Дауылды ауа-райы жүйелері: мезо масштабты конвекциялық жүйелер (MCS) – ұзақ сақталатын, кең аумақты дауылдар жиынтығы. Құрылымы, пайда болу себептері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үлкен масштабта ұйымдастырылған найзағайлар кешені
Complex of thunderstorms organized on a larger scale
Мезомасштабты конвективті жүйе (ММС) – жеке найзағайлардан гөрі іріктеліп ұйымдастырылған, бірақ экстратропикалық циклоннан кіші масштабтағы найзағайлар кешені. Ол әдетте бірнеше сағат немесе одан да ұзаққа созылады. Мезомасштабты конвективті жүйенің жалпы бұлт және жауын-шашын үлгісі дөңгелек немесе сызықтық пішінде болуы мүмкін, сондай-ақ тропикалық циклон, шквалдық фронттар, көлдің әсерінен туындаған қар, полярлық төмен қысым аймақтары және мезомасштабты конвективті кешендер (МКК) сияқты ауа райы жүйелерін қамтиды. Әдетте, бұл жүйелер ауа райы фронттарының жанында қалыптасады. Жылы мезгілде құрлықта пайда болатын түрлері Солтүстік және Оңтүстік Америка, Еуропа және Азияда кездеседі, ең жоғары белсенділік кешкі және түнгі сағаттарда байқалады. Тропиктерде дамыған МКС түрлері көктем мен күз арасындағы жылы маусымда дамулары үшін тропикалық конвергенция аймағын (ТКЗА) немесе муссондық ойыстарды пайдаланады. Көлдегі қар жолақтары – ерекше жағдай, олар салыстырмалы түрде жылы су бетінен өтетін суық ауаның әсерінен пайда болады және күзден көктемге дейін қалыптасады. Полярлық төмен қысым аймақтары – суық маусымда жоғары ендіктерде қалыптасатын МКК-нің екінші ерекше класы. Бастапқы МКС жойылғаннан кейін, оның қалдық мезомасштабты конвективті шұңқырымен (MCV) байланысты жаңа найзағайлар пайда болуы мүмкін. Мезомасштабты конвективті жүйелер АҚШ-тың Ұлы жазықтар аймағындағы жауын-шашын климаты үшін маңызды, өйткені олар аймаққа жылдық жылы маусымның жартысына жуық жауын-шашын әкеледі.
A mesoscale convective system (MCS) is a complex of thunderstorms that becomes organized on a scale larger than the individual thunderstorms but smaller than extratropical cyclones, and normally persists for several hours or more. A mesoscale convective system's overall cloud and precipitation pattern may be round or linear in shape, and include weather systems such as tropical cyclones, squall lines, lake effect snow events, polar lows, and mesoscale convective complexes (MCCs), and generally forms near weather fronts. The type that forms during the warm season over land has been noted across North and South America, Europe, and Asia, with a maximum in activity noted during the late afternoon and evening hours. Forms of MCS that develop within the tropics use either the Intertropical Convergence Zone (ITCZ) or monsoon troughs as a focus for their development, generally within the warm season between spring and fall. One exception is that of lake effect snow bands, which form due to cold air moving across relatively warm bodies of water, and occurs from fall through spring. Polar lows are a second special class of MCS which form at high latitudes during the cold season. Once the parent MCS dies, later thunderstorm development can occur in connection with its remnant mesoscale convective vortex (MCV). Mesoscale convective systems are important to the United States rainfall climatology over the Great Plains since they bring the region about half of their annual warm season rainfall.
Анықтама
Мезомасштабты конвекциялық жүйелер – бұл дөңгелек немесе сызықтық пішінді найзағай аймақтары, олардың бір бағыттағы өлшемі немесе одан да көп, бірақ экстратропикалық циклондардан кіші болады. Оларға тропикалық циклондар, шквалдық фронттар және мезомасштабты конвекциялық кешендер (МКК) сияқты жүйелер кіреді. MCS – бұл MCC-нің қатаң өлшем, пішін және ұзақтық талаптарына сай келмейтін жүйелерді қамтитын көбірек жалпылама термин. Олар әдетте ауа райы фронттарының жанында қалыптасып, 1000-500 мб қалыңдығы бар дифлюенция аймақтарына жылжиды, онда төменгі және орта деңгейдегі температура градиенті кеңейеді. Бұл, әдетте, найзағай топтарын экстратропикалық циклондардың жылы секторына немесе жылы фронттардың оңтүстігіне қарай бағыттайды. Олар тропиктердегі кез келген конвергенция аймақтарында да пайда болуы мүмкін. Жақында жасалған зерттеу көрсеткендей, олардың пайда болуына жер бетінің температурасы күндіз бен түн арасында 5 градустан артық өзгеруі себеп болады. Олардың пайда болуы бүкіл әлемде, алыс Шығыстағы Мейю фронтынан бастап, тропиктердің тереңдігіне дейін байқалған.
Mesoscale convective systems are thunderstorm regions which may be round or linear in shape, on the order of or more across in one direction but smaller than extratropical cyclones, and include systems such as tropical cyclones, squall lines, and mesoscale convective complexes (MCCs), among others. MCS is a more generalized term which includes systems that do not satisfy the stricter size, shape, or duration criteria of an MCC. They tend to form near weather fronts and move into areas of 1000 500 mb thickness diffluence, which are areas where the low to mid level temperature gradient broadens, which generally steers the thunderstorm clusters into the warm sector of extratropical cyclones, or equatorward of warm fronts. They can also form along any convergent zones within the tropics. A recent study found that they tend to form when the surface temperature varies with more than 5 degrees between day and night. Their formation has been noted worldwide, from the Meiyu front in the far East to the deep tropics.
Күн күркірі түрлері мен ұйымдастыру деңгейлері
Найзағайдың төрт негізгі түрі бар: бір жасушалы, көп жасушалы, шквалдық желі (немесе көп жасушалы желі) және супержасушалы. Қандай тип қалыптасатыны атмосфераның әртүрлі қабаттарындағы тұрақсыздық пен салыстырмалы жел жағдайларына ("жел қисылуы") байланысты. Бір жасушалы найзағайлар тік жел қисылуы төмен ортада пайда болады және 20–30 минутқа ғана созылады. Ұйымдастырылған найзағайлар мен найзағайлардың шоғырлары/желілері ұзақ өмірлік циклға ие болуы мүмкін, себебі олар жеткілікті ылғал мен маңызды тік жел қисылуы (әдетте тропосфераның төменгі қабатында ) бар ортада қалыптасады, бұл күшті көтерілу ағымдарын дамытуға және түрлі дауылды ауа-райы құбылыстарына көмектеседі. Супержасушалы найзағай – найзағайлардың ең күшті түрі, көбінесе ірі бұрқасынмен, күшті желмен және торнадо пайда болумен байланысты. Жауын-шашынға қолжетімді су мөлшерінің жоғары болуы ұйымдастырылған найзағай кешендерінің дамуына жағдай жасайды. Көп жауын-шашын жауатын аймақтарда жауын-шашынға қолжетімді су мөлшері әдеттегіден жоғары болады.
There are four main types of thunderstorms: single cell, multi cell, squall line (also called multi cell line) and supercell. Which type forms depends on the instability and relative wind conditions at different layers of the atmosphere ("wind shear"). Single cell thunderstorms form in environments of low vertical wind shear and last only 20–30 minutes. Organized thunderstorms and thunderstorm clusters/lines can have longer life cycles as they form in environments of sufficient moisture, significant vertical wind shear (normally greater than in the lowest of the troposphere)), which aids the development of stronger updrafts as well as various forms of severe weather. The supercell is the strongest of the thunderstorms, most commonly associated with large hail, high winds, and tornado formation. Precipitable water values of greater than favor the development of organized thunderstorm complexes. Those with heavy rainfall normally have precipitable water values greater than normally greater than ,
Мезомасштабты конвективті кешен
Мезомасштабты конвекциялық кешен (МКК) – инфрақызыл спутниктік суреттерде байқалатын ерекшеліктерімен анықталатын мезомасштабты конвекциялық жүйенің бірегей түрі. Олардың суық бұлт төбелерінің ауданы 32 °C-тан төмен немесе оған тең температурада, ал бұлт төбелерінің ауданы 52 °C-тан төмен немесе оған тең температурада болуы керек. Мөлшеріне қатысты талаптар алты сағат немесе одан көп уақыт бойы сақталуы тиіс. Оның ең үлкен көлемі бұлт қалқанының немесе жалпы бұлт құрылымының ең үлкен ауданына жеткен кезде анықталады. Оның эксцентриситеті (кіші ось / үлкен ось) ең үлкен көлемде 0,7-ден артық немесе оған тең болғандықтан, олар көбінесе дөңгелек пішіндес. Олар ұзақ өмір сүреді, түнгі уақытта қалыптасады, себебі олар түнеу кезінде пайда болады және көбінесе қатты жаңбыр, жел, ақ жаңбыр, найзағай және кейде торнадомен байланысты.
A mesoscale convective complex (MCC) is a unique kind of mesoscale convective system which is defined by characteristics observed in infrared satellite imagery. Their area of cold cloud tops exceeds with temperature less than or equal to 32 °C ( 26 °F); and an area of cloud top of with temperature less than or equal to 52 °C ( 62 °F). Size definitions must be met for six hours or greater. Its maximum extent is defined as when the cloud shield, or the overall cloud formation, reaches its maximum area. Its eccentricity (minor axis/major axis) is greater than or equal to 0.7 at maximum extent, so they are fairly round. They are long lived, nocturnal in formation as they tend to form overnight, and commonly contain heavy rainfall, wind, hail, lightning and possibly tornadoes.
Шалқалғыш желі
Шквал сызығы – қатты дауылдың созылған сызығы, ол суық фронттың бойымен және/немесе алдында қалыптасуы мүмкін. 20 ғасырдың басында бұл термин суық фронттың синонимі ретінде қолданылған. Шквал сызығында күшті жауын-шашын, ақ жауын, жиі найзағай, күшті тікелей желдер және мүмкін торнадо мен су құйылысы болады. Шквал сызығының өзі қанаттаған эхо түрінде болған жерлерде, сызықтың ең көп иілген бөлігінде күшті тікелей желдер түріндегі қауіпті ауа райы күтілуі мүмкін. Торнадолар желілік эхо толқын үлгісі немесе LEWP ішіндегі толқындар бойымен, мезомасштабты төмен қысым аймақтары бар жерлерде кездесуі мүмкін. Жаз маусымында дамитын кейбір қанаттаған эхолар "дерехо" деп аталады және олар үлкен аумақтарда өте жылдам қозғалады. Пісіп-жетілген шквал сызықтарымен байланысты жаңбыр қалқанының артқы жиегінде төмен қысым пайда болуы мүмкін, бұл жаңбырдың жамылғысы астындағы мезомасштабты жоғары қысым жүйесінің артында қалыптасатын мезомасштабты төмен қысым аймағы, және кейде олар ыстық жарылыспен байланысты болады. Шквал сызығы мен қанаттаған эхолармен байланысты тағы бір термин – квазисызықтық конвективті жүйелер (QLCS).
A squall line is an elongated line of severe thunderstorms that can form along and/or ahead of a cold front. In the early 20th century, the term was used as a synonym for cold front. The squall line contains heavy precipitation, hail, frequent lightning, strong straight line winds, and possibly tornadoes and waterspouts. Severe weather, in form of strong straight line winds can be expected in areas where the squall line itself is in the shape of a bow echo, within the portion of the line which bows out the most. Tornadoes can be found along waves within a line echo wave pattern, or LEWP, where mesoscale low pressure areas are present. Some bow echoes that develop within the summer season are known as derechos, and they move quite fast through large sections of territory. On the back edge of the rain shield associated with mature squall lines, a wake low can form, which is a mesoscale low pressure area that forms behind the mesoscale high pressure system normally present under the rain canopy, which are sometimes associated with a heat burst. Another term that may be used in association with squall line and bow echoes is quasi linear convective systems (QLCSs).
Тропикалық циклон
Тропикалық циклон – төмен қысым орталығымен және күшті жел мен су тасқынына себеп болатын көптеген дауылдармен сипатталатын, өте симметриялық дауыл жүйесі. Тропикалық циклон ылғалды ауа көтерілген кезде бөлінетін жылумен қоректенеді, нәтижесінде ылғалды ауадағы су буы конденсацияланады. Оны басқа циклоникалық жел дауылдарынан – мысалы, солтүстік-шығыс дауылдары, еуропалық жел дауылдары және полярлық төмен қысым аймақтарынан – бөліп тұратын жылу механизмі арқылы қоректендіреді, осылайша олар "жылы ядролы" дауыл жүйелері ретінде жіктеледі. "Тропикалық" термині осы жүйелердің географиялық шығу тегіне қатысты, олар көбінесе Жердің тропикалық аймақтарында қалыптасады, сондай-ақ теңіздік тропикалық ауа массаларында қалыптасуына байланысты қолданылады. "Циклон" термині осы дауылдардың циклондық сипатын көрсетеді, солтүстік жарты шарда сағат тіліне қарсы, ал оңтүстік жарты шарда сағат тілі бойынша айналуға бейім. Олардың орналасқан жеріне және күшіне қарай, тропикалық циклонға басқа да атаулар беріледі, мысалы, дауыл, тайфун, тропикалық дауыл, циклондық дауыл, тропикалық депрессия немесе жай ғана циклон. Жалпы айтқанда, Атлант және Шығыс Тынық мұхиттарында тропикалық циклон дауыл деп, Солтүстік-Батыс Тынық мұхитында тайфун деп, ал Оңтүстік жарты шар мен Үнді мұхитында циклон деп аталады. Тропикалық циклон өте күшті желдерді, нөсерлі жаңбырларды, сондай-ақ биік толқындар мен зиян келтіретін дауылдық толқындарды тудыруы мүмкін. Олар үлкен жылы су кеңістіктерінде пайда болады және құрлыққа өткенде күшін жояды. Сондықтан жағалау аймақтары тропикалық циклоннан айтарлықтай зардап шегуі мүмкін, ал ішкі аймақтар күшті желдерден салыстырмалы түрде қорғалған. Дегенмен, қатты жаңбырлар ішкі аймақтарда су тасқынына әкелуі мүмкін, ал дауылдық толқындар жағалау бойында кең ауқымды су тасқынына себеп болуы мүмкін. Тропикалық циклонның адамдарға тигізетін әсері құрылыққа айналғандықтан, құрғақшылық жағдайларын да жеңілдете алады. Олар сондай-ақ тропикалық аймақтардан жылу мен энергияны алып, оны қоңыржай ендіктерге тасымалдайды, бұл оларды жаһандық атмосфера айналымының маңызды бөлігіне айналдырады. Нәтижесінде, тропикалық циклон Жердің тропосферасындағы тепе-теңдікті сақтауға көмектеседі. Көптеген тропикалық циклон атмосферадағы нашар бұзылыстардың айналасындағы атмосфералық жағдайлар қолайлы болғанда пайда болады. Басқалары басқа типтегі циклон тропикалық сипаттамаларды алғанда қалыптасады. Тропикалық жүйелер тропосферадағы желдің бағытымен жылжытылады; егер жағдайлар қолайлы болса, тропикалық бұзылыс күшейеді және тіпті көзді де қалыптастыруы мүмкін. Керісінше, егер жүйе маңындағы жағдайлар нашарласа немесе тропикалық циклон құрлыққа жетсе, жүйе әлсірейді және ақырында тарап кетеді. Тропикалық циклон энергия көзі конденсациядан бөлінетін жылудан ауа массалары арасындағы температура айырмашылығына ауысса, жоғары ендіктерге қарай жылжығанда экстратропикалық циклонға айналуы мүмкін.
A tropical cyclone is a fairly symmetric storm system characterized by a low pressure center and numerous thunderstorms that produce strong winds and flooding rain. A tropical cyclone feeds on the heat released when moist air rises, resulting in condensation of water vapour contained in the moist air. It is fueled by a different heat mechanism than other cyclonic windstorms such as nor'easters, European windstorms, and polar lows, leading to their classification as "warm core" storm systems. The term "tropical" refers to both the geographic origin of these systems, which form often in tropical regions of the globe, and their formation in Maritime Tropical air masses. The term "cyclone" refers to such storms' cyclonic nature, with counterclockwise rotation in the Northern Hemisphere and clockwise rotation in the Southern Hemisphere. Depending on their location and strength, tropical cyclones are referred to by other names, such as hurricane, typhoon, tropical storm, cyclonic storm, tropical depression, or simply as a cyclone. Generally speaking, a tropical cyclone is referred to as a hurricane (from the name of the ancient Central American deity of wind, Huracan) in the Atlantic and eastern Pacific oceans, a typhoon across the northwest Pacific Ocean, and a cyclone across in the southern hemisphere and Indian Ocean. Tropical cyclones can produce extremely powerful winds and torrential rain, as well as high waves and damaging storm surge. They develop over large bodies of warm water, and lose their strength if they move over land. This is the reason coastal regions can receive significant damage from a tropical cyclone, while inland regions are relatively safe from the strong winds. Heavy rains, however, can produce significant flooding inland, and storm surges can produce extensive coastal flooding up to from the coastline. Although their effects on human populations can be devastating, tropical cyclones can also relieve drought conditions. They also carry heat and energy away from the tropics and transport it toward temperate latitudes, which makes them an important part of the global atmospheric circulation mechanism. As a result, tropical cyclones help to maintain equilibrium in the Earth's troposphere. Many tropical cyclones develop when the atmospheric conditions around a weak disturbance in the atmosphere are favorable. Others form when other types of cyclones acquire tropical characteristics. Tropical systems are then moved by steering winds in the troposphere; if the conditions remain favorable, the tropical disturbance intensifies, and can even develop an eye. On the other end of the spectrum, if the conditions around the system deteriorate or the tropical cyclone makes landfall, the system weakens and eventually dissipates. A tropical cyclone can become extratropical as it moves toward higher latitudes if its energy source changes from heat released by condensation to differences in temperature between air masses;
Көл әсерімен қар
Көл әсерінен туындаған қар қыста бір немесе бірнеше созылған жолақтар түрінде пайда болады, себебі суық желдер жылы көл суының үлкен аумақтарынан өте келе энергия алып, су буын сіңіріп, ол мұздап, жел соққан жағалауларда жиналады. Тұзды судың үстіндегі осы құбылыс мұхит әсерінен туындаған қар, теңіз әсерінен туындаған қар немесе тіпті шығанақ әсерінен туындаған қар деп аталады. Егер қозғалмалы ауа массасы жел соққан жағалаудағы биік жерлердің орографиялық әсерінен көтерілсе, бұл құбылыс күшейеді. Бұл көтерілу нәтижесінде тар, бірақ өте қарлы жауын-шашын пайда болады, ол сағатына көптеген дюйм қар түрінде жауады және көбінесе мол қар жаууға себеп болады. Көл әсерінен қарға ұшыраған аймақтар қарлы белдеулер деп аталады. Бұл құбылыс әлемнің көптеген жерлерінде кездеседі, бірақ Солтүстік Американың Ұлы көлдер аймақтарында ең жақсы танымал. Егер ауа температурасы жауын-шашынды мұздатып ұстауға жеткіліксіз болса, онда көл әсерінен жаңбыр жауады. Көл әсерінен жаңбыр немесе қардың пайда болуы үшін көл үстінен өтетін ауа, беткі ауадан (су бетінің температурасына жуық болуы мүмкін) айтарлықтай салқын болуы керек. Атап айтқанда, ауа қысымы 850 миллибар (немесе биіктік) болатын биіктіктегі ауа температурасы, жер бетіндегі ауа температурасынан 13 °C (24 °F) төмен болуы тиіс.
Lake effect snow is produced in the winter in the shape of one or more elongated bands when cold winds move across long expanses of warmer lake water, providing energy and picking up water vapor which freezes and is deposited on the lee shores. The same effect over bodies of salt water is called ocean effect snow, sea effect snow, or even bay effect snow. The effect is enhanced when the moving air mass is uplifted by the orographic effect of higher elevations on the downwind shores. This uplifting can produce narrow, but very intense bands of precipitation, which is deposited at a rate of many inches of snow per hour and often brings copious snowfall totals. The areas affected by lake effect snow are called snowbelts. This effect occurs in many locations throughout the world, but is best known in the populated areas of the Great Lakes of North America. If the air temperature is not low enough to keep the precipitation frozen, it falls as lake effect rain. In order for lake effect rain or snow to form, the air moving across the lake must be significantly cooler than the surface air (which is likely to be near the temperature of the water surface). Specifically, the air temperature at the altitude where the air pressure is 850 millibars (or altitude) should be 13 °C (24 °F) lower than the temperature of the air at the surface.
Полярлық төменгі
Полярлық төмен қысым – Солтүстік және Оңтүстік жарты шарлардағы негізгі полярлық фронттың солтүстігіндегі мұхит аймақтарында кездесетін шағын масштабты, симметриялық, қысқа өмір сүретін атмосфералық төмен қысым жүйесі (депрессия). Бұл жүйелердің көлденең ұзындығы әдетте 1000 км-ден кем болады және олар екі-үш күннен аспайды. Олар мезомасштабты ауа райы жүйелерінің кең класына жатады. Полярлық төмен қысымды дәстүрлі ауа райы баяндамалары арқылы анықтау қиын болуы мүмкін және кеме қатынасы, газ және мұнай платформалары сияқты жоғары ендіктегі операциялар үшін қауіпті. Полярлық төмен қысымдар «полярлық мезомасштабтық шұңқыр», «Арктикалық дауыл», «Арктикалық төмен қысым» және «суық ауа депрессиясы» сияқты көптеген басқа атаулармен де белгілі. Бүгінде бұл термин көбінесе жер бетіне жақын жел жылдамдығы секундына 18 метрден жоғары болатын күшті жүйелерге ғана қолданылады.
A polar low is a small scale, symmetric, short lived atmospheric low pressure system (depression) that is found over the ocean areas poleward of the main polar front in both the Northern and Southern Hemispheres. The systems usually have a horizontal length scale of less than and exist for no more than a couple of days. They are part of the larger class of mesoscale weather systems. Polar lows can be difficult to detect using conventional weather reports and are a hazard to high latitude operations, such as shipping and gas and oil platforms. Polar lows have been referred to by many other terms, such as polar mesoscale vortex, Arctic hurricane, Arctic low, and cold air depression. Today the term is usually reserved for the more vigorous systems that have near surface winds of at least .
АҚШ-тың Ұлы жазықтары
Жазық аймақтарында найзағайлар ең көп кездесетін кезең мамыр мен қыркүйек аралығында болады. Осы уақыт ішінде аймақта мезомасштабты конвективті жүйелер дамиды, ал белсенділіктің көп бөлігі жергілікті уақыт бойынша сағат 18:00-ден 21:00-ге дейін байқалады. Мезомасштабты конвективті жүйелер жазық аймақтарына жылдық жылы маусымдағы жауын-шашынның 30-дан 70 пайызына дейін әкеледі. Осы жүйелердің бір бөлігі – мезомасштабты конвективті кешендер жазық және Орта Батыс аймақтарындағы жылдық жауын-шашынның 10%-ға дейін құрайды. Шквалдық фронттар аймақтан өтетін үлкен найзағай кешендерінің 30%-ын құрайды.
The time period in the Plains where thunderstorm areas are most prevalent ranges between May and September. Mesoscale convective systems develop over the region during this time frame, with a bulk of the activity occurring between 6 and 9 p. m. local time. Mesoscale convective systems bring 30 to 70 percent of the annual warm season rainfall to the Plains. A subset of these systems known as mesoscale convective complexes lead to up to 10% of the annual rainfall across the Plains and Midwest. Squall lines account for 30% of the large thunderstorm complexes which move through the region.
Еуропа
Көпшілігі континент үстінде қалыптасса, кейбір МКК тамыздың екінші жартысы мен қыркүйекте Батыс Жерорта теңізі үстінде пайда болады. Еуропада МКК-нің пайда болуы тау тізбектерімен тікелей байланысты. Орташа есеп бойынша, еуропалық МКК шығыс-солтүстік-шығысқа қарай жылжып, жергілікті күн уақыты бойынша сағат 15:00 шамасында қалыптасады, 5,5 сағатқа созылады және сағат 21:00 шамасында тарап кетеді. Еуропадағы МКК-нің шамамен 20%-ы ең жоғары қызу кезінде пайда болмайды. Олардың орташа ең үлкен көлемі шамамен…
While most form over the continent, some MCSs form during the second half of August and September over the western Mediterranean. MCS triggering over Europe is strongly tied to mountain ranges. On average, a European MCS moves east northeast, forming near 3 p. m. local solar time, lasts 5.5 hours, dissipating near 9 p. m. LST. Around 20% of the MCSs over Europe do not form during maximum heating. Their average maximum extent is around .
Тропиктер
Тропикалық циклонға айналуы мүмкін мезомасштабты конвекциялық жүйелер тропикалық толқындар немесе шығыс толқындары сияқты аймақтарда қалыптасады, олар муссондық суқанаттармен батысқа қарай және тропикалық конвергенция аймағымен, жеткілікті ылғалдылық, жинақы жер бетіндегі желдер және биіктікте дивергентті желдер бар аймақтарда дамиды. Бұл көбінесе экватордың солтүстігінде Африкадан Атлант және Тынық мұхитының шығысына, сондай-ақ солтүстік-батыс және оңтүстік-батыс Тынық мұхиттарында, Австралиядан Океанияға қарай, Үнді мұхитында, Индонезияда және Оңтүстік-Шығыс Бразилиядан Оңтүстік Атлант мұхитына дейін кездеседі. Эль-Ниньо жылдарынан басқа, кейде Оңтүстік Тынық мұхитында да орташа немесе салқын ENSO жылдарында байқалады. Құрлықтағы жүйелер судағылардан күштірек болады.
Mesoscale convective systems, which can evolve into tropical cyclones, form along areas such as tropical waves or easterly waves which progress westward along monsoon troughs and the Intertropical Convergence Zone in regions of ample low level moisture, convergent surface winds, and divergent winds aloft. This typically occurs north of the equator from Africa across the Atlantic and eastern Pacific oceans, as well as across the northwest and southwest Pacific oceans, from Australia eastward into Oceania, the Indian Ocean, Indonesia, and from southeast Brazil into the southern Atlantic Ocean. It is also noted on occasion in the southeast Pacific Ocean mild to cool ENSO years, outside of El Niño. More intense systems form over land than water.
Қыста жылы су айдындарының ли
Көл әсеріндегі қар және полярлық төмен қысым аймақтарында конвекциялық жүйелер жылы су қоймаларының үстінен суық ауа өте қозғалғанда пайда болады, бұл ылғалдылықтың артуына және күшті тік қозғалысқа алып келеді. Бұл тік қозғалыс экстратропикалық циклонның арт жағындағы циклондық ағын аймақтарында жаңбыр мен найзағайдың дамуына себеп болады. MCV кейде мезомасштабты жер бетіндегі ауа райы талдауларында көрінетін мезомасштабты төмен қысым аймағын тудыруы мүмкін. Алайда, MCV өзінің жеке өмірін жалғастыра алады, тіпті оның аналық MCS тарағаннан кейін бірнеше күнге дейін сақталады. Мұндай "жетім" MCV кейін келесі дауылдың бастауына айналуы мүмкін. Мексика шығанағы сияқты тропикалық суларға өткен MCV тропикалық дауыл немесе урағанның ядросы ретінде қызмет ете алады. "Барри" урағаны (2019) осыған дәлел.
In the cases of Lake effect snow and polar lows, the convective systems form over warm water bodies when cold air sweeps over their surface and leads to an increase in moisture and significant vertical motion. This vertical motion leads to the development of showers and thunderstorms in areas of cyclonic flow on the backside of extratropical cyclones. an MCV can occasionally spawn a mesoscale surface low pressure area which appears on mesoscale surface weather analyses. But an MCV can take on a life of its own, persisting for up to several days after its parent MCS has dissipated. The orphaned MCV will sometimes then become the seed of the next thunderstorm outbreak. An MCV that moves into tropical waters, such as the Gulf of Mexico, can serve as the nucleus for a tropical storm or hurricane. A good example of this is Hurricane Barry (2019).