Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шығыс Рочестер – Нью-Гэмпшир штатының Рочестер қаласының құрамындағы аудан. Ол Мэн штаты мен Нью-Гэмпширді бөліп тұратын Салмон Фолс өзенінің жағасында орналасқан. Шамамен 3600 тұрғыны бар бұл қауым, Рочестер қаласының орталығынан шығысқа қарай 5 шақырым қашықтықта орналасқан және қала шегіндегі екі ауылдың (екіншісі – Гоник) бірі болып табылады. Бұл аймақ бастапқыда фермерлік қожалықтардан тұрған, ал Өнеркәсіптік революция кезінде шағын тоқыма және аяқ киім өндіретін фабрикаларға айналған. Абенаки тайпасы бұл өзенді «Невичаваннок» деп атаған, яғни «көп сарқырамалы өзен» деген мағынаны білдіреді. 19 ғасырда бұл өзен екі фабрикаға су қуатын қамтамасыз еткен. Біріншісі – «Кочеко жүн өндіру компаниясы», ал екіншісі, кішкентайы, өзен ағысының жоғары жағында салынды және «Ақ диірмен» деп аталды. 1880-1920 жылдар аралығында «Истсайд» (жергілікті тұрғындар осылай атайды) ең жоғары даму деңгейіне жетті. Оған «Нэшуа және Рочестер темір жолы» қызмет көрсетті, кейін ол «Бостон және Мэн темір жолының» бір бөлігіне айналды. «Ринджемэр» деп аталған депо Оутомн көшесінде орналасқан. Бірақ Ұлы депрессия кезінде фабрикалар құлдырауға ұшырады және 1970 жылдары толығымен жабылды. Басты жұмыс берушілер кеткеннен кейін Шығыс Рочестерде тұрғындардың өмір сапасы төмендеді. Алайда, соңғы жылдары бұл ауданда қайта жаңғыру байқалуда. Маңызды көлік артериялары мен өнеркәсіптік орталықтарға жақын орналасқандықтан, шағын ауылдың тартымды атмосферасы жаңа тұрғындарды қызықтырды және бірнеше әдемі Виктория стиліндегі ғимараттар қайта жаңартылды. Шығыс Рочестер жергілікті бизнестің үлкен бөлігін Мэн штатының Либан қаласынан алады. Шығыс Рочестер негізгі көшеден, бірнеше шағын дүкендерден және «Шоривилл Плаза» деп аталатын сауда орталығынан тұрады, ол бұл аймақтағы алғашқы қонысқа байланысты аталған. Сондай-ақ, Мейн-стритте екі шіркеу және кішкентай кітапхана орналасқан. Соңғы жылдары ескі өрт сөндіру станциясы (1902 жылдан 1980 жылдардың басына дейін) мұражайға айналдырылды, себебі өрт сөндіру қызметі енді Рочестердегі бас станциядан жүзеге асырылады. Мейн-стритте орналасқан үш қабатты ғимаратта 1980 жылдардың басына дейін пошта бөлімі мен киім дүкені орналасқан, содан кейін пошта бөлімі Мейн-стриттегі екі қабатты кірпіш ғимаратқа көшірілді. Бұл ауданда енді пошта бөлімі жоқ, бірақ Шығыс Рочестерде әлі де жеке пошта индексі (03868) бар.
East Rochester is a neighborhood within the city of Rochester, New Hampshire, United States, located on the banks of the Salmon Falls River which separates Maine from New Hampshire. Home to approximately 3,600 residents, the community is located 3 mile (5 km) east of Rochester proper, and is one of two villages (the other being Gonic) within city limits. The area was a farming community which developed into a small textile and shoe manufacturing mill town during the Industrial Revolution. The Abenaki people called the area's river Newichawannock, meaning "river with many falls", which in the 19th century became the source of water power for two mills. The first was called the Cocheco Woolen Manufacturing Company, with the second smaller one built upstream and called the White Mill. Between the 1880s and 1920s, "Eastside" (as it is referred to by locals) achieved its maximum growth. It was served by the Nashua & Rochester Railroad, which later became part of the Boston & Maine Railroad. Called "Rindgemere", the depot was located on Autumn Street. But during the Great Depression, the mills began to decline, and finally folded in the 1970s. With its principal employers gone, East Rochester slipped in its quality of life. More recently, however, the district has enjoyed a rebirth. Located near major routes and industrial centers, its small village ambience has attracted new residents, and several beautiful Victorian buildings have been restored. East Rochester gets a good percentage of local business from just across the border in Lebanon, Maine. East Rochester consists of a main street with several small shops and a shopping center known as Shoreyville Plaza, named after the original settlement in the area. Also on Main Street are two churches and a small library. In recent years, the old fire station (1902 till the early 1980s) has been converted into a museum, as fire services are now obtained from the main station in Rochester. A three story block located on Main Street once housed the post office and a clothing store until the early 1980s, when the post office moved into a two story brick block further north on Main Street. The area no longer has its post office, but East Rochester still has its own ZIP code (03868).