Жан Баптист де Машо д’Арнувиль: Француз саяхатшысы және қаржы министрі

Кіріспе

Француз саясаткері (1701–1794)

Жан Батист де Машо д’Арновиль, Арновиль графы, Гарж және Гонес лорды (Париж, 13 желтоқсан 1701 – Париж, 12 шілде 1794), француз мемлекет қайраткері, полиция лейтенанты Луи Шарль Машо д’Арновильдің ұлы. 1721 жылы Париж Парламентіне кеңесші болып кірді, 1728 жылы – maître des requêtes, ал он жылдан кейін Ұлы Кеңестің президенті болды. Unigenitus дауында сотқа қарсы болғанына қарамастан, 1743 жылы Эно облысының интенданты болып тағайындалды. Осы қызметте, соттағы ескі досы, Аргенсон маркизінің ықпалы арқылы, 1745 жылдың желтоқсанында Филипберт Ориден кейін Қаржының бас бақылаушысы болып тағайындалды. Қызметке келгеннен кейін, Австрия мұрагерлік соғысының төрт жылында кардинал Флюридің экономикалық саясатының нәтижесінде қаржылық резервтер таусылғанын, француз қаржысын банкротқа жеткізуге апаратын қарыз алу жүйесін дамытуға мәжбүр болғанын анықтады. 1749 жылы тікелей салықтарды жинау реформасын жасауға тырысты, егер осы реформа жүзеге асырылса, кейінгі революциялық қозғалыстың алдын алуға көмектесер еді. Ол дін қызметкерлері мен көптеген ақсүйектерден жасырылған оннан бірлік салықты (француз тілінде dîme) жоюды және оны барлық азаматтардан жиналатын жиырмадан бірлік салыққа (француз тілінде "vingtième") алмастыруды ұсынды. Бұл заңға шіркеуді де қосу, философтар, янсенистер және галликандықтар сияқты кең қоғамдық жақтан қолдау тапты. Алайда, епископтар (әсіресе Париж архиепископы Кристоф де Бомон) және Людовик XV сотындағы Девoт партиясы наразылық білдірді. Діни қызметкерлер тарихи артықшылықтарын қорғады, ал ақсүйектердің қарсылығы күшті болды, нәтижесінде ұсыныс қабылданбады. Осыған қарамастан, Машо 1754 жылдың шілдесіне дейін лауазымын сақтап, бас бақылаушылық қызметін Теңіз министрлігіне алмастырды. Австриямен одақтастықтың апатты нәтижелерін болжай отырып, ол Мадам де Помпадурдың жоспарларына одан да қатаң қарсылық көрсетуге мәжбүр болды, өйткені ол оның жеке наразылығына тап болған еді. 1757 жылдың 1 ақпанында Людовик XV оның қызметтен босатылуына келісті. Машо 1789 жылы революция басталғанға дейін Арновильдегі өз иелігіне қайтып келді, бірақ қысқа уақыт жасырынып жүргеннен кейін 1794 жылы Руанда тұтқындалып, күдікті ретінде Парижге жеткізілді. Ол Маделоннет түрмесіне қамалды, онда бірнеше аптадан кейін тоқсан үш жасында қайтыс болды.

Jean Baptiste de Machault d'Arnouville, comte d'Arnouville, seigneur de Garge et de Gonesse (Paris, 13 December 1701 – Paris, 12 July 1794), He was a French statesman, son of Louis Charles Machault d'Arnouville, lieutenant of police. In 1721, he was counsel to the Parlement of Paris, in 1728 he was maître des requêtes, and ten years later was made president of the Great Council; although he had opposed the court in the Unigenitus dispute, he was appointed intendant of Hainaut in 1743. From this position, through the influence at court of his old friend the marquis d'Argenson, he was called to succeed Philibert Orry as Controller General of Finances in December 1745. On taking office, he found that in the four years of the War of the Austrian Succession the economies of Cardinal Fleury had been exhausted, and he was forced to develop the system of borrowing which was bringing French finances to the verge of bankruptcy. In 1749, he attempted a reform in the levying of direct taxes, which, if carried out, would have done much to prevent the later Revolutionary movement. He proposed to abolish the old tax of a tenth or tithe (in French dîme), which was evaded by the clergy and most of the nobility, and substituted a tax of one twentieth (in French "vingtième") that would have been levied on all. The inclusion of the church made this bill popular with the larger public, in addition to the Philosophes, the Jansenists, and the Gallicans. However, there were loud remonstrances from bishops (particularly Christophe de Beaumont, the Archbishop of Paris) and the Dévot party at Louis XV's court. The clergy stood by their historical privileges, and the outcry of the nobility was virulent, and the proposal was rejected. Despite this, Machault managed to retain his office until July 1754, when he exchanged the controllership for the Naval Ministry. Foreseeing the disastrous results of the alliance with Austria, he was drawn to oppose more decidedly the schemes of Madame de Pompadour, whose personal ill will he had gained. On 1 February 1757 Louis XV acquiesced in her demand for his removal. Machault retired to his estate at Arnouville until the Revolution broke out in 1789, when, after a period of hiding, he was apprehended in 1794 at Rouen and brought to Paris as a suspect. He was imprisoned in the Prison des Madelonnettes, where he died after a few weeks at the age of ninety three.

Отбасы

Оның үлкен ұлы Луи Шарль де Маколь д'Арновиль (1737–1820) 1774 жылдан төңкерілгенге дейін Амиен епископы болды. Ол 1789 жылғы Генерал штатының ең бейкомпромисс консерваторларының бірі болды, онда ол барлық реформаға қарсы тұрақты түрде дауыс берді. 1791 жылы ол елден шығып кетті, бұл оның әкесі мен ағалары Шарль мен Арман Францияда әлі де болған кезде 1793 жылы эмигранттың туыстары ретінде тұтқындалуына себеп болды. 1802 жылы Францияға оралғаннан кейін, ол 1801 жылғы Конкордатқа кедергі келтірмеу үшін епископтық лауазымынан бас тартты және Арнувильдегі әулеттік сарайына зейнетке шықты, онда 1820 жылы қайтыс болды.