Кіріспе

1991 жылғы Колумбия Конституциясына сәйкес, Колумбия президенті Колумбия Республикасының мемлекет басшысы және үкімет басшысы болып табылады. Атқару билігінің басшысы және жалпы ұлттық үкіметтің басшысы ретінде, президенттік Колумбиядағы ықпалы мен танылуы бойынша ең жоғары саяси лауазым болып саналады. Президент сонымен қатар Колумбия Қарулы Күштерінің Бас қолбасшысы болып табылады. Президент төрт жылдық мерзімге халық сайлауы арқылы тікелей сайланады. 2004 жылғы 2-заң қабылданғаннан бері, ешбір адам президенттікке екі реттен астам сайлана алмайды. 2015 жылы конституциялық түзету 2004 жылғы өзгерістерді күштен шығарып, бастапқы бір мерзімдік шектеуге қайта оралды. Егер президент қайтыс болса, отставкаға шықса немесе қызметтен алынса, вице-президент оның орнына келеді. Президенттің жасы кемінде 30-ға толу керек және ол Колумбияның "туғаннан" азаматы болуы тиіс.

Колумбия Республикасы (18191831)

Бұл тізімге 1832 жылғы Колумбия Конституциясы қабылдануынан кейін Колумбия Республикасының президенті лауазымына ант берген немесе күштеп келген адамдар кіреді. 1821–1831 жылдардағы Колумбия Республикасы қазіргі Колумбия Республикасынан ерекшелену үшін Гран Колумбия деп аталады. Гран Колумбия – Жаңа Гранада вице-корольдігінің құрамына кірген аумақтардың біріккені. Бұл біріккен мемлекет Жаңа Гранадада 1810 жылы Испания Корольдігіне қарсы өткен алғашқы тәуелсіздік соғыстарынан кейін құрылған саяси бірлестіктерді қамтыды. Президенттік Ангостура Конгресімен басталады. Бұл құрылтай жиналысы тәуелсіздік алғаннан кейін өзін-өзі басқарушы үкімет құру үшін шақырылды. Конституциялық Ассамблеяны бүлікшілер бақылауындағы аймақтарды ұсынушы аймақтық басшылар құрды; бұл аймақтар қазіргі Колумбияның бөліктерін қамтыған жоқ, себебі олар әлі де испандық билікте болды, бірақ олардың атынан заң шығаруға тырысты. Конгресс уақытша атқарушы лауазымды адамды сайлап, оған президент атағын берді. Колумбияның бірінші президенті болып революциялық күштердің басшысы генерал Симон Боливар-и-Паласиос сайланды, ол осы уақытқа дейін революциядағы рөлі үшін «Жоғарғы Басшы» атанған. Келесі күні Конгресс Колумбияның бірінші вице-президенті Франсиско Антонио Зеа Диазды сайлады. Боливар 1819 жылғы 17 желтоқсанда Ангостура Ассамблеясымен Бояка шайқасынан кейін Колумбияны бағындырғаннан кейін уақытша президенттікке қайта сайланды және 1821 жылы Кукута Конгресінде ұлттық сайлаулар күтіліп тұрған кезде, тағы да қайта сайланды. Кукута Конгресі Ангостура Ассамблеясымен мандатталған тағы бір конституциялық жиналыс болды, және бұл жолы Колумбия аумақтарын ұсынушы сайланған лауазымды тұлғалар қатысты. Осы кезеңде, 1826 жылға дейін атқарушы билік вице-президент Франсиско де Паула Сантандер-и-Оманьяға жүктелді, ал Боливар Боливия мен Перудегі испандық колонияларды азат ету үшін шайқаста болды. Боливар 1826 жылы төрт жылдық мерзімге ұлттық сайлауда ресми түрде сайланды, бірақ 1828 жылғы 27 тамызда Боливар әскери жағдай жариялады және Оканья Конгресі жаңа конституцияны қабылдамағаннан кейін диктатуралық билікке ие болды. Боливар 1830 жылы биліктен бас тартты, ал Конгресс Жоакин де Москера-и-Арболеданы өзінің ізбасары етіп сайлады, бірақ ол көп ұзамай генерал Рафаэль Урданета-и-Фариямен құлатылды, ол Боливардың қайтадан билікке оралуын үміттенеді, бірақ Боливар президенттікке бас тартты және көп ұзамай қайтыс болды, Урданетаны билікке мандатсыз қалдырды. Урданета атқарушы билікті вице-президент Доминго Кайседо-и-Санс де Сантамарияға берді, себебі Конгресс Москераны төңкеріске жол бермегені үшін импичментке тартты; осы кезеңде және 1832 жылға дейін президенттік лауазым бос тұрды, өйткені биліктің мұрагерлігі туралы заң болған жоқ. 1832 жылы бұрынғы вице-президент Сантандер Конгресс шешімімен Гран Колумбияның президенті болып сайланды, бұл Венесуэла мен Эквадор аумақтарының бөлінуінен кейін соңғы сайлау болды, бұл жаңа конституцияны жасауға түрткі болды. • Колумбия Республикасы • Жоқ. 15 ақпан 1819 4 мамыр 1830 4 мамыр 1830 4 қыркүйек 1830 партия жоқ 4 Domingo Кайседо-и-Санс де Сантамария 3 Рафаэль Урданета-и-Фария 4 қыркүйек 1830 10 наурыз 1832 1 сәуір 1837 партия жоқ 5 Хосе Игнасио Маркес Баррето