Вулвич тарихы: Nequasset көлінен қалыптасу мен даму жолы
Woolwich, Maine
Некуассет тарихы: Абенаки тайпасы, алғашқы қоныс, 1676 ж. шайқас, Ричард Хаммонд сауда бекеті және Кинг Филипп соғысы. (Nequasset history: Abenaki tribe, first settlement, 1676 battle, Richard Hammond trading post & King Philip's War.)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Абенаки индейлері Некасет көліне байланысты оны Некасет деп атаған, алғаш рет 1638 жылы Эдвард Бейтмен мен Джон Браун қоныстанды. Олар 1639 жылы Некасет шарлауығының жанында тұратын Mowhotiwormet сахеминен жерді сатып алды. Кеннебек өзеніндегі Дейс-Ферриде Ричард Хаммонд бекітілген сауда бекетін басқарды. Оның 16 адамдық отбасы, оның ішінде қызметшілер, жұмысшылар және балалары, үндістермен сәтті тері саудасын жүргізді. Бірақ аймақтағы Филипп патша соғысының алғашқы шабуылында, 1676 жылдың 13 тамызында, жауынгерлер сауда бекетіне кіріп, қарт Хаммонд пен оның күйеу баласын түнде қайтып келгенде өлтірді. Басқалары өлтіріліп, бас терісі сыпырылып, тұтқынға алынды. Ғимараттар тоналып, өртеніп, малдар қырылды. Некасетке Вильгельм патша соғысы кезінде шабуыл жасалды, онда тұрғындар тағы да қырғынға ұшырады немесе үйлерін тастап кетуге мәжбүр болды. 1723 жылы Даммер соғысы кезінде Норриджвоктар мен олардың 250 канадтық одақтастары, француз миссионері Себастьен Рэльдің ықпалымен, тұрғын үйлерді өртеп, малдарды өлтірді. 1725 жылы губернатор Уильям Даммердің бейбіт шартынан кейін қайта қоныстану баяу болды. Француз және үнді соғысы кезінде, 1758 жылдың 9 маусымында, үндістер ауылға шабуыл жасап, Пребл отбасының мүшелерін өлтіріп, басқаларын Квебекке тұтқынға алды. Бұл оқиға Кеннебек өзеніндегі соңғы қақтығыс ретінде танылды. Некасет Джорджтаунның бөлігі болды, бірақ 1759 жылдың 20 қазанында плантациядан бөлініп, Массачусетс Бас соты Англияның Вулвич қаласының атымен аталатын жеке округ ретінде тіркелді. 1775 жылдың 23 тамызында Вулвич ресми түрде қала болып жарияланды. Мұражайда көптеген орман болды, кеме жасауға қажетті ағаш қамтамасыз етілді. Сонымен қатар, жері ауыл шаруашылығына өте қолайлы болды. 1858 жылға қарай, өнеркәсіпке екі ағаш кесетін зауыт, екі диқандық ұн тартатын зауыт және кеме жасаушылық кірді. 1886 жылға қарай, қауымдастық кірпіш және былғары да өндірді. АҚШ Әскери инженерлер корпусы Сасаноа өзеніндегі Жоғарғы тозақ қақпасын екі рет кеңейтті, ол Вулвичті Ароусиктен бөледі. Бұрын қисықтар мен тасты жартастармен шектелген, жылдам ағыстар оларды одан да қауіпті еткен, жарты миль (0,8 шақырым) аралық 1898 жылы кемінде 90 фут (27 метр), ал 1908 жылы кемінде 140 фут (43 метр) және 12 фут (4 метр) тереңдікке дейін кеңейтілді. Сасаноа өзені қазір Бат пен Бутбей порты арасында кеме жүруге мүмкіндік береді.
Called Nequasset after Nequasset Lake by the Abenaki Indians, it was first settled in 1638 by Edward Bateman and John Brown. They would purchase the land in 1639 from the sachem Mowhotiwormet, commonly known as Chief Robinhood, who lived near Nequasset Falls. At Day's Ferry on the Kennebec River, Richard Hammond operated a fortified trading post. His household of 16, including servants, workmen and stepchildren, conducted a lucrative fur trade with the Indians. But in the first blow of King Philip's War in the area, on the evening of August 13, 1676, warriors ingratiated themselves into the stockaded trading post, then killed the elderly Hammond and his stepson as they returned for the night. Others were either slain and scalped or taken into captivity. Buildings were looted and burned, and the cattle slain. Nequasset was attacked during King William's War, when inhabitants were again massacred or forced to abandon their homes. It was assailed again in 1723 during Dummer's War, when the Norridgewocks and their 250 Indian allies from Canada, incited by the French missionary Sebastien Rale, burned dwellings and killed cattle. Following Governor William Dummer's peace treaty of 1725, resettlement would be slow. During the French and Indian War, on June 9, 1758, Indians raided the village, killing members of the Preble family and taking others prisoner to Quebec. This incident became known as the last conflict on the Kennebec River. Nequasset had become a part of Georgetown, but on October 20, 1759, the plantation was set off and incorporated as a separate district by the Massachusetts General Court, named after Woolwich, England. On August 23, 1775 Woolwich was officially incorporated as a town. The peninsula was heavily wooded, providing timber for shipbuilding. It also had excellent soil for agriculture. By 1858, industries included two sawmills, two gristmills, and a shipyard. By 1886, the community also produced bricks and leather. The U. S. Army Corps of Engineers twice widened Upper Hell Gate on the Sasanoa River, which separates Woolwich from Arrowsic. Originally constricted by curves and ledges, which were made even more dangerous by swift currents, the half mile (0.8 kilometer) stretch was widened in 1898 to a minimum of 90 feet (27 m), then again in 1908 to a minimum of 140 feet (43 m) and depth of 12 feet (4 m). The Sasanoa River now permits navigation between Bath and Boothbay Harbor.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 41,59 шаршы миль (108 км2) құрайды, оның ішінде 35,09 шаршы миль (91 км2) құрлық және 6,50 шаршы миль (17 км2) су. Вулвич жарым аралда орналасқан, батысында Мерримитинг шығанағы мен Кеннебек өзені, оңтүстік-батысында Сасаноа өзені, ал оңтүстік-шығысында Бэк өзені жатыр. Қаладан АҚШ 1-жолы, сондай-ақ 127 және 128 мемлекеттік жолдары өтеді. Солтүстікте Дрезден және шығыста Вискасет қалаларымен шектеседі. Су арқылы бөлініп, батысында Боудинхэм, оңтүстік-батысында Бат, оңтүстігінде Арроусик және оңтүстік-шығысында Вестпорт қалаларына жақын орналасқан.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 41.59 square miles (108 km2), of which 35.09 square miles (91 km2) is land and 6.50 square miles (17 km2) is water. Woolwich is situated on a peninsula, with Merrymeeting Bay and the Kennebec River to the west, Sasanoa River to the southwest, and Back River to the southeast. It is crossed by U. S. Route 1, and state routes 127 and 128. It borders the towns of Dresden to the north and Wiscasset to the east. Separated by water, it is near Bowdoinham to the west, Bath to the southwest, Arrowsic to the south, and Westport to the southeast.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 3072 адам, 1241 үй шаруашылығы және 908 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1415 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,8% ақ нәсілді, 0,3% афроамерикалық, 0,4% американдық үндістер, 0,7% азиялық, 0,3% басқа нәсілдерден және 1,7% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,1% құрады. 1241 үй шаруашылығының 30,1% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 62,6% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,6% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,9% -ы күйеуі жоқ ерлер, ал 26,8% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 19,0% жеке адамдардан тұрды, ал 7,2% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,48 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,82 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 44,6 жас. Тұрғындардың 21% -ы 18 жасқа дейін, 5,4% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 24,5% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 33,7% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 15,5% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 49,4% ерлер және 50,6% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 3,072 people, 1,241 households, and 908 families living in the town. The population density was There were 1,415 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 96.8% White, 0.3% African American, 0.4% Native American, 0.7% Asian, 0.3% from other races, and 1.7% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.1% of the population. There were 1,241 households, of which 30.1% had children under the age of 18 living with them, 62.6% were married couples living together, 6.6% had a female householder with no husband present, 3.9% had a male householder with no wife present, and 26.8% were non families. 19.0% of all households were made up of individuals, and 7.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.48 and the average family size was 2.82. The median age in the town was 44.6 years. 21% of residents were under the age of 18; 5.4% were between the ages of 18 and 24; 24.5% were from 25 to 44; 33.7% were from 45 to 64; and 15.5% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.4% male and 50.6% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 2810 адам, 1101 үй шаруашылығы және 824 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1210 тұрғын үй құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 97,62% ақ нәсілді, 0,36% афроамерикалық, 0,11% американдық үнді, 0,46% азиялық, 0,14% басқа нәсілді және 1,32% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,82% құрады. 1101 үй шаруашылығының 32,1%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 63,9%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,4%-ы күйеуі жоқ әйелдер, ал 25,1%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 19,0%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 6,1%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,55 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,92 адамды құрады. Қала халқының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 23,8%, 18-24 жас аралығындағылар – 6,0%, 25-44 жас аралығындағылар – 30,1%, 45-64 жас аралығындағылар – 28,9%, 65 жасқа толған немесе одан асқандар – 11,2%. Орташа жас 40 жас. Әр 100 әйелге 104,1 еркек, ал 18 жастан асқан әр 100 әйелге 102,3 еркек шалысады. Үй шаруашылығының орташа табысы 41 741 доллар, ал отбасының орташа табысы 47 984 доллар құрады. Ер адамдардың орташа табысы 34 673 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 22 625 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 21 097 доллар. Халықтың 6,1%-ы және отбасылардың 5,6%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6,5%-ы және 65 жасқа толған немесе одан асқандардың 6,1%-ы.
As of the census of 2000, there were 2,810 people, 1,101 households, and 824 families living in the town. The population density was There were 1,210 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.62% White, 0.36% African American, 0.11% Native American, 0.46% Asian, 0.14% from other races, and 1.32% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.82% of the population. There were 1,101 households, out of which 32.1% had children under the age of 18 living with them, 63.9% were married couples living together, 6.4% had a female householder with no husband present, and 25.1% were non families. 19.0% of all households were made up of individuals, and 6.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.55 and the average family size was 2.92. In the town, the population was spread out, with 23.8% under the age of 18, 6.0% from 18 to 24, 30.1% from 25 to 44, 28.9% from 45 to 64, and 11.2% who were 65 years of age or older. The median age was 40 years. For every 100 females, there were 104.1 males. For every 100 females age 18 and over, there were 102.3 males. The median income for a household in the town was $41,741, and the median income for a family was $47,984. Males had a median income of $34,673 versus $22,625 for females. The per capita income for the town was $21,097. About 5.6% of families and 6.1% of the population were below the poverty line, including 6.5% of those under age 18 and 6.1% of those age 65 or over.
Білім
Қалада К8 сыныптарына арналған бір мектеп бар, ол РСУ 1-нің құрамына кіретін Вулвич орталық мектебі. 9-шыдан 12-ші сыныпқа дейінгі оқушылар Бат қаласындағы Морс орта мектебіне қатынайды. Вулвичте сондай-ақ Chop Point School орналасқан, ол кішкентай, жекеменшік K12 христиан мектебі.
The town is home to one school serving grades K–8, Woolwich Central School, which is a part of RSU 1. Ninth through twelfth grade students attend Morse High School in Bath. Woolwich is also home to Chop Point School, a small, private K–12 Christian school.