Вашингтон қаласындағы Индепенденс авенюі

Кіріспе

Вашингтон қаласындағы маңызды шығыс-батыс көшесі.

Independence Avenue – АҚШ-тың Вашингтон қаласындағы оңтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс квадранттарында орналасқан, АҚШ Капитолийінің оңтүстігіне қарай созылған маңызды шығыс-батыс көшесі. Бастапқыда Оңтүстік B көшесі деп аталған Independence Avenue SW 1791 және 1823 жылдар аралығында салынған. Independence Avenue SE Америка Құрама Штаттарының Капитолийінің шығысында және Анакостиа өзенінің шығысында тұрғын үйлер салынуымен бірге бөлік-бөлікпен салынды. Independence Avenue SW 1934 жылғы 13 сәуірде Конгресс бекіткен заңмен көшеге жаңа атау берілгеннен кейін қазіргі атауын алды. Independence Avenue SW бастапқыда батыс бағытында 14th Street SW көшесінде аяқталар еді, бірақ 1941 және 1942 жылдар аралығында батысқа қарай Ohio Drive SW көшесіне дейін ұзартылды. 1950 жылы Колумбия округінің үкіметі қаланың оңтүстік-шығыс квадрантындағы (Анакостиа өзенінің батысындағы) жолдың бөлігіне жаңа атау берді.

Тарих

Колумбия округінің картезиандық координаттар негізіндегі көшелерді атау жүйесінде Тәуелсіздік даңғылы бастапқыда Оңтүстік B көшесі деп аталды. Көшедегі құрылыс 1791 жылдан кейін басталды. 1803 жылдың қазанында ол Нью-Джерси даңғылы мен 1-ші көше Шығысының арасында болды, ал 1809 жылы Нью-Джерси даңғылы мен Пенсильвания даңғылының арасында ашылды. 1816 жылы даңғылдың барлық ұзындығы ашылған сияқты. Сол кезде Оңтүстік B көшесінің батыс соңы Потомак өзенінің жағалауында орналасқан, ол қазіргі 14-ші көше Солтүстік-Батыс орналасқан жерде болды. 1881 жылы Вашингтон қаласының орталық бөлігін су басқан қатерлі тасқыннан кейін Конгресс Америка Құрама Штаттарының Армиялық инженерлік корпусына Потомак өзенінде су басу қаупін азайту үшін терең канал қазуды тапсырды. Конгресс сондай-ақ Тибер-Крик өзенінің сағасынан қалған бөлігін толтыру және Ақ үй маңындағы және Пенсильвания даңғылының Солтүстік-Батысындағы жерді шамамен 2 метрге көтеру үшін қазылған материалды пайдалануды бұйырды, осылайша бөгет құрылды. Бұл "қайта пайдаланған жер" – бүгінгі Батыс Потомак паркі, Шығыс Потомак паркі және Толқын алабы – негізінен 1890 жылы аяқталды және 1897 жылы Конгресс Потомак паркі деп атады. Конгресс 1902 жылы қайта пайдаланған жерді көркейту үшін қаражат бөлді, нәтижесінде шөп, бұталар және ағаштар отырғызылды; жаяу жолдар, ат жолдары және көлік жолдарына жол салынды және су, дренаж және кәріз құбырлары орнатылды. Бірақ Оңтүстік B көшесі жаңадан қайта пайдаланған жер арқылы кеңейтілмеді. 1925 жылы Конгресс Арлингтон мемориалдық көпірінің құрылысына рұқсат берді. Заңнамада Солтүстік B көшесі Арлингтон мемориалдық көпіріне басты жол ретінде қарастырылуы керек екені көрсетілді. Ұлттық астана паркі және жоспарлау комиссиясы Солтүстік B көшесін салтанатты даңғылға айналдыруды мақұлдады. 1931 жылдың 25 ақпанында президент Герберт Гувер Солтүстік B көшесінің Конституция даңғылы деп аталатын заңға қол қойды. Оңтүстік B көшесінің орнын алмастыру үшін ұқсас салтанатты даңғыл құруды жоспарлау 1930 жылы басталды. Сол жылы Ұлттық астана паркі және жоспарлау комиссиясы (NCPPC) жолды Солтүстік B көшесінің баламасы ретінде кеңейтілген салтанатты даңғылға айналдыруды ұсынды. NCPPC Оңтүстік B көшесін батысқа қарай, Толқын алабы арқылы көпір арқылы кеңейтуді ұсынды, бұл 13-ші көше Солтүстік-Батыстың Конституция даңғылының оңтүстігінде жабылғаннан кейін туындаған көлік қанағаттандырмаушылығын жеңілдету үшін. Келесі жылы NCPPC Оңтүстік B көшесін Нью-Джерси даңғылының Оңтүстік-Шығысы мен 12-ші көше Оңтүстік-Батысы арасында 18 метрге дейін кеңейтуді ұсынды. 12-ші және 14-ші көшелердің Оңтүстік-Батысында көше 24 метрге дейін кеңейтіледі, бұл АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің бас кеңсесі мен жаңа АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің Оңтүстік ғимаратын байланыстыратын жоспарланған жаяу жолдардың тіректерін орналастыру үшін. Жол бойындағы солтүстік жақтау өз орнында қалды, ал оңтүстік жақтау жаңа ендерге бейімделу үшін жылжытылды. NCPPC 1930 жылы кеңейтілген даңғылға бейімделу үшін жаңа үй кеңсесін оңтүстікке көшіруге келіскен Капитолий архитекторларының қолдауын алды. Солтүстік B көшесінің атауын өзгерту және NCPPC-нің әрекеттері жергілікті азаматтарды Оңтүстік B көшесінің атауын өзгертуге шақырды. 1932 жылдың сәуір айында Вашингтон қаласының азаматтар қауымдастықтары федерациясы Конгреске Вашингтон монументі мен Пенсильвания даңғылы арасындағы Оңтүстік B көшесінің атын "Вашингтон даңғылы" деп өзгертуге өтініш берді. Бұл идеяны федерацияның бұрынғы президенті Фред А. Эмери ойлап тапты, ол қаланың бірде-бір маңызды жолы Джордж Вашингтонды еске алмағанын байқады (сол жылы оның туғанына екі жүз жыл толуы тойландырылды). Бірақ 72-ші Конгресс ешқандай шара қолданбады. Оның орнына Сенаттың бірлескен 258 қарары енгізілді Артур Каппер (R Канзас) АҚШ Сенатында атауын Тәуелсіздік даңғылына өзгерту үшін. 1933 жылдың 28 ақпанында Колумбия округі жөніндегі Сенат комитеті бұл заң жобасын мақұлдады. Бірақ Конгресс 3 наурызда қосымша әрекеттерсіз тоқтатылды. Алайда, NCPPC бұл идеядан бас тартқан жоқ. 1933 жылдың қарашасында ол Оңтүстік B көшесінің енін 12-ші және 14-ші көшелер арасында 24 метрге дейін өзгертуге мақұлдады, бұл "болашақ Тәуелсіздік даңғылы" жоспарын бекітуге көмектесті. 1934 жылдың 18 қаңтарында өткен жиналыста ол көшеге жаңа атау беруді қолдағанын атап өтті. Конгресс көшеге жаңа атау беру үшін жылдам әрекет етті. 1934 жылдың 2 ақпанында сенатор Джеймс Д. Дэвис (R Пенсильвания) осы мақсатты жүзеге асыру үшін S. 194 ұсынды. Сенат бұл заң жобасын 6 ақпанда қабылдады. Заң жобасы АҚШ Өкілдер палатасына жіберілді, онда Колумбия округі жөніндегі Өкілдер палатасы комитеті 10 наурызда бұл заң жобасын мақұлдады. Алайда, заң жобасы кешіктірілді (барлық Колумбия округіне қатысты заңнамамен бірге), өйткені Өкілдер палатасы Өзара тарифтік актіні талқылады. Заң жобасы тоқтап қалуы мүмкін деп алаңдаған Вашингтон сауда палатасы 30 наурызда заңнаманы мақұлдады. 5 сәуірде Өкілдер палатасының Колумбия округі комитетінің төрағасы Мэри Т. Нортон (D Нью-Джерси) Өкілдер палатасы басшылығына жүгініп, Колумбия округіне қатысты барлық заң жобалары, соның ішінде Оңтүстік B көшесінің атауын өзгерту туралы заң жобасы бойынша толық күндік пікірталас өткізуге рұқсат сұрады. Өкілдер палатасы 9 сәуірде заң жобасын қабылдады, ал президент Франклин Д. Рузвельт 1934 жылдың 13 сәуірінде оны заңға қол қойды. Тәуелсіздік даңғылы 1941 және 1942 жылдары Батыс Потомак паркі арқылы батысқа қарай кеңейтілді. Он жыл бойы NCPPC даңғылды батысқа қарай кеңейту туралы ұсынысын АҚШ Ішкі істер департаменті қолдамады, ол жолдар үшін парк жерін пайдалануға қарсы болды. Сондай-ақ, жол Толқын алабына кедерілгі келтіруі мүмкін деген алаңдаушылық болды, ол қалалық кәріз желісін шаю жүйесі ретінде қызмет етеді. Бірақ 1941 жылдың қазанында АҚШ Ішкі істер министрі Гарольд Л. Икес ұлттық астанаға қажетті қорғаныс жұмыстарына қол жеткізу қажеттігіне сілтеме жасап, кеңейтуге қарсылығын қайтарды. NCPPC 1941 жылдың 17 қазанында даңғылды Потомак өзеніне дейін батысқа қарай кеңейтуге дауыс берді. Алайда, агенттік Толқын алабының солтүстік шығанағын толтыру, одан көпір салу немесе бөгет салу керектігіне әлі де нақты көзқарас білдірмеді. Толқын алабының солтүстік шығанағы арқылы көпір салу шешімі қабылданды және жаңа Куц мемориалдық көпірінің құрылысы 1942 жылдың маусымында басталды. 1934 жылғы заңнама тек B көшесін Оңтүстік-Батыста атауын өзгертті. B көшесі Оңтүстік-Шығыста, Анакостия өзенінің екі жағында да бастапқы атауын сақтап қалды. Бұл автокөліктің жүргізушілері үшін өте шатастыратын болды, өйткені көше Оңтүстік Капитолий көшесінің шығысында аталды. 1950 жылы Колумбия округінің комиссарлары Оңтүстік Капитолий көшесі мен Анакостия өзені арасындағы B көшесінің атын Оңтүстік-Шығыстағы Тәуелсіздік даңғылы деп өзгертуге дауыс берді. B көшесі Оңтүстік-Шығыста Анакостия өзенінен шығысқа қарай бастапқы атауын сақтап қалды.

In the District of Columbia's Cartesian coordinate based street naming system, Independence Avenue was originally known as South B Street. Construction on the street began sometime after 1791. By October 1803, it existed definitively between New Jersey Avenue and 1st Street East, and in 1809 it was opened between New Jersey Avenue and Pennsylvania Avenue. By 1816, the entire length of the avenue appears to have been opened. At the time, South B Street's western terminus was on the shore of the Potomac River, which at the time was located where 14th Street NW is now. After terrible flooding inundated much of downtown Washington, D. C., in 1881, Congress ordered the United States Army Corps of Engineers to dredge a deep channel in the Potomac to lessen the chance of flooding. Congress also ordered that the dredged material be used to fill in what remained of the Tiber Creek estuary and build up much of the land near the White House and along Pennsylvania Avenue NW by nearly 6 feet (2 m) to form a kind of levee. This "reclaimed land" — which today includes West Potomac Park, East Potomac Park, the Tidal Basin — was largely complete by 1890, and designated Potomac Park by Congress in 1897. Congress first appropriated money for the beautification of the reclaimed land in 1902, which led to the planting of sod, bushes, and trees; grading and paving of sidewalks, bridle paths, and driveways; and the installation of water, drainage, and sewage pipes. But South B Street was not extended through the newly reclaimed land. In 1925, Congress authorized the construction of Arlington Memorial Bridge. The legislation specified that North B Street be treated as a major approach to Arlington Memorial Bridge. The National Capital Park and Planning Commission approved the significant widening of North B Street into a ceremonial avenue. On February 25, 1931, President Herbert Hoover signed legislation which renamed North B Street as Constitution Avenue. Planning for the creation of a similar ceremonial avenue to take the place of South B Street began in 1930. That year, the National Capital Park and Planning Commission (NCPPC) advocated turning the roadway into a much widened ceremonial avenue as a counterpart to North B Street. The NCPPC proposed extending South B Street west via a bridge over the Tidal Basin as a means of alleviating the traffic congestion that occurred after the closure of 13th Street NW south of Constitution Avenue. The following year, the NCPPC proposed widening South B Street to 60 feet (18 m) between New Jersey Avenue SE and 12th Street SW. Between 12th and 14th Streets SW, the street would be 80 feet (24 m) wide, to accommodate the piers supporting the planned pedestrian skyways linking the United States Department of Agriculture headquarters building with the new United States Department of Agriculture South Building. All along the route, the north curb would remain in place, while the south curb moved to accommodate the new widths. The NCPPC had already won the support of the Architect of the Capitol for the plan, which agreed in 1930 to move the new House office building to the south in order to accommodate the wider avenue. The renaming of North B Street and the actions of the NCPPC encouraged local citizens to seek to rename South B Street as well. In April 1932, the Federation of Citizens Associations of Washington, D. C., petitioned Congress to rename South B Street "Washington Avenue" between the Washington Monument grounds and Pennsylvania Avenue SE. The idea was conceived by the federation's past president, Fred A. Emery, who observed that no major thoroughfare in the city commemorated George Washington (whose bicentennial birth was being celebrated that year). But no action was taken in the 72nd United States Congress. Instead, Senate Joint Resolution 258 was introduced
Arthur Capper (R Kansas) in the United States Senate to change the name to Independence Avenue. The Senate Committee on the District of Columbia favorably reported the bill on February 28, 1933. But Congress adjourned on March 3 without further action. The NCPPC had not given up on the idea, however. In November 1933, it approved changing the width of South B Street between 12th and 14th Streets SW to 80 feet (24 m), which helped cement in place its plan for a "future Independence Avenue". At its meeting on January 18, 1934, it re emphasized its support for the street's renaming. Congress acted swiftly to rename the street. On February 2, 1934, Senator James J. Davis (R Pennsylvania) submitted S. 194 to accomplish this purpose. The full Senate passed the bill on February 6. The bill went to the United States House of Representatives, where the House Committee on the District of Columbia reported the bill favorably on March 10. However, the bill was held up (along with all other D. C. related legislation) as the House debated the Reciprocal Tariff Act. Worried that the bill might stall, the Washington Board of Trade endorsed the legislation on March 30. On April 5, Representative Mary T. Norton (D New Jersey), chair of the House District of Columbia Committee, broke the logjam after appealing to the House leadership and won a full day's debate on all D. C. related bills, including the South B Street naming bill. The full House passed the bill April 9, and President Franklin D. Roosevelt signed it into law on April 13, 1934. Independence Avenue was finally extended westward through West Potomac Park in 1941 and 1942. For a decade, the NCPPC's proposal to extend the avenue westward had been opposed by the United States Department of the Interior, which opposed use of parkland for roads. There was also concern that the road would interfere with the Tidal Basin, which served as a flushing system of the downtown sewer network. But in October 1941, United States Secretary of the Interior Harold L. Ickes removed his opposition to the extension, citing the need to accommodate defense workers needing to access the national capital. The NCPPC voted on October 17, 1941, to extend the avenue west to the Potomac River. The agency was still unsure, however, whether to fill in the Tidal Basin's north bay, bridge it, or build a causeway. A bridge over the north bay of the Tidal Basin was the solution, and construction on the new Kutz Memorial Bridge began in June 1942. The 1934 legislation only renamed B Street SW. B Street SE, both east and west of the Anacostia River, retained its original name. This proved immensely confusing for motorists, as the street named its named east of South Capitol Street. In 1950, the D. C. Commissioners voted to change the name of B Street SE between South Capitol Street and the Anacostia River to Independence Avenue SE. B Street SE east of the Anacostia River continues to retain its original designation.

Жол және жер белгілері

Тәуелсіздік даңғылының батыс басы Линкольн ескерткішінен оңтүстікке қарай, Огайо драйві SW және 23-ші көше SW қиылысында орналасқан. Көшеде әр бағытта үш қатар қозғалысқа арналған жолақ бар, ал шығыс және батыс қатарлары 17 метрлік (55 фут) шөпті орталық аралмен бөлінген. Джон Эриксон ұлттық ескерткіші осы бастың оңтүстік-батысында орналасқан. Шығысқа қарай жүргенде, Тәуелсіздік даңғылы Батыс Потомак паркі арқылы өтеді, бұл Ұлттық алаңмен формалды емес шекараны құрайды. Корея соғысы ардагерлерінің ескерткіші даңғылдың солтүстік жағында, бастан шамамен 183 метр (600 фут) шығысқа қарай орналасқан. Вест-Бассен-Драйв SW-ден өткеннен кейін, жүргізушілер оңтүстікке қарай жолдың бойында орналасқан Мартин Лютер Кинг кіші ескерткішін және солтүстікке қарай жолдың бойында орналасқан Колумбия округінің соғыс ескерткішін көре алады. Тәуелсіздік даңғылы SW Топан су бассейніне жақындағанда, батысқа қарай жүретін қатарлар 17-ші көше SW-ке қарай бұрылады, бассейндегі шығанақты болдырмау үшін. Джон Пол Джонс ескерткіші 17-ші көше SW мен Тәуелсіздік даңғылы SW қиылысында тұр. Шығысқа қарай жүретін қатарлар Котс көпірі арқылы Топан су бассейнінен өтеді. Кішкентай шығу жолдары батысқа қарай қозғалысқа шығысқа қарай, ал шығысқа қарай қозғалысқа батысқа қарай қайтуға мүмкіндік береді, тиімді түрде Топан су бассейнінің шығанағын жолдармен айналдырады. Топан су бассейнінен шығысқа қарай Maine Avenue SW батысқа қарай Тәуелсіздік даңғылымен қосылады. Шығу жолы шығысқа қарай Тәуелсіздік даңғылының қозғалысына Maine Avenue SW-ге кіруге мүмкіндік береді, содан кейін атаусыз көпір Тәуелсіздік даңғылы мен Maine Avenue арасында биіктік айырмашылығын жасайды. Тәуелсіздік даңғылының екі қатары да Сидни Йейтс федералдық ғимаратынан (АҚШ Орман қызметінің қызыл кірпіштен салынған, романдық жаңарту стиліндегі бас кеңсесі) бұрылып, солтүстікке қарай жылжиды. Екі қатар Рауль Валленберг алаңында (мысалы, 14-ші көше SW) бірігіп, медиансыз бір көшеге айналады, содан кейін оңтүстікке қарай сәл бұрылып, ресми шығыс-батыс бағытындағы салтанатты даңғылға айналады. 14-ші көше SW және 2-ші көше SW аралығында Тәуелсіздік даңғылы мұражайлар мен федералдық кеңсе ғимараттарымен қатар орналасқан. Көшенің солтүстік жағында (батыстан шығысқа қарай) АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің бас кеңсесі (Джейми Л. Уиттен федералдық ғимараты), Фриер өнер галереясы және Артур М. Саклер галереясы (эки өнер мұражайы Смитсонов институтына тиесілі), Смитсонов институтының ғимараты, Африка өнерінің ұлттық мұражайы, Хиршхорн мұражайы және мүсін бағы, Ұлттық әуе және ғарыш мұражайы, Америка үндісінің ұлттық мұражайы және АҚШ ботаникалық бағы орналасқан. Көшенің оңтүстік жағында (батыстан шығысқа қарай) Ауыл шаруашылығы департаментінің Оңтүстік ғимараты, Джеймс В. Форресталь ғимараты (АҚШ Энергетика департаментінің бас кеңсесі), Уилбур Райт федералдық ғимараты және Орвилл Райт федералдық ғимараты (Федералдық авиация басқармасының бас кеңсесі), Уилбур Дж. Коэн федералдық ғимараты (АҚШ Денсаулық сақтау және халыққа қызмет көрсету департаменті [HHS] орналасқан) және Хьюберт Х. Хамфри ғимараты (HHS бас кеңсесі) орналасқан. 2-ші көшеде SW, Тәуелсіздік даңғылы SW Вашингтон даңғылы SW-мен кездеседі, бұл 395 мемлекетаралық және Оңтүстік Капитолий көшесіне қол жеткізуді қамтамасыз ететін маңызды магистраль. Тәуелсіздік даңғылы SW/SE АҚШ Капитолиумының оңтүстік шекарасын құрайды. Капитолий көшеден солтүстікке қарай, ал Канон, Лонгворт және Рейберн үй кеңсе ғимараттары оңтүстікке қарай орналасқан. Капитолийден кейін Тәуелсіздік даңғылы SE Конгресс кітапханасының Томас Джефферсон ғимараты (солтүстік) мен Джеймс Мэдисон ескерткіш ғимараты (оңтүстік) арасынан өтеді. Даңғыл бойындағы соңғы ірі ғимарат Конгресс кітапханасының Джон Адамс ғимараты (солтүстік), онда Тәуелсіздік даңғылы SE пен Пенсильвания даңғылы SE қиылысады. Кең, салтанатты Тәуелсіздік даңғылы SE 2-ші көшеден шығысқа қарай тарлып, дәстүрлі тұрғын көшеге айналады. 14-ші және 15-ші көшелер арасында Массачусетс даңғылы SE-мен маңызды қиылыс бар. 19-шы көшеден кейін Тәуелсіздік даңғылы SE D. C. Armory-ден оңтүстікке қарай өтеді. Содан кейін жол Роберт Ф. Кеннеди ескерткіш стадионының айналасын оңтүстікке және солтүстік-шығысқа қарай айналып өтеді, стадионның тұрақ орындарынан өтеді. Шығыс басында Тәуелсіздік даңғылы SE Анакостиа өзенінің үстіндегі Уитни Янг ескерткіш көпіріне жеткенде Шығыс Капитолий көшесіне айналады.

The western terminus of Independence Avenue is south of the Lincoln Memorial at the intersection of Ohio Drive SW and 23rd Street SW. The street contains three lanes of traffic in each direction, and eastbound and westbound lanes are divided by a 55 feet (17 m) grassy median. The John Ericsson National Memorial is located southwest to this terminus. Going eastward, Independence Avenue passes through West Potomac Park, creating an informal boundary to the National Mall. The Korean War Veterans Memorial is adjacent to the avenue's north edge about 600 feet (183 m) east of the terminus. After passing West Basin Drive SW, motorists can see the Martin Luther King, Jr. Memorial adjacent to the roadway to the south and the District of Columbia War Memorial adjacent to the roadway to the north. As Independence Avenue SW approaches the Tidal Basin, the westbound lanes curve north toward 17th Street SW to avoid a bay in the Basin. The John Paul Jones Memorial stands where 17th Street SW meets Independence Avenue SW. The eastbound lanes cross the Tidal Basin via the Kutz Bridge. Small off ramps allow westbound traffic to return eastbound, and eastbound traffic to return westbound, essentially ringing the Tidal Basin bay with roadways. East of the Tidal Basin, Maine Avenue SW joins westbound Independence Avenue. An off ramp allows eastbound Independence Avenue traffic to access Maine Avenue SW, and then an unnamed bridge creates a grade separation between elevated Independence Avenue and entrenched Maine Avenue. Both lanes of Independence Avenue curve gently through this area before moving northward to avoid the Sidney Yates Federal Building (the red brick, Romanesque Revival headquarters of the United States Forest Service). The two lanes merge into a single street with no median at Raoul Wallenberg Place SW (e. g., 14th Street SW) before curving slightly south to straighten into a formal east west aligned ceremonial avenue. Between 14th Street SW and 2nd Street SW, Independence Avenue is lined with museums and federal office buildings. On the north side of the street (west to east) are the U. S. Department of Agriculture's headquarters (the Jamie L. Whitten Federal Building), the Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery (both art museums belonging to the Smithsonian Institution), the Smithsonian Institution Building, the National Museum of African Art, the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, the National Air and Space Museum, the National Museum of the American Indian, and the United States Botanic Garden. On the south side of the street (west to east) are the Department of Agriculture's South Building, the James V. Forrestal Building (headquarters of the United States Department of Energy), the Wilbur Wright Federal Building and the Orville Wright Federal Building (headquarters of the Federal Aviation Administration), the Wilbur J. Cohen Federal Building (occupied by the United States Department of Health and Human Services [HHS]), and the Hubert H. Humphrey Building (headquarters of HHS). At 2nd Street SW, Independence Avenue SW meets Washington Avenue SW, a major thoroughfare providing access to Interstate 395 and South Capitol Street. Independence Avenue SW/SE forms the southern boundary of the grounds of the United States Capitol. The Capitol is to the north of the street, while the Cannon, Longworth, and Rayburn House Office Buildings are to the south. Past the Capitol, Independence Avenue SE passes between the Library of Congress' Thomas Jefferson Building (north) and James Madison Memorial Building (south). The last major building along the avenue is the Library of Congress' John Adams Building (north), where Independence Avenue SE has a junction with Pennsylvania Avenue SE. The wide, ceremonial Independence Avenue SE narrows to become a traditional residential street east of 2nd Street SE. There is a major intersection with Massachusetts Avenue SE between 14th and 15th Street SE. After 19th Street SE, Independence Avenue SE passes to the south of the D. C. Armory. The roadway then curves south and northeast around Robert F. Kennedy Memorial Stadium, passing through the stadium's parking lots. At its eastern terminus, Independence Avenue SE becomes East Capitol Street as it reaches the Whitney Young Memorial Bridge over the Anacostia River.

Колумбия округінің жол желісінде маңызы

Independence Avenue SW – маңызды қатынас жолы және жұмыс күндері таңғы және кешкі сағаттарда автомобильдер қозғалысы өте қарқынды. Басқа уақыттарда, соның ішінде демалыс күндері, тұрғындар Арлингтон мемориалдық көпірі арқылы Вирджинияға және туристік автобустармен оны жиі пайдаланады. 23-ші көшеден (SW) Пенсильвания даңғылына (SE) дейінгі аралықта Тәуелсіздік даңғылы Ұлттық тас жолдар жүйесінің бір бөлігі болып табылады.