Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын епископы және Киелі кітап зерттеушісі (1856–1925)
English Anglican bishop and biblical scholar (1856–1925)
Герберт Эдвард Райл (25 мамыр 1856 – 20 тамыз 1925) – ағылшын Ескі Ғалымды зерттеушісі және Англикан епископы, Эксетер епископы, Винчестер епископы және Вестминстер деканы қызметтерін бірінен соң бірі атқарған.
Herbert Edward Ryle (25 May 1856 – 20 August 1925) was an English Old Testament scholar and Anglican bishop, successively serving as the Bishop of Exeter, the Bishop of Winchester and the Dean of Westminster.
Ерте өмір
Райл 1856 жылғы 25 мамырда Лондонның Оңтүстік Кенсингтон ауданындағы Онслоу-скверде, Ливерпульдің бірінші епископы Джон Чарльз Райлдің (1816–1900) екінші ұлы және оның екінші әйелі Джесси Элизабет Уокер болып дүниеге келді. Герберт Райл анасы қайтыс болғанда үш жаста болған. 1861 жылы әкесі Генриетта Клаузға үйленді, ол оның балаларына әдемі ана болды. Райл және оның бауырлары мен қарындастары әкесінің Саффолк графтығындағы ауылдық приходтарында тәрбиеленді, бірінші Хельмингемде, ал 1861 жылдан кейін Страдброкте. Сюссекс графтығының Уадхерст қаласындағы Хилл Хаус мектебін бітіргеннен кейін, Райл 1868 жылы Итон колледжіне түсті. 1875 жылы ол Ньюкасл стипендиясын жеңіп алды және сол жылы Кембридждегі Кингс колледжінде классикалық ғалым ретінде оқуын жалғастырды. 1877 жылы футбол ойнағанда алған жарақаты оның спортпен айналысуына кедерес келтірді және ол 1879 жылы ауру себепті диплом алды. Бірақ 1879 мен 1881 жылдар аралығында ол Кембриджте теология студенттері үшін барлық мүмкіндіктерді, соның ішінде теологиялық трипоста бірінші сыныпты жеңіп алды.
Ryle was born in Onslow Square, South Kensington, London, on 25 May 1856, the second son of John Charles Ryle (1816–1900), the first Bishop of Liverpool, and his second wife, Jessie Elizabeth Walker. Herbert Ryle was three years old when his mother died, and in 1861 his father married Henrietta Clowes, who was a loving mother to her stepchildren. Ryle and his brothers and sisters were brought up in their father's country parishes in Suffolk, first at Helmingham and after 1861 at Stradbroke. After attending school at Hill House, in Wadhurst, Sussex, Ryle went to Eton College in 1868. In 1875, he won the Newcastle scholarship, and in the same year he proceeded to King's College, Cambridge, as a classical scholar. A football accident in 1877 prevented him from further involvement in athletics and he took an Aegrotat degree in 1879. Between 1879 and 1881, however, he won every distinction open at Cambridge to students of theology, including a first class in the theological tripos.
Мансап
Райл 1881 жылғы сәуір айында Кембридж Король колледжінің мүшесі болып сайланды және жиырма жылдық педагогтық қызметін бастады. 1882 жылы диакен, ал 1883 жылы священник санатына ие болды. 1883 жылғы 15 тамызда ол Неа Хьюиш Адамсқа үйленді. Олардың үш ұлы болды, алайда үлкен ұлы туғаннан кейін қайтыс болды. Кіші ұлы 1897 жылы сегіз жасында дүние салды. 1886 жылғы қыркүйектен 1888 жылғы наурызға дейін Райл Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінің директоры болды, содан кейін 1901 жылға дейін Кембридж университетінде Хульсеан діни ілімдер профессоры болып дәріс берді. Осы жылдары Райл өзінің ғылыми қызығушылықтарына байланысты бірнеше кітап жариялады, олардың ішінде "Жаратылыстың алғашқы баяндамалары" (1892), "Ескі өсиеттің каноны" (1892) және "Филон және Киелі кітаптар" (1895) кітаптары бар. 1896 жылы Квинс колледжінің президенті болып сайланғаннан кейін Райл жазуға уақыт табу қиын болды. Дегенмен, ол Вестминстер соборының деканы болған кезде Кембридж Киелі кітабындағы "Жаратылыс" кітабының басылымын дайындауға жауапты болды (1914). 1898 жылғы желтоқсанда ол Ұлыбритания патшайымының капелланы болды, алайда 1901 жылғы қаңтардың басында бұл қызметтен бас тартты. 1900 жылғы желтоқсанда Райл Эксетер епископы болып тағайындалды және 1901 жылғы қаңтарда Вестминстер соборында қызметке кірді. 1902 жылғы қазан айының басында ол 15 жыл бұрын директоры болған Уэльстегі Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінің 75 жылдығына қатысты, онда ол құрметті қонақ ретінде болды. 1903 жылғы көктемде Винчестер епископы болды. 1909 жылы ол Англия және Швеция шіркеулері арасындағы жақындасу мүмкіндігін зерттеу үшін Кентербери архиепискобы жіберген комиссия төрағасы болды. Райл лорд Байронның қалдықтарын соборға жерлеуге рұқсат бермеді, өйткені Байронды осындай құрметке лайық емес деп есептеді. 1921 жылы Райл KCVO орденімен марапатталды. Ол Йорк герцогы Альберт пен леди Элизабет Боуз-Лайонның неке тойында декан қызметін атқарды. Ол денсаулығы нашар болды және жүрек ауруларымен ауырған. 1924 жылдың күзінде оның денсаулығы күрт нашарлады. Боурнмуттағы емдеу орталығында бес айдан кейін ол 1925 жылдың мамырында деканатураға оралды, онда 20 тамызда қайтыс болды. Ол 25 тамызда Вестминстер соборында, Белгісіз сарбаздың қабіріне жақын жерге жерленді. Оның әйелі одан кейін тірі қалды. Вестминстердегі Дин Райл көшесі оның құрметіне аталды.
Ryle was elected a Fellow of King's College, Cambridge, in April 1881, and began a career of twenty years as a teacher. He was ordained deacon in 1882 and priest in 1883. On 15 August 1883 he married Nea Hewish Adams. They had three sons, the eldest of whom died at birth. The youngest, aged only eight, died in 1897. From September 1886 to March 1888 Ryle was Principal of St David's College, Lampeter, from when until 1901 he taught at the University of Cambridge as Hulsean Professor of Divinity. During these years Ryle published a number of books connected with his academic interests, including The Early Narratives of Genesis (1892), The Canon of the Old Testament (1892), and Philo and Holy Scripture (1895). After his election as President of Queens' College, Cambridge in 1896 Ryle found little time for writing. He was, however, responsible for the edition of Genesis in the Cambridge Bible (1914), when he was Dean of Westminster. and in December 1898 a Chaplain in Ordinary to Her Majesty, from which post he resigned in early January 1901. In December 1900 Ryle was appointed Bishop of Exeter, being consecrated at Westminster Abbey in January 1901. In early October 1902 he was among the principal guests at the 75th anniversary of St. David's College in Lampeter, Wales, where he had been a Principal 15 years earlier. He became Bishop of Winchester in the spring of 1903. In 1909 he was chairman of the commission sent to Sweden by the Archbishop of Canterbury to investigate the possibility of closer relations between the English and Swedish churches. Ryle withheld permission for the remains of Lord Byron to be interred in the abbey on the grounds that he considered Byron to be an inappropriate person for such an honour. Ryle was created KCVO in 1921. He was dean at the Wedding of Prince Albert, Duke of York, and Lady Elizabeth Bowes Lyon. He had never been strong and had a history of heart trouble. In the autumn of 1924 his health broke down. After five months in a nursing home at Bournemouth he returned in May 1925 to the deanery, where he died on 20 August. He was buried on 25 August in Westminster Abbey in a spot close to the tomb of The Unknown Warrior. His wife survived him. Dean Ryle Street in Westminster is named after him.