Кіріспе
R16 - Нью-Йорк метросының автомобиль үлгісі, 1954-1955 жылдары IND/BMT B дивизионы үшін American Car and Foundry Company компаниясы жасаған. Жалпы саны 200 автомобиль құралды, олар жеке бірліктер болып орналастырылды. Екі нұсқасы өндірілді: Westinghouse (WH) қуатты машиналары және General Electric (GE) қуатты машиналары. Алғашқы R16-лар 1955 жылдың 10 қаңтарында пайдалануға берілді. R16 флотына жылдар бойы түрлі өзгерістер енгізілді. GE-мен жұмыс істейтін машиналар WH-мен жұмыс істейтін машиналарға қарағанда сенімділігі төмен екені анықталды, сондықтан Нью-Йорк қаласының транзиттік басқармасы оларды 1977 жылдың басында R46 машиналарымен зейнеткерлікке шығаруды жоспарлады. Алайда R46 машиналарындағы проблемалар GE қуатымен R16 машиналарын 1983 жылға дейін қызметте қалдырды. WH қуатымен жұмыс істейтін R16-лар 1987 жылы R68-ге тапсырылумен бірге шығарылды. Кейбір R16 машиналары әр түрлі мақсаттар үшін сақталды, бірақ көпшілігі жойылды.
The R16 was a New York City Subway car model built by the American Car and Foundry Company from 1954 to 1955 for the IND/BMT B Division. A total of 200 cars were built, arranged as single units. Two versions were manufactured: Westinghouse (WH) powered cars and General Electric (GE) powered cars. The first R16s entered service on January 10, 1955. Various modifications were made over the years to the R16 fleet. The GE powered cars were found to be less reliable than the WH powered cars, so the New York City Transit Authority planned to retire them early in 1977 with R46s. However, problems with R46 cars kept the GE powered R16s in service until 1983. The WH powered R16s were retired in 1987 with the delivery of the R68s. Some R16 cars were saved for various purposes, but most were scrapped.
Сипаттама
R16-ның нөмірлері 63006499 болды. Жеткізілгеннен кейін R16 тез арада Нью-Йорк қаласының көлік қызметі үшін жаңа стандартқа айналды. Құрылымдық және механикалық жағынан олар R15 және R17-дің үлкен нұсқалары болды, және негізінен R10-дың жақсартылған нұсқасы болды, олар дәл бірдей өлшемдерді бөлісті. Тек R16-да электрмен жұмыс істейтін есікті қозғалтқыштар, ал R10-да ауамен жұмыс істейтін есікті қозғалтқыштар болды. Жаңа болған кезде R16 R10-ға жылдамдыққа келгенде бәсекелестік жасай алды. Екі машина да механикалық жағынан төрт моторлы және теңгерімдеу жылдамдығымен ұқсас болды. R16-да, ескі R19 флоты, R10 және R11 сияқты, әр жағында үш жиынтық жолаушылар терезелері болды. Бір жиынтықта екінші терезе орнына жарық беретін белгі қорапшасы болды. Бұл қорапта тік орналастырылған үш жазу бар еді. Жоғарыдағы екеуі - пойыздың терминалы, ал төменгісі - маршрут. Бұл терезе мен белгілік қорап үлгісі 1967 жылы R40-ға дейін кейінгі машиналар үшін стандартқа айналды. R16 1971 жылы R44 тапсырысына дейін көлденең отыратын соңғы автомобиль класы болады. R16 екі нұсқада болды: Westinghouse (WH) қуатты машиналар (63006399) және General Electric (GE) қуатты машиналар (64006499), соңғысы бұдан бұрын жеткізілді. GE-мен жұмыс істейтін машиналар жылдамдық пен динамикалық тежеу үшін қолданылатын реостаттық резисторларды суытуға мәжбүрлі ауаны қолданды. Алайда, ауамен қамтамасыз ету үшін қолданылатын төмен кернеулі ротациялық конвертер (мотор генераторы) проблемалық болып шықты, өйткені корпус кір мен жаңбыр суын тұтқындауға бейім болды. Сонымен қатар, бас бақылаушылар басқа сыныптарға қарағанда жиі қысқа тұруға бейім болды, бұл жоғары сәтсіздікке әкелді. Осыған дейін Westinghouse-тың машиналарында дәстүрлі құралдар сияқты ашық жердегі тоңазытқышқа қарсылықтар орнатылған; бұл құрылғы сенімдірек болып табылды және R22-ге дейінгі жаңа машиналарда қайта қолданылды. Теориялық тұрғыдан алғанда, R16-ның екі түрі де бірге жүруге болады, бірақ тәжірибеде бұл дұрыс емес деп табылды, сондықтан автокөліктер автопаркінің сенімділігін арттыру үшін электрлік жүгіру құралдарымен бөлінеді. R16-лар сондай-ақ сол кездегі ең ауыр 18 метрлік метро вагоны болды, олардың салмағы бір вагонда шамамен 23 метр болатын, ал бір вагонда шамамен 75 метр болатын.
The R16s, like the older R1–9 fleet, R10s, and R11s, featured three sets of mid car body passenger windows on each side. One set contained an illuminated rollsign box in lieu of a second window. This sign box had three readings arranged vertically – the top two being the train's terminals, and the bottom being the route. This window and signbox pattern became standard for later cars until the R40s in 1967. The R16 would also be the last car class delivered with crosswise seating until the R44 order in 1971. There were two versions of the R16: Westinghouse (WH) powered cars (6300–6399) and General Electric (GE) powered cars (6400–6499), the latter of which were delivered earlier. The GE powered cars used forced air to cool the rheostatic resistors used for acceleration and dynamic braking. However, the low voltage rotary converter (motor generator) used to provide the air proved to be problematic as the enclosure tended to trap dirt and rainwater within. In addition, the master controllers also had a tendency to short out more frequently relative to other classes, leading to high failure rates. Meanwhile, the Westinghouse powered cars had resistors mounted in the open for slipstream cooling as had been the traditional means; this setup was found to be more reliable and was reused in newer cars up to the R22 order. In theory, both types of R16s could be run together, but in practice, this was found to be less than desirable, so cars would be segregated by electrical running gear to provide better fleet reliability. The R16s were also the heaviest 60 feet (18 m) subway car built at the time, weighing in at some per car, until the 75 feet (23 m) cars, which weighed around per car, eclipsed them.
Тарих
R16 1954 және 1955 жылдары көк жасыл бояу схемасында жеткізілді және алғаш рет 1955 жылдың 10 қаңтарында BMT No 15 (қазіргі) жолаушылар қызметіне енгізілді. Екі автомобиль #s 6318, және 6463 1955 жылы алтын мерейтойына арналған алтынға боялды. R16 63006349 лонг-айленд темір жолының IND Рокквей желісінің ашылуына дайындық ретінде 1956 жылы 28 маусымда көшірілді, өйткені Транзиттік орган желісінің ашылуы үшін өзінің ең жаңа жабдықтарын пайдалануды қалады. 1950 жылдардың соңында машиналар BMT Шығыс бөлімшесіне қайтарылды және 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басына дейін сол жерде қалды, содан кейін олар жүйе бойынша әртүрлі желілерге ауыстырылды. 1970 жылдары R16-ды басқа көліктермен араласып, бұрынғы орындарынан алыста орналасқан жерлерде табуға болады. Бронкстегі немесе Квинстегі R16-лардың фотосуреттері оларды толық құрамында және басқа флоттармен бірге көрсетеді. 1968 жылы көптеген машиналар қызыл түске боялды. 1970 жылы R16 автопаркіне жаңа MTA корпоративтік күміс және көк схемасы берілді, ал машиналар зейнеткерлікке шыққанға дейін осы схеманы сақтады. 1970 жылдардың басында R16-ның есікті қозғалтқыштары R44-ге ұқсас есікті қозғалтқыштармен ауыстырылды. Ауыс қозғалтқыштары орындықтардың астына емес, қабырғаларға орнатылғандықтан, қабырға панельдері (R16-ға тән) пайда болды. 1979 жылы 6429 автокөлігі жаңа алдыңғы аяқпен, үлкен терезелермен және жаңа есіктермен қайта жасалды; ол автопаркті толық қайта құрудың прототипі болды, ол заманауи интерьерлер мен кондиционерлерді қосады. Қайта құрудың бір бөлігі сондай-ақ вагондарды төрт машиналық жиынтыққа айналдыруды қамтиды. Автомобиль ақырында ысырып тасталды, басқа көліктермен қайта құру ешқашан жүргізілген жоқ.
Зейнеткерлік
GE-мен жұмыс істейтін R16-ның электрлік проблемалары болғандықтан, Транзит органы оларды 1977 жылдың басында R46-мен зейнетке шығаруға жоспарлады. Алайда R46 машиналарында ондай машиналардың жүк машиналарында табылған жарықтардың (одан басқа көптеген ақаулардың) салдарынан пайда болған проблемалар GE қуатымен жұмыс істейтін R16-ды 1983 жылға дейін қызметте қалдырды. Әрі қарай сенімділігі жоғары WH қуатымен жұмыс істейтін R16 машиналары BMT желілерінде 1987 жылдың көктеміне дейін қызмет етті, содан кейін олар R68 машиналарымен алмастырылды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін төрт машина әр түрлі мақсаттар үшін сақталды. Толық тізімге: 6305 және 6339 қазіргі уақытта Бруклиндегі MTA NYC Transit's Coney Island Complex-те сақталған. 6387 Нью-Йорк Транзит Музейі сақтаған. Көлік 2013-2014 жылдары жұмыс істеу мәртебесіне қайта оралды және 2014 жылдың тамызынан бері Нью-Йорк қаласының Транзит Музейі демеушілік ететін экскурсияларда, атап айтқанда Көптеген металл пойызында (TOMM) жұмыс істейді. 6398 Нью-Йорк, Кингстон, Нью-Йорк, Троллейбус мұражайында сақталған, қалпына келтіру жұмыстары жүргізілуде. Кейде басқа вагондар немесе локомотивтер тартқан арнайы оқиғалар кезінде қолданылады. 6452 2004 жылдың шілдесіне дейін Бруклинде PS 248 (NYCT оқу орталығы) оқу машинасы ретінде орналасқан. Ол "Redbird" схемасында боялған және жұмыс істемеген. 2004 жылдың шілдесінде машина Бруклиндегі Линден-Ярдқа көшірілді және оның орнына R110B 3005 машинасы көшірілді. 6452 қайтадан 2005 жылы Кони Айленд Ярдқа көшірілді. Ақырында, 2007 жылдың шілдесінде автомобиль SBK сарайына асбестті жою үшін көшірілді және 2008 жылдың басында 207th Street Yard-қа рифті жою үшін жіберілді.
6305 and 6339 – currently stored at the MTA NYC Transit's Coney Island Complex in Brooklyn. 6387 – preserved by the New York Transit Museum. The car was restored to operating status in 2013–2014 and has been operating on New York City Transit Museum sponsored excursions since August 2014, specifically on the Train of Many Metals (TOMM). 6398 – preserved at the Trolley Museum of New York, Kingston, NY, restoration in progress. It is occasionally used during special events pulled by other cars or locomotive. 6452 was located at PS 248 (an NYCT training facility) in Brooklyn until July 2004, as a training car. It was painted in the "Redbird" scheme and was not operational. In July 2004, the car was moved to Linden Yard in Brooklyn and was replaced by R110B 3005, which was moved to the facility. 6452 was moved again to the Coney Island Yard in 2005. Finally, in July 2007, the car was moved to the SBK yard for asbestos abatement and sent to the 207th Street Yard for reefing in early 2008.
Танымал мәдениетте
1981 жылы теледидар үшін түсірілген "Біз қарсы күресеміз" фильмінде әртүрлі R16-лар көрсетілген, оның ішінде кейбір R16-лардың ішкі көрінісі де бар. Олардың ішінде 6301, 6302, 6321, 6333, 6355, 6394, 6398 және 6399 пойыздар бар. Фильмде әртүрлі станциялар қайта аталды, бірақ әртүрлі нұсқамалар бар, оның ішінде бұл 10 емес, 8 R16 машинасының қатаң сеті болды, ол BMT Canarsie желісінде түсірілді. R16-ның ағаш макеті 1976 жылы "Кинг Конг" фильмінің қайта түсірілімінде көрсетілген. 1959 жылы "Өмірді еліктеу" фильмінде студияның терезесінен сыртқа шығып жатқан бірнеше R16 пойыздарын көруге болады.