Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
Джон Бернард О'Брайен (31 шілде 1925 – 12 қазан 1990) – Жаңа Зеландиядағы саяси кандидат және Әлеуметтік несие партиясының төрағасы болған.
Өмірбаян
О'Брайен 1957 және 1960 жылғы жалпы сайлауларда Манавату сайлау округінен Әлеуметтік несие партиясының үміткері болды, үшінші орынды иеленді. Билл Браунның күрт қайтысынан кейін О'Брайен сол округте үміткерлікті сәтсіз аяқтады. 1960 жылдары О'Брайен алдымен П. Х. Мэтьюстің, содан кейін жалғыз Әлеуметтік несие партиясы депутаты болған Вернон Кракнеллдің орынбасары болды. Кракнелл 1969 жылғы сайлауда мандатын жоғалтты, ал келесі жылы О'Брайен оған көшбасшылыққа талас жасады. Бұл бәсеке қызыл қанды болды, тіпті екі лагерьдің жақтастары арасында төбелес те болды. Ақырында О'Брайен жеңіске жетті. Кракнелл партия президентіне өзі ұсынған үміткер О'Брайен қолдаған қарсыласына жеңілгеннен кейін өзін сайлау бюллетенінен шығарды. Кракнелл бас тартқаннан кейін О'Брайен Дунединнен келген Патрик МакМулланды 139 дауысқа қарсы 51 дауыспен жеңіп, көшбасшы болды. Ол шебер сөйлеуші және белсенді ұйымдастырушы болғанымен, қарсыластары оны өткір мінезді және тым қатыгез деп айыптады. Ол көптеген партия мүшелерін, әсіресе Крайстчерч филиалындағыларды тез ашуландырды. О'Брайеннің партияға жетекшілігі 1972 жылға дейін ғана созылды, ол Том Уил, орынбасары және басқалармен бірге партиядан шығып кетті, оның орнына Брюс Битам келді. О'Брайен өз тобын – Жаңа демократиялық партияны құрды. Жаңа демократиялық партия 1972 жылғы сайлауға қатысқан ірі партиялардың бірі болды, барлық округтерде үміткерлерді тікелей қойды, біреуін қоспағанда. Нәтижесінде, олар жалпы есеп бойынша бесінші орынды иеленді, дауыстардың 0,66% ғана жинады. Олар бірде-бір мандатқа ие бола алмады. О'Брайен өзі Нельсон округінде сайлауға түсті, бес үміткердің арасында соңғы орынды иеленді, дауыстардың 2,97% ғана алды. Кейіннен ол 1972 жылы «The Nelson Mail» газетінде жарияланған мақаладағы талап арызына байланысты Әлеуметтік несие партиясын жамандау ісі бойынша сотқа берді. Нельсон сотында төрт жарым күндік сот отырысы өтті, қазылар алқасы О'Брайеннің 50 000 долларлық талабын қабылдамады, мақаладағы сөздер партияның рұқсатымен оқырмандарға жарияланбағанын және газет бұны болғанын жорамасағанын анықтады. Ол Палмерстон-Норт аймағынан шыққан. Саясаттан кейін ол Нельсон қаласында дүкен ашты, содан кейін зейнеткерлікке шығып, кейін 65 жасында сол жерде қайтыс болды.
In the 1960s, O'Brien was deputy leader to first P. H. Matthews and then Vernon Cracknell, who was the sole Social Credit MP. Cracknell lost his seat in the 1969 election, and the following year, O'Brien challenged him for the leadership. The contest was bitter, even resulting in brawling between supporters of the two camps. Eventually, O'Brien was successful. Cracknell removed his name from the leadership ballot after his candidate for party president was defeated by another candidate backed by O'Brien. After Cracknell's declination, O'Brien defeated Patrick McMullan of Dunedin for the leadership by 139 votes to 51. Although a powerful speaker and an energetic organiser, O'Brien was accused by his opponents of being abrasive and overly confrontational. He quickly antagonised many party members, particularly those in the Christchurch branch. O'Brien's leadership of the party lasted only until 1972, when, with Tom Weal, the deputy leader, and others, he quit the party and was replaced by Bruce Beetham. O'Brien then formed his own group, the New Democratic Party. The New Democrats were one of the larger parties to contest the 1972 election, standing candidates in all but one electorate. In the end, they placed fifth overall, winning merely 0.66% of the vote. They did not win any seats. O'Brien himself stood in the Nelson electorate placing last of five candidates with only 2.97% of the vote. He later sued the Social Credit Party for defamation regarding a statement of claim against him in an article published in The Nelson Mail in 1972. A four and a half day trial was held at the Nelson courthouse where the jury found against O'Brien's $50,000 case, determining that the words in the article in question were not published to readers with authority from the party and nor did the paper infer that it was. He was from the Palmerston North area. After politics, he ran a shop in Nelson then retired and later died there, aged 65.