Қолдан тоқтатылған PHS ұялы байланыс жүйесі

Кіріспе

Ұялы телефон желісінің тоқтатылған стандарты

Жеке қол телефоны жүйесі (PHS), сондай-ақ Тайландта Жеке байланыс телефоны (PCT) ретінде, ал Қытайда Жеке қолжетімділік жүйесі (PAS) және Xiaolingtong сауда маркасымен танымал болды. Бұл 1880–1930 МГц жиілік диапазонында жұмыс істейтін ұялы байланыс жүйесі, негізінен Жапонияда, Қытайда, Тайваньда және басқа да Азия елдері мен аймақтарында қолданылды.

Технология

PHS – бұл негізінен DECT сияқты сымсыз телефон, бірақ бір ұяшықтан екіншісіне ауысу мүмкіндігіне ие. PHS ұяшықтары кішкентай, базалық станцияның тарату қуаты ең көп 500 мВт, ал қабылдау радиусы әдетте ондаған, көбінесе жүздеген метрді құрайды (кейбір жағдайларда көз тікелей көргенде 2 шақырымға дейін жетеді), бұл CDMA және GSM-нің бірнеше шақырымдық радиусына қарама-қарсы. Осы себепті PHS тығыз орналасқан қалалық аймақтар үшін ыңғайлы, бірақ ауылдық жерлерде қолдану қиын, ал кішкентай ұяшық өлшемі жылдам қозғалатын көліктерден қоңырау шалуды қиын, тіпті мүмкін емес етеді. PHS радио арнасына қол жеткізу үшін TDMA/TDD және дауыс кодегі үшін 32 кбит/с ADPCM қолданады. Заманауи PHS телефондары жоғары жылдамдықты сымсыз деректер/Интернет қосылысы (64 кбит/с және одан жоғары), WWW-ге қол жеткізу, электрондық пошта және мәтіндік хабарламалар сияқты көптеген қосымша қызметтерді де қолдай алады. PHS технологиясы сымсыз жергілікті желі құру үшін де танымал, ол POTS желісі мен абонент үйі арасындағы «соңғы шақырым» мәселесін шешуге көмектеседі. Ол ISDN желісінің сымсыз интерфейсі ретінде әзірленген. Сондықтан PHS базалық станциясы ISDN-мен үйлесімді және көбінесе ISDN телефон станциясының жабдықтарына тікелей қосылады, мысалы, цифрлық коммутаторға. Төмен құнмен базалық станция, микро ұяшықтық жүйе және «Динамикалық ұяшық тағайындау» жүйесіне қарамастан, PHS 3G ұялы телефон жүйелерімен салыстырғанда, жиілікті пайдалану тиімділігін арттырады және аймаққа шаққандағы өткізу қабілеті бойынша төмен құнмен қызмет көрсетеді. Ол AIR EDGE сияқты сымсыз, бірыңғай тарифтік қызметті бүкіл Жапония бойынша ұсынады. AIR EDGE деректер қосылысының жылдамдығы желілерді біріктіру арқылы арттырылады, олардың әрқайсысы негізінен 32 кбит/с жылдамдыққа ие. AIR EDGE-тің 2001 жылы ұсынылған алғашқы нұсқасы 32 кбит/с жылдамдықпен қызмет көрсетті. 2002 жылы 128 кбит/с (AIR EDGE 4×) қызметі, ал 2005 жылы 256 кбит/с (8×) қызметі іске қосылды. 2006 жылы «W OAM» технологиясын енгізу арқылы әр желінің жылдамдығы 1,6 есеге артты. AIR EDGE 8× жылдамдығы соңғы «W OAM» мүмкіндігі бар құралдармен 402 кбит/с-қа жетеді. 2007 жылдың сәуір айында «W OAM typeG» енгізілді, ол AIR EDGE 8x пайдаланушылары үшін 512 кбит/с дерек жылдамдығын қамтамасыз етеді. Бұдан әрі, «W OAM typeG» 8× қызметін жүйедегі кіру нүктелерін жаңарту (негізінен ISDN желілерін оптикалық талшыққа ауыстыру) аяқталған жағдайда 800 кбит/с ең жоғары өткізу қабілетіне дейін жаңарту жоспарланған. Осылайша, ол Жапониядағы NTT DoCoMo FOMA сияқты танымал W CDMA 3G қызметтерінен жылдамдықты басып өтеді деп күтілді.

PHS is essentially a cordless telephone like DECT, with the capability to handover from one cell to another. PHS cells are small, with transmission power of base station a maximum of 500 mW and range typically measures in tens or at most hundreds of metres (some can range up to about 2 kilometres in line of sight), contrary to the multi kilometre ranges of CDMA and GSM. This makes PHS suitable for dense urban areas, but impractical for rural areas, and the small cell size also makes it difficult if not impossible to make calls from rapidly moving vehicles. PHS uses TDMA/TDD for its radio channel access method, and 32 kbit/s ADPCM for its voice codec. Modern PHS phone can also support many value added services such as high speed wireless data/Internet connection (64 kbit/s and higher), WWW access, e mailing, and text messaging. PHS technology is also a popular option for providing a wireless local loop, where it is used for bridging the "last mile" gap between the POTS network and the subscriber's home. It was developed under the concept of providing a wireless front end of an ISDN network. Thus a PHS base station is compatible with ISDN and is often connected directly to ISDN telephone exchange equipment e. g. a digital switch. In spite of its low cost base station, micro cellular system and "Dynamic Cell Assignment" system, PHS offers higher number of digits frequency use efficiency with lower cost (throughput per area basis), compared with typical 3G cellular telephone systems. It enables flat rate wireless service such as AIR EDGE, throughout Japan. The speed of an AIR EDGE data connection is accelerated by combining lines, each of which basically is 32 kbit/s. The first version of AIR EDGE, introduced in 2001, provided 32 kbit/s service. In 2002, 128 kbit/s service (AIR EDGE 4×) started and in 2005, 256 kbit/s (8×) service started. In 2006, the speed of each line was also upgraded to 1.6 times with the introduction of "W OAM" technology. The speed of AIR EDGE 8× is up to 402 kbit/s with the latest "W OAM" capable instrument. In April 2007, "W OAM typeG" was introduced allowing data speeds of 512 kbit/s for AIR EDGE 8x users. Furthermore, the "W OAM typeG" 8× service was planned to be upgraded to a maximum throughput of 800 kbit/s, when the upgrading for access points (mainly switching lines from ISDN to fibre optic) in its system are completed. Thus it was expected to exceed the speeds of popular W CDMA 3G service like NTT DoCoMo's FOMA in Japan.

Іске асыру

1989 жылы Жапониядағы NTT зертханасымен әзірленген және PDC немесе GSM сияқты бәсекелес жүйелерге қарағанда іске асыру мен орнату өте оңай болғандықтан, коммерциялық қызметтерді 1995 жылы Жапониядағы үш PHS операторы (NTT Personal, DDI Pocket және ASTEL) бастады, соның нәтижесінде PIAF (PHS Internet Access Forum) құрылды. Дегенмен, қызмет шектеулі қамту аймағы мен роуминг мүмкіндіктеріне байланысты "кедей адамның ұялы телефоны" деп қысыммен аталып келді. Жапониядағы нарық үлесі төмендеді және NTT DoCoMo, NTT Personal-ді сіңіріп алғаннан кейін, ASTEL 2008 жылдың қаңтарында PHS қызметін тоқтатты. PHS желілері бар көптеген басқа елдер де PHS қызметтерін ұсынуды тоқтатып, GSM-ге көшті. Таиландта TelecomAsia (қазір True Corporation) PHS жүйесін Intelligent Network жүйесімен біріктіріп, қызметті Жеке коммуникациялық телефон (PCT) ретінде ұсынды. Бұл біріктірілген жүйе әлемдегі алғашқы жүйе болып, жалпы коммутациялық телефон желісінің тұрақты телефон абоненттеріне PHS-ті бірдей телефон нөмірімен және ортақ дауыс пошта жәшігімен қосымша қызмет ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. PCT қызметі 1999 жылдың қарашасында коммерциялық түрде іске қосылып, 2001 жылы 670 000 абонентке жетті. Алайда, абоненттер саны 2005 жылы 470 000-ға дейін төмендеді, ал 2006 жылы 15 миллиард THB-ға дейінгі алты жылдық инвестициядан кейін пайда табуға қол жеткізді. Басқа ұялы телефон қызметтерінің танымалдылығы артып, компания PCT-нің назарын 10-18 жас аралығындағы жастардың нарық сегментіне аударды. PHS технологиясына негізделген сымсыз жергілікті контур (WLL) жүйелері жоғарыда аталған елдердің кейбірінде қолданылады. Бұрынғы DDI Pocket компаниясы WILLCOM Жапонияда біржолғы тарифпен сымсыз желі және шалуды ұсынды, бұл PHS-тің жергілікті тағдырын белгілі бір деңгейде өзгертіп берді. Қытайда 2005 жылға дейін абоненттер саны күрт өсті. Чилиде Telefónica del Sur 2006 жылдың наурызында елдің оңтүстік бөлігіндегі бірнеше қалаларда PHS негізіндегі телефония қызметін іске қосты. Бразилияда Suporte Tecnologia Минас-Жерайс штатындағы Бетим қаласында PHS телефониялық қызметін ұсынады, ал Transit Telecom 2007 жылы PHS желісін іске қосуды жариялады. Қытай телекоммуникациясы Қытайда PAS жүйесін пайдаланды, бірақ техникалық тұрғыдан бұл жүйеге Қытай үкіметінің ерекшеліктеріне байланысты ұялы байланыс қызметтерін ұсынуға рұқсат берілмеді. Қытайдың басқа тұрақты желі операторы China Netcom да Xiaolingtong қызметін ұсынады. Жүйе үлкен сәттілікке ие болды, 2007 жылы 90 миллионнан астам абонент тіркелді, ал ең ірі жабдықтар жеткізушілері UTStarcom және ZTE болды. Алайда, арзан ұялы телефондар PHS-тің орнын тез басып алды. Қытай Халық Республикасының Индустрия және ақпараттық технологиялар министрлігі 2009 жылғы 13 ақпанда жаңа пайдаланушыларды тіркеуді және желіні кеңейтуді тоқтату туралы хабарлама жариялады, ал қызмет 2011 жылдың соңына дейін тоқтатылмақ. PHS глобалдық роуминг қызметі Жапония (WILLCOM), Тайвань және Таиланд арасында қол жетімді болды.

Developed by NTT Laboratory in Japan in 1989 and far simpler to implement and deploy than competing systems like PDC or GSM, the commercial services were started by three PHS operators (NTT Personal, DDI Pocket, and ASTEL) in Japan in 1995, forming the PIAF (PHS Internet Access Forum). However, the service was pejoratively dubbed as the "poor man's cellular", due to its limited range and roaming abilities. Market share in Japan has been declining and NTT DoCoMo, which has absorbed NTT Personal, and ASTEL terminated the PHS service in January 2008. Most other countries with PHS networks have also terminated offering PHS services and migrated to GSM. In Thailand, TelecomAsia (now True Corporation) integrated the PHS system with Intelligent Network and marketed the service as Personal Communication Telephone (PCT). The integrated system was the world's first that allowed the fixed line telephone subscribers of the public switched telephone network to use PHS as a value added service with the same telephone number and shared the same voice mailbox. The PCT service was commercially launched in November 1999 with the peak of 670,000 subscribers in 2001. However, the number of subscribers had declined to 470,000 in 2005 before the breakeven in 2006 after six years of heavy investment up to 15 billion THB. With the popularity of other cellular phone services, the company shifted the focus of the PCT to a niche market segment of youths ages 10 18. Wireless local loop (WLL) systems based on PHS technology are in use in some of the above mentioned countries. WILLCOM, formerly DDI Pocket, introduced flat rate wireless network and flat rate calling in Japan, which reversed the local fate of PHS up to an extent. In China, there was an explosive expansion of subscribers until around 2005. In Chile, Telefónica del Sur launched a PHS based telephony service in some cities of the southern part of the country in March 2006. In Brazil, Suporte Tecnologia has a PHS based telephony service in Betim, state of Minas Gerais, and Transit Telecom announced a rollout of a PHS network in 2007. China Telecom operated a PAS system in China, although technically it was not regarded as allowed to provide mobile services, because of some particularities of the Chinese governance. China Netcom, the other fixed line operator in China, also provides Xiaolingtong service. The system was a runaway hit, with over 90 million subscribers signed up as of 2007; the largest equipment vendors were UTStarcom and ZTE. However, low priced mobile phones rapidly replaced PHS. The Ministry of Industry and Information Technology of the People's Republic of China issued notices on 13 February 2009 that both registration of new users and expansion of the network were to be discontinued, with the service to be ended by the end of 2011. A PHS global roaming service was available between Japan (WILLCOM), Taiwan, and Thailand.