Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.
Town in the state of Maine, United States
Тарих
Бұл аймақта бір кезде Вавенок (немесе Валинакиак, яғни "Бұхталар халқы") Абенаки үндістері мекен еткен, олар Дамарискотта өзенінің жағалауында 2500 жылдық қабық үйінділерін қалдырған. Уайлбек қабық үйіндісі қазіргі таңда мемлекеттік тарихи ескерткіш болып табылады. Бұл жер 1631 жылы Плимут кеңесінің Бристольден келген саудагерлер Роберт Олдсворт пен Гайлс Элбриджге берген Пемакуид патентінің бір бөлігі болды. Пемакуидте (қазіргі Бристоль) олар бекініс және сауда орталығын салған. Шамамен 1640 жылы бірнеше отарлаушылар Пемакуид ауылынан өзен бойымен көшіп, қазіргі Дамарискоттаға қоныстанды. Бірақ 1676 жылы Филипп патша соғысы кезінде елді мекендерге шабуыл жасалып, тұрғындары қуып шығарылды немесе таңсық қылды. Қайта құру әрекеттері Француз және Үнді соғыстары кезіндегі кезекті шабуылдармен алмастырылды. Массачусетс шығанағының провинциясы 1692 жылы Пемакуидте Уильям Генри бекінісін салды, бірақ ол 1696 жылы қиратылды. Патша Уильям соғысының соңғы шайқасы 9 қыркүйекте Дамарискотта шайқасы болды, онда капитан Джон Марш 25 жергілікті тұрғынды өлтірді. 1729 жылы Фредерик бекінісі аймақтың соңғы екі шабуылына сәтті қарсы тұрды және Революция кезінде британдықтар басып алмауы үшін бұзылды. Тыныш заман келген соң, Дамарискотта сауда орталығы ретінде өркендеді. Ол 1848 жылдың 15 наурызында Бристоль және Ноблбороның бөліктерінен бөлініп, жеке қала болып құрылды. Дамарискотта атауы – алгонкин тіліндегі "Мадамсконти" сөзінің өте бұрмаланған түрі, ол "көтеріліске шығатын шабақтардың көптігі" дегенді білдіреді, олар Дамарискотта көлінде шайқанатын шабақтар. Басты ауыл Дамарискотта өзенінің төменгі сарқырамасы мен кеме қатынасының бастапқы нүктесінде орналасқан. Алғашқы өнеркәсіптерге екі ағаш кесетін тіс машинасы, спичка фабрикасы және былғары өңдеу шеберханасы кірді. Өзен бойында бірнеше кірпіш заводтары құрылды, олар Бостонның Бэк-Бэй ауданын салуға қолданылған кірпіштің көп бөлігін қамтамасыз етті. Әсіресе кеме жасау 1800 жылдары Дамарискоттаға байлық әкелді, қаланың кеме жасаушылықтарында клиперлік кемелер жасалды. Сол кезде Федералдық, Грек жаңартылуы және Итальяндық стильдегі әдемі архитектуралық үлгілер көптеп салынды, бұл ескі теңіз портына ерекше сұлулық сыйлады, ол әр жазда көптеген туристерді тартады. Дамарискоттада Скидомфа қоғамдық кітапханасы орналасқан, оның аты бірнеше негізін қалаушылардың тегінің бас әріптерінен құралған аббревиатура. Дамарискотта өзенінің аяқталуы – Ұлы тұзды шығанақ, ол Солтүстік Америкадағы ат асты шабақтарының ең солтүстік жұптасу аймағы және штаттағы алғашқы теңізді қорғау аймағы. Өзен штатта өндірілетін устрицаның 80% -ын өсіруге арналған.
The area was once inhabited by the Wawenock (or Walinakiak, meaning "People of the Bays") Abenaki Indians, who left behind 2,500 year old oyster shell middens along the banks of the Damariscotta River. The Whaleback Shell Midden is now a state historic site. The land became part of the Pemaquid Patent, granted by the Plymouth Council in 1631 to Robert Aldsworth and Gyles Elbridge, merchants from Bristol, England. At Pemaquid (now Bristol), they built a fort and trading post. Some colonists moved upriver from the village at Pemaquid about 1640 to settle what is today Damariscotta. But the settlements were attacked in 1676 during King Philip's War, with the inhabitants either driven off or massacred. Attempts to rebuild alternated with further attacks during the French and Indian Wars. The Province of Massachusetts Bay constructed Fort William Henry at Pemaquid in 1692, but it was destroyed in 1696. The last battle of King William's War was on September 9, the Battle of Damariscotta, in which Captain John March killed 25 native men. Fort Frederick, in 1729, successfully resisted the region's final two attacks, and was pulled down at the time of the Revolution so that the British could not occupy it. With peace at last, Damariscotta grew as a trade center. It was incorporated as a separate town on March 15, 1848, set off from parts of Bristol and Nobleboro. The name Damariscotta is an extreme corruption of the Algonquian word "Madamescontee", meaning "place of an abundance of alewives", which are small, salty fish that spawn in Damariscotta Lake. The main village is located at the lower falls and head of navigation on the Damariscotta River. Early industries included two sawmills, a match factory and a tannery. Along the river were established several brickyards, which supplied much of the brick used to build Boston's Back Bay neighborhood. Shipbuilding in particular brought Damariscotta wealth in the 1800s, when clipper ships were launched at the town's shipyards. During that time, many fine examples of Federal, Greek Revival and Italianate style architecture were erected, giving the old seaport a considerable charm which each summer attracts throngs of tourists. Damariscotta is home of the Skidompha Public Library, whose name is an acronym formed from the first letter of several founders' surnames. The terminus of the Damariscotta River is the Great Salt Bay, which is the northernmost mating area for horseshoe crabs in North America, and the state's first marine protected area. The river is home to 80% of the farmed oysters produced in Maine.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 14,71 шаршы миль (38 км2) құрайды, оның ішінде 12,42 шаршы миль (32 км2) құрлық және 2,29 шаршы миль (6 км2) су. Дамарискотта Мэйн шығанағының толысу-керу табиғатымен сипатталатын Дамарискотта өзенінің жағасында орналасқан. Хант-Хилл теңіз деңгейінен 108 метр биіктікте орналасқан қаланың ең жоғары нүктесі болып табылады.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 14.71 square miles (38 km2), of which 12.42 square miles (32 km2) is land and 2.29 square miles (6 km2) is water. Damariscotta is situated on the Damariscotta River, a tidal estuary of the Gulf of Maine. Hunt Hill, at an elevation of 350 feet (108 m) above sea level, is the town's highest point.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 2218 адам, 1051 үй шаруашылығы және 578 отбасы тұрды. Тұрғындардың тығыздығы 1359 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздығы есептелмеген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,0% ақ нәсілді, 0,4% афроамерикалық, 0,8% азиялық, 0,3% басқа нәсілдерден және 1,4% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,6% құрады. 1051 үй шаруашылығының 22,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 41,8%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 10,4%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 2,9%-ы күйеуі жоқ ерлер, ал 45,0%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 39,7%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 20,7%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,03 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,66 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 50,7 жас болды. Тұрғындардың 18,2%-ы 18 жасқа дейін, 6,5%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 17,7%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 27,8%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 29,8%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қаланың жыныстық құрамы: 44,2% ер адам және 55,8% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 2,218 people, 1,051 households, and 578 families residing in the town. The population density was There were 1,359 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.0% White, 0.4% African American, 0.8% Asian, 0.3% from other races, and 1.4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.6% of the population. There were 1,051 households, of which 22.6% had children under the age of 18 living with them, 41.8% were married couples living together, 10.4% had a female householder with no husband present, 2.9% had a male householder with no wife present, and 45.0% were non families. 39.7% of all households were made up of individuals, and 20.7% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.03 and the average family size was 2.66. The median age in the town was 50.7 years. 18.2% of residents were under the age of 18; 6.5% were between the ages of 18 and 24; 17.7% were from 25 to 44; 27.8% were from 45 to 64; and 29.8% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 44.2% male and 55.8% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 2041 адам, 942 үй шаруашылығы және 548 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 1151 тұрғын үй бар, орташа тығыздығы құрады. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 98,92% ақ нәсілді, 0,20% афроамерикалық, 0,20% американдық үнді, 0,24% азиялық, 0,05% басқа нәсілді және 0,39% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,49% -ы испан немесе латын американдықтары. 942 үй шаруашылығының ішінде 23,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 46,4% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,9% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 41,8% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 36,6% -ы жеке адамдардан тұрады, ал 19,9% -ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,06 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,65 адамды құрайды. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 19,6% -ы 18 жасқа дейінгілер, 5,2% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 21,3% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 23,4% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 30,5% -ы 65 жасқа жоғары. Орташа жас 48 жас. Әр 100 әйелге 83,0 еркек шақтап келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 76,0 еркек шақтап келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы 36 188 доллар, ал отбасының орташа табысы 47 105 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 31 953 доллар, ал әйелдердің 23 064 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 23 146 доллар. Отбасылардың 6,7% және халықтың 11,7% -ы кедейлік шегінен төмен жатыр, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 16,4% және 65 жастан асқандардың 5,7% -ы.
As of the census of 2000, there were 2,041 people, 942 households, and 548 families residing in the town. The population density was There were 1,151 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.92% White, 0.20% African American, 0.20% Native American, 0.24% Asian, 0.05% from other races, and 0.39% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.49% of the population. There were 942 households, out of which 23.5% had children under the age of 18 living with them, 46.4% were married couples living together, 7.9% had a female householder with no husband present, and 41.8% were non families. 36.6% of all households were made up of individuals, and 19.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.06 and the average family size was 2.65. In the town, the population was spread out, with 19.6% under the age of 18, 5.2% from 18 to 24, 21.3% from 25 to 44, 23.4% from 45 to 64, and 30.5% who were 65 years of age or older. The median age was 48 years. For every 100 females, there were 83.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 76.0 males. The median income for a household in the town was $36,188, and the median income for a family was $47,105. Males had a median income of $31,953 versus $23,064 for females. The per capita income for the town was $23,146. About 6.7% of families and 11.7% of the population were below the poverty line, including 16.4% of those under age 18 and 5.7% of those age 65 or over.
Білім
Дамарискотта Мэн штатының AOS #93 мектеп жүйесінің құрамына кіреді. Стивен Бейли - мектептердің басшысы.
Damariscotta is part of the Maine AOS #93 school system. Steven Bailey is the Superintendent of Schools.