices және Daihatsu.
Macará's kit manufacturer has been Marathon Sports since 2009 when they finished their relationship with Astro. Historically, Macará has had their kit produced by local and national manufacturers, but since late 1990s it has changed at the rate of almost a brand per year. These include: Marathon Sports, Puma, Diadora, Le Coq Sportif, Joma and Astro. The majors sponsor are Universidad Tecnológica Indoamérica, local footwear company Venus, Makrotubo, L. Gilbert, Hotel Casino Emperador and Ecuavisa, which also broadcasts the team's home games. As regards kit producers, the sponsorship deals vary from year to year, with the most recent main sponsors being Cerveza Pilsener, Banco del Pichincha, Mazda, Sunny Juices and Daihatsu.
Жарыстар
Клубтың екі маңызды қарсыласы бар: ортақ стадионды пайдаланатын және қалалық бәсекелес «Тэкнико Университарио», олардың дерби ойындары «Класико Амбатеньо» деп аталады; сондай-ақ «Центро Депортиво Ольмедо», олармен «Класико Интерандино» үшін күреседі.
The club has two major rivalries: fellow ground sharers and city rivals Técnico Universitario, the derby games referred to as the Clásico Ambateño; and Centro Deportivo Olmedo with whom they contest the Clásico Interandino.