Кіріспе
Экорегионның түрі немесе өсімдіктер қауымдастығыЭкорегионның түріАршалы алқаптар, аршалы жазықтар, құмды жазықтар немесе аршалы алқаптар АҚШ-тың Флоридадан Мэнге дейін (Атлант жағалауындағы аршалы алқаптарды қараңыз), сондай-ақ Орта батыста, батыста және Канадада және Еуразияның кейбір бөліктерінде кездеседі. Солтүстік Америкада ең танымал аймақ - Нью-Джерсидің қарағайлы алқаптары. Ағаш өсіру аймағы - әдетте, "ағаш өсірусіз" және ауыл шаруашылығына қиын аймақтардағы қарағай ормандары. Мұндай қарағай ормандар көбінесе құрғақ, қышқыл, құнарсыз топырақтарда кездеседі, сондай-ақ шөптер, бұталар және төмен бұталар жатады. Ең кең қарағайлы алаптар құмды мұздықтар (оның ішінде су ағып жатқан жазықтар), көл төбелері мен өзендер бойындағы су ағып жатқан террасаларда кездеседі.
Pine barrens, pine plains, sand plains, or pineland areas occur throughout the U. S. from Florida to Maine (see Atlantic coastal pine barrens) as well as the Midwest, West, and Canada and parts of Eurasia. Perhaps the most well known pine barrens area to North Americans is the New Jersey Pine Barrens. Pine barrens are generally pine forests in otherwise "barren" and agriculturally challenging areas. Such pine forests often occur on dry, acidic, infertile soils, and also include grasses, forbs, and low shrubs. The most extensive pine barrens occur in large areas of sandy glacial deposits (including outwash plains), lakebeds, and outwash terraces along rivers.
Ботаника
Ең көп тараған ағаштар - қарағай, қызыл қарағай, қарағай, қара қарағай және бұталы қарағай; үлкен қарағайлардың шашырауы әдеттегідей емес. Астындағы шөптер, шөптер, шөптер, олардың көбі құрғақ далаларда кездеседі, сондай-ақ құмдық жазық герардия (Agalinis acuta) сияқты сирек кездесетін өсімдіктер. Бұл аймақта көкжидек, бұршақ, шөптесін сияқты өсімдіктер көп кездеседі. Бұл түрлердің өздеріне үйлесімділігі бар, олар өрттен кейін аман қалуға немесе жақсы қалпына келтіруге мүмкіндік береді.
Фауна
Ағаштан жасалған шұңқырлар көптеген сирек кездесетін түрлерді, соның ішінде Карнер көк көбелектері (Plebejus melissa samuelis) және шұңқырлар (Hemileuca maia) сияқты лепидоптерлерді қолдайды.
Өрт экологиясы
Америка индеецтері отынмен жайылымдарды қорғады. Жаңбырдың басылуы орман өсімдіктерінің көбіне бір кездегі шөл далаға көшуіне мүмкіндік берді. Өртке төзімділігі төмен түрлердің шапқыншылығын болдырмау үшін шөптесіндер отқа тәуелді. Өрт болмаған жағдайда, шөпсіз ормандар қарағайлы орманнан кесіп, емендік орман сияқты үлкен тоғайлы орманға дейін өтеді. Алайда, Лонг-Айлендтегі ақ қарағайлы орманның температурасы қарағай шоқтарын жоюға жеткілікті болды, бұл қарағайлы орманның баяу қалпына келуіне әкелді, ол көшеттердің болуына және көшеттер кездесетін топырақтың кеңістіктік өзгермелілігіне байланысты өзгерді.