Кіріспе
| ұзындығы = 35:57
| атауы = Roadrunner
| продюсері = Скотт Бернс, көптеген замандастары сияқты металға қатыгез және күшті көзқарас танытудың орнына, Focus музыкаға эксперименттік ұстанымды қабылдайды. Альбомда клавишашы Тони Тигарден орындаған қарқынды, дауыссыз, өкпелік вокал стилі бар. Жетекші әнші Пол Масвидал сол кезде дауысын жоғалту қаупі бар екенін айтты және осы себепті қатал вокалды өзі орындамады. Альбомның обложкасы үшін Масвидал 1974 жылғы сюрреалист суретші Роберт Венесаның "Ангелдік көрініс" картинасын таңдады. Ол Венесамен жеке кездесу үшін сапар шекті және кейін еске алды: "Мен өте мейірімді және қарапайым адаммен кездестім. Ол мені бірден сергітті. Біз сағаттап сөйлесіп, музыканың визуалды контекстте нені білдіретінін зерттедік. Ол маған визуалды және дыбыстық медианың арасындағы байланысты түсінуге көмектесті және егер бәрі үйлесімді болса, олардың біріне айналуын қалай түсінуге болатынын айтты." Ол сондай-ақ топтың "Traced in Air" альбомы үшін де Венесаның картинасын таңдады.
| label = Roadrunner
| producer = Scott Burns, Instead of choosing the brutal and hard hitting approach to metal like most of their contemporaries, Focus takes an experimental stance to music. The album features a hoarse, guttural, growling vocal style, provided by keyboardist Tony Teegarden. Lead singer Paul Masvidal said he was in danger of losing his voice at the time and thus did not perform the harsh vocals himself. For the album's cover art Masvidal chose the 1974 painting "Angelic Manifestation" by surrealist artist Robert Venosa. He traveled to meet Venosa in person and later recalled, “I encountered someone who was incredibly kind and humble. He immediately put me at ease. We spoke for hours and explored what the music meant to say in terms of a visual context. He helped me to understand the relationship between the visual and auditory medium’s and how they would become one and the same if all was aligned.” He also chose a Venosa painting for the band's follow up album Traced in Air.
Жеке ойыншылар
Масвидал мен Джейсон Гобельдің гитаралық ойнаулары бірімен бірі тығыз өріледі, Масвидал бұл ойнауды Television тобынан Том Верлейн мен Ричард Ллойд, немесе King Crimson тобынан Роберт Фрипп пен Адриан Белев сияқты гитара дуэттерімен салыстырды.
Қайта шығарылғандар
2004 жылы Roadrunner Records Focus альбомының жаңадан өңделген нұсқасын шығарды, онда бастапқы сегіз трек пен алты бонус трек кірді. Олардың үшеуі Джон Хиллердің ремикстері болса, қалған үшеуі Cynic тобынан кейін құрылған Portal жобасының аттас демо-жазбаларынан алынған.
Қабылдау
Cynic Флориданың дед-метал қауымдастығымен байланысты болғанымен, Focus Death-тің Human және Cynic-тің ерте демо жазбаларынан музыкалық жағынан елеулі өзгешеліктерді көрсетті. Сондықтан оны сату қиын болды. Cynic альбомды насихаттау үшін Cannibal Corpse бруталды дед-метал тобымен гастрольдік сапарға шықты және күтілгендей, жанкүйерлер арасынан әртүрлі пікірлер алды. 2007 жылғы қайта қосылу турнесінің сәттілігі туралы сұраққа Масвидал жауабында: "10 000 адамның "Veil of Maya" әнін шырқағанын естігенімде, қатты алаңдадым. Бір күтіңіз, соңғы рет осы әнді орындағанда, менің ойымша, Техаста бір жерде Cannibal Corpse-пен бірге болғанда, бір бөтелке басыма тиді" деді. Метал қауымдастығынан келген бұл жағымсыз реакция 1994 жылы Cynic-тің тарауына себеп болды: "Біз өте сезімтал, шығармашыл адамдар едік, музыка жасағымыз келді, бірақ индустрия бізді жұтып қойды, көп қолдау алмадық және адамдар Focus-ты сол кезде түсінбеді". Loudwire жазушысы Грэм Хартманн Focus-ты ең жақсы дебюттік металл альбомының тоғызыншысы деп атады. 2005 жылы альбом Rock Hard журналының "Барлық уақыттың 500 ең ұлы рок және металл альбомы" кітабында 496-шы орынға ие болды. 2004 жылғы Focus қайта басылымының жазбаларында музыка журналисі, Clandestine Music иесі және Century Media Europe менеджері Ула Герет былай деп жазды: "Focus альбомында музыкалық тұрғыдан, сіздің дискілер жинағыңыздағы барлық дебюттік альбомдардан айырмашылығы, Black Sabbath немесе Frank Zappa сияқты нағыз жаңашыл топтарды есептемегенде, ешқандай негізгі ықпал немесе айқын плагиатты атауға болатын бірде-бір трек жоқ". Focus бас транскрипциясы кітабының алғы сөзінде Джефф Вагнер, "Mean Deviation: Four Decades of Progressive Heavy Metal" кітабының авторы және Radical Research – Adventures in Exceptional Musick подкастының жүргізушісі былай деп жазды: "1993 жылы өзінің уақытында толыққанды сезілгенімен, егер сіз қазір Focus-ты тыңдасаңыз, оның қай дәуірде жазылғандығын анықтау қиын. Оның ешқандай ерекше белгілері жоқ, ол 60-шы жылдардағы джаздың қайта жандануына дейінгі нәрселерден басталады, ал музыка алыс болашақтан келген нәсілдер Жерге жібергендей сезіледі. Сіздің қазіргі уақытыңыз қандай болмасын, ол сол жерде де тұрады". 2009 жылы Decibel Magazine журналының Крис Дик Focus-ты мақтап: "Focus барлық мағынасында керемет, сондықтан даңқ залы барлық уақыттың ең маңызды прогрессивті дез-металл (ассоциация бойынша) жазбасын енгізу үшін сиқырлы қызыл кілемді жаяды" деді. 2013 жылы альбомның 20 жылдығына орай BazillionPoints.com блогы Джефф Вагнердің "Mean Deviation: Four Decades of Progressive Metal" кітабынан үзінді ұсынды, ол Focus-қа лайықты танымалдылық берді: "Шығарылғанда шатасуға және тіпті ескі кекке ұшырағанына қарамастан, Cynic-тің Focus өте жақсы қартайды. Соңғы 20 жылдағы оның әсерін жоққа шығаруға болмайды. Қазір металл әлемінде 1993 жылға қарағанда прогрессивті музыка көбірек қабылданады, Focus өзінің орнын сатуға және жаңа ұрпақтардың жанкүйерлерін табуға жалғастыратын альбомдардың сирек жинағымен бірге алады. Міне, осы жерде (METALLICA) And Justice For All, (Death) Human, (Dream Theater) Images And Words және басқа да маңызды металл туындылары бар". 2019 жылы Focus OffYourRadar.com журналының #173 санында жарияланды: "Бұл сіз бұрын естімеген нәрсеге ұқсайды. Progressive Metal деп аталады, өйткені ол қарапайым, тартымды бұрмаланған гитара рифтері мен чагга-чагга агрессиясынан асып түседі. Бұл музыка әдетте эксперименттік джаз клубтарында орындалатын күрделі аранжировкаларға кіріседі. 1993 жылы металл топтарының азы ғана осылай естілді, бірақ осы альбом шыққаннан кейін көбісі осы элементтерді енгізе бастады". Darryl Wright (@punksteez), Lovechild Of The Music & Technology Marriage "Cynic-тің бұл альбомында не кететінін ескерсек, оның көркемдік жетістігі - бұл қызықты жоғары сыммен жүру. Шон Малоунның прог-джаз фьюжн басы (Орнетт Коулман үшін Jamaaladeen Tacuma's жұмысын еске түсіреді) Пол Масвидал мен Джейсон Гобельдің жиі тісті гитаралары үшін ойнауға қолайсыз сияқты. Содан кейін сізде қабірлік ыңғыраулар мен роботтық емделулер арасында ауыспалы түрде ән салатын вокал бар, ол Пинк Флойдтың "Шеип" әнінің "Иеміздің дұғасы" бөлімінен шықты. Барабандар бос полиритмикалық тәсіл үшін Бонхам ескі шұңқырдан аулақ, үлкен жиынтыққа ұқсайтын ұзақ толтырулармен, Шон Райнерттен басқаларда қорқынышты алаңдатушы болуы мүмкін. Содан кейін олар әуендік сұлулықпен, гитараның арпеджиолық қабаттарымен синтезаторлармен араласып, құштарлық сезімін туғызатын қимылдарды енгізуге батылдық танытады. Бірақ бәрі бірте-бірте жүзеге асады". Джереми Ш...
"There is so much that could go wrong on this Cynic album that its artistic success is a thrilling high wire act. Sean Malone’s burbling, prog jazz fusion bass (somewhat reminiscent of Jamaaladeen Tacuma’s work for Ornette Coleman) would seem an unlikely playmate for the often serrated guitars of Paul Masvidal and Jason Gobel. Then you have vocals that alternate between sepulchral growls and robotic treatments seemingly inspired by the “Lord’s Prayer” section of Pink Floyd’s “Sheep.” The drums eschew a Bonham esque groove for a busy polyrhythmic approach, with long fills that travel around what sounds like a big kit, which in hands other than Sean Reinert’s could be horribly distracting. Then they have the audacity to insert sections of limpid melodic beauty, arpeggiated layered guitars blending with synthesizers, creating a sense of yearning. But somehow it all works." Jeremy Shatan (@anearful), Prescient & Appreciative Musical OmnivoreOn September 13, 2023, Focus will celebrate its 30th anniversary. In anticipation, blogger Into the Wells writes:"After years of being hailed as a promising act in Florida's Death Metal scene, Cynic recorded “Focus”. The result was an album combining their love of Death Metal with other influences, notably Jazz. Instead of choosing the brutal and hard hitting approach to Metal like most of their contemporaries, “Focus” takes an experimental stance to music."
Басқа суретшілерге әсері
Атеист бұрын дед-металл мен джазды үйлестірген. Cynic-тің өзі кейінгі топтарға елеулі әсер еткен. Cynic-тің әдісінің іздерін Martyr, Aletheian, Decrepit Birth, Behold the Arctopus сияқты көптеген дед-металл топтарының музыкасында, сондай-ақ Meshuggah, Spiral Architect, Sceptic, Between the Buried and Me және Continuo Renacer сияқты прогрессивті металл топтарында естуге болады. Deathcore/metalcore тобы Veil of Maya және прогрессивті метал тобы Textures осы альбомдағы тректердің аттарымен аталыпты. "Focus" The Dillinger Escape Plan, Scale the Summit, Obscura және Fallujah-дан Скотт Карстерстің шабыт көзі ретінде көрсетілген. 2023 жылы, альбомның 30 жылдығы алдында Killchain блогынан Sandre the Giant былай деп жазды: "Соңғы 30 жылдағы металдың ең прогрессивті және жаңашыл топтарының кейбіреуі Cynic-ке қарызды. Meshuggah, Dillinger Escape Plan, Decrepit Birth, Mastodon сияқты топтардың музыкасында джаздық эксперименттердің әсерін сезінуге болады, ал Veil of Maya мен Textures альбомдағы әндердің құрметіне аталған."