Қынапты қайта жаңарту – сүндеттеуден кейін немесе жарақаттан соң теріні кеңейтіп, қынапқа ұқсас мүше құру. Әдістері: созу, хирургия. Толық жаңарту әлі зерттелуде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пенистегі теріді кеңейту процесі
Process to expand skin on the penis
Алдыңғы қабықты қалпына келтіру – бұл сүндеттеу немесе жарақат салдарынан алынып тасталған, алдыңғы қабыққа ұқсас мүшені қайта құру үшін пенистегі теріні кеңейту процесі. Алдыңғы қабықты қалпына келтіру көбінесе пенистің қалған терісін созу арқылы жүзеге асырылады, бірақ хирургиялық әдістер де бар. Қайта құру алдыңғы қабықтың көшірмесін жасайды, бірақ сүндеттеу кезінде алынған арнайы тіндерді қайтару мүмкін емес. Алдыңғы қабықтың толыққанды қайта жаралуы қазіргі уақытта тәжірибелік саналады. Қайта қалпына келтірудің кейбір түрлері, әсіресе жоғары тілік жасалған жағдайларда, тек ішінара қалпына келтіруді қамтиды, онда сүндеттелген адам сүндеттеуші тым көп теріні алып тастады және эрекция кезінде ыңғайлы болу үшін жеткілікті тері қалмады деп есептейді.
Foreskin restoration is the process of expanding the skin on the penis to reconstruct an organ similar to the foreskin, which has been removed by circumcision or injury. Foreskin restoration is primarily accomplished by stretching the residual skin of the penis, but surgical methods also exist. Restoration creates a facsimile of the foreskin, but specialized tissues removed during circumcision cannot be reclaimed. Actual regeneration of the foreskin is experimental at this time. Some forms of restoration involve only partial regeneration in instances of a high cut wherein the circumcisee feels that the circumciser removed too much skin and that there is not enough skin for erections to be comfortable.
Тарих
Грек-рим әлемінде жыныс мүшелерінің, соның ішінде етеккірдің де, сұлулықтың, мәдениеттіліктің және еркектіктің белгісі саналған. Классикалық грек және рим қоғамдарында (б.з.д. 8 ғасырдан б.з. 6 ғасырына дейін) еркек жынысының ашық көрінуі ұятты және жөнсіз деп есептелді, бұл грек гимнастикалық жалаңаштығының эллинистік идеалына қайшы келді. Осы әлеуметтік ұяттың салдарынан, Ежелгі Римдегі кейбір яһудилер арасында (б.з.д. 8 ғасырдан 5 ғасырына дейін) эписпазм деп аталатын етеккірді қалпына келтірудің ерте түрі қолданылды. Етеккірді қалпына келтіру ежелгі тарихқа, яғни Александрия империясына (б.з.д. 333 жылға) дейін барады. Ерлер спорт залында жалаңаш жүрді, ал гректер сүндеттемейтін болғандықтан, сүндеттелген адамдар қоғамнан шеттетілді. Грек мәдениетіне сіңген яһудилер қудалаудан сақтану және спорт залына қатысу үшін ұлдарын сүндеттеуден бас тартты. Кейбір яһудилер осы кезде етеккірлерін қалпына келтіруге тырысты. Бұл Екінші ғибадатхана яһудилігінде дау тудырды, кейбір яһудилер сүндеттеуді яһуди ұлтының маңызды бөлігі деп санады (1 Мақбилер 1:15). Александрдың қайтысынан кейін Яһудея және Левант Антиох Епифанның (б.з.д. 175-164 жылдары) басқаруымен Селевкид империясының құрамына кірді. Антиох яһудилердің сүндеттеу амалын тыйым салды, 1-ші және 2-ші Мақбилерде еврей аналарының ұлдарын сүндеттегені үшін өлім жазасына кесілгені жазылған (тиісінше 1:60-61 және 6:10). Антиохтың қуғыны кезінде кейбір яһудилер сүндеттеуді жоюға тырысты. Біздің заманымыздың I ғасырында да етеккірді қалпына келтіруге талпынулар болды (1 Коринфтіктерге 7:18). Үшінші яһуди-рим соғыстары кезінде (б.з. 132-135 жылдары) римдіктер Иерусалимді Aelia Capitolina деп атады және сүндеттеуге тыйым салған болуы мүмкін; алайда, сол кезеңдегі римдік дереккөздерде тек кастрация туралы айтылады, ал сүндеттеуге тыйым салу туралы ештеңе жазылмаған. Бар Кохба көтерілісі кезінде, сүндеттеуді алып тастаған яһудилердің (яғни етеккірді қалпына келтіру әлі де қолданылып келгенін көрсетеді) өз еркімен немесе күшпен қайта сүндеттелгенін растайтын раввиндік дәлелдер бар. Сонымен қатар, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кейбір еуропалық яһудилер нацистердің қуғынынан сақтану үшін етеккірлерін қалпына келтіруге тырысты.
In the Greco Roman world, intact genitals, including the foreskin, were considered a sign of beauty, civility, and masculinity. In Classical Greek and Roman societies (8th century BC to 6th century AD), exposure of the glans was considered disgusting and improper, and did not conform to the Hellenistic ideal of gymnastic nudity. As a consequence of this social stigma, an early form of foreskin restoration known as epispasm was practiced among some Jews in Ancient Rome (8th century BC to 5th century AD). Foreskin restoration is of ancient origin and dates back to the Alexandrian Empire (333 BC). Males participated in the gymnasium nude and because the Greeks did not practice circumcision anyone who was circumcised was socially shunned. Hellenized Jews stopped circumcising their sons to avoid persecution and so they could participate in the gymnasium. Some Jews at this time attempted to restore their foreskins. This caused conflict within Second Temple Judaism, some Jews viewed circumcision as an essential part of the Jewish identity (1 Maccabees 1:15). Following the death of Alexander, Judea and the Levant was part of the Seleucid Empire under Antiochus Epiphanes (175 164 BC). Antiochus outlawed the Jewish practice of circumcision, both 1st and 2nd Maccabees records Jewish mothers being put to death for circumcising their sons (1:60 61 and 6:10 respectively). Some Jews during Antiochus' persecution sought to undo their circumcision. Within the 1st century A. D., there was still some forms of foreskin restoration being sought after (1 Corinthians 7:18). During the third Jewish Roman Wars (AD 132 135), the Romans had re named Jerusalem as Aelia Capitolian and may have banned circumcision; however, Roman sources from the period only mention castration and say nothing about banning circumcision. During the Bar Kokhba revolt, there is Rabbinic evidence that records, Jews who had removed their circumcision (meaning that foreskin restoration was still being practiced) they were recircumcised, voluntarily or by force. Again, during World War II, some European Jews sought foreskin restoration to avoid Nazi persecution.
Тіндердің кеңейуі
Хирургиялық араласусыз қабық терісін қалпына келтіру, тінді кеңейту арқылы жүзеге асырылады, бұл әдіс көбірек қолданылады. Тінді кеңейтудің митозды ынталандыратыны бұрыннан мәлім, ал зерттеулер жаңадан өскен адам тіндерінің бастапқы тіндердің қасиеттерін сақтайтынын көрсетеді.
Non surgical foreskin restoration, accomplished through tissue expansion, is the more commonly used method. Tissue expansion has long been known to stimulate mitosis, and research shows that regenerated human tissues have the attributes of the original tissue.
Әдістер мен құрылғылар
Тін ұлғаю арқылы қалпына келтіру кезінде қалған жыныс мүшесінің терісі ұйқыдан алға тартылып, кернеу қолмен немесе қабық терісін қалпына келтіруге арналған құралдың көмегімен сақталады.
During restoration via tissue expansion, the remaining penile skin is pulled forward over the glans, and tension is maintained either manually or through the aid of a foreskin restoration device.
Қалпақтың қалпына келтіруі
Алқапшаны қалпына келтірудің хирургиялық әдістері, алқапшаны қайта жарату деп те аталады, көбінесе жыныстық мүшенің ұшына тері егу арқылы жасалады. Егуге алынатын тері көбінесе ұйқыдан алынады, онда жыныстық мүшенің терісіндегідей тегіс бұлшық ет (дартос фасциясы деп аталады) болады. Бір әдіс бойынша төрт кезеңдік процедура жасалады, онда жыныстық мүшенің денесі біраз уақытқа ұйқы қуысына көміледі.
Surgical methods of foreskin restoration, known as foreskin reconstruction, usually involve a method of grafting skin onto the distal portion of the penile shaft. The grafted skin is typically taken from the scrotum, which contains the same smooth muscle (known as dartos fascia) as does the skin of the penis. One method involves a four stage procedure in which the penile shaft is buried in the scrotum for a period of time.
Физикалық аспектілері
Реставрация маңдай терісінің көшірмесін жасайды, бірақ сүндеттеу кезінде алынған арнайы тіндерді қайтару мүмкін емес. Реставрация аяқталғаннан кейін (жоғарыдағы суретте көрсетілгендей) ашылудың мөлшерін азайту үшін хирургиялық шаралар бар, немесе терінің ұшында көбірек жиналуын қамтамасыз ету үшін тері кеңейту режимін ұзағырақ сақтау арқылы бұл мәселені жеңілдетуге болады. Табиғи маңдай терісі тегіс дартос бұлшық тінінен (перипендік бұлшық еті деп аталады), ірі қан тамырларынан, кең нейрондық желіден, сыртқы теріден және ішкі шырыш қабықтан тұрады. Маңдай терісін қалпына келтіру процесі сүндеттеу кезінде алынған тіндердің бір бөлігін жаңартуға, сондай-ақ қапақтың басын жабуға бағытталған. Зерттеулерге сәйкес, маңдай терісі адамның жыныстық мүшесінің терісі мен шырыш қабығының жартысынан астамын құрайды.
Restoration creates a facsimile of the prepuce, but specialized tissues removed during circumcision cannot be reclaimed. Surgical procedures exist to reduce the size of the opening once restoration is complete (as depicted in the image above), or it can be alleviated through a longer commitment to the skin expansion regime to allow more skin to collect at the tip. The natural foreskin is composed of smooth dartos muscle tissue (called the peripenic muscle), large blood vessels, extensive innervation, outer skin, and inner mucosa. The process of foreskin restoration seeks to regenerate some of the tissue removed by circumcision, as well as provide coverage of the glans. According to research, the foreskin comprises over half of the skin and mucosa of the human penis.
Ұйымдар
20-шы ғасырдың соңынан бері әртүрлі топтар құрылды, әсіресе нәрестелерді сүндеттеу жиі орындалатын Солтүстік Америкада. 1989 жылы Ұлттық ерлерді қалпына келтіру ұйымы (NORM) ерлерге қолдау көрсету үшін коммерциялық емес ұйым ретінде құрылды. 1991 жылы сүндеттеу туралы ақпараттық және ресурстық орталықтар (UNCIRC) тобы құрылды, ол 1994 жылы NORM құрамына енді. NORM бөлімдері АҚШ-та, сондай-ақ Канадада, Ұлыбританияда, Австралияда, Жаңа Зеландияда және Германияда ашылды. Францияда осы мәселе бойынша екі бірлестік бар: "Association contre la Mutilation des Enfants" AME (балаларға қатысты мүгедектікке қарсы бірлестік) және соңғы кезде құрылған "Droit au Corps" (денеге құқық).
Various groups have been founded since the late 20th century, especially in North America where circumcision has been routinely performed on infants. In 1989, the National Organization of Restoring Men (NORM) was founded as a non profit support group for men undertaking foreskin restoration. In 1991, the group UNCircumcising Information and Resource Centers (UNCIRC) was formed, which was incorporated into NORM in 1994. NORM chapters have been founded throughout the United States, as well as in Canada, the United Kingdom, Australia, New Zealand, and Germany. In France, there are two associations about this. The "Association contre la Mutilation des Enfants" AME (association against child mutilation), and more recently "Droit au Corps" (right to the body).