Кіріспе

Глютеопластика (грекше gloutόs, жамбас + plassein, пішін беру) – жамбас және жамбас аймағы анатомиясының туа біткен, жарақаттан немесе кейіннен пайда болған кемшіліктері мен деформацияларын түзетуге арналған пластикалық хирургия және май сору процедураларын білдіреді; сондай-ақ жамбастың контурын эстетикалық тұрғыдан жақсарту (ұлғайту немесе кішірею арқылы) мақсатында қолданылады. Жамбастың көлемін арттыру және жамбас деформациясын жою процедураларына жамбас имплантатын (жамбас протезі) хирургиялық жолмен орнату, липоскульптура (май көшіру және липосакция), сондай-ақ дененің контурын қалыпқа келтіру (хирургия, липоскульптура және Sculptra инъекциялары) арқылы пациенттің жамбас аймағындағы нақты кемшіліктерін немесе деформацияларын жою кіреді. Глютеопластика жыныс алмастыру хирургиясында да қолданылады.

Өмірбаян

Артқы жақтың бұлшық еттерінің функционалдық мақсаты – хирургиялық түзетуді қажет ететін адамға тұрақты қадам (тепе-теңдік сақталған жүріс) орнату, егер ол артқы жақ аймағының кемшілігі немесе деформациясы болса; сондықтан анатомиялық функцияны қалпына келтіру – артқы жақтың зақымдалған бұлшықтарын тиімді түзету үшін қандай глютеопластика процедурасын таңдауға қатысты терапиялық фактор. Хирургиялық түзету әдістеріне артқы жаққа имплантаттарды хирургиялық енгізу, өз тінінен жасалған жапсырмалар, зақымдалған тіндерді кесіп алып тастау, липоинъекция арқылы көлемдік арттыру және липосакция арқылы көлемді азайту кіреді – бұл артқы жақ бұлшықтарына (үлкен артқы жақ бұлшығы, ортаңғы артқы жақ бұлшығы, кішкентай артқы жақ бұлшығы) травмалық жарақаттан (соққы, тесілу, жарылыс) туындаған кемшіліктерді немесе деформацияларды, сондай-ақ артқы жақтың анатомиялық пішінінің кез келген деформациясын жоюға бағытталған. Бұрынғы семіз науқастардың массалық салмақ жоғалту (МСЖ) бариатриялық хирургиясынан кейін денесінің өте түскен терісін, бұлшық және сүйек деформацияларын түзету үшін де осы әдістер қолданылады, сондай-ақ артқы жақ аймағының туа біткен кемшіліктері мен деформацияларын жою үшін де қолданылады.

Иннервация

Глютеус максимус бұлшық етінің моторлы иннервациясын төменгі глютеалдық жүйке (сакральды плекстің тармақты жүйкесі) жүзеге асырады және жамбастан глютеалдық аймаққа дейін созылады, содан кейін үлкен иша бұрышынан (ашық) артқа және ортаға қарай өтіп, иша жүйкесіне қосылады. Төменгі глютеалдық жүйке үш жақты тармаққа бөлінеді: (i) глютеалдық тармақ, (ii) перинеальды тармақ және (iii) жамбас тармағы. Бірінші тармақ – глютеалдық тармақ – төменгі глютеалдық жүйкенің аймаққа шығуына өте жақын орналасқан тармақты жүйке, пирамидалы бұлшық етінің төменгі жиегінің жанында. Ол пайда болатын кезде төменгі глютеалдық жүйке төрт немесе одан да көп жіпшеге (нерв талшықтарының жолақтарына) бөлінеді, олар (қарақас конфигурациясында) глютеус максимус бұлшық еті мен оның (алдыңғы) алдыңғы фасциясы арасында өтеді; ең жуан жүйке жіпшелері – жоғарғы және төменгі жіпшелер. Жоғарғы жіпше сакральға жақын, дерлік тік боймен өтеді және глютеус бұлшық етінің жоғарғы бөлігін иннервациялайды; ең ірі калибрлі төменгі жіпше сакротуберкулді байланысқа өте жақын және параллель өтеді; төменгі жіпше глютеус бұлшық етін оның алдыңғы (алдыңғы) беті арқылы иннервациялайтын жіңішке тармақты жүйке тармақтарын қамтамасыз етеді. Хирургиялық және дене контурын түзету практикасында пластикалық хирург имплантатты қалтаны – глютеалды протез үшін немесе автологты майды енгізу үшін – сакральды, сакротуберкулді байланысты және иша сүйектің остин жарақаттамау үшін диссекция техникасымен глютеус максимустың астын қазу арқылы жасайды; егер кездейсоқ кесілсе, бұл бұлшық еттің артқы (арқа) бөлігін оқшаулап, денервацияға, жүйке функциясының жоғалуына және иннервацияның жойылуына әкелуі мүмкін.

Қан тамырларының құрғауы

Жоғарғы жамбас артериясы, төменгі жамбас артериясы, жоғарғы жамбас тамырлары және төменгі жамбас тамырлары артериялық және веноздық қанмен жамбас үлкен бұлшық етін қамтамасыз етеді. Қан тамырларының бұлшық ет тіндеріне енуі, бұлшық еттің алдыңғы бетінде, сакральға өте жақын жерде жүреді. Артериялар мен тамырлар жамбас бұлшық еттеріне енгенде, олар тар қан тамырларының тармақтарына бөлінеді (ағаштың көлденең бұтақтарына ұқсас), олардың көпшілігі бұлшық ет талшықтарына параллель жүреді. Хирургиялық және дене контурларын түзету практикасында пластикалық хирург, тиісті қан тамырларын зақымдамау үшін бұлшық ет талшықтарын мұқият бөліп, жамбас үлкен бұлшық етінің имплант қалтасын ашады, себебі бұл бұлшық ет тінінің қанмен қамтамасыз етілуіне кедергі келтіруі мүмкін. Сондықтан, жамбас протезіне немесе липоинъекцияға арналған имплант қалтасын жасау үшін, сакральға және сакротуберозды байланысқа өте жақын орналасқан жамбас артериясының тармақтарын зақымдамау үшін төмен бұрышты бұлшықетті кесу жүргізіледі. Имплантация процедурасын науқас ояту немесе жалпы немесе жергілікті анестезия астында жүргізілуі мүмкін. Көкқараның көлемін арттыру процедурасы үшін операциялық бөлмеде шамамен 2 сағат уақыт кетеді. Процедураны науқасқа бір түндік стационарлық емдеу немесе амбулаториялық емдеу ретінде жасауға болады. Жамбас үлкен бұлшық еттеріне жасалған хирургиялық кесіктердің сипатына байланысты, хирургиялық операциядан кейінгі ауырсынуды (хирургиялық жара орындарында) емдеу және тіндердің қалыпты жазылуы әдетте 4-6 апталық қалпына келуді қажет етеді, содан кейін науқас өмірлік әрекетін жалғастырады. Автологты майды алу үшін қолданылатын жұмсақ липосакция жергілікті тіндерге, әсіресе тері мен тері астындағы бұлшықеттердің арасындағы дәнекер тінді аздап бұзады. Содан кейін алынған май, жамбас аймағына, кішкентай хирургиялық кесік арқылы енгізілген жіңішке канюла арқылы инъекцияланады, бұл қысқа және тар із қалдырады. Липоинъекциямен контурлау және пациенттің өз майымен көлемді арттыру тіндердің қабылдамауы мүмкіншілігін болдырмайды және жамбас имплантациясымен салыстырғанда аз инвазивті болып табылады. Сондықтан, науқастың денсаулығына байланысты, қалпына келу кезеңі операциядан кейін 2 күннен кейін күнделікті өмірлік әрекеттерге оралуға және операциядан кейін 2 аптадан кейін толық физикалық белсенділікке қайта оралуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, липосакция арқылы алынған артық май донорлық аймақтардың эстетикалық көрінісін жақсартады. Дегенмен, физиологиялық тұрғыдан алғанда, адам организмінің қалыпты денсаулықты сақтау химиясы инъекцияланған майлы тіндердің бір бөлігін сіңіреді (бөліп, жояды), бұл көлемді азайтуы мүмкін. Көлем мен контурдың азаю дәрежесіне байланысты, науқасқа қалаған көлемге, пішінге және контурға жету үшін май алмастыру терапиясының қосымша сеанстары қажет болуы мүмкін. Егер адамның жамбасы жетілмеген, жалпақ болса (жамбас гипоплазиясы) және жамбас бұлшық еттерінің салқындауы (пролапс, алға қарай құлауы) болса, онда жамбас имплантациясы немесе липоинъекция жамбас аймағының табиғи анатомиялық контурын қалпына келтіру үшін жеткіліксіз болса, дермальді майлық жапсырма хирургиясы мен липоинъекцияны біріктіріп қолдану қажетті функционалдық түзету мен эстетикалық контурға қол жеткізе алады. "Tumescent Liposculpture арқылы жамбас аймағын контурлау" (2011) зерттеуі липосакциялық азайту және липоинъекциялық көбейту әдістерін түзетілетін дене аймақтарының анатомиялық топографиясына бейімдеу арқылы тиімді жамбас аймағын контурлауға қол жеткізілетінін көрсетті. Сонымен қатар, "Әйелдердегі жамбас аймағының контурлануы: жақсарту және кеңейту" (2011) зерттеуі селективті липосакция мен липоинъекцияның біріктірілген глютеопластикасымен жамбас пен санаттың табиғи контурларына қол жеткізілетінін көрсетті, бұл агрессивті хирургиялық процедураларға қажеттілікті азайтады, медициналық асқынулар қаупін азайтады, жараның жазылу уақытын қысқартады және операциядан кейінгі іздерді азайтады. Кез келген жамбас түзету әдісімен біріктірілгенде, беткі липоскульптура контурдың бұзылуын емдеуге, іздерді хирургиялық түрде түзетуге және жамбас аймағының контурлық кемшіліктерін түзетуге көмектеседі.

Операцияға дейінгі мәселелер

Пациенттің функционалдық талаптары мен эстетикалық күтулеріне (дене бейнесіне) сай келу үшін пластикалық хирург жамбас аймағының анатомиялық контурлық кемшіліктерін түзету үшін нақты және жүзеге асырылатын хирургиялық жоспар жасайды. Хирург пен науқас хирургиялық жараның орнын анықтайды және түзетілетін анатомияны дұрыс көрсету үшін ең қолайлы операциялық позицияны анықтайды. Хирургиялық процедура жамбас аймағының ісігі мен анестезиясын қажет ететіндіктен, дәрігер мен анестезиолог операция кезінде пациентке енгізілетін анестезиялық және ісігіш сұйықтықтардың көлемін анықтайды, осылайша дәрі-дәрмектерді шамадан тыс мөлшерде қабылдау және улану қаупін болдырмайды. Адам денесінің хирургиялық және липоскульптуралық контурлауы мынадай медициналық асқынуларға әкелуі мүмкін: эстетикалық жақсартуға қатысты психологиялық күтулердің орындалмауы; жергілікті және жалпы физикалық контурдың тегіс болмауы; анестезиялық және ісігіш препараттарға физиологиялық токсикалық реакциялар; және нервтік парестезия, түзетілген жамбас аймағының бөліктерінде ұзаққа созылатын сезімсіздік. Жамбас пен кентке сұйық силикон инъекциялаудың сирек кездесетін жанама әсері ретінде төменгі аяқтардың екіншілік лимфоэдемасы хабарланған, сондай-ақ тромбоэмболия, имплантаттың орнынан жылжуы және жарылысы да қауіпті жағдайлар ретінде тізілген.

Орындалмаған үміттер

Дене контурлау терапиясының хирургиялық практикасында пациенттің дене туралы ой-шағылысы, жасалған хирургиялық операцияның нәтижесінде алынған контурланған денеден әлденеше болуы мүмкін. Мұндай орындалмаған эстетикалық үміттерді операцияға дейінгі консультация кезінде болдырмауға болады, онда дәрігер мен пациент хабардар келісім арқылы, операцияның өзара қанағаттандыратын (функционалды және эстетикалық) түзету нәтижесіне жету үшін нақты және іске асырылатын хирургиялық жоспарды бірлесіп әзірлейді, бұл жоспар бүйен, жамбас және сан аймақтарына қатысты жасалады.