Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Боб Смарттың арманы" - Роберт У. Сервис Канаданың Юкон штатындағы Уайтхорсте тұрып жатқан кезде жазған өлең. Ол оны 1906 жылы 19 наурызда Уайт-пас пен Юкон жолының бастығы Дж. П. Роджерстің құрметіне ұйымдастырылған қонақасы кезінде ұсынды. Шынайы өмірдегі Боб Смарт 1903 жылдан бері Уайтхорстегі мемлекеттік сарапшы болды. Сервис жазғандай, "елу жыл тез өтті" деп елестетіп, Смарт өзі білетін шекаралық қаладан мүлдем басқа Уайтхорсты тапты, ол Клондайкке және одан көлікпен қамтамасыз етті. Бұл 20 ғасырдың басында өмір сүрген адамның көзқарасы бойынша 50 жылдан кейін технология мен қоғам қалай дамып шығатынын көрсетеді. Смарт 1956 жылы қала әуежайы орналасқан жотада өнеркәсіптік өндіріс зауыттары ("таңба фабрикалары") мен балқыту зауыты бар екенін армандады. Уайтхорс тасқыны басқа зауыттарға қуат беру үшін бөгетті, бірақ оның орнына гидроэлектрлік жоба салынды. Юконда ешқашан балқыту зауыты салынбаған. Смарт троллейбустың күркірегенін естіп, жолдан кетеді; шын мәнінде, Уайтхорсте Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (тек әскерилер үшін) және 1976 жылдан бастап автобустар түрінде басқа қоғамдық көлік болған жоқ. Смарт Юконды үлкен болат көпірмен кесіп өтеді. Роберт Кэмпбелл көпірі бастапқыда болаттан жасалған болса да, ол 1973 жылы зақымдалып, 1975 жылы бетон құрылысқа ауыстырылды. Смарт Ер Лейк паркіне барады, ол демалуға арналған саябақ. Ер көлінде саябақ болған, және шын мәнінде, оны қолайлы саябаққа айналдыру және су жағалауын троллейбусты осы жерде жүргізу туралы кез-келген ұсыныстар болды. Су жағалауындағы троллейбус (әрине, өз электр генераторын тартатын трамвай) - бұл Уайтхорсте троллейбус үшін бар нәрсе. Смарт ағаш орнына жасалған цемент жаяужолмен сүрініп жүріп, бұрын шатыр тұрған көкжиекке қарады. "Уайт-Пасс" қонақ үйінің орнына 18 қабатты болаттан жасалған ғимарат салынды. Шын мәнінде, 1960 жылдардың басында ағаштан жасалған тротуарлар цементпен алмастырылды, ал Уайтхорстың "асқабақтары" төрт қабаттан аспайды; 1940 жылдары үш қабатты бөрене үй тұрғызылды. Смарт гүлзарлы әдемі көрші аудандарды көрді. Смарт "Тейлор мен Дрюридің үлкен дүкені" дегенді көрді. Өкінішке қарай, "Тейлор және Дрюри" сауда желісі жоғалып кетті, ал ең үлкен универмаг, дәстүрлі мағынада, қазір Смарт өз арманында таптаған орталықтан біраз қашықтықта орналасқан Уол-Март дүкені. Смарт "Даусонға баратын парақша, келген алтын-көмістер экспресі" дегенді көрді, бұл Клондайк өзенінің жүрегіне баратын жылдам жолаушылар пойызы және арықтардан тағы да алтын әкелетін жүк пойызы туралы сөз болды. Шын мәнінде, ешқандай темір жол Уайтхорстан бұрын созылмаған, ал 1982 жылдан бері Уайтхорсқа дейін жоспарлы пойыз қызметі болған жоқ. Өлең мәтінінің көп бөлігі қазір Уайтхорс қаласындағы қалалық кеңес бөлмесінің сыртындағы қабырғалық суреттің бөлігі болып табылады.
"Bob Smart's Dream" is a poem written by Robert W. Service while he lived in Whitehorse, Yukon, Canada. He presented it on March 19, 1906, at a banquet held to honour J. P. Rogers, the superintendent of the White Pass and Yukon Route. The real life Bob Smart had been the government assayer at Whitehorse since 1903. Imagining that "fifty years had sped," as Service wrote, Smart discovered a vastly different Whitehorse from the frontier town he knew that merely supplied transportation to and from the Klondike. It reflects a how technology and society might advance in 50 years from the point of view of someone living at the turn of the 20th century. Smart dreamt that in 1956 there were industrial manufacturing plants ("stamp mills") and a smelter up on the ridge where the city's airport actually is located today. The Whitehorse Rapids had been dammed to power other factories, but instead, a hydroelectric project has actually been built. No smelter was ever built in the Yukon. Smart hears the roar of a trolley and steps out of its way; in actuality, there was no public transit in Whitehorse except during World War II (for military personnel only) and then since 1976, in the form of buses. Smart crosses the Yukon on a big steel bridge. While the Robert Campbell Bridge was originally steel, it was damaged in 1973 and replaced with a concrete structure in 1975. Smart visits Ear Lake Park, a garden spot to relax. Ear Lake was the location of a park, and actually, there have been occasional suggestions to make it into a suitable park and to run the waterfront trolley out that far. The waterfront trolley (actually a tram that pulls its own electric generator) is all that Whitehorse actually has for trolleys. Smart stumbled along a cement sidewalk that had replaced wood, and looked up at a skyscraper where a tent had been before. An 18 storey steel building had replaced the White Pass Hotel. In fact, cement sidewalks replaced wooden ones in the early 1960s, and the "skyscrapers" of Whitehorse are no taller than four floors; one three storey log cabin was built in the 1940s. Smart saw beautiful suburbs with flower gardens. Smart saw "Taylor and Drury's colossal department store." Alas, the Taylor and Drury mercantile chain has disappeared, and the largest department store, in the traditional sense, is now a Wal Mart store located some distance from the downtown core that Smart trod in his dream. Smart saw "the flyer just starting for Dawson, the bullion express coming in," a reference to a fast passenger train departing for the heart of the Klondike, and a freight train bringing more gold brought up from the creeks. In fact, no railroad ever was extended past Whitehorse, and there has been no scheduled train service even as far as Whitehorse since 1982. Much of the poem's text is now part of a mural outside the council chamber in the city hall in Whitehorse.