Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.
Town in the state of Maine, United States
Тарих
Попхэм колониясы орналасқан Фиппсбург – 1607 және 1608 жылдар аралығында Жаңа Англиядағы алғашқы ағылшын қоныстану әрекеті болды. Қысқа ғасырында отаршылар Сагадахоктың Вирджиниясын салды, ол Мэннің кеме жасау тарихындағы тұңғыш кеме болды. Кеннебек өзенінің сағасындағы келесі британдық қоныстану 1653 жылы басталды; балықшы Томас Аткинс сакем Мовхотиворттан (әдетте Робингуд бас деп аталды) Фиппсбургтің оңтүстік бөлігін (Попхэмді қоспағанда) сатып алды. Аткинс шығанағы оның құрметіне аталды. Халық саны біртіндеп өсіп, 1676 жылдың тамызында үндістер Кеннебек өзенінің шығыс жағына шабуыл жасап, отаршыларды өлтіріп, шашыратып жіберді немесе тұтқынға алды. Тұрғын үйлер өртеліп, малдары қырылды. Аймақ толығымен тастап кетілді. 1679 жылы Ароусик аралының оңтүстік жағында (қазіргі Фиппсбург орталығынан өзен арқылы) Ньютаун қаласында қайта қоныстану басталды. 1684 жылы Фрэнсис Смолл өзінің есімімен аталатын Смолл мысында сауда бекетін құрды. Бірақ 1689 жылы Король Уильям соғысы кезінде аймақ тағы да қиратылып, тастап кетілді. 1713 жылы Портсмут шарты бойынша абенаки үндістері мен ағылшын қоныстары арасындағы қақтығыс ресми түрде аяқталды. 1714 жылы Ньютаун қайта құрылып, 1716 жылы Массачусетс Бас соты оны Ароусик аралында Джорджтаун деп атады. Сондай-ақ 1716 жылы Пежепскот иелері Фиппсбургтің Кіші нүктелі гавань ауданында Аугуста атты шағын балық аулау ауылын құрды. Колония директоры доктор Оливер Нойс оны қорғау үшін 30 метрлік тас бекініс салды. 1717 жылы губернатор Сэмюэл Шут Арроусик аралындағы Джорджтаунда тайпалық делегаттармен конференция өткізді, олар каноэлерден келді және Ли аралында орналасты. Бірақ 1723 жылғы жазда Даммер соғысы кезінде Норриджвоктар мен олардың 250 канадтық одақтастары, француз миссионері Себастьен Ральдің ықпалымен аймаққа шабуыл жасады. Тағы да аймақ тастап кетілді, тас бекініс қирады. 1725 жылғы губернатор Уильям Даммердің шарты бейбітшілікті қайта орнатты, ал 1737 жылы Кейп Смолл Пойнтты қайта қоныстандыруға тырысты. Ароусиктегі Джорджтаунның шекарасы кеңейтіліп, қазіргі Фиппсбург, Бат (соның ішінде Батыс Бат), Вулвич және Джорджтаун қамтылды. Фиппсбург түбегіндегі жайлы қоныстану 1751 жылға қарай Кеннебек өзенінің бойында он ферманы, ал Каско шығанағы жағында тағы бесеуін көрсетті. Бірақ Ароусиктегі Джорджтаунға біріккен аудандар бөліне бастады; 1759 жылы Вулвич шығып кетті, содан кейін 1781 жылы Бат. 1814 жылы Фиппсбург жекеленді және қала болып құрылды. Бастапқы өтініште қаланың ең көне бөліктерінің бірі Дромор деп аталуы сұралды, бірақ Массачусетс оның орнына өзінің патшалық губернаторларының бірі, сэр Уильям Фипстің құрметіне ат қойды – ол шын мәнінде Вулвичте туған. 1842 және 1890 жылдар аралығында Фиппсбургте ағаштан кемелер жасалды. Сондай-ақ, онда көптеген сумен жұмыс істейтін диірмендер болды. Форт Попхэм Азамат соғысы кезінде Кеннебек сағасын күзету үшін 1808 жылы салынған әлдеқайда кішкентай батарея орнында салынды. 1890 жылдары су асты мина өрісінің басқару орталығы болды. Қазіргі заманғы Болдуин форты 1905-1912 жылдар аралығында салынды және екі дүниежүзілік соғыста да гарнизон болды. 1891 жылы Фиппсбург Раггд аралын Харпсуэллге берді, бірақ 1917 жылы ол өзінің аралдар тізімін тоғыз Каско шығанағының аралдарын қосып толықтырды: Буши, Хен, Медведь, Малага, Жүнді пальто, Қара жылан, Дән, Кішкентай Дән және Гузберри аралдары. Малага кейіннен Харпсуэллге ұсынылды, бірақ олар бас тартты. Алтын ғасыр кезінде Попхэм жағасы курорттық аймаққа айналды, Баттан экскурсияға шыққан туристерді тасымалдау үшін бу кемелері пайдаланылды. Бүгінде қаланың негізгі салалары – балық аулау және туризм. 1971 жылы Фиппсбургте Солтүстік Американы Колумбтан бұрын еуропалықтар зерттегенін көрсететін Руникалық тастар табылды. Үш тасты Мэн штатының Бат қаласынан келген ағаш шебері Уолтер Эллиот тапты. Руникалық тастар қазір Мэн штатының Аугуста қаласындағы Мэн мемлекеттік мұражайында сақталады.
Site of the Popham Colony, Phippsburg was—between 1607 and 1608—the first known English settlement attempt in New England. During its brief existence, colonists built Virginia of Sagadahoc, the first ship in Maine's long history of shipbuilding. The next British settlement at the mouth of the Kennebec River began in 1653; Thomas Atkins, a fisherman, purchased from the sachem Mowhotiwormet, commonly called Chief Robinhood, the southern end of Phippsburg (with the exception of Popham). Atkins Bay bears his name. The population gradually increased until King Philip's War, when Indians in August 1676 attacked the eastern side of the Kennebec River, massacring and scalping the colonists, or else carrying them into captivity. Dwellings were burned and stocks of cattle killed. The entire area was abandoned. Resettlement commenced in 1679 at Newtown, located on the southern end of Arrowsic Island (across the river from present day Phippsburg Center). About 1684, Francis Small had a trading post at Cape Small, which bears his name. But in 1689 the area was again destroyed and deserted during King William's War. With the Treaty of Portsmouth in 1713, conflict was formally ended between the Abenaki Indians and English settlements. In 1714, Newtown was reestablished, then incorporated in 1716 as Georgetown on Arrowsic by the Massachusetts General Court. Also in 1716, the Pejepscot Proprietors established a little fishing village called Augusta at the Small Point Harbor area of Phippsburg. Dr. Oliver Noyes, director of the colony, erected a stone fort 100 feet (30 m) square to protect it. In 1717, Governor Samuel Shute held a conference at Georgetown on Arrowsic with tribal delegates, who arrived in a flotilla of canoes and encamped on Lee Island. But in summer of 1723 during Dummer's War, the Norridgewocks and 250 of their Indian allies from Canada, incited by the French missionary Sebastien Rale, attacked the area. Again it was deserted, with the stone fort destroyed. Governor William Dummer's Treaty of 1725 restored peace, and in 1737 an attempt was made to resettle Cape Small Point. The boundaries of Georgetown on Arrowsic were enlarged to encompass most of present day Phippsburg, Bath (which then included West Bath), Woolwich and Georgetown. Slow resettlement of the Phippsburg peninsula found ten farms along the Kennebec River by 1751, with five more on the Casco Bay side. But the districts gathered into Georgetown on Arrowsic began splitting away; in 1759, Woolwich withdrew, followed in 1781 by Bath. In 1814, Phippsburg was set off and incorporated. The original petition requested that it be named Dromore after one of the town's oldest sections, but Massachusetts chose instead to honor one of its royal governors, Sir William Phips—actually a native of Woolwich. Between 1842 and 1890, wooden ships were built at Phippsburg. It also had numerous tidal mills. Fort Popham was built during the Civil War to guard the mouth of the Kennebec, on the site of a much smaller battery built in 1808. It became the control center for an underwater minefield in the 1890s. The more modern Fort Baldwin was built between 1905 and 1912 and was garrisoned in both World Wars. In 1891 Phippsburg ceded Ragged Island to Harpswell, but in 1917 it further added to its roster of islands by annexing nine Casco Bay islands including Bushy, Hen, Bear, Malaga, Burnt Coat, Black Snake, Wood, Little Wood, and Gooseberry Islands. Malaga was later offered to, but refused by, Harpswell. During the Gilded Age, Popham Beach developed into a resort area, with steamboats transporting excursionists from Bath. Today, the town's principal industries are fishing and tourism. In 1971, Phippsburg was the site of the discovery of the Spirit Pond runestones, purported evidence of pre Columbian European exploration of North America, considered widely a hoax by academics. The three stones were found by Walter J. Elliot, Jr., a carpenter from Bath, Maine. The runestones are now in the possession of the Maine State Museum in Augusta, Maine.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 71,20 шаршы миль (184 км2) құрайды, оның ішінде 28,58 шаршы миль (74 км2) құрлық, ал 42,62 шаршы миль (110 км2) су. Виннеганс ағысы арқылы көпір және дамбамен Бат қаласына қосылған, сондай-ақ Виннеганстың шығысында Батыс Батпен шекаралас жатқан Фиппсбург, Атлант мұхитының бөлігі – Мэн шығанағындағы Каско шығанағынан Кеннебек өзенін бөліп тұратын жартыаралға орналасқан. Фиппсбург арқылы 209 және 216 мемлекеттік трассалары өтеді. Су арқылы бөлінген жартыарал батыста Харпсуэлл, солтүстік-батыста Вест-Бат, солтүстікте Бат, солтүстік-шығыста Ароусик және шығыста Джорджтаун қалаларына жақын орналасқан.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 71.20 square miles (184 km2), of which 28.58 square miles (74 km2) is land and 42.62 square miles (110 km2) is water. Connected to Bath by a bridge and causeway over Winnegance Creek and sharing a border with West Bath to the east of Winnegance, Phippsburg is on a peninsula dividing the Kennebec River from Casco Bay in the Gulf of Maine, part of the Atlantic Ocean. Phippsburg is crossed by state routes 209 and 216. Separated by water, the peninsula is near the towns of Harpswell to the west, West Bath to the northwest, Bath to the north, Arrowsic to the northeast, and Georgetown to the east.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 2216 адам, 963 үй шаруашылығы және 665 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 1748 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы – . Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,5% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 0,3% американдық үндістер, 0,3% азиялық, 0,1% басқа нәсілдерден және 1,4% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 1,0% құрады. 963 үй шаруашылығының 22,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 58,5%-ы бірге тұратын ерлі-әйелді жұбайлар, 6,5%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 4,0%-ы күйеуі жоқ еркектер және 30,9%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 24,0%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 9,1%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз тұратын адамдардан құралды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,30 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,67 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 49,8 жас болды. Тұрғындардың 16,5%-ы 18 жасқа дейін, 6,1%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 19,4%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 36,5%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 21,5%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 50,3% еркек және 49,7% әйел.
As of the census of 2010, there were 2,216 people, 963 households, and 665 families living in the town. The population density was There were 1,748 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.5% White, 0.5% African American, 0.3% Native American, 0.3% Asian, 0.1% from other races, and 1.4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.0% of the population. There were 963 households, of which 22.8% had children under the age of 18 living with them, 58.5% were married couples living together, 6.5% had a female householder with no husband present, 4.0% had a male householder with no wife present, and 30.9% were non families. Of all households 24.0% were made up of individuals, and 9.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.30 and the average family size was 2.67. The median age in the town was 49.8 years. 16.5% of residents were under the age of 18; 6.1% were between the ages of 18 and 24; 19.4% were from 25 to 44; 36.5% were from 45 to 64; and 21.5% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 50.3% male and 49.7% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 2106 адам, 859 үй шаруашылығы және 622 отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 1554 тұрғын үй, орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 98,53% ақ нәсілді, 0,28% афроамерикалық, 0,24% американдық индейлер, 0,24% азиялық және 0,71% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын америкалықтары халықтың 0,57% құрады. 859 үй шаруашылығының ішінде 28,5% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 62,5% – бірге тұратын жұбайлар, 5,7% – күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 27,5% – отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 21,8% жеке адамдардан тұрады, ал 8,8% – 65 жастан асқан жалғыз тұратын адамдардан. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,45 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,82 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 22,4% – 18 жасқа дейінгілер, 5,3% – 18-24 жас аралығындағылар, 26,5% – 25-44 жас аралығындағылар, 30,7% – 45-64 жас аралығындағылар және 15,1% – 65 жастан асқандар. Орташа жас 43 жасқа тең. Әр 100 әйелге 105,9 еркек келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 101,7 еркек келеді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 46 739 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 53 631 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 33 214 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 26 250 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 22 205 доллар. Отбасылардың 5,8% және халықтың 9,2% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 8,8% және 65 жастан асқандардың 14,4% кедейлікте өмір сүреді.
As of the census of 2000, there were 2,106 people, 859 households, and 622 families living in the town. The population density was There were 1,554 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.53% White, 0.28% African American, 0.24% Native American, 0.24% Asian, and 0.71% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.57% of the population. There were 859 households, out of which 28.5% had children under the age of 18 living with them, 62.5% were married couples living together, 5.7% had a female householder with no husband present, and 27.5% were non families. Of all households 21.8% were made up of individuals, and 8.8% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.45 and the average family size was 2.82. In the town, the population was spread out, with 22.4% under the age of 18, 5.3% from 18 to 24, 26.5% from 25 to 44, 30.7% from 45 to 64, and 15.1% who were 65 years of age or older. The median age was 43 years. For every 100 females, there were 105.9 males. For every 100 females age 18 and over, there were 101.7 males. The median income for a household in the town was $46,739, and the median income for a family was $53,631. Males had a median income of $33,214 versus $26,250 for females. The per capita income for the town was $22,205. About 5.8% of families and 9.2% of the population were below the poverty line, including 8.8% of those under age 18 and 14.4% of those age 65 or over.