Кіріспе

"I Don't Blame You" – американдық әнші-әндер авторы Кэт Пауэрдің, сонымен қатар Чан Маршаллдың әні. Бұл оның 2003 жылдың ақпанында жарық көрген алтыншы альбомы "You Are Free" альбомындағы бірінші ән.

Шығу тегі және тіркеу

"I Don't Blame You" әні "You Are Free" альбомы үшін жазылған соңғы ән болды. "Мен пианинода отырғанда, біз микстейтін кезде, ешкім жоқ болғанда оны қайта-қайта ойнап тұрғанымды есіме түсіремін", - деді Маршалл 2003 жылғы Pitchfork сұхбатында. "Олар пинг-понг ойнап, басқа да ойын-сауықтармен айналысып жатты. Сондықтан мен: 'Осы әнді бірден жазып алуға бола ма?' деп сұрадым". Сол сұхбатта Маршалл "I Don't Blame You" әнінің альбомдағы сүйікті әні екенін, себебі "ол менің естелігімде ең жақсы сақталған", - деп айтты. Үш жыл өткен соң Маршаллдың осы әнге деген құрметі азайған жоқ, ол Salon журналына берген сұхбатында осы әнді тікелей эфирде орындауды ең ұнататынын айтты. Helter Skelter журналына берген сұхбатында Маршалл "I Don't Blame You" әнінің сингл ретінде шығуын қалағанын мәлімдеді. Бірақ, әнге арналған сингл жарық көрмеді, сондай-ақ музыкалық видео да түсірілген жоқ. 2004 жылы Cat Power DVD-сінде, "Ағаштар үшін сөйлеу: Марк Бортвиктің фильмінде" Маршаллдың Нью-Йорктегі орманда электр гитарада орындаған әннің тікелей нұсқасы орын алды.

Композиция және әндер

Ән атақ-даңққа құрбан болған рок-жұлдыздың тарихын айтады. Маршалл жылдар бойы бұл ән 1994 жылы өзін-өзі өлтірген американдық Nirvana рок-тобының әншісі, әнші-күйші және гитарисі Курт Кобейн туралы жазылған деген кең таралған теорияға байланысты ешқандай пікір білдірмей келді. Helter Skelter журналымен сұхбатта, әннің кім туралы екені сұралғанда, ол: "Өзіңің ойыңызша, кім туралы болса, соны айтыңыз" деді. Кобейн туралы ма, жоқ па деген нақты сұраққа ол: "Бұл кез келген адам туралы болуы мүмкін!" деп жауап берді. Кобейн туралы екенін мойндамас бұрын, Маршалл әннің мәнін толыққанды түсіндірген жоқ. "Мен сізге бұл әннің не туралы екенін ешқашан айтпаймын", - деді ол 2006 жылы Salon журналына. "Түсінбегендей сезіну, бірақ барлығы түсінгендей көріну, бір шоудың ішінде болу – соғыс тұтқынындағыдай. Бұл түсінікті ме екеніне менің күмәнім бар. Ол – тек өзің болған, кім екеніңді білген, бірақ олар сені басқа біреуге айналдыруды қалаған психиатриялық ауруханадағыдай".