Пражские Пластиковые Люди: Подпольная рок-группа Чехословакии

Кіріспе

Чех рок-тобы, Frank Zappa and the Mothers әні. The Plastic People of the Universe (PPU) – Прага қаласынан шыққан чех рок-тобы. Олар 1968-1989 жылдар аралығында Чехословакияның коммунистік режиміне қарсы тұрған Праганың астыртын мәдениетінің ең көрнекті өкілдері саналады. Топ мүшелері өзінің наразылық көзқарастары үшін жиі қамауға алынып, сотталды. Топ негізін қалаушы, бас композиторы және бас-гитарисі Милан Хлабса 2001 жылы қайтыс болғанына қарамастан, концерттік өнер көрсетулерін жалғастыруда. 2023 жылға дейін олар тоғыз студиялық және оннан астам концерттік альбом шығарды. 2016 жылы топ ішкі дау-дамайлар салдарынан екіге бөлінді. Алғашқы топқа жетекші Йозеф Яничек, Вратислав Брабенек, Ярослав Квасничка, Джонни Джудл кіші және Давид Бабка кіреді. Екінші топ, The Plastic People of the Universe/New Generation деген атпен танылады, оның құрамында Jiří Kabeš, Josef Karafiát, Jakub Koláček, Wenca Březina және Vojtěch Starý бар.

Құрылуы және алғашқы жылдары: 1968-1974

1968 жылдың қаңтар және тамыз аралығында, коммунистік партия жетекшісі Александр Дубчек билігінде, чехословакиялықтар Прага көктемін бастан өткізді. Тамыз айында Кеңес Одағы және Варшава шартының басқа да әскерлері елге басып кірді, бұл Дубчек үкіметінің құлауына және Нормализация деп аталған кезеңге әкелді. Басып кіруден кейін бір айдың ішінде, он жеті жасар Милан Хлавса Пластикалық Адамдар Ғалымын құрды. Топтың қалған бөлігін Михал Йернек (вокал, кларнет), Жири "Премисль" Штевич (гитара) және Йозеф Брабек (добыл) құрады. Бірнеше айдан кейін Брабек орнына Павел Земан келді, ал гитарист және клавишашы Йозеф Яничек топқа қосылды. Топ Франк Заппа мен Velvet Underground-тың ықпалында болды (Заппаның тобы, The Mothers of Invention, 1967 жылы шыққан Absolutely Free альбомында "Plastic People" әнін ұсынды және чех тобының атына шабыттандырды). Чех өнер тарихшысы және мәдени сыншысы Иван Жирус келесі жылы топтың менеджері/көркемдік жетекшісі болды.

Жирус ағылшын тілінің рок музыкасының лингва франкасы екеніне сенгендіктен, Прагада жұмыс істеп жүрген канадалық аудармашы және жазушы Пол Уилсонды топқа американдық әндердің мәтінін үйрету үшін шақырды және олардың түпнұсқа чех материалдарын ағылшын тіліне аударуды тапсырды. Уилсон 1970 жылдан 1972 жылға дейін топтың жетекші вокалисі болды. Осы кезеңде топтың репертуары Velvet Underground және The Fugs әндеріне көп сүйенді. Бұл кезеңде тек "Na sosnové větvi" және "Růže a mrtví" әндері ғана чех тілінде орындалды. Топқа музыкасын жазуға рұқсат берілмегендіктен, жанкүйерлер концерттік материалдардың пираттық көшірмелерін таратты, олардың қайта жазылған нұсқалары көп жылдардан кейін Muž bez uší (2002), Vožralej jak slíva (1997), Do lesíčka na čekanou (2006), Trouble every day (2002) және Ach to státu hanobení (2000) аттарымен шығарылды. Уилсон кеткеннен кейін PPU ақын Эгон Бондидан шабыт алды. 1978 жылы PPU Пашха тақырыбындағы Pašijové hry velikonoční альбомын жазды (Канадада Пол Уилсонның Boží Mlýn Productions баспасында The Passion Play деп жарық көрді). 1979 жылы Ладислав Климаның поэзиясын музыкаға айналдырған "Jak bude po smrti" және 1980 жылы "Co znamená vésti koně" шықты. 1982 жылы Брабенек құпия полицияның Akce Asanace ("санитарлық акт") аясында елден кетуге мәжбүр болды және Канадаға эмиграциялады. Оның кеткеннен кейін топ 1983 жылы Hovězí porážka және 1986 жылы Půlnoční myš альбомдарын шығарды. Сол кезде PPU құрамына кларнетші Петр Плачак, виолончельші Томаш Шилла, гитарист Милан Шелингер (Жири Шелингердің інісі) және вокалистка Михаэла Поханкова кірді. Үкіметпен болған қақтығыстарына қарамастан, музыканттар өздерін белсенділер деп санамады және тек музыкасын ойнағысы келетінін мәлімдеді. Милан Хлавса 2001 жылы өкпе рагынан қайтыс болды. Концертке жақында кеткен екі мүшемен бірге репетиция жасалғандықтан, Квасничка мен Турнова орындауға мәжбүр болды, бұл шешімге Кабеш келіспеді, содан кейін ол кетіп қалды. Көп ұзамай Карафиат та соған еліктеді. Концерт аяқталғаннан кейін Брабенек те кетіп қалғанын мәлімдеді, ал 2016 жылдың қаңтарында Яничек топтан шықты. Топтан кеткен мүшелер (Брабенек, Яничек, Квасничка) өздерінің жеке тобы ретінде жұмыс істеуді жалғастырды, бірақ олар да PPU атауын қолданды. Олар Co znamená vésti koně материалдарымен гастрольдік сапарға шықты, 2016 жылдың 18 қазанында Вацлав Гавелдің сексенінші туған күнін еске алу аясында Украинаның Харьков қаласында өнер көрсетті. Екі топтың да құрамына бассист Джонни Джадл-младший және гитарист Дэвид Бабка Брабенек тобына қосылды, содан кейін олар бір атпен өнер көрсетті, содан кейін "нағыз" Пластиктер кім екендігі туралы пікірталас туды. Топтың бірнеше бұрынғы мүшелері қатысты, олар Йозеф Росслер, Владимир Дедек, Томаш Шилла, Ян Брабек және Петр Плачак болды.

Because Jirous believed that English was the lingua franca of rock music, he invited Paul Wilson, a Canadian translator and writer who had been working in Prague, to teach the band the lyrics of the American songs they covered and translate their original Czech material into English. Wilson was the band's lead vocalist from 1970 to 1972. During this time, the group's repertoire drew heavily on songs by the Velvet Underground and the Fugs. The only two songs sung in Czech in this period were "Na sosnové větvi" and "Růže a mrtví", both of whose lyrics were written by Czech poet Jiří Kolář. Because the band was not permitted to record their music, fans circulated bootleg copies of concert material, remastered versions of which were released many years later, under the titles Muž bez uší (2002), Vožralej jak slíva (1997), Do lesíčka na čekanou (2006), Trouble every day (2002), and Ach to státu hanobení (2000). After Wilson left, PPU drew from the poet Egon Bondy, It was partly in response to the arrests and prosecutions that playwright Václav Havel and others wrote Charter 77. In 1978, PPU recorded the Easter themed album Pašijové hry velikonoční (released in Canada as The Passion Play by Paul Wilson's imprint, Boží Mlýn Productions). Jak bude po smrti, which set the poetry of Ladislav Klíma to music, followed in 1979, and Co znamená vésti koně in 1980. In 1982, Brabenec was forced by the secret police to leave the country as part of Akce Asanace ("sanitation act"), and emigrated to Canada. After his departure, the band released the albums Hovězí porážka in 1983 and Půlnoční myš in 1986. At the time, PPU included clarinetist Petr Placák, cellist Tomáš Schilla, guitarist Milan Schelinger (brother of Jiří Schelinger), and vocalist Michaela Pohanková. Despite their clashes with the government, the musicians never considered themselves activists and always claimed that they wanted only to play their music. Milan Hlavsa died of lung cancer in 2001. Since the concert had been rehearsed together with the two recently departed members, Kvasnička and Turnová were forced to perform, a decision Kabeš disagreed with, and which subsequently led to his departure. Karafiát followed suit shortly after. After the concert, Brabenec also announced his departure and in January 2016, Janíček walked out. The departed members of the band (Brabenec, Janíček, Kvasnička), on the other hand, continued as a separate unit, though also using the original PPU name. They embarked on a tour with Co znamená vésti koně material, performing in the Ukrainian city of Kharkiv on 18 October 2016, as part of the commemoration of Václav Havel's eightieth birthday. Both lineups, with bassist Johnny Judl Jr and guitarist David Babka joining Brabenec's group, subsequently performed under the same name, and arguments arose as to who the "real" Plastics were. Several previous members of the group participated, including Josef Rössler, Vladimír Dědek, Tomáš Schilla, Jan Brabec, and Petr Placák.