Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 33,74 шаршы миль (87 км²), оның ішінде 28,19 шаршы миль (73 км²) құрлық, ал 5,55 шаршы миль (14 км²) су. Ол Машиастан солтүстік-шығысқа қарай 56 шақырым, Любектен солтүстікке қарай 26 шақырым және Калестен оңтүстікке қарай 19 шақырым қашықтықта орналасқан.

Тарих

Робинстон Вашингтон округінде, АҚШ-тың ең шығысында орналасқан. Осы аймаққа қоныс тепкен кезде, аумақтар немесе "Плантациялар" нөмірленді, кейіннен ауылдар мен қалаларға айналды. Ол Эдвард Хатчинсон Роббинс және Натаниел Дж. Роббинс есімімен аталды, олар 1786 жылғы 21 қазанда осы аймаққа жер берілгендігі туралы құжат алған және онда қоныстанған үшінші және төртінші отбасы болды. 1796 жылы пошта бөлімі ашылды, ал Роббинстон 1811 жылғы 18 ақпанда ресми қала мәртебесін алды. Роббинстон маңындағы аймақты алғаш рет 1604 жылдан бастап француз саяхатшысы Пьер де Монт зерттеді, бірақ алғашқы қыста 36 адам қаза болғаннан кейін осы орынды тастап кетті. Бұл арал бұрын Де Монт аралы, содан кейін Бейтарап арал деп аталды, ал қазір Сент-Круа аралының халықаралық тарихи орны болып табылады. Ол 1783 жылғы келісімге сәйкес АҚШ пен Канада арасындағы шекараны белгілейді. Безектің қалдықтары алғаш рет 1798 жылы қазылып, содан кейін 1856 жылы Пасамакуодди шығанағының басында Сент-Круа маяғы орнатылды. Қазіргі таңда мұнда нақты өлшемдегі жеті тарихи мүсін бар. Өзеннің ені 3 миль (5 км) және Роббинстонды Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы Сент-Эндрюс қаласынан бөліп тұрады. Су әлі де тұзды, жарық деңгейі 8 метрге жетеді. Ағаш көп болғандықтан, алғашқы өнеркәсіп көбінесе кеме жасауға бағытталған. Мысалы, 1856 жылы Роббинстонда 100 тоннадан 1000 тоннаға дейін салмағы бар 17 кеме салынды. Бумен жұмыс істейтін кемелер пайда болғаннан кейін Роббинстон балық аулауға және картоп өсіруге қайта оралды, себебі осы аймақтағы картоп басқа аймақтардағыдай қурамайтын еді. Ред-Бичтегі гранит карьері де жергілікті өнеркәсіптің бірі болды. Роббинстондағы жеті көл мен өзенде пикерл, форель, ақ балық және лосось кездеседі. 19 ғасырдың ортасында Роббинстон "Жер асты жолының" соңғы аялдамасы болды, онда құлдықтан қашқандар Канадаға және бостандыққа өтетін. Оларды қолдаған үйлердің бірі әлі де тұр, ол Джон Н. Брюердің ескі үйі. 1785 жылы салынған, 1821 жылы кеңейтілген, ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енген. Джон Н.М. Брюердің кіші үйі 1826 жылы салынды және қазір 1-ші тас жолдың ар жағында орналасқан, ол B&B ретінде жұмыс істейді. Роббинстондағы басқа тарихи орындар: Грейс епископтық шіркеуі, Джеймс С. Пайк жарыс жолы, Пулпит-Рок, Генриетта Брюер коттеджі (Джон Брюердің әйелі) (Редклиф Шор мотелі) және 1817 жылы құрылған Сеуолл мемориалдық қауымдық шіркеуі. 1-ші жағалау жолымен бес шақырым жолмен жүргенде Devil's Head-ке жетесіз, ол өзенге қарап тұрған биік жартасты жар және су кемелері үшін маңызды бағыт нүктесі. Су жанында жақсы жол мен демалыс орны бар. Теңіз деңгейінен 91 метр биіктіктегі ең биік нүкте – Брюер жолынан тыс орналасқан Тримбл тауы. Үш аралға қайықпен жетуге болады, оны жалға алуға немесе жалдауға болады. Көптеген адамдар осы аймақтағы отбасылық тарихымен байланысты және іскерлік мақсатта да, демалыс үшін де келеді. Вашингтон округінің тарихи қоғамымен алдын ала байланысқа шығу ұсынылады, өйткені көптеген жазбалар үлкен қалаларда сақталады және аздаған көмекпен оларды табу оңайырақ.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 574 адам, 238 шаруашылық және 165 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. Қаланың нәсілдік құрамы: 96,0% ақ нәсілді, 0,2% афроамерикалық, 2,3% американдық үндістер, 0,2% азиялық және 1,4% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,3% құрады. 238 шаруашылықтың 29,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 59,2%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 3,4%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 6,7%-ы күйеуі жоқ еркектер және 30,7%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 24,4%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 14,7%-ында 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,41 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,84 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 48,6 жас. Тұрғындардың 22,5%-ы 18 жасқа дейін, 5%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 17,2%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 35,4%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 19,9%-ы 65 жасқа жоғары болды. Қаланың жыныстық құрамы: 53,1% еркек және 46,9% әйел.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 525 адам, 201 үй шаруашылығы және 157 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 18,6 адам (7,2/км²) құрады. 329 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы 11,7 бір шаршы мильге (4,5/км²) шақтан келді. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 95,81% ақ нәсілді, 1,33% американдық индейлер және 2,86% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,57% -ы испан немесе латын американдықтарын құрады. 201 үй шаруашылығының 32,3% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 64,7% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,0% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 21,4% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 15,9% жеке адамдардан тұрды, ал 10,9% -ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын азаматтар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,61 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,88 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 24,8%, 18-24 жас аралығындағылар – 6,9%, 25-44 жас аралығындағылар – 25,9%, 45-64 жас аралығындағылар – 24,0%, ал 65 жасқа жоғарылар – 18,5%. Орташа жас 41 жасқа тең. Әр 100 әйелге 106,7 еркек шақ келді. 18 жасқа және одан жоғары әйелдердің әр 100-іне 109,0 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 33 250 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 36 346 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 31 389 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 26 250 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 14 801 доллар болды. Отбасылардың 6,4%-ы және халықтың 12,3%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 16,0%-ы және 65 жасқа жоғарылардың 13,3%-ы.