Жайме Пардо Леаль: Сайлаушы, адвокат және саясаткердің қасіреті

Кіріспе

Хайме Пардо Лиал (28 наурыз 1941 – 11 қазан 1987) – колумбиялық заңгер, кәсіподақ жетекшісі және саясаткер. 1986 жылғы президенттік сайлауда «Патриотикалық одақ» партиясынан кандидат ретінде қатысты және кейіннен қанып өлтірілді.

Өмірбаяны және саяси мансабы

Пардо Леаль Колумбияның Ұлттық университетінде заң білімін алып, 1963 жылы заңгер дипломын алды. Оқу кезінде Колумбия Коммунистік Жастары (JUCO) ұйымында белсенді болып, студенттік қозғалыстың жетекші мүшесі болды. Білімін аяқтағаннан кейін ол үкіметтің сот жүйесінде ұзақ жылдар жұмыс істеді, қалалық және аймақтық соттарда судья, содан кейін Жоғарғы трибуналда және Богота Жоғарғы трибуналында судья болып қызмет етті. Осылайша Пардо Леаль сот жүйесінің кәсіподағы Асонал Жудисиалдың құрылуына зор үлес қосты және сот қызметкерлерінің жағдайын жақсарту үшін көптеген ереуілдердің жетекшісі болды. Осы басшылығы оған жүйедегі көптеген адамдардың наразылығын тудырды. Бұл оның судьялық лауазымға қайта сайланбауына себеп болды, бұл оның саяси амбицияларының бастауы болды. FARC пен Белисарио Бетанкур үкіметі арасындағы бейбіт келіссөздерден кейін Unión Patriótica саяси партиясы құрылды, және Пардо кеңесші ретінде шақырылды. Сол кезде ол Колумбия Коммунистік партиясының және Колумбия Жұмысшылар Одағының құрылуына қатысты. Пардоға көптеген өлім туралы угрозалар келіп түсті, алғашында ол үкіметтен қорғауды қабылдаудан бас тартса да, қауіп деңгейі артқан сайын оны қабылдауға мәжбүр болды. Өлімі күні ол күзетін қысқартып, тек бір ғана қауіпсіздік қызметкерін қалдырып, Боготаға жақын Ла-Меса қаласындағы шаруа қожалығына барды. Боготаға қайтып келе жатқанда, оған басқа көліктен оқ атылды. Ол дереу жақын ауруханаға жеткізілді, бірақ көмекке үлкермей қайтыс болды. Уильям Инфанте босатылып, кейін АҚШ-та есірткі сату қылмысы үшін өмір бойына сотталды. Баррера тұтқындалып, осы қылмыс үшін 24 жылға бас бостандығынан айырылды. "Мексикалық" деп танылатын есірткі бароны Хосе Гонсало Родригес Гача, оқиғаға демеуші ретінде қатысқан болуы мүмкін. Колумбия Коммунистік партиясының "Voz" газеті Родригес Гачаны Колумбия әскерилерімен байланыстыратын мақала жариялады. Пардо Леальды UP президенті лауазымына Бернардо Джарамилло Осса алмастырды. Джарамилло да 1990 жылғы президенттік сайлау кампаниясы кезінде қаныпешене өлтірілді. 1988 жылға қарай UP партиясы Пардо Леаль мен төрт конгрессменді қоса алғанда, 500-ден астам мүшесінің қаза тапқанын мәлімдеді. 1988 жылдың наурыз айындағы сайлауға дейін алты айдың ішінде белгісіз қарулы адамдар UP партиясының 100-ден астам жергілікті кандидаттарына шабуыл жасады. 1988 жылдың сәуір айында Amnesty International ұйымының баяндамасында Колумбия әскерилері мен үкімет мүшелері UP және басқа да белсенділердің "саяси қастандықтардың әдейі саясаты" деп аталатын іске қатысқандығы айтылды. Бұл айыптама Виргилио Барко Варгас әкімшілігі тарапынан қабылданбады және дұрыс емес деп есептелді. 2003-2004 жылдары UP құрбандарының ресми өкілдері Адам құқықтары жөніндегі Америкааралық комиссиясына (IACHR) 1163 адамның қаза тапқанын, оның 450-сі (38%) жарымәскери топтарға тікелей байланысты екенін хабарлады. Қалғандарының бөлінісі жарияланбады.

Pardo Leal studied law in Universidad Nacional de Colombia, where he graduated as a lawyer in 1963. As a student he became active in the Colombian Communist Youth (JUCO) and was an active part in the student movement. After obtaining his degree he started a long career in the judicial branch of the government, where he worked as judge for town and regional courts, and then in the Superior tribunal and as a magistrate in the Superior Tribunal of Bogotá. As such, Pardo Leal was instrumental in the creation of the judicial branch union Asonal Judicial, and leader of many strikes to push for better work conditions for the employees of the judicial branch. This leadership brought him the enmity of many in the branch. This led to his not being reelected as a magistrate, which became the origin for his political aspirations. Following the peace conversations between the FARC and the government of Belisario Betancur, the Unión Patriótica political party was formed, and Pardo was called as an advisor. At the time, he was also involved in the Colombian Communist Party and in the formation of the Central Union of Workers of Colombia. Pardo had received many death threats, and although he initially refused protection from the government he ended up accepting it finally as the threat level increased. On the day of his death he had decided to dispatch his security and kept only one of his bodyguards as he went to his farm in the La Mesa town, near to Bogota. As he drove back to Bogota, men shot at him from another car. Although he was transported immediately to the nearby hospital, he died before he could be helped. William Infante had been released and was then captured and sentenced to life for drug trafficking in the United States. Barrera was captured and condemned to 24 years in prison for the crime. Drug lord José Gonzalo Rodríguez Gacha, also known as "the Mexican", was apparently involved in the murder as a sponsor. The Colombian Communist Party newspaper Voz published a report in which it linked members of the Colombian military to Rodríguez Gacha. Pardo Leal was replaced by Bernardo Jaramillo Ossa as president of UP. Jaramillo was also assassinated during the presidential campaign of 1990. By 1988, the UP announced that more than 500 of its members, including Pardo Leal and four congressmen, had been assassinated to date. Unidentified gunmen later attacked more than 100 of the UP's local candidates in the six months preceding the March 1988 elections. An April 1988 report by Amnesty International charged that members of the Colombian military and government would be involved in what was called a "deliberate policy of political murder" of UP militants and others. The terms of that accusation were rejected and deemed to be an inaccurate exaggeration by the administration of Virgilio Barco Vargas. By 2003–2004, the official legal representatives of a partial number of UP victims presented a concrete death toll of about 1,163 to the Inter American Commission on Human Rights (IACHR), of which 450 (38%) were attributed directly to paramilitary groups. The breakdown of the remainder was not publicly specified.