Виналхейвен тарихы: ежелгі қоныстан гранит кеніштеріне дейін
Vinalhaven, Maine
Мэн штатындағы аралдың тарихы: Археологиялық зерттеулер 5000 жыл бұрынғы Red Paint People және Abenaki тайпаларының қоныстануын көрсетеді. Англиялықтармен байланыс, алғашқы қоныс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.
Town in the state of Maine, United States
Тарих
Археологиялық зерттеулер көрсетіп тұрғандай, аралға алғаш рет 3800–5000 жыл бұрын Қызыл бояу халықтары қоныстанған. Кейіннен бұл Абенаки тайпасының территориясы болды. Еуропалықтар 16 ғасырда аралға келген, ал 1603 жылы ағылшын капитаны Мартин Принг архипелагты Түлкі аралдары деп атады. Алғашқы тұрақты ағылшын қонысы 1766 жылы құрылды, ол кезде Массачусетс штатының Маршфилд қаласынан келген Таддей Карвер Томас Когсвеллден оңтүстік жағалауда, болашақта Карвердің порты деп аталатын жерге жақын жерді сатып алды. Ұзақ өтпей, басқалар да Майн шығанағында шалғайдағы балық аулау және фермерлік қоғамдастықты құруға келді. Виналхейвеннің алғашқы ағылшын отбасылары Арей, Кальдервуд, Карвер, Кумбс, Дайер, Гинн, Грим, Хопкинс, Лейн, Лидбеттер, Нортон, Филбрук, Пирс, Робертс, Смит, Уоррен және Винал болып саналады. 1789 жылдың 25 маусымында Виналхейвен Джон Виналдың құрметіне қала ретінде бекітілді. Винал аралда тұрмаған, бірақ жаңа қалашықты құру үшін Мэн Бас сотына өтініш білдірген агент болды; алайда, атау қалыптасып қалды. 1847 жылы Солтүстік Түлкі аралы бөлініп, Солтүстік Хейвен деп аталған жеке қалашыққа айналды. Балық аулау, кеме жасау, орман шаруашылығы және тасымалдау Виналхейвендегі маңызды бастапқы кәсіптер болды. 1826 жылы жоғары сапалы гранит табылды, содан кейін Виналхейвен келесі ғасырда Мэн штатындағы ең ірі карьер орталықтарының біріне айналды. Бүгінде аралда тасталған ескі карьерлер көп, олардың көпшілігі жер асты суларымен толған және тұрғындар мен қонақтар үшін танымал жүзу орындарына айналған. Бодвелл гранит компаниясы қазып алған қызғылт сұр Виналхейвен гранитін Вашингтондағы Мемлекеттік департамент ғимаратында, Бруклин көпірінде және Бостондағы Юнион Мютюал Лайф Иншурэнс ғимаратында көруге болады. Гранит Нью-Йорктегі кеден үйлері мен пошта бөлімшелеріне, Сент-Луиске, Канзас-Ситиге, Буффалоға және басқа қалаларға жіберілді; Чикагодағы теміржол станциясы мен Сауда палатасы; Вашингтон монументі және астанадағы федералдық кеңсе ғимараттары; Пенсильвания теміржол станциясы және Филадельфиядағы масондық ғибадатханасы; сондай-ақ жеке үйлер, ескерткіштер, көпірлер, бөгеттер және Портленд, Бостон, Нью-Йорк, Ньюарк, Филадельфия және басқа қалалардың көшелеріне төселген тас блоктарының мыңдаған тонналары. Виналхейвен карьерлері Нью-Йорктегі Сент-Джон Дивинин соборының апсидасының бастапқы жоспарында сұралған сегіз үлкен жылтыратылған бағананы беруге жеткілікті тереңдікте болған жалғыз карьерлер болды; үлкен бағаналар өз салмағынан жарылып, әр бағананы жасау үшін граниттің бірнеше бөліктерін біріктіруге тура келді. Карьерлер собордың негізін салуға қажетті тас та қамтамасыз етті. Белгілі лобстер балық аулау қауымдастығы Виналхейвен Пенобскот шығанағының көп бөлігінде және оның жағалауындағы суларында балық аулау құқығына ие. Виналхейвеннің айналасында он негізгі балық аулау орны бар, оларды аралдың балықшылары және кейбір Матиник аралының балықшылары ғасырлар бойы балық, барс, сойқа, меге, ломбард, скальп және палибаттар сияқты теңіз балықтарын аулау үшін пайдаланған. Виналхейвен суларында шапан, ит балығы, макрель және сельдь де көптеп кездеседі. Виналхейвен лобстерлері елдегі алғашқылардың бірі болып кәсіподақ құрды. Олар 2012–2013 жылдардың қысында лобстер бағасының төмендеуіне және Мэн лобстермендер қауымдастығының басшылығымен келіспеушіліктерге байланысты ұйымдасуды бастады. 2006 жылғы "Арал тұрғыны" фильмінің бір бөлігі Виналхейвенде түсірілді; кейбір жергілікті тұрғындар фильмде ойнады. Виналхейвен 2020 жылдың наурыз айында COVID-19 пандемиясы кезінде жаңалықтарға шықты, осы кезде арал тұрғындары тобы ағашты кесіп, жолға сүйреп әкелді, осылайша штаттық тіркеу нөмірі жоқ үш үйлескен адамды, олардың вирусты жұқтыруы мүмкін деп ойлап, күштеп карантинге жатқызуға тырысты. Оқиға екі жұмысшы тобының арасында болды. Бір жағынан Виналхейвен тұрғындары, екінші жағынан Нью-Джерсиден келген бригада. Екі топ бұрын жергілікті барда қақтығысқан болатын. 2020 жылдың жазында Виналхейвенде өлімге әкелген пышақпен шабуыл болды.
Archeological remains indicate that the island was first inhabited 3800–5000 years ago by the Red Paint People. Later, it became Abenaki territory. Europeans visited in the 16th century, and English Captain Martin Pring named the archipelago Fox Islands in 1603. The first permanent English settlement occurred in 1766 when Thaddeus Carver arrived from Marshfield, Massachusetts, and later purchased from Thomas Cogswell on the southern shore near what would become known as Carver's Harbor. Others soon followed to establish the remote fishing and farming community in the Gulf of Maine. The first Anglo families of Vinalhaven are considered to be Arey, Calderwood, Carver, Coombs, Dyer, Ginn, Greem, Hopkins, Lane, Leadbetter, Norton, Philbrook, Pierce, Roberts, Smith, Warren and Vinal. On June 25, 1789, Vinalhaven was incorporated as a town, named for John Vinal. Vinal was not an island resident but the agent who petitioned the Maine General Court to incorporate the new township; nonetheless the name stuck. In 1847, the North Fox Island seceded and became a separate township called North Haven. Fishing, shipbuilding, logging and shipping were important early businesses on Vinalhaven. High quality granite was discovered in 1826, and Vinalhaven became one of Maine's largest quarrying centers for the next century. Today the island is dotted with abandoned old quarries, many of which have since filled with groundwater and are popular swimming holes for residents and visitors. Pinkish gray Vinalhaven granite excavated by the Bodwell Granite Company can be seen in the State Department Building in Washington, the Brooklyn Bridge, and the Union Mutual Life Insurance Building in Boston. Granite was shipped for customs houses and post offices in New York; St. Louis; Kansas City; Buffalo, etc. ; the railroad station and Board of Trade in Chicago; the Washington Monument and federal office buildings in the Capital; the Pennsylvania Railroad Station and the Masonic Temple in Philadelphia; as well as private mansions, monuments, bridges, dams, and thousands of tons of paving blocks for the streets of Portland; Boston; New York; Newark; Philadelphia; and other cities. The Vinalhaven quarries were the only ones deep enough to provide the eight huge polished columns called for in the original plans for the apse of the Cathedral of Saint John the Divine in New York City; the massive columns broke under their own weight, and ultimately more than one piece of granite had to be put together to create each column. The quarries also provided foundation stone for the cathedral. A noted lobster fishing community, Vinalhaven has fishing rights to much of Penobscot Bay and its offshore waters. There are ten major fishing grounds around Vinalhaven that the island's fishermen and some Matinicus Isle fishermen have used for centuries to capture such groundfish as cod, haddock, pollock, hake, lobster, scallops and halibut. Shrimp, dogfish, mackerel and herring are also abundant in the waters around Vinalhaven. Vinalhaven lobstermen were the first in the nation to unionize. They began to organize in the winter of 2012–2013, after frustration with low lobster prices and disagreements with the Maine Lobstermen's Associations leadership. The 2006 movie Islander was filmed in part on Vinalhaven; some locals acted in the movie. Vinalhaven made news in March 2020 during the COVID 19 pandemic after a group of island residents cut down a tree and dragged it into the road in an attempt to forcibly quarantine three roommates with out of state license plates they believed could have the virus. As it turned out the incident was between two groups of workers. One side was Vinalhaven people, the other a crew from New Jersey. The two groups had earlier clashed at a local bar. Vinalhaven was the scene of a fatal stabbing in the summer of 2020.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 168,69 шаршы миль (437 км²), оның ішінде құрлықтың ауданы 23,46 шаршы миль (61 км²), ал судың ауданы 145,23 шаршы миль (376 км²) құрайды.
According to the United States Census Bureau, the town has an area of 168.69 square miles (437 km2), of which 23.46 square miles (61 km2) is land and 145.23 square miles (376 km2) is water.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 1165 адам, 545 үй шаруашылығы және 320 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 1295 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,6% ақ нәсілді, 0,1% афроамерикалық, 0,3% американдық үндістер, 0,3% азиялық, 0,2% басқа нәсілдерден және 1,6% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 0,2% құрады. 545 үй шаруашылығының ішінде 24,2% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 46,2% -ы бірге тұратын жұбайлар, 7,5% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 5,0% -ы күйеуі жоқ ерлер, ал 41,3% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 34,5% жеке адамдардан тұрады, ал 13,4% -ы 65 жасқа толған жалғыз адамдардың тұрғын үйлері. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,14 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,70 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 45,1 жас. Тұрғындардың 19,5% 18 жасқа дейін, 7% 18 мен 24 жас аралығында, 23,4% 25 пен 44 жас аралығында, 33,6% 45 пен 64 жас аралығында және 16,7% 65 жастан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 51,2% ерлер және 48,8% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 1,165 people, 545 households, and 320 families residing in the town. The population density was There were 1,295 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.6% White, 0.1% African American, 0.3% Native American, 0.3% Asian, 0.2% from other races, and 1.6% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.2% of the population. There were 545 households, of which 24.2% had children under the age of 18 living with them, 46.2% were married couples living together, 7.5% had a female householder with no husband present, 5.0% had a male householder with no wife present, and 41.3% were non families. Of all households, 34.5% were made up of individuals, and 13.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.14 and the average family size was 2.70. The median age in the town was 45.1 years. 19.5% of residents were under the age of 18; 7% were between the ages of 18 and 24; 23.4% were from 25 to 44; 33.6% were from 45 to 64; and 16.7% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 51.2% male and 48.8% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 1235 адам, 550 үй шаруашылығы және 341 отбасы тұратын. Халық тығыздығы анықталған жоқ. 1228 тұрғын үй бірлігі болды, олардың орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қаланың нәсілдік құрамы: 98,14% ақ нәсілді, 0,32% американдық үндістер, 0,32% азиялықтар және 1,21% екі немесе одан көп нәсілді. 550 үй шаруашылығының 29,3%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 49,6%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 7,5%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 38,0%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 32,5%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 15,3%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,25 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,82 адамды құрайды. Лобстер аулау арал экономикасының маңызды бөлігі болып табылады. Қала тұрғындарының жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер – 23,7%, 18-24 жас аралығындағылар – 6,4%, 25-44 жас аралығындағылар – 27,8%, 45-64 жас аралығындағылар – 23,6%, 65 және одан асып кеткендер – 18,5%. Орташа жас 40-қа тең. Әр 100 әйелге 92,1 еркек шақтандырылған. 18 жастан асқан 100 әйелге 91,1 еркек шақтандырылған. Үй шаруашылығының орташа табысы 34 087 доллар, ал отбасының орташа табысы 42 917 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 36 094 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 17 750 долларға тең. Бір адамға шаққандағы орташа табыс 21 287 долларды құрайды. Отбасылардың 5,7%-ы және халықтың 9,0%-ы кедейлік шегінен төмен жатыр, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 7,1%-ы және 65 жастан асқандардың 8,6%-ы.
As of the census of 2000, there were 1,235 people, 550 households, and 341 families residing in the town. The population density was There were 1,228 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.14% White, 0.32% Native American, 0.32% Asian, and 1.21% from two or more races. There were 550 households, out of which 29.3% had children under the age of 18 living with them, 49.6% were married couples living together, 7.5% had a female householder with no husband present, and 38.0% were non families. Of all households, 32.5% were made up of individuals, and 15.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.25 and the average family size was 2.82. Lobstering is a considerable part of the island's economy. In the town, the population was spread out, with 23.7% under 18; 6.4% from 18 to 24; 27.8% from 25 to 44; 23.6% from 45 to 64; and 18.5% 65 or older. The median age was 40. For every 100 females, there were 92.1 males. For every 100 females 18 and over, there were 91.1 males. The median income for a household in the town was $34,087, and the median income for a family was $42,917. Males had a median income of $36,094 versus $17,750 for females. The per capita income was $21,287. About 5.7% of families and 9.0% of the population were below the poverty line, including 7.1% of those under 18 and 8.6% of those 65 or over.
Энергия
Виналхейвен – АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ең алғашқы, ірі жел энергетикалық жобаларының бірі. 2008 жылдың 29 шілдесінде Фокс аралдары электр кооперативінің мүшелері 383–5 дауыспен мақұлдаған бұл жоба, арал тұрғындарының электр тарифін айтарлықтай төмендетуі күтілді. Олар бұрын құрлықтан су асты электр кабелі арқылы электр қуатын импорттаған. 2009 жылдың соңында пайдалануға берілген үш 1,5 МВт жел турбиналық мұнарасы, аралдың тұтынатын энергия көлемімен салыстырылатын қуатты өндіре алады. 2009 жылдың соңында «Арал энергиясы жөніндегі жұмыс тобы» құрылды, оның мақсаты – «арзан, сенімді, жергілікті өндірілген энергияға көшуді жеңілдету, сондай-ақ тұтынушылар үшін энергияны тиімді пайдаланатын өнімдерді ұсыну, әсіресе Виналхейвен қауымдастығына қызмет көрсетуге баса назар аудару» болды. 2010 жылдың көктемінен бастап жұмыс тобы, Фокс аралдарында орнатылған электрлік жылу жинақтағыштарын зарядтау үшін жел энергиясын пайдалану жобасын іске қосты. Зарядтау процесі аралдардың қажеттілігінен артық қуатты өндіретін үш турбинаның жұмыс істеу кезінде, әсіресе қыс айларында жүзеге асырылады. Турбиналар жұмыс істеген кезде электр энергиясының құны төмендеді, бірақ жақын жерде тұратын адамдар бұл турбиналардың үнемі шу мен діріл тудыратынына шағымданып, өмір сапасының төмендегенін айтады.
Vinalhaven is the site of one of the first large wind power projects on the U. S. east coast. Approved by a vote of 383–5 on July 29, 2008, by members of the Fox Islands Electric Cooperative, the project was expected to significantly reduce rates on the island residents, who previously imported their power from the mainland via a submarine power cable. Three 1.5 MW wind turbine towers, which went online in late 2009, are capable of producing a comparable amount of energy to what the island uses. Near the end of 2009, an Island Energy Task Force was established to "facilitate a transition to affordable, reliable, domestically produced energy, and on the consumer end, to energy smart products, with special emphasis on serving the Vinalhaven community." Starting in the spring of 2010, the task force began spearheading a project to use some of the Fox Islands wind energy to charge electric thermal storage heaters installed on the island. The charging takes place when the project's three turbines are generating more power than the islands need, which is common in the winter. In operation the turbines have indeed reduced power bills, but at a cost of a loss of quality of life for nearby residents, who complain that the turbines cause constant noise and vibration.
Білім
Виналхейвен мектебі – қаланың 1-12 сыныптарды қамтитын мемлекеттік мектебі. ARC – Виналхейвеннің коммерциялық емес, тәжірибелік кәсіби білім беру орталығы.
Vinalhaven School is the town's K–12 public school. The ARC is Vinalhaven's nonprofit hands on vocational learning center.