Кіріспе

Юнион Бэй – Британдық Колумбиядағы Ванкувер аралының орталық бөлігінің шығыс жағалауында, Харт Крик өзенінен оңтүстікке қарай орналасқан, құрамына енбеген елді мекен. Бұл Комокс аңғарындағы елді мекен BC Highway 19A тас жолында, Нанаймо қаласынан солтүстікке және Куртенэй қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан.

Алғашқы халықтар

1780 жылдардағы шешек індетіне дейін кем дегенде 3000 пентлахтық 90-нан астам үлкен ауылдар мен кішкентай елді мекендерде өмір сүрді. Бұл ахуалды пайдаланып, әсер етпеген солтүстік аймақтан келген Леквильтоктар (Еуклатовтар) мылтықтармен шабуыл жасап, к'омакстарды қырғынға ұшыратып, оңтүстікке қарай ығыстырды. Дегенмен, 1862 жылғы шешек індеті Леквильтоктарды да қатты қиратты. 1946 жылғы Ванкувер аралындағы жер сілкінісі Юнион шығанағындағы мұржаларды құлатып қана қоймай, солтүстік жағындағы құм мен лайда ағаш тіреулерді ашып, бұрынғы Пентлах халқының болғанын көрсетті. 2019-2020 жылдары Харт (бұрынғы Уошер) өзенінің сағасындағы тұрғын үйлерді салу үшін жасалған қазба жұмыстары кезінде көптеген пентлахтықтардың дене қалдықтары табылды. Қазіргі K'ómoks First Nation – Пентлах және К'омокстардың ұрпақтарынан құралған.

Темір жолдар

Қазіргі Камберленд аймағында көмір кен орындары анықталған кезде, жоспар қазіргі Ройстондағы кемежайға дейін темір жол салу болған. Роберт Дансмуир 1887 жылы кәсіпорнды сатып алып, «Юнион Кольери» компаниясын құрғанда, темір жол салушылар жағалау бойымен одан әрі, қазіргі Юнион шығанағына бағытталды. Терең сулы шығанақ Ройстонның шалқаяған портына қарағанда ыңғайлырақ болды. 1889 жылы Трент өзені арқылы ұзын фермалық конструкциясы бар 18 шақырымдық стандартты кеңдіктегі темір жол аяқталды. 1898 жылы көпір құлап, аралас пойыз 30 метрден астам биіктіктен өзенге құлады. Нәтижесінде жеті адам қаза тауып, екеуі ауыр жарақат алды. Аптасына екі рет жүзеге асырылатын жолаушылар тасымалы тез арада күнделікті болып кетті. 1929 жылдан бастап тек ауысымдық жұмысшыларға арналған жолаушылар қызметі ғана қалды, ол 1946 жылы автобустармен ауыстырылды. Алғашқыда жыл сайынғы пикниктерге арналған арнайы пойыздар сақталды. 1914 жылдың мамыр айында E&N темір жолының солтүстікке қарайғы кеңейтілімінің темір жолы Юнион шығанағына жетті. Құрылысқа дейін атпен жүретін топ Парксвиллден Юнион-Бэйге дейін екі күннің жолын жүрді. 1965 жылы «Дейлайнер» жолаушылар пойызы солтүстікке қарай 5 шақырым жерде жүк вагонымен соқтығысып, төрт адам жарақаттанды. 1979 жылы CAT машинасы 129 мильдік жерде (оңтүстікке қарай бір миль) жолды зақымдағанда, полицияның ескерту шамдары солтүстікке қарай келе жатқан «Дейлайнер» жолаушылар пойызын жолдан шығуы мүмкін болғандықтан тоқтатуға шақырды. Юнион-Бэй 2011 жылы Ванкувер аралындағы Via Rail қызметі тоқтаған кезде тоқтау орны болды. Жақын жердегі тоқтау орны Бакли шығанағы оңтүстікке қарай, ал Куртенэй солтүстікке қарай орналасқан. МакЛеод көшесіндегі темір жол өткелінде соңғы жылдары тіпті тоқтау орнының белгісі де болмады.

Бұрынғы кемежайлар

1889 жылы ашылған кемежайлар Британ Колумбиясында салынған ең ірі кемежайлар еді. 488 метрлік (1600 фут) басты кемежайда төрт көмір тасымалдайтын кеме бір мезгілде жүктей алатын. Екінші кемежай жалпы жүк пен қажет болған жағдайда көмірді қабылдады. Біраз уақыттан кейін Дунсмуирлердің Сан-Францискоға көмір тасымалдайтын жеке флоттары болды. 1910 жылы сэр Уильям Маккензи өздің «Канадалық көмір кеніштері (Дунсмуир)» арқылы Дунсмуирге тиесілі барлық кен орындарын сатып алды. Екі дүниежүзілік соғыс кезінде Юнион-Бей одақтас елдердің жүк кемелерін отынмен қамтамасыз етуге маңызды үлес қосты. Десямбалар бойы порт жылы атмосферасымен және қонақжайлылығымен белгілі болды. «Blue Funnel Line» лайнерлері көмірді толықтыру үшін үнемі келіп тұратын. 1946 жылы «Памир» кемесі соңғы рет көмір жүктеп алды. 1951 жылы «M. S. Хикава Мару» соңғы жүк кемесі болды, бірақ сол онжылдықта көмір баржалары да келіп тұрды. Ұзақ жылдар бойы тастап кетілген көмір кемежайы, оның палубасынан ағаштар өсіп шыққан, 1966 жылы бұзылып жатыр.

Бұрынғы көмір инфрақұрылымы

1896 жылы шахтада "Люхриг" көмір жуғыш машинасы орнатылды және импортталған от кірпіштерін пайдалана отырып, 100 ұялы кокс пештері салынды. Пештерде өртеген кезде жуғыш машинадан жоғары сапалы кокс өндірілді. Көмір газының қосалқы өнімі жергілікті қазандықтарды қуатпен қамтамасыз етті, оның ішінде кірпіш зауыты да болды. 1966-1968 жылдары барлық құрылыстар бұзылды. Он жылдар бойы тасталып келген пештердің көптегені құлап кеткен. Вандалдар кеңселердің, қоймалардың, электр стансасының және теміржол вагондарын жөндеумен айналысатын шеберханалардың терезелерін қиратты.

Бұрынғы қонақ үйлер мен бөлшек сауда

1888 жылға қарай, бұл шығанақ Юнион шығанағы деп белгілі болды. Алғашқыда қауым Юнион Уорф (немесе Юнионның шығыс бөлігі) деген атқа ие болды, бірақ 1893 жылға қарай Юнион шығанағы қолданысқа еніп, басымдық алғанша екеуі де алмастырылып қолданылды. 1893 жылы Нельсон қонақ үйін салған Джордж Хоу 1886 жылы жағажайда дүкен ашты. Джек Фрейзер 1900 жылы оның серіктесі болды. Олар 1908 жылы жаңа "Howe & Fraser" дүкенін ашты. Хоу өзінің үлесін Чарльз Р. Бишопқа сатты, соның нәтижесінде 1913 жылы "Фрейзер & Бишоп" дүкені құрылды. Бишоп 1917 жылы Альф Хорнға сатылып, "Фрейзер & Хорн" дүкені ашылды. Сидни Райалл 1948 жылы кәсіпорынды сатып алды, ал Хорн отбасының қалған мүшелері жақын жерде азық-түлік сататын дүкен ашты. Эдна Петерс 1951 жылы дүкенді басқарды және 1968 жылы жапты. Толығымен қиратылған ғимаратты бұзу 1976 жылы уақытша тоқтатылды. 1922 жылы болған өрт Вильсон қонақ үйін, киім дүкенін, етхананы және төрт тұрғын үйді жойды. Одан кейін салынған Уиллис қонақ үйі (1924) 1962 жылы "Орал" қонақ үйі деп аталды. 1955 жылы өрт Нельсон қонақ үйін қиратты.

Генри Вагнер (қылмыскер)

Генри Вагнер, "Ұшқан голландық" деп танылған, жағалаудағы елді мекендерді тонап, моторлы қайықпен жасырын үйіне қашып кетті. 1913 жылдың наурыз айының бір түні Вагнер Fraser & Bishop дүкенін қарақшылықпен тонап жатқанда, екі жергілікті полиция қызметкері, констебльдер Вестауэй мен Росс, пират пен оның серіктесіне тойтарыс берді. Содан кейін атыс болып, Вестауэй қаза тапты. Росс ұзақ және қанды күрестен кейін Вагнерді басып алып, ұстады. Нанаймодағы сотта Вагнер сол тамызда дарға асылуға үкім шығарылды, ал оның серіктесі Уильям Джулиан бес жылға сотталды.

Мұралық қатар

Бастауыш мектеп (1915), шіркеу (1906), пошта (1913) және түрме (1901) тас жол бойында "Мұра қатары" құрайды. 1896 жылы алғашқы мектеп компания үйінде орналасты. 1899 жылы алғашқы мектеп ғимараты ашылды. 1909 жыл шамасында екінші сынып бөлмесі қосылды. 1915 жылы жаңа ғимаратпен алмастырылды, содан кейін 1922 жылы үшінші сынып бөлмесі, ал 1953 жылы тағы екеуі қосылды. 2006 жылы мектеп жабылды. Келесі жылы Union Bay Improvement District (UBID) мүлікті сатып алды, оның болашақ қолданылуына қатысты сот процесі басталды. 1989 жылы құрылған Юнион-Бэй тарихи қоғамы поштаны сатып алып, қалпына келтіріп, қазір оны басқарады. Бұрынғы түрме сол жерге көшіріліп, қазір сыйлық дүкені/мұражай болып жұмыс істейді. Түрме 1950-ші жылдары жабылды. Пошта Канададағы жұмыс істеп тұрған екі ағаштан жасалған ғимараттың ең ескісі болып табылады. Юнион Бей Біріккен шіркеуі әлі де жексенбі күндері қызметтер өткізу үшін қолданылады.

Кейінгі қоныстану

1953 жылы құрылған Юнион Бэй су ассоциациясы ауылдың су жүйесін «Канадалық Collieries (Dunsmuir)» компаниясынан сатып алды. Сол жылы UBID деп атауы өзгертілді, ал 1960 жылы тіркелді. 1962 жылы 100 тонналық қауымдық үй жағалаудан, тас жол арқылы қазіргі орнына көшірілді, бұл жер бұрын шағын Қытай ауданы болған. Бұл ешқашан іске аспаған өнеркәсіптік жобалардың бірі. UBID 1972 жылы өрттен қорғау және көшелерді жарықтандыру жауапкершілігін өз мойнына алды. Көмір порты кезеңінде жерленген улы ауыр металдардың шығып, Байнс саунд аймағының теңіздік экожүйесін ластауы мүмкін болғандықтан, теңіз маринасын салу мәселелі. Үкімет Юнион Бэй көмір төбелерін Британдық Колумбиядағы басым ластанған орындар тізіміне енгізді. 2017 жылы UBE 28 акр ластанған жерді үкіметке 1 долларға сатты. «West Fraser Timber» жалға алушысы және Британдық Колумбия үкіметі жергілікті көмір төбелерінде топырақ тазалау жұмыстарын жүргізуде.