Кіріспе

Абрахам Ганц (туған жылы Абрахам Ганц; 6 қараша 1814 – 15 желтоқсан 1867) – швейцариялық темір өндіруші, машина және техникалық инженер, кәсіпкер, Ganz Works зауытының негізін қалаушысы. Ол 19 ғасырда Венгрия экономикасының жетекші кәсіпорны болған компанияны құрып, басқарды. 1867 жылы ерте қайтыс болғанына қарамастан, компания Австрия-Мажарстанның ең ірі өндіріс орындарының бірі болып қала берді. Ганц зауытында Кароли Зиперновский, Отто Блати, Микса Дери, Андрас Мехварт, Кальман Кандо, Донат Банки, Янош Цонка және Теодор фон Карман сияқты көптеген белгілі инженерлер жұмыс істеді, сондай-ақ әлемге әйгілі өнертабыстар жасалды, мысалы, алғашқы теміржол электр жетегі, роликті диірмен, карбюратор, трансформатор және Банки-Цонка двигателі.

Алғашқы жылдар

Ол Швейцарияның кальвинистік отбасында дүниеге келді. Әкесі, Иоганн Ульрих Ганц, ән сабағын оқытушы болған. Анасы, Катарина Реми, оның он жасында қайтыс болды. Ол тоғыз баланың ағасы еді.

Escher Wyss AG компаниясы

Қаржылық қиындықтарға байланысты ол ағаш шеберханасында шәкірт болып жұмыс істеуге мәжбүр болды, бірақ босатылар алдында Цюрихке Escher Wyss AG компаниясының құйма зауытында құюшы шәкірті ретінде жұмыс істеуге кетті. Жиырма жасында ол Германия, Франция, Австрия және Италияда көп саяхаттап, тәжірибе жинаған түрлі зауыттарда жұмыс істеді. 1841 жылы Будаға жетіп, Сеченьи диірменін салуға қатысты.

Ганц жұмыстары

Бу фабрикасының басшылығы Ганцке пайданың бір бөлігін төледі. Бұл оған 1844 жылы Визивароста 4500 форинтке жер мен үй сатып алуға мүмкіндік берді. Ол осы жерде өзінің құю шеберханасын салып, жеті көмекшісімен жұмыс істей бастады. Олар негізінен қала тұрғындарының қажеттіліктері үшін құйма өнімдер жасады. Лорантиус Хайсс. Олар балалары болмағандықтан, Анна Поспех және Жозефина Ганц есімді туысқан екі жетім қызды асырап алды. 1863 жылдың 4 қыркүйегінде Буда қалалық кеңесі оны Буданың құрметті азаматы деп жариялады. 1865 жылы император Франциск Иосиф I оған жоғары құрмет көрсетіп, ризашылығын білдірді. 1867 жылдың 23 қарашасында олар суық құю арқылы жасалған жүзінші дөңгелектің өндірісін тойлады және Ганц барлық қызметкерлері мен олардың отбасыларына кешкі ас ұйымдастырды. Өмірі бойы ол қоғамдық мақсаттарға көп ақша жұмсады. Ол компаниясында ерекше зейнеткерлік қор және науқастар қорын ашты. Швейцария азаматтығын сақтап қалды. Оның венгр тілін үйренгеніне немесе сөйлей білгеніне ешқандай дәлел жоқ. Ол отбасымен неміс тілінде сөйлесті, сондай-ақ оның фабрикасының қызметкерлері де онымен неміс тілінде сөйлесті.

Өлім

Өмірінің соңғы жылдары ол көп жұмыс істеді, бірақ өміріне риза болмады. Ол барлық бауырларының ақылдан асып кеткенін көрді және өзінің де сондай болашаққа тағдырланғанына сенді. Ағасы Конрадтың қайтысынан кейін, ол 1867 жылдың 15 желтоқсанында өз-өзіне қол жұмсады. Оның күлі Керепесі зиратына қойылды. 1872 жылы Миклош Ибль оған мазар салды. 1913 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, екеуі де мәңгілікке сол жерде жатыр.

Мұра

Ол Венгрияның ауыр өнеркәсібінің негізін қалаушыларының бірі саналады. Еңбектері арқылы Венгрияның құю және машина жасау өнеркәсібінің дамуына зор үлес қосты. Авраам Ганцтың қайтысынан кейін Андраш Мехварт оның жоспарларын жалғастырып, компанияны басқарды. Оның басшылығымен Ganz & Co. Foundry and Machine Manufacturing Inc. (Ganz és Társa Vasöntöde és Gépgyártó Rt.) Венгриядағы ең ірі компаниялар тобына айналды. Ол машина жасау, көлік және электр өндірісі салаларында әлемдік деңгейде танымал өнертабыстар мен техникалық шешімдермен көзге түсті. Алғашқы құю өндірісі 1964 жылы тоқтатылып, ғимараттағы барлық мүлікпен бірге Құю мұражайына (Öntödei Múzeum) айналды. 1997 жылдан бері ғимарат ескерткіш ретінде мемлекеттік қорғауға алынған.