Кіріспе

Энтони Уилсон Торольд (13 маусым 1825 – 25 шілде 1895) – Виктория дәуіріндегі Винчестер архиепископы. Англия шіркеуінің пасторының ұлы, ол сонымен қатар Рочестер архиепископы қызметін атқарды. Осы қызметте ол Солтүстік Американы аралап, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің басшыларымен кездесті. Ол көптеген рухани кітаптардың авторы болған, бірақ Англикан қауымында әйелдер диаконатты қайта жаңғырту үшін Изабелла Гилморды тартқандығы үшін ең жақсы есте қалады.

Ерте өмір

Торолд – пастор Эдвард Торолд пен оның әйелі Мэридің (қыздығы Уилсон) екінші ұлы және 9-шы баронет сэр Джон Торолдтың немересі (1734–1815). Ол жеке білім алып, 1843 жылы Оксфордтағы Королева колледжіне түсті. 1847 жылы А. А. дәрежесін, 1850 жылы М. А. дәрежесін алды, 1849 жылы диакен, ал 1850 жылы священник болып тағайындалды. Кейін 1877 жылы дипломмен Д.Д. ғылыми дәрежесін алды. Ол Генриетта Гринге (Ланкастердің депутаты Томас Гриннің қызы) үйленді және әкесінің ізімен Англия шіркеуінде мансапқа кірді. Ол St Giles in the Fields, Curzon Chapel және St Pancras шіркеулерінің викарі қызметін атқарды. 1859 жылы әйелі қайтыс болды, ол екінші рет Емили Лабушераға, депутат Генри Лабушераның әпкесіне үйленді. Олардың үш баласы болды: Алгар Лабушере Торольд (1866–1936), Дороти және Сибил (кейін графня де ла Бедойер). Оның Сибил арқылы туған ұрпақтарының ішінде немересі Михаэль де ла Бедойер және оның шөбересі, тарихшы Гай де ла Бедойер бар. 1870 жылы ол Мэрилебон бөлімін ұсынып, алғашқы Лондон мектеп кеңесінің мүшесі болып сайланды. Екінші әйелі 1877 жылы қайтыс болды, сол жылы ол Рочестер епископы болды. Сол жылы Торольдтың туысы Эдвард Троллоп Ноттингемнің суфрагандық епископы болып тағайындалды.

Саяхат

19 ғасырдың соңында Торрольд АҚШ-та уағыз айтып, көп саяхат жасады. Ол сол кезде Солт-Лейк-Ситидегі Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуіне барды. Ол 1884 жылдың 1 қыркүйегінде: "Біз халықтың оннан бір бөлігінен салынған, қатты граниттен тұрғызылған жаңа мормон ғибадатханасын аралап көрдік. Оның үштен бірі ғана дайын болған. Содан кейін қазіргі қолданыстағы, тасбақа пішіндес және 7000 адамға сыятын ғибадатханаға кірдік. Біз үлкен кооперативтік дүкен мен Бригам Янгтың үйлерінен өттік, жанында маңызды және қабілетті басшы, мырза Тейлор [демек, Джон Тейлор] көрсетілді." деді. Торрольд Ұлы тұзды көлге барды және: "Бұл жерде шомылу станциясы бар, және барлық жолаушылар, мырзалар мен ханымдар тұздың көптігінен бату мүмкін емес болған теңізде шомылды" деп жазды. Ол саяхатын жалғастырып, тіпті Аляскаға дейін жетіп, үйіне қайтты.

Әйелдер діяконаты

1886 жылы ол өзінің епархиясында әйелдер диакондығын қайта жаңғырту үшін Изабелла Гилморды шақырды. Оның теологиялық білімі жетіспеуіне және диакондық орден туралы хабары болмауына байланысты бастапқы тартыншақтығы Торольдтың ықпалымен жеңілді. 1886 жылдың қазан айының соңында ол таңғы дұға кезінде шақырылғандай сезімге бөленді. Кейін ол: "Құдайдың даусымен шақырылғандай болдым, ал одан туған тыныштық пен қуаныш сөзбен жеткісіз" деп жазды. Гилмор мен епископ Торольд Англия шіркеуі үшін диакондық орден құруды жоспарлады, онда әйелдер "әр түрлі салалардағы білімі мол, әлеуметтік жұмыс істейтін және қоғамдық тәртіпті сақтауға көмектесетін бірегей үйлесім" болуы керек еді. 1887 жылы Гилмор диакондыққа бекітілді және басқа әйелдерді даярлайтын оқу орталығы құрылды, кейін ол оның құрметіне Гилмор үйі деп аталды. Шамамен 20 жыл қызмет еткен кезінде ол Англикан шіркеуінде әйелдер диакондығын қайта орнатты.

Соңғы жылдары және мұрасы

1891 жылы Винчестер кафедрасына ауыстырылды (3 наурызда таққа отырды), және ол өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Осы кезеңде "Англияның Винчестер епископы, епископ А. В. Торольд, докторлық диссертациясы бар" деп саналатын дұға сақталған. Әйгілі туысы, епископ Эдвард Троллоптан айырмашылығы, Торольд көптеген маңызды ғылыми еңбектер жасамады. Ол бірқатар рухани кітаптар жазды, олардың ішінде "Мәсіхтің игілігі" (Исбистер, Лондон, 1884), "Мәсіхтің жақсы жаңалығы" (Исбистер, 1884) және "Жастарға Мәсіхтің талабы" (Исбистер, Лондон, 1891) кітаптары бар. 1895 жылы қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, С. Х. Симпкинсон 1896 жылы Isbister баспасынан шыққан "Епископ Торольдтың өмірі мен еңбегі" атты кітабын жазды. Кітапта Торольдтың хаттарынан алынған көптеген цитаталармен қатар, оның саяхаттары туралы да мәліметтер келтірілген.