Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс Эдгар Спрайлл (9 маусым 1934 – 3 ақпан 1996), сондай-ақ Вайлд Джимми Спрайлл деп белгілі, американдық, Нью-Йорк қаласындағы студиялық гитарист. Оның гитаралық сололары 1950-ші және 1960-шы жылдардағы көптеген ритм-энд-блюз және поп хиттерінде ойналған.
James Edgar Spruill (June 9, 1934 – February 3, 1996), also known as Wild Jimmy Spruill, was an American New York based session guitarist, whose guitar solos featured on many rhythm and blues and pop hits of the 1950s and 1960s.
Ерте өмір және табыстылық
Спрайл АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатындағы Файетвилл қаласында жалдамалы шаруа отбасында дүниеге келген. Бала кезінде ол кантри және блюз музыкасын тыңдаған. Ол гитарада ойнауды үйренді, бастапқыда эластикалық таспасы бар сигара қорабынан жасалған гитарамен, содан кейін бірнеше жыл ішінде Fender Telecaster және Standel күшейткішіне көшті. Кейін ол Gibson Les Paul гитарасын таңдап, оның корпусының көп бөлігін кесіп алып "өзгертіп" жасады. 1955 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп, сессиялық музыкант ретінде жұмыс істей бастады. Ол көбінесе Fire, Fury, Everlast, Enjoy және VIM жазбалар компанияларын басқарған, Гарлемдегі Бобби Робинсонның "Happy House of Hits" дискі дүкенінде орналасқан Дэнни және Бобби Робинсон продюсерлерімен жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Old Town, Vanguard және басқа да Нью-Йорк негізделген жазбалар компанияларында жұмыс істеді, King Curtis, Little Anthony and the Imperials, The Shirelles, Tarheel Slim және Elmore James-тің жазбаларында ойнады, сондай-ақ өз атымен синглдар шығарды. 1959 жылдың мамырында Dave "Baby" Cortez-дің "The Happy Organ" әні Billboard поп-тізімінің жоғарғы сатысына көтерілді, ал келесі аптада Wilbert Harrison-ның "Kansas City" әні оны басып озды; екі жазбада да Спрайлдің гитара солосы ойнады. Спрайл ойнаған тағы бір танымал жазба – Buster Brown-ның "Fannie Mae" әні, ол 1960 жылдың басында R&B тізімінің жоғарғы сатысына шықты. 1961 жылы ол Bobby Lewis-тің №1 хит болған "Tossin' and Turnin'" әнінде ойнады, сонымен қатар The Shirelles-тің "Dedicated to the One I Love" әнінде де естілді, ол тізімде 3-орынға ие болды.
Spruill was born into a sharecropping family in Fayetteville, North Carolina, United States. As a child he listened to both country music and blues. He learned to play guitar, first with a cigar box guitar with an elastic band, and then graduated within a few years to a Fender Telecaster and Standel amplifier. Later in his career, he took to playing a Gibson Les Paul which he "modified" by sawing off most of the body. He moved to New York City in 1955, and began working as a session musician. He most frequently worked for the record producers Danny and Bobby Robinson, who ran the Fire, Fury, Everlast, Enjoy and VIM record labels based at Bobby Robinson's Happy House of Hits record store in Harlem. He also worked for the Old Town, Vanguard and other New York based labels, and appeared on records by King Curtis, Little Anthony and the Imperials, the Shirelles, Tarheel Slim, and Elmore James, as well as releasing singles under his own name. In May 1959 "The Happy Organ" by Dave "Baby" Cortez reached the top of the Billboard pop chart and was succeeded, the following week, by Wilbert Harrison's "Kansas City"; both records featured guitar solos by Spruill. Another well known recording on which Spruill plays is "Fannie Mae" by Buster Brown, which hit the top of the R&B charts in early 1960. In 1961, he featured on Bobby Lewis's no.1 hit "Tossin' and Turnin'", and at the same time featured on The Shirelles' "Dedicated to the One I Love", which peaked at no.3.