Кіріспе

Американдық жазушы

Джоан Лин Слончевски (14 тамыз, 1956 жылы туған) – Кеньон колледжінің американдық микробиологы және биология мен ғарыш саяхатын зерттейтін ғылыми-фантастика жазушысы. Оның кітаптары екі рет «Жылдың үздік ғылыми-фантастикалық романы» номинациясы бойынша Джон У. Кэмпбелл сыйлығына ие болды: «А Door into Ocean» (1987) және «The Highest Frontier» (2011). Джон В. Фостер мен Эрик Зинсермен бірлесіп, «Микробиология: дамитын ғылым» (W. W. Norton) атты оқулықтың авторы, қазіргі таңда оның бесінші басылымы жарық көрді.

Өмірбаян

Слончевски 1956 жылдың 14 тамызында Нью-Йорк штатының Хайд-парк қаласында дүниеге келді және Нью-Йорк штатының Катона қаласында өсті. Слончевски биология және ғылыми фантастика курстарын оқытады. 1996 жылдан 2008 жылға дейін ол бакалавриаттағы биологиялық ғылымдарды оқыту үшін Говард Хьюз Медициналық институтынан қаржыландыру алды, оны ғылымды оқыту сапасын жақсарту және аз ұлт өкілдері мен бірінші буын студенттері үшін жазғы ғылыми шәкіртақыларды ұйымдастыруға пайдаланды. Ол 2011 жылдың ақпан айында Босконе 48 конвенциясында Хэл Клемент атындағы ғылым спикері болды. Слончевски сонымен қатар квакерлер қатарында және квакерлік оның көптеген романдарында бейнеленеді.

Көркем әдебиет

1986 жылы Кемпбелл сыйлығын жеңіп алған «Мұхитқа кіретін есік» романы оның генетика және экологиялық ғылымдарды меңгергенін, сондай-ақ бейбітшілік пен феминизмге деген ұмтылысын көрсетеді. Онда толығымен сумен жабылған планетаның экожүйесі бейнеленеді, онда тек ген инженерлерінің әйел ғалымдары ғана қоныстанған. «Элизий қыздары» (1993), «Балалар жұлдызы» (1998) және «Ми плагасы» (2000) – осы туындылардың еркін жалғасы болып табылады. Оның «Балалар жұлдызы» (1998) романының бөлімдері «Analog Science Fiction and Fact» журналында жарияланды, ол қатты ғылыми фантастикаға белгілі. «Ми плагасы» (2000) адам миында мекендейтін интеллектуалды микроорганизмдердің әлемін суреттейді. Бұл микробиалды жаратылыстар зор жақсылыққа да, зор жамандыққа да қабілетті. Олар ВИЧ сияқты патогендер немесе адам ағзасын сау ұстауға көмектесетін асқазан бактериялары сияқты симбионттар ретінде эволюциялайды. «Ми плагасы» генетикалық инженерия мен нанотехнологияның бірігіп, денемізді қалыптастырудан бастап, үлкен ғимараттарды өсіруге дейін барлық мүмкіндік беретін болашақты көрсетеді. Джоан жазушылық жолы туралы сұхбатта: «Бірде сабақта студенттерім менің «Ми плагасы» кітабымды талқылап жатыр еді. Мен сыныптан: «Бұл кітап либералды ма, әлде консервативті ме?» деп сұрадым. Бір студент: «Консервативті, өйткені кітаптағы барлық кейіпкерлер үйленген», – деді. Екінші студент секіріп тұрып: «Бұл консервативті емес!» – деп қарсылық білдірді. Кітаптағы некелердің жартысы – гомосексуалдық, тіпті бірнеше роботтар да бар екен». «Жоғарғы шекара» (2011) – Кеннеди саяси династиясының мүшесі Дженифер Рамос Кеннедидің колледждегі бірінші жылы туралы өмірлік оқиға. Оқиға 2108 жылы өтеді, Дженни ғарыш кеңістігінде орналасқан Frontera колледжінде оқиды. Жер адамзат жасаған экологиялық апаттардың салдарынан құрылысқа жақын, бұл үшін «ультрафиттер» кінәлі деп есептеледі – бұл сыртқы кеңістіктен келген ультракүлгін сәулелерді фотосинтездейтін өсімдік-жануарлар. Кейбір саяси фракциялар ғарыш кеңістігін шешім ретінде ұсынады, бірақ ғарыш кеңістігі адам халқының өте шағын бөлігін ғана қабылдай алады. Саяси жүйе дағдарысқа ұшыраған. «Жоғарғы шекара» саяси, әлеуметтік және экологиялық мәселелерді қамтиды.

Ғылыми басылымдар

J. L. Slonczewski, John W. Foster және Erik Zinser, 2020, Микробиология: дами жұзып келе жатқан ғылым 5E, бакалавриаттың ғылыми мамандықтары үшін негізгі микробиология оқулығы, W. W. Norton & Co., Нью-Йорк.

Марапаттар

Роберт Томсик сыйлығы, ғылым саласындағы зерттеулердегі ерекше жетістіктері үшін, Кенион колледжі, 2001 жыл. Күміс медаль иегері, Ұлттық Жыл профессоры бағдарламасы, Білім беруді дамыту және қолдау кеңесі, Вашингтон, 1989 жыл. Джон У. Кэмпбелл естелік сыйлығы, ең үздік ғылыми-фантастикалық роман үшін, "А Door into Ocean", 1987 жыл. Джон У. Кэмпбелл естелік сыйлығы, ең үздік ғылыми-фантастикалық роман үшін, "Ең жоғары шекара", 2012 жыл.