Lucinda Williams-тың «Sweet Old World» альбомы – тамыз 1992-де шыққан, сыншылар жоғары бағалаған roots rock жанрындағы туынды. 25 жылдығына арналған тікелей жазбасы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Sweet Old World – 1992 жылғы 25 тамызда Chameleon Records лейблынан шыққан американдық әнші-әндерші Люсинда Уильямстың төртінші студиялық альбомы. Roots rock жанрындағы Sweet Old World альбомы шыққаннан кейін сыншылардың жоғары бағасына ие болды және Люсинда Уильямстың ең жақсы шығармаларының бірі болып саналады. Ол бұл альбомды Дасти Уэйкмен мен Гурф Морликспен бірге продюсерлікке алып, олардың үшеуі бұрынғы альбомын, Lucinda Williams (1988) бірге жазған болатын. Эмилу Харрис 1995 жылғы Wrecking Ball альбомында осы альбомының атау әнін орындады. 2017 жылғы 28 сәуірде Уильямс альбомды Миннеаполис қаласындағы First Avenue түнгі клубында толығымен орындады, ал тікелей жазбасы Sweet Old World альбомының 25 жылдығына арналып тамыз айында жарық көрді. Ол альбомды өзіне көбірек ұнайтындай етіп қайта жазып, сол жылы "This Sweet Old World" деген атпен шығарды, ол да сыншылардың мақтауына ие болды.
Sweet Old World is the fourth studio album by American singer songwriter Lucinda Williams, released on August 25, 1992, by Chameleon Records. A roots rock album, Sweet Old World was met with widespread critical acclaim upon release, and remains one of Williams best reviewed works. She produced the album with Dusty Wakeman and Gurf Morlix, the three of them having previously produced her earlier album, Lucinda Williams (1988). Emmylou Harris covered the title song on her album Wrecking Ball (1995). On April 28, 2017, Williams performed the album in its entirety at Minneapolis' First Avenue nightclub; the live recording was released to commemorate Sweet Old Worlds 25th anniversary in August. She re recorded the album more to her liking and released it later that year as This Sweet Old World, which earned further critical acclaim.
Сыни қабылдау
Sweet Old World 1992 жылы The Village Voices Pazz & Jop сауалнамасындағы әйгілі музыка сыншыларының жылдық дауыс беруі нәтижесінде 11-ші орынды иеленді. Сауалнаманың авторы Роберт Кристогау оны жыл соңындағы тізімінде 6-шы орынға қойды және кейіннен альбомның "керемет, міңсіз, ұлы [шағын] әңгімелерге толы ('шахмат фигуралары', 'жағынан молтылдақпен жабылатын көйлектер') жергілікті түс сияқты текстуралық қуаныш сыйлайтынын" жазды. Audio журналы заманауи шолуында Sweet Old World Уильямстың "керемет жазушы және орындаушы екенін, оның сырттай қарапайымдылығы терең суретшіге апаратын кіреберіс қана" екенін айтты, ал Stereo Review журналы "Ол өзінің терең ойларын жасанды сезімталдықсыз немесе артық әшекейлеусіз, тек рухты қуандыратын және жүрекке тікелей жол табатын күшті тілмен жеткізеді" деп жазды. The Rolling Stone Album Guide (2004) журналының кейінгі шолуында Дэвид МакГи және Майло Майлз Уильямстың Sweet Old World альбомында "қажырлы суретші" болғанын, ал оның бұрынғы жұмысының "есейген, оңтүстік, әйел, сезімтал, бірақ невроздық" көзқарастары одан да күшті әрі нақты болғанын жазды.
Sweet Old World was voted the 11th best album of 1992 in The Village Voices Pazz & Jop, an annual poll of prominent music critics. Robert Christgau, the poll's creator, ranked it 6th on his own year end list, later writing that the album was "gorgeous, flawless, brilliant [with] short story details ('chess pieces,' 'dresses that zip up the side') packing a textural thrill akin to local color". In a contemporary review, Audio magazine said Sweet Old World proves Williams is "a riveting writer and performer whose apparent simplicity is merely the entranceway to a rewarding artist of depth", while Stereo Review wrote "She delivers her searing lines without artificial sentiment or extraneous embellishment, just a wrenching directness that nourishes the spirit and knows no detour to the heart." In a retrospective review for The Rolling Stone Album Guide (2004), David McGee and Milo Miles later wrote Williams was a "damned determined artist" on Sweet Old World, in which the perspectives of her previous work "adult, Southern, female, sensual but neurotic"—were stronger and more focused.