Диринг жоғары мектебінің тарихы

Кіріспе

Диринг жоғары мектебі (DHS) – АҚШ-тың Мэн штатының Портленд қаласындағы Стивенс даңғылында орналасқан мемлекеттік жоғары мектеп. Мектеп Портленд мемлекеттік мектептер округінің құрамына кіреді. Портленд қаласында орналасқан үш мемлекеттік жоғары мектептің бірі, қалғандары – Портленд жоғары мектебі және Каско Бей жоғары мектебі. Портленд жоғары мектебімен қатар, Дирингке оқуға түсуге отбасының өзі шешім қабылдайды.

Тарих

Диринг орта мектебі 1874 жылы Мейн штатының Диринг қаласы 1871 жылы Вестбруктан бөлініп шыққаннан кейін құрылды. Ол 1898 жылы Портленд қаласымен қосылған Диринг қаласының атымен аталған. Алғашқы Диринг орта мектебінің ғимараты кейін Лонгфеллоу бастауыш мектебіне айналды. Екінші ғимарат 1889 жылы аяқталды. 1921 жылы өртеніп кетті, бірақ 1923 жылы қалпына келтіріліп, Линкольн орта мектебіне айналдырылды. Бірінші сабақ 1874 жылдың күзінде Моррилл бұрышындағы Морген залында, бір бөлмелі ағаш құрылымда ашылды. Жыл соңына дейін орта мектеп Оушен даңғылындағы Хеселтин грамматикалық мектебіне көшірілді, онда төрт жыл бойы орналасты; Хеселтинде тығыз жағдай болды. Бірінші түлектердің саны бесеу болды. Күнделікті екі сабақ өткізілді және 1895 жылға дейін аптасына алты күн сабақтар болды. Алгебра және латын тілінен берілетін сабақтар қазіргі сабақтарға ұқсас болды. Алайда, студенттер пәндерді таңдауға құқығы жоқ, диплом алу үшін барлық пәндерді оқуға міндетті болды. 1878 жылы Диринг ескі ағаш Лонгфеллоу мектебіне көшті, ол Централь сквер баптист шіркеуінің қарамағында орналасқан. Жүз студент оқуға қабылданды, бірақ мектеп үлкен болғандықтан студенттер бірінші қабатты пайдаланды. Ф. Э. С. Роббинс мектеп директоры болды. 1887 жылы екі жаңа курс қайта ұйымдастырылып, Коммерциялық бөлім деп аталды. Мектеп газетінің тұңғыш нөмірі, The Breccia 1887 жылы жарық көрді. 1889 жылы Диринг Портленд қаласының құрамына енді. Заң жобасы заң шығарушылар алдында талқыланғанда, Дирингтің түлегі, сол кезде қалада заңгерлікпен айналысқан Фред Мэтьюс заңға Дирингтегі бірдей деңгейдегі және мәртебелі орта мектептің "үздіксіз" жұмыс істеуі туралы ереже енгізді. Бұл Портлендте екі орта мектеп ашылуына әкелді. 1897 жылы, директор Э. Х. Кросби басшылығымен мектеп өсіп, жаңа ғимарат салу жоспарланды, онда он төрт оқу кабинеті, кітапхана және үлкен жиналыстар залы болды. Мұндай ғимаратты салудың ақшаны ысырап ету екеніне, төрт сынып бөлмесі жеткілікті екеніне және кітапхананың қажеттілігіне қатысты қатты наразылықтар айтылды. Алайда 1889 жылы қазіргі Линкольн орта мектебінің негізгі ғимаратының құрылысы басталды. Ғимарат пайдалануға берілуге аздай қалғанда, директор Мистер Кросби жаңбырлы ауа-райында "Вудфордс Кроссинг" деген жерде пойыздың соққысынан қаза тапты. Оның өкілеттігін Мистер Сван мен Мистер Хилл аяқтады. 1898 жылдың 30 қаңтарында жаңа Диринг орта мектебі ашылды, оны директор Уильям Х. Марвин басқарды. Үшінші қабатта орналасқан жиналыстар залы Мистер Кросбиге арналды және зал кітапханаға айналдырылғанға дейін оның атымен аталып келді. 1902 жылдан 1909 жылға дейін Джон М. Николас директор болды, 1909 жылдан 1913 жылға дейін Герберт И. Аллен директор болды, ал 1913 жылдан 1919 жылға дейін Луис Б. Фарнем Дирингтің бас әкімшісі болды. Алайда, 1898 жылдан кейін он төрт жыл өткен соң, мектеп өсіп, Линкольн орта мектебінің қосымшасы салынды. Осы ғимаратта 1921 жылдың мамырында мектептегі апат, өрт болды. Негізгі ғимараттың кітапханасы мен сынып бөлмелері толығымен қирады. Жылдың қалған бөлігінде сабақтар Анексте және екі жергілікті шіркеуде өткізілді. 1919 жылдан 1942 жылға дейін Дирингтің директоры Уильям Э. Уинг басшылығымен қазіргі Диринг салынды және кеңейтілді. 1922 жылы негізгі ғимарат салынып, 826 оқушыға арналды, ал 1932 жылы құрылысты аяқтау үшін кішкентай қанат қосылды. Спорт алаңы салынды және көптеген сабақтан тыс іс-шаралар басталды. Мектеп газеті 1929 жылы The Purple Line деп аталды және 1940 жылы Ramblings деп өзгертілді. Карлтон Виггин Екінші дүниежүзілік соғыс жылдарында Дирингтің басшысы болды. 1960 жылдың күзінде Диринг алғаш рет үш жылдық орта мектепке айналды. Жаңадан оқуға түсетіндер орта мектептерде төрт сағаттық кесте бойынша сабақ алды. Екінші курс, кіші курс және жоғары курс студенттері жаз бойы көптеген жақсартулар жасалған Стивенс авеню мектебін иеленді. Оқу күні сағат 13.05-тен 14.10-ға дейін ұзартылды, әрқайсысы 45 минуттан тұратын жеті кезеңнен тұрды. 1979 жылдың күзінде Диринг тағы да төрт жылдық мектеп болды. 1967 жылы Виггин зейнетке шығып, орнын Дональд Г. Хейл алды. 1976 оқу жылында физикалық жоспар мен бағдарлама ұсыныстарын бағалау үшін Диринг орта мектебінің зерттеу комитеті құрылды. 1978 оқу жылында DHS құрылыс комитеті архитектуралық фирма Wadsworth, Boston, Dimick, Mercer & Weatherill-пен бірге жаңа қосымшаны жобалай бастады. 1980 жылдың 9 шілдесінде мемлекеттік білім беру кеңесіне ұсынылды, содан кейін 1980 жылдың 23 қыркүйегінде референдум өткізілді. Жаңа ғимараттың құрылысы 1981 жылы жазда Дэвид Уоллес Диринг орта мектебінің жаңа директоры болғанда басталды. Г. Хейл құрылыс жобасын үйлестіруші ретінде жұмыс істеді. 1982–83 оқу жылында студенттер мен оқытушылар Диринг орта мектебінің барлық жаңадан салынған және жөнделген аймақтарын пайдаланды. Елдегі үздік орта мектептердің бірі ретінде танылған Диринг 1983 жылы АҚШ Білім министрлігінің "Ұлттық үздік мектеп" атағын алды. 1985 жылы Пол А. Пендлтон Диринг орта мектебінің директоры болды. Оның басшылығымен Мейн штатының Білім реформасы актісінің ережелері енгізілді және он жылдық NEASC аккредитациясы берілді. Портленд мектеп комитеті 1992 жылдың шілдесінде Ян С. Паттонды директор ретінде бекітті. Паттон үш жыл қызмет етті. Оның қызмет ету кезеңіндегі міндеттерінің бірі – сабақ кестесін жақсартуды жоспарлау және қабылдау болды.

Deering High School was established in 1874 after Deering, Maine, seceded from Westbrook, Maine, in 1871. It is named after the town of Deering, which was later annexed by the City of Portland in 1898. The first Deering High School building eventually became Longfellow Elementary. The second building was completed in 1889. It burned down in 1921, but was saved and converted into Lincoln Middle School in 1923. The first session opened in Morgen's hall, a one room wooden structure, at Morrill's Corner, in the fall of 1874 with 31 students attending. Before the end of the year, the high school moved to the Heseltine Grammar School on Ocean Avenue where it remanded for four years; crowded conditions existed at Heselton. Five students graduated in the first class. There were two sessions daily and, as late as 1895, school was held six days a week. The courses were similar to those of our present Algebra and Latin. However, a student had no choice in subjects, but was compelled to take all those offered in order to be graduate. In 1878, Deering moved to the old wooden Longfellow School which was located opposite from Central Square Baptist Church. Seventy students were enrolled; however, the school was so large that the ground floor was used by the student body. Mr. F. E. C. Robbins was principal. In 1887, two new courses were re organized and renamed the Commercial Department. The first edition of the school newspaper, The Breccia was published in 1887. In 1889, Deering became part of the City of Portland. When the Enabling Act was before legislature, Fred Matthews, a graduate of Deering who was then practicing law in the city, included in the act a provision for the "continuing" maintenance always of a high school in Deering of equal grade and standing. This led to Portland having two high schools. By 1897, with Mr. E. H. Crosby as principal, the school had grown so plans were made for a new building which was to have fourteen recitation rooms, a library and a large assembly hall. Loud and long were the protestations that such a building was a wicked waste of money since four classrooms would do nicely – and why a library? In 1889, however, work was started on the construction of the main building of what is now known as Lincoln Middle School. Just before the building was to be occupied, Mr. Crosby, Principal, was killed by a train at "Woodfords Crossing" during a rain storm. His term was completed by Mr. Swan and Mr. Hill. In 1898, on January 30, the new Deering High School was opened with Principal William H. Marvin in charge. The Assembly Hall, which was located on the third floor, was dedicated to Mr. Crosby and remained in his name until the hall was renovated into a library. From 1902 to 1909, John M. Nicholas served as principal; from 1909 to 1913, Herbert I. Allen was the principal; and from 1913 to 1919, Louis B. Farnham, was chief administrator of Deering. Yet only fourteen years after 1898, the school has grown so that an addition, the Annex of Lincoln Junior High was built. In this building, the school's disaster occurred, the fire of May 1921. The library and classrooms in the main building were entirely destroyed. For the remainder of the year, classes were held in the Annex and in two local churches. Under the administration of William E. Wing, principal of Deering from 1919 until 1942, the present Deering was built and enlarged. In 1922, the main building was constructed and housed 826 students, and in 1932 a small wing was added to complete the structure. The athletic field was laid out and many extra curricular activities were started. The school newspaper was named The Purple Line in 1929 and changed to the present name Ramblings in 1940. Carlton Wiggin was head of Deering through the years of World War II. In the fall of 1960 Deering became a three year high school for the first time. Freshmen were scheduled at the four hour schedule in junior high schools. Sophomores, juniors, and seniors occupied the Stevens Avenue School in which many improvements had been made during the summer. The school day was extended from 1:05 P. M. to 2:10 P. M., and included seven periods – each forty five minutes long. In the fall of 1979 Deering became once again a four year school. Mr. Wiggin retired in 1967 and was succeeded by Donald G. Hale. During the 1976 school year, The Deering High School Study Committee was formed to assess the physical plan and program offerings. During the 1978 school year, a DHS Building Committee with architectural firm Wadsworth, Boston, Dimick, Mercer & Weatherill began designing the new addition. Plans were presented to the State Board of Education on July 9, 1980, and then to referendum on September 23, 1980, which passed. Construction of the new addition began in the summer of 1981 when David Wallace became the new principal of Deering High School. Mr. Hale continued on the stuff as the Building Project Coordinator. With the 1982–83 school year, students and staff utilized all newly constructed and renovated areas of Deering High School. Included in first group of the high schools recognized nationally, Deering was named a National School of Excellence by the United States Department of Education in 1983. In 1985, Paul A. Pendleton became the Principal of Deering High School. Under his leadership the provisions of Maine's Educational Reform Act were implemented, and ten years NEASC re accreditation was awarded. The Portland School Committee confirmed Jan C. Patton as principal in July 1992. Patton served 3 years. The challenge of her tenure was the successful planning for and adoption of block scheduling.

Оқу бағдарламасы

Диринг – Азия қоғамының құрамындағы Халықаралық зерттеулер мектептері желісіне қосылған 34 орта мектептің бірі болды. Кейін мектеп мүшелік ақысының көптігіне байланысты ISSN мүшелігін жаңартудан бас тартты. 2013 жылдың қазан айында Диринг орта мектебі жаңа халықаралық білім беру бағдарламасы аясында араб тілі курсын ашатынын хабарлады. Бұл Мэн штатының мемлекеттік мектептеріндегі алғашқы араб тілі курсы деп есептелді.

Спорт

Мемориалдық стадион Ладлоу көшесінде, Диринг орта мектебінің жанында орналасқан. Оның беті жасанды газонмен жабдықталған және DHS ашық спорт командаларының үй алаңы болып табылады. Диринг Рамс командасы 2012 жылдың 3 наурызында Мэн штатының А классындағы ер балалар баскетбол чемпионатында жеңіске жетті. Диринг және Портленд орта мектептерінің футбол командалары 1911 жылдан бері әрбір Алғыс айту күнінде кездеседі, тек 1920 және 2020 жылдары ойнамаған.