Кіріспе
Оңтүстік Африканың классикалық пианині (1953-1989) Стивен Де Грот (12 қаңтар 1953 - 22 мамыр 1989) - Оңтүстік Африканың классикалық пианині. Стивен Де Грот Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында бельгиялық отбасында дүниеге келді. Оның әжесі Бельгиядағы Рим сыйлығының иегері, ал әкесі Кейптаундағы университет симфониясының дирижері болды. Жас кезінде Де Грот Оңтүстік Африканы аралап, әкесінің скрипкасы мен ағасының виолончельмен бірге трио орындады.
Steven De Groote (12 January 1953 – 22 May 1989) was a South African classical pianist. Steven De Groote was born in Johannesburg, South Africa into a Belgian family in which, for three generations, almost every member had been a professional musician. His grandmother was a recipient of the Prix de Rome in Belgium, and his father the conductor of the Cape Town University Symphony. As a youngster, De Groote toured South Africa performing trios with his father on violin and brother on cello.
Оқыту және алғашқы байқаулар
Кейптаун қаласында Ламар Кроусонмен, Брюсселдегі Корольдік музыка консерваториясында Эдуардо дель Пуэйомен бірге оқыды, 1971 жылы фортепианодан бірінші жүлдемен бітірді. 1972 жылы Де Грот Филадельфиядағы Кертис музыка институтына түсіп, Рудольф Серкин, Миечислав Хорсзовский және Сеймур Липкинмен бірге оқыды. 1975 жылы бітірді. 1976 жылы Де Грот Нью-Йорктегі Левентрит конкурсында марапатталды. 1977 жылы мамыр айында Нью-Йоркте өткен "Жас концерт суретшілерінің" халықаралық байқауында жеңімпаз атанды. Сол жылдың қыркүйек айында ол Форт-Уорт қаласында (Техас штаты) өткен Ван Клибёрн байқауында бас жүлдеге ие болды. Сол байқауда ол тапсырыс бойынша жасалған жұмыстың ең жақсы орындалуы және камералық музыканың ең жақсы орындалуы үшін жүлде алды.
Кәсіби мансап
1977 жылы 8 қарашада Нью-Йорктегі 92 -ші көшедегі Y-де өзінің тұңғыш концертін берді. Оның Ван Клиберн сыйлығының Карнеги залында тұңғыш концерті 1977 жылдың 12 желтоқсанында өтті. Ван Клибернді жеңгеннен кейін, Де Гроттың халықаралық мансабы оны бүкіл әлемге алып барды. АҚШ-та ол Вашингтондағы Ұлттық симфониялық оркестр, Балтимор симфониялық оркестрі, Бостон симфониялық оркестрі, Чикаго симфониялық оркестрі, Кливленд оркестрі, Даллас симфониялық оркестрі, Денвер симфониялық оркестрі, Детройт симфониялық оркестрі, Миннесота оркестрі және Филадельфия оркестрі сияқты оркестрлермен өнер көрсетті; Канадада Монреаль симфониялық оркестрі; Еуропада Амстердамдағы Royal Concertgebouw оркестрі, Роттердам филармониялық оркестрі, Зальцбургтің Mozarteum оркестрі, Хельсинки филармониялық оркестрі және Бамберг симфониялық оркестрі, Франция ұлттық оркестрі және Берлиндегі Deutsches симфониялық оркестрі, Оңтүстік-Батыс неміс радиосының симфониялық оркестрі (Баден), Вюртемберг камералық оркестрі және Ұлыбританиядағы барлық ірі оркестрлермен бірге. Оның дебюті 1981 жылы The Proms-те, Гершвиннің F форматындағы концерті Эндрю Литтонның Корольдік филармониялық оркестрді басқарып отыруымен, BBC тікелей эфирде көрсетті. 1983-1984 жылдары ол Казимеж Кордтың жетекшілігімен Варшава филармониясымен АҚШ-та және 1987 жылы Ханс Графтың жетекшілігімен Зальцбургтің Моцартеум оркестрімен Англияда гастрольдерде болды. Ол Герд Альбрехт, Серж Баудо, Эдо де Ваарт, Чарльз Дутойт, Йорг Фэрбер, Майкл Гилен, Гюнтер Гербиг, Юген Йохум, Бернард Клей, Кирил Кондрашин, Эндрю Литон, Лорен Маазель, Карл Мюнчингер, Юджин Орманди, Клаус Теннестедт, Антони Вит және Дэвид Зинман сияқты танымал дирижерлермен жұмыс істеді. 1988 жылы Стивен өзінің туған жері Оңтүстік Африкаға Кейптаундағы симфониялық оркестрмен бірге Тайваньдағы Қытай Республикасына халықаралық турнеге оралды. Бұл тур оркестрдің 75 жылдығына орай ұйымдастырылды және оны Дэвид де Вильерс жүргізді. Стивен оркестрмен Кейптаунда, Йоханнесбургте, Тайбэйде, Тайчуңда және Каосиуда өнер көрсетті. Бұл турне кезінде ол Рахманиновтың 2-ші фортепиано концерті, Бетховеннің No. 4 және Брамс концерті No. 2. Қауіпсіздік. Бұл концерттердің жазбалары Fidelio лейблінде қол жетімді. Ол жетістіктерге жететін камералық музыкант, ол тұрақты түрде Гварнери квартеті және Чилингриан квартеті сияқты жетекші камералық ансамбльдермен серіктестікте болды (оның бауыры Филип виолончельші болды).
Оқыту
1981 жылы Аризона мемлекеттік университетінің факультетіне қосылды және уақытын орындау мен оқыту арасында бөлісті. 1987 жылы ол Лили Краустың орнын басып, Форт-Уорт қаласындағы Техас Христиан Университетінде резидент суретші болды. Сол жылдың сәуір айында Техас Сенаты оны "музыкаға қосқан ерекше үлесі" үшін марапаттады.
Ұшу және пайдалану мерзімі аяқталған
Де Грот әуесқой ұшқыш болған. 1985 жылы ол Финикске жақын жерге қонуға тырысқанда қатты апатқа ұшырап, аман қалды. Өкпе мен аортаның түтігі тиді. Ұзақ операциядан кейін Де Грот сауығып, ұшуға және фортепианода ойнауға қайтадан кірісті. Оның керемет сауығып кетуін "CBS News Sunday Morning" телеарнасының хабаршысы Чарльз Куралт баяндады. 1989 жылы ол Оңтүстік Африкаға отбасын көріп келуге және концерттік турнеге оралды. Сол жерде ол туберкулез және өкпе қабыну ауруымен ауруханаға жатқызылды. 1989 жылы 22 мамырда Жоханнесбургте бірнеше мүшелерінің істен шығуынан қайтыс болды.
Жазбалар
Бела Барток: Стригтік квартет No. 6, фортепианолық квинтет. Чилингриандық квартет, Стивен Де Грот (pno). Chandos CHAN 8660 Эрих Вольфганг Корнгольд: Оркестрлік шығармалары, том. 2: Еш нәрсе туралы көп шу, кездейсоқ музыка және сюита, Сурсум Корда және Сул қол пианиносы мен оркестр үшін концерті. Стивен Де Грот (pno), Солтүстік-Батыс Германия филармониясы, Вернер Андреас Альберт (cond). CPO Уолтер Пистон: Сонатина; Гунтер Шулер: Рецитатив және Рондо; Аарон Копланд: Ноктюрн. Роберт Давидовичи (басты), Стивен Де Грут (көзін аш). Жаңа әлем рекордтары NW 80334 Сергей Прокофьев: Пианино сонатасы No. 8; Ромео мен Джульеттаның фортепианоға арналған сюиты. Стивен Де Грут (Pno). Апекс 0927 48306 2 Макс Регер: Ф-минордағы фортепиано концерті, Оп. 114. Қалай ойлайсың? Стивен Де Грот (pno), SWF Sinfonieorchester Baden Baden, Майкл Джиллен (cond). Intercord Gielen Edition (INT 860.90) Стивен Де Груоттың естелігіне (19531989): Сергей Прокофьев: Пианино сонатасы No. 8; Ромео мен Джульеттаның фортепианоға арналған сюитасы; Людвиг ван Бетховен: Соната No. 2 ла мажор, оп. 2 Жоқ. 2; Соната No. 21 - се мажор, оп. 52 "Вальдштейн". Стивен Де Грут (Pno). Finlandia 1576 57703 2 Ван Клиберн Халықаралық бәсекеге ретроспективті сериясы, том. 1: Стивен Де Грут In Memoriam (Фредерик Шопен, Джозеф Хайдн, Сергей Прокофьев және Франц Шуберт шығармалары). Стивен Де Грут (Pno). VAI Audio 1145 Бесінші Клиберн байқауы 1977 жыл. Стивен Де Груте (pno) (Самуэль Барбер, Бела Барток және Фредерик Шопен), Александр Торадзе (pno) (Франц Лист және Игорь Стравинский) және Джеффри Сванн (pno) (Роберт Шуман). VAI Audio 1146 Goldfingers: Music For 4 Pianos, Eight Hands (Аарон Копланд, Джордж Фридерик Гендель, Витольд Лутославский, Феликс Мендельсон, Мориц Мозковский, Франц Шуберт, Морис Равел және басқалар). Стивен Де Грот, Хосе Фегали, Владимир Виардо және Ральф Вотапек (pnos). VAI Audio 1227-нің
Erich Wolfgang Korngold: Orchestral Works, Vol. 2: Much Ado About Nothing, Incidental Music and Suite, Sursum Corda, and Concerto for Piano Left Hand and Orchestra. Steven De Groote (pno), Nordwestdeutsche Philharmonie, Werner Andreas Albert (cond). CPO
Walter Piston: Sonatina; Gunther Schuller: Recitative and Rondo; Aaron Copland: Nocturne. Robert Davidovici (vln), Steven De Groote (pno). New World Records NW 80334
Sergei Prokofiev: Piano Sonata No. 8; Romeo & Juliet Suite for Piano. Steven De Groote (pno). Apex 0927 48306 2
Max Reger: Piano Concerto in F minor, Op. 114. Steven De Groote (pno), SWF Sinfonieorchester Baden Baden, Michael Gielen (cond). Intercord Gielen Edition (INT 860.90)
In Memory of Steven De Groote (1953–1989): Sergei Prokofiev: Piano Sonata No. 8; Romeo & Juliet Suite for Piano; Ludwig van Beethoven: Sonata No. 2 in A major, Op. 2 No. 2; Sonata No. 21 in C major, Op. 52 'Waldstein'. Steven De Groote (pno). Finlandia 1576 57703 2
Van Cliburn International Competition Retrospective Series, Vol. 1: Steven De Groote In Memoriam (works by Frédéric Chopin, Joseph Haydn, Sergei Prokofiev, and Franz Schubert). Steven De Groote (pno). VAI Audio 1145
The Fifth Cliburn Competition 1977. Steven De Groote (pno) (Samuel Barber, Béla Bartók, and Frédéric Chopin), Alexander Toradze (pno) (Franz Liszt and Igor Stravinsky), and Jeffrey Swann (pno) (Robert Schumann). VAI Audio 1146
Goldfingers: Music For 4 Pianos, Eight Hands (Aaron Copland, George Frideric Handel, Witold Lutosławski, Felix Mendelssohn, Moritz Moszkowski, Franz Schubert, Maurice Ravel, and others). Steven De Groote, José Feghali, Vladimir Viardo, and Ralph Votapek (pnos). VAI Audio 1227