Кіріспе
АҚШ, Мэн штатындағы қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 1 320 адамды құрайды. Кастин – Мейн теңіз академиясының орналасқан жері, бұл академия АҚШ сауда флоты және теңіз салалары үшін офицерлер мен инженерлерді даярлайтын төрт жылдық оқу орны. Тарантин абенаки тайпасы бұл жерді Мажабигвадус деп атаған. Кастин – Жаңа Англиядағы ең көне қалалардың бірі, Плимут колониясынан жеті жыл бұрын құрылған. Пенобскот шығанағында орналасқан, тарихи Пентагоует бекінісінің жанында жатыр. Жаңа Англияда Кастиннен де алабасқан тарихы бар жерлер санаулы ғана. Кастин өзін "төрт елдің шекаралық қатары" деп жариялайды. 17 және 18 ғасырдың басындағы француз отарлау кезеңінде Кастин Акадияның оңтүстік ұшы болды, ал Жаңа Франция Кеннебек өзенін Акадияның оңтүстік шекарасы деп белгіледі. Қала Жан-Винсент д’Аббади де Сен-Кастеннің құрметіне аталған.
The population was 1,320 at the 2020 census. Castine is the home of Maine Maritime Academy, a four year institution that graduates officers and engineers for the United States Merchant Marine and marine related industries. Called Majabigwaduce by Tarrantine Abenaki Indians, Castine is one of the oldest towns in New England, predating the Plymouth Colony by seven years. Situated on Penobscot Bay, it is near the site of historic Fort Pentagouet. Few places in New England have had a more tumultuous history than Castine, which proclaims itself the "battle line of four nations." During the French colonial period of the 17th and early 18th century, Castine was the southern tip of Acadia, with
New France defining the Kennebec River as the southern boundary of Acadia. The town is named after Jean Vincent d'Abbadie de Saint Castin.
Тарих
Оның Пенобскот өзенінің сағасындағы стратегиялық орны, ол бағалы тері мен ағаш өнімдерінің мол көзі және ішкі аймаққа маңызды көлік арнасы болғандықтан, қазіргі Кастин қаласы орналасқан жарым арал 17 ғасырда еуропалық отарлау үшін ерекше қызығушылық тудырды. Маябагадуче (индіктің аты бұрмаланған нұсқасы) империялық саясаттың өзгеруіне байланысты бірнеше рет қолы ауысты. Әр кездері оны француздар, голландтар және Англияның Плимут колониясы басып алған.
Даулы аумақ
Кастин 1613 жылдың қысында, Акадия көшбасшысы Клод де Сент-Этьен де ла Тур, Таррантиндік үндістермен (қазіргі Пенобскоттар) сауда жасау үшін шағын сауда бекеті құрғанда құрылды. 1613 жылы ағылшын капитаны Сэмюэл Аргаллдың Маунт-Дезерт аралына жасаған шабуылы, солтүстіктегі француз Акадиясы мен оңтүстіктегі ағылшын колониялары арасындағы шекара үшін ұзаққа созылған даудың басталуын білдірді. Де Ла Турдың Аргаллдың шабуылынан кейін сауда бекетін қайта құру арқылы ағылшын әрекеттеріне дереу наразылық білдіргеніне куәліктер бар. 1614 жылы капитан Джон Смит аймақты картаға түсіріп, маңайдағы француз саудагерлері туралы айтқан. 1625 жылы Шарль де ла Тур Пентагое форты деп аталған бекініс салды. 1628 жылы Плимут колониясының ағылшын отарлаушылары оны басып алып, өз колониясының әкімшілік бекетіне айналдырды. Колониялық губернатор Уильям Брэдфорд жеке өзі оны иелену үшін келді. 1635 жылы француздар оны қайта басып алып, Акадия құрамына қайта қосты; губернатор Исаак де Разилли ауылды қайтарып алу үшін Шарль де Мену д'Оульнай де Шарнисайды жіберді. 1638 жылы д'Ольней Сент-Пьер форты деп аталған мықты бекініс салды. 1653 жылы 100 адамымен акадиялық Эммануэль Ле Борн елді мекенге шабуыл жасады. Генерал-майор Роберт Седжвик 1654 жылы Акадияға қарсы жорыққа 100 Жаңа Англиялық еріктісі мен Оливер Кромвельдің 200 әскерін бастап келді. Порт-Роялды басып алғаннан бұрын Седжвик француздық Пентагуэт қонысын басып алып, тонады. Ағылшындар Акадияны келесі 16 жыл бойы басып алды. 1667 жылы Бреда шарты бейбітшілік әкелгеннен кейін, француз билігі барон Жан-Винсент де Сент-Кастинді Пентагуэтке басшылық ету үшін жіберді. Барон Модокавандо сахемының қызы, Абенаки әйеліне үйленді. Ол французша Матильда деген есімді қабылдап, оған 10 бала дүниеге келтірді. Барон жесір болып, Мари Пидиваммисква есімді тағы бір Абенаки әйеліне үйленді, ол оған тағы екі бала сыйлады. 1692 жылы ауылды тағы да ағылшындар басып алды, майор Бенджамин Черч бекіністі қиратты және елді мекенді тонады. Барон де Сент-Кастин мен оның ұлдары Францияға оралғаннан кейін, елді мекенде адамдар сиреп қалды. Королева Анна соғысы кезінде, 1704 жылдың ақпан айындағы Дирфилдке жасалған француз шабуылына жауап ретінде, Жаңа Англия полковнигі Бенджамин Черч Сент-Кастин қонысына (сол кезде Пенобскот деп аталған) шабуыл жасады, содан кейін қазіргі Сент-Стефан (Нью-Брансуик), Гранд-Пре, Писигуит (қазіргі Виндзор, Нова-Шотия) және Чиньектодағы акадиялық ауылдарға шабуыл жасады. Шабуыл кезінде Қастиннің қызы да тұтқынға алынды.
Британдық отар
Солтүстік Америкадағы ағылшын үстемдігін бекіткен француз және үнді соғысы аяқталғаннан кейін, Мэн жағалауындағы бос жатқан жерлер Массачусетс отаршылдарының қоныстануына ашылды. 1760 жылдардың соңына қарай фермерлер, шеберлер және шағын саудагерлер «Майор Баггадоуз» және оның төңірегіндегі жерлерге құқық ала бастады. Теңізсіркә қоймасы бұрыннан тоқтатылғанмен, аймақтың мол балық және ағаш ресурстары кәсіпкерлерді қызықтырды, сондай-ақ өсіп келе жатқан әскери-теңіз флотын жабдықтауға мүмкіндік беретін ағаш іздеп жүрген британ үкіметінің назарын аударды. Багадус, әсіресе британдық соғыс кемелерінің мачталарына жарамды ағашпен қамтамасыз етуде өте құнды болды.
1812 жылғы соғыс
Халық саны 1810 жылғы санақта 1036-ға жетті. 1812 жылғы соғыс кезінде 1814 жылдың тамыз және қыркүйек айларында сэр Джон Коуп Шербрук Новая Шотландияның Галифакс қаласындағы базасынан теңіз күштері мен 500 британдық әскерді Мэн штатын басып алуға және (қайта) Жаңа Ирландия колониясын құруға жіберді. 26 күн ішінде олар Хэмпден, Бангор және Макиас қалаларын басып алды, 17 американдық кемені жойды немесе тұтқынға алды. Олар Хэмпден шайқасында жеңіске жетті (екі адам қаза тапты, ал американдықтар бір адам қаза тапты) және Кастин ауылын соғыстың соңына дейін басып ұстады. Кастин мен Мэн штатының қалған бөлігі арасында оның басып алу кезінде қарбалас контрабандалық сауда дамыды. Гент шарты бойынша бұл аумақ АҚШ-қа қайтарылды. Британдықтар 1815 жылдың сәуір айында кетіп, Кастиннен тарифтік баждардан алынған 10 750 фунт стерлинг алып кетті. Бұл ақша "Кастин қоры" деп аталды және Галифакста (Новая Шотландия) Далхаузи университетінің құрылуына жұмсалды. 1820 жылғы санақта халық саны 975 адамды құрады.
18201960 жыл
Соғыстан кейінгі экономиканың өсуімен қала гүлденген орынға айналды: Хэнкок округінің орталығы және кеме жасау мен жағалау саудасының ірі орталығы. 1820 жылдарға қарай, ол Ньюфаундлендтің Гранд Банкіне бет алған американдық балық аулау флоты үшін маңызды транзиттік пунктке айналды. Сонымен қатар, Азамат соғысына дейін Шығыс Мэн басымдық танытқан ағаш өнеркәсібінен де пайда тапты. Осы өсу және гүлдену кезеңінде, қазір де ауыл көшелерін әсемдейтін әдемі Федералды және Грек тіршілігі стиліндегі үйлер салынды. Кастин Азамат соғысынан кейін құлдырады. Оның бір кездері әлемді шарлаған флоты, енді теміржолдар мен пароходтармен бәсекелесіп, жағалау порттарына көмір, отын және әк тасымалдады. Амбициялы жастар өз бағын басқа жерде іздеді. 1838 жылы Хэнкок округінің орталығы Эллсвортқа көшірілді. Кастин Багадуче өзенінің құймасымен суға толы. Қала арқылы 166 және 166А мемлекеттік тас жолдары өтеді. Пенобскот шығанағындағы түбекке орналасқан Кастин, солтүстік-шығысында Пенобскот қаласымен, оңтүстік-шығысында Багадуче өзені арқылы Бруксвиллмен және оңтүстік-батысында Айлсбороға жақын орналасқан.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 1366 адам, 380 үй шаруашылығы және 193 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 704 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,7% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 0,1% американдық үндістер, 1,1% азиялық, 0,4% басқа нәсілдерден және 1,2% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,2% құрады. 380 үй шаруашылығының ішінде 15,5% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 43,9% - бірге тұратын жұбайлар, 4,2% - күйеуі жоқ әйелдер, 2,6% - күйеуі жоқ ерлер, ал 49,2% - отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,5% жеке адамдардан тұрады, ал 14,4% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,13 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,58 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 22,2 жас. Тұрғындардың 7,5% 18 жасқа дейін, 50,6% 18 мен 24 жас аралығында, 10,2% 25 пен 44 жас аралығында, 15,7% 45 пен 64 жас аралығында және 16,2% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 66,5% ерлер және 33,5% әйелдер.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 1343 адам, 372 шаруашылық және 222 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 649 тұрғын үй құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 97,10% ақ нәсілді, 0,67% афроамерикалық, 0,60% американдық үнді, 0,74% азиялық, 0,22% басқа нәсілді және 0,67% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,60% -ы испан немесе латын американдықтары. 372 шаруашылықтың 18,0% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 49,2% -ы бірге тұратын жұбайлар, 7,0% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын шаруашылықтар, ал 40,3% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 30,1% -ы жеке адамдардан тұрды, ал 12,4% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,16, ал отбасының орташа мүше саны 2,69 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша бөлінуі: 18 жасқа дейінгілер 10,3% -ды, 18-24 жастағылар 41,9% -ды, 25-44 жастағылар 15,0% -ды, 45-64 жастағылар 18,4% -ды және 65 жастан асқандар 14,4% -ды құрады. Орташа жас 24 жасқа тең. Әр 100 әйелге 186,4 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 196,8 еркек шақ келді. Шаруашылықтың орташа табысы 46 250 доллар, ал отбасының орташа табысы 65 500 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 36 250 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 30 893 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 20 078 долларды құрады. Отбасылардың 3,2% және халықтың 12,0% -ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 10,9% және 65 жастан асқандардың 4,7% -ы.