Кіріспе

Болгарияның "Локомотив Пловдив" футбол клубы, әдетте "Локо Пловдив" деп аталады, бұл Пловдив қаласында орналасқан болгарлық кәсіби футбол клубы. Локомотивтің үй алаңы - Локомотив стадионы, ол Лаута паркіне орналасқан және 14 500 көрерменге арналған. 1926 жылы 25 шілдеде құрылған Локомотив - бұл Болгариядағы ең танымал командалардың бірі және қазіргі уақытта бірінші кәсіби футбол лигасында өнер көрсетеді, олар бір рет (2004 жылы) жеңіп алды. "Локомотив Пловдив" сондай-ақ 2 Болгария кубогын, 2 Болгария суперкубогын және 1 Кеңес Армиясының кубогын жеңіп алды. Еуропадағы ең үлкен жетістігі - 1965 жылы "Интер Ситис Фэйрс Кубогының" үшінші раундына жеткені, плей-офф матчында итальяндық "Ювентусқа" жеңіліп қалған. Локомотивтің Пловдивтегі Ботев Пловдив командасымен қатал бәсекелестігі бар. Екі жақтың арасындағы кездесулер Пловдив дербисі деп аталады.

Тарих

Клубтың тарихында бірнеше күрделі қайта ұйымдастырулар болды. Бұлардың бір бөлігі коммунистік кезеңдегі (1944-1989 жж.) Болгариядағы саяси ахуалға байланысты болды, бұл "кеңестік модельге" сәйкес келу үшін бүкіл елдегі спорт клубтарының сипатын өзгертуге әкелді. PFC Lokomotiv Plovdiv үшін бұл өзгерістер табиғаты жағынан әртүрлі екі жеке команданың бірігуіне әкелді, бұл өз кезегінде командалардың тарихын дұрыс түсіндіруге әкелді. Қазіргі команданың шығу тегін түсіну үшін Локомотивтің тарихын екі негізгі салаға бөлуге болады - бірі оның ізбасарлары (Спортклуб Пловдив) және екіншісі оның функционалдық ерекшеліктері, темір жолмен байланысы және кәсіподақ командасы ретінде қаржыландыру (ЗСК Пловдив).

Спорт клубы Пловдив

1922 жылдың көктемінде Пловдив аудандарының біріндегі бірнеше әуесқой футбол командалары бірігіп, ойыншылар Пловдив чемпионатында бәсекелесе алуы үшін спорттық клуб "Караджа" құрылды. Екі жылдан кейін, 1924 жылы, сол ауданда "Атлетик" деп аталатын тағы бір спорт клубы құрылды. 1926 жылы 25 шілдеде "Караджа" және "Атлетико" бірігіп, "Спортклуб" командасын құрды. Команда киімдері мен гербінің түстерін ақ, қара және қызыл деп таңдады. Бірнеше жылдан кейін елтаңбаға 1926 жылы қосылды. Локомотив Пловдив әлі күнге дейін бірдей түстерді қолданады, ал олардың толық атауы (Кәсіби футбол клубы Локомотив 1926 Пловдив) клубтың басталуын спорт клубы құрылған жылы көрсетеді. Спорт клубының үй алаңы қаланың орталығында болды. Алайда, 1928 жылы болған жер сілкінісінен кейін команда өздерінің жерлерін үйлерін жоғалтқандарға сыйға тартты, сонда олар сонда қайта тұрғыза алады. 1928 жылдан бастап, Sportclub-тың екі онжылдықтан астам уақыт бойы өз футбол алаңы болмады. Спорт клубы құрылғаннан кейінгі жылдары команда Пловдивтің жергілікті чемпионатында жарысты. Болгария футболының алғашқы жылдарында ұлттық лига болған жоқ. Жергілікті деңгейдегі чемпионаттар елдегі ең беделді футбол турнирлері болды. Спорт клубы 1933 жылға дейін екінші дивизионда ойнаған, содан кейін команда бірінші орынға ие болды және 1939 жылдан бастап Пловдивтің жоғары сатысына көтерілді. 1940 жылы Спорт клубы алғаш рет Пловдив чемпионы атанды. 1939 жылы команда Ұлттық футбол дивизионына қосылды. Бұл елде бір жыл бұрын құрылған футбол лигасы болды. Алайда 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан бұл лига таратылды. Сол кезде клуб ресми түрде өзінің атын Пловдивский спорт клубы (Пловдив спорт клубы) деп өзгертті, ең алдымен лиганың басқа да бірнеше командаларының атында да Sportclub болғандықтан. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде команда бірнеше басқа турнирлерге қатысты, соның ішінде Царь кубогы, ол сол кезде Болгарияның ең беделді нокаут кубогы турнирі және қазіргі отандық кубок турниріне алдыңғы қатарлы болып саналды. Цар кубогының финалына екі рет - 1940 және 1942 жылдары жетті. 1944 жылы Болгарияда коммунистік билік орнаған кезде, Sportclub көптеген турнирлерде финалға жеткен елдегі ең жақсы командалардың бірі болды. Клуб мүшелері жағынан Пловдив өңіріндегі ең ірі клубқа айналды және осы кезеңдегі қатысу рекордын ұдайы орнатты.

Пловдивтегі теміржолшылар клубы

1930 жылдардың ортасында теміржолшылар мен теңізшілердің кәсіподақтары бүкіл елде көптеген мәдени және спорттық ұйымдарды құрды. Теміржолшылар Пловдивте де спорттық клуб құрды, өйткені қала елдің ірі теміржол орталықтарының бірі болып табылады. 1935 жылы 13 маусымда "Железничарский спорт клубы Пловдив" (Пловдив теміржолшыларының спорт клубы) деп қысқартылған "ЗСК Пловдив" клубы құрылды. Алғашқы бірнеше жылда ЗСК Пловдив спорт клубы мен Ботев Пловдив сияқты қаладағы басқа командалардан артта қалды. Команда ұлттық спорт федерациясының толық мүшесі ретінде оның құрылғаннан кейін үш жылға дейін танылмаған. Алайда 1940 жылдардың басында олар жақсарып, 1944 жылы Пловдив чемпионатында жеңімпаз атанды. Экономикалық тұрғыдан алғанда, теміржол клубы аймақта спортты дамытуға үлкен үлес қосты, қаладағы спорттық нысандар мен жағдайларды жақсартуға көп қаржы салды. Ең бастысы, күшті ұлттық теміржол компаниясы, ZSK Пловдив арқылы, 1943 жылы ашылған өнердің көп мақсатты стадионын құрудың басты иесі болды. Стадион қазіргі Левский Пловдив командасының футбол алаңында салынған және сол себепті ZSK Пловдив пен Левский Пловдив командаларының үй алаңы болды. Нәтижесінде стадионға ZSK Levski деп аталды.

Спорт клубындағы өзгерістер

1944 жылдан кейінгі жылдары жаңадан құрылған коммунистік билік "Болгариядағы спорт клубтарын қайта ұйымдастыру" үшін бірнеше науқанға кірісті. Бұл дегеніміз, әрбір жергілікті аймақтың өзінің спорттық клубы болуы керек, бірақ орталық инвестициялар үлкен мүшелер базасы үшін тиімдірек болу үшін, әр аймаққа бірнеше клубқа ғана рұқсат етілді. Бұл бір аймақтағы клубтардың бірігуіне әкелді. 1944 жылдан бастап Спорт клубы Пловдивтің сол ауданындағы көптеген басқа командалармен біріктірілді. Арменияның әртүрлі этникалық және діни тұрғыны бар аймақта клуб алғаш рет армян командалары, мысалы Шант және Ереванмен бірікті. 1945 жылы католиктік "Парчевич" клубымен бірікті. Осы бірігулер толқынынан кейін, елдегі көптеген басқа клубтар сияқты, клубтың аты ең үлкен клубтардың қысқартуымен өзгертілді S. P. 45, яғни Sportclub Parchevich 1945. Алайда, "спорт" және "клуб" сөздерінің славяндық емес тегі болғандықтан, команда маусым басталғанға дейін ресми түрде Славия Пловдив деп қайта аталды. 1947 жылы бірігудің жаңа толқыны Slavia Plovdiv кооператив жұмысшыларының кәсіподақ тобымен бірікті, Петар Ченгелов. Бұл бірігуден "Славия Ченгелов" клубы құрылды. 1944-1955 жылдары клуб 1948 жылы Славия Ченгелов ретінде өз тарихында үшінші рет отандық нокаут кубогының финалына (ол кезде Кеңес Армиясының кубогы) жетті. 1948 жылғы маусымда клуб қазіргі болгар топтық лигасының алдыңғы буыны - жаңа ұлттық топтық лиганың "А" республикалық футбол тобының (А RFG) он құрылтайшы командасының бірі болды. Бірлесу арқылы клубтың бастапқы атауы Sportclub өзінің бастапқы түстері мен негізгі командасын сақтады, "жаңа" клубтың бірінші командасында орын табуға жеткілікті ойыншылар аз болды. Жақтаушылар түстерге және ойыншыларға адал болып қалды, ал ассимиляцияланған клубтардың жақтаушылары оларға қосылды, бұл сол кездегі Пловдивтегі ең үлкен клубтың жанкүйерлері мен мүшелерінің санын арттырды. Техникалық тұрғыдан көптеген клубтар біріктірілсе де, мүшелер жағынан спорт клубының үлкендігіне байланысты кіші клубтар үлкен клубқа сіңірілді.

ZSK-ның өзгеруі

ZSK Plovdiv үшін қайта ұйымдастыру 1944 жылдың күзінде басталды. Клуб бастапқыда стадионды бөліскен командамен, Левский Пловдивпен біріктіріліп, ZSK Levski командасын құрды. Алайда, сол кездегі басқа да көптеген мәжбүрлі бірігулерден айырмашылығы, ZSK Levski бірігуі бір жылдан аз уақыт ішінде таратылды. 1945 жылы бөлінгеннен кейін ZSK темір жолмен байланысты Шығыс блогының түрлі елдеріндегі басқа командаларға ұқсас Локомотив Пловдив деп аталды. Локомотив Пловдив пен Левский жеке тұлғалар ретінде бірге өмір сүруді жалғастырды, олар әлі де бір стадионды бөлісті. Темір жол жұмысшыларының клубы ұлттық темір жолдан қаржылай қолдау тапса да, коммунистік биліктің алғашқы жылдарында футбол командасы жаңадан құрылған ұлттық лиганың үшінші деңгейінде ғана бәсекеге түсті. Бұдан басқа, клуб мүшелері жағынан Пловдивтегі ең кішкентай болды және үлкен, заманауи стадионына қарамастан, ойынға аз ғана көрерменді тартты.

Славия-Ченгелов пен Локомотив Пловдивтің бірігуі

1949 жылдың жазында Болгарияның Коммунистік партиясы спорт клубтарын салуға қатысты жаңа қағидатты қабылдады. Клубтар негізінен мұнай өңдеу зауыттары, полиция, армия, ұлттық темір жол және басқалар сияқты саяси маңызды ұлттық кәсіпорындардың дене шынықтыру бөлімдері ретінде қызмет етуі керек еді. Осылайша, клубтың географиялық орналасуы маңызды емес болды және клубтар елдің ірі мекемелеріне тағайындалды. 1949 жылғы қайта ұйымдастыру Локомотивті Славия Ченгеловқа теңестірді, өйткені Локомотив маңызды ұлттық кәсіпорынмен тығыз байланысты команда болды. Сол кезде Славия Ченгелов мүшелері жағынан Болгариядағы ең ірі клуб болды, және одан да үлкен жанкүйерлер базасы болды. DSO Energiya осы бірігуден 1950 жылғы маусым басталғанға дейін құрылды. Олар өздерінің киімдері мен гербі үшін Славия Ченгеловтың түстерін (ақ, қызыл және қара) қолданды, ал команданың өзі Локомотивтен тек төрт ойыншыны сақтады, құраманың өзегі Славия Ченгеловтың ойыншылары болды. 1928 жылғы жер сілкінісінен кейін екі онжылдықтан астам уақыт өткеннен кейін, бір кездері Спорт клубының жанкүйерлері қайтадан "Локомотив" стадионында үйде болды. Кеңес Одағындағы клубтардың ресми атаулары өзгерді және сол кездегі Шығыс блогының спорт клубтарының танымал атауы - Торпедо қабылданды және команда "Торпедо Пловдив" деп аталды. 1950 жылғы маусымда "Торпедо Пловдив" "Славия Ченгеловтың" орнын болгар футбол лигасының (А РФГ) жоғары деңгейінде алды. Ұлттық саясат содан кейін теміржол одағының бір бөлігі ретінде барлық клуб мүшелері мен ойыншылар одақтың мүшелері болуы керек деп талап етті. Бұған темір жолмен байланысы жоқ "Славия Ченгеловтың" бұрынғы мүшелері де кірді. 1951 жылғы маусым басталғанға дейін теміржолшылар одағы жаңа клуб құрды, DSO Lokomotiv (Пловдив), ол Торпедоның түстері мен стадионын бөлісті. "Торпедо" ойыншылары "Локомотив" ДСО-ға ауыстырылды, ал оларды ресми кәсіподақ мүшелері ету үшін әр ойыншы ұлттық теміржолдарда номиналды түрде жұмыс істеді. Осы арада "Торпедо Пловдив" кәсіподақтан шығарылды және енді оны немесе теміржол компаниясы қаржыландырмайды. DSO Lokomotiv сонымен қатар Torpedo-ның болгар футбол лигасының жоғары деңгейінде ойнау лицензиясын алды, ал Torpedo үшінші дивизионға түсті. Осылайша, кәсіподақ жаңа клубты заңды түрде таныды, бірақ "Торпедо" мүшелерінің спорттық нысандарға кіруін шектеуге болмайды. "Торпедоның" қазіргі мүшелері ортақ нысандарды пайдалана алады және теміржолшылар одағының мүшелері болудың қажеті жоқ. 1951 жылдан бастап 1950 жылдан бастап "Торпедо Пловдив" жанкүйерлері жаңа есіммен, бір стадионда, бір түсті футболшылармен бірге болды. Клубқа ресми мүше болу үшін теміржолмен жұмыс істеу керек болғандықтан, мүшелердің ресми саны бұрынғы жылдармен салыстырғанда айтарлықтай төмен болды. Дегенмен, команданың жанкүйерлері бұрынғыдай болды. Осылайша, 1951 жылы DSO Lokomotiv Torpedo-ның тиімді жалғастырушысы болды, ал Torpedo әлі де төменгі деңгейде бәсекелесті. 1951 жылдан 1954 жылға дейін DSO Lokomotiv болгар футбол элитасының ең жақсы орындаушыларының бірі болды, жыл сайын ішкі кубок жарысының кем дегенде ширек финалына (ол кезде Кеңес Армиясының кубогы) жетіп, үздік лиганың жоғары лигасында үздік аяқтады.

Элитадан бірінші рет шығарылу (1955-1960 жж.)

1955 жылы DSO Lokomotiv ойыншыларының құрамы толығымен өзгерді. Көптеген ескірген негізгі ойыншылар басқа командаларға ауыстырылды, бірақ олардың орнына келгендер ынтымақтаса алмайтын сияқты және бірдей сапалы емес еді. 1955 жылғы маусымның соңында DSO Lokomotiv екінші дивизионға түсті. DSO Lokomotiv екінші дивизионда бес маусым ойнады, 1961-1962 маусымда элиталық деңгейге оралғанға дейін. Сол жылы команда төртінші рет ішкі кубок финалына жетті (1940 және 1942 жылдары Sportclub, 1948 жылы Slavia Chengelov ретінде), бірақ тағы да жеңілді. 1957 жылы тағы бір спорттық қайта ұйымдастыру болды және клубтар ұлттық кәсіпорындарға қосылуды талап етпеді; оның орнына командалар географиялық аймақтарға оралды. Осылайша, спорт клубтары енді "DSO" (ағылшынша: "ерікті спорт ұйымы") болуы қажет емес. Нәтижесінде DSO Lokomotiv Torpedo Plovdiv және Septemvri (Пловдив) компанияларын біріктіріп, өз атын Lokomotiv Plovdiv деп өзгертті, ол осы күнге дейін сақталған.

Үйдегі және шетелдегі табыстар (19611984)

1961 жылы элитаға (А RFG) қайта қосылғаннан кейін Локомотивке бірінші үштікке жету үшін жеті жыл қажет болды және 1968-69 маусымда медаль алды. Халықаралық деңгейде команда тез жетістікке жетті. 1964-1965 жылдар маусымында Локомотив Пловдив Интер-Ситис Фэйрс Кубогының үшінші раундына жетті, онда итальяндық "Ювентус" командасымен екі рет тең ойнағаннан кейін, УЕФА үшінші плей-офф матчын Торинода ойнатуды таңдады. Ойын 2:1 есебімен "Локомотивке" жеңіліп қалды. Үшінші раундқа дейін "Локомотив" Сербияның "Воеводина" футбол клубы мен Румынияның "Петролул Плоишти" футбол клубынан шеттетілді. Бұл кезеңде негізгі ойыншылар - форвард Гочо Василев, жұлдызды жартылай қорғаушы Христо Бонев, қорғаушы Иван Бояджиев және қақпашы Станчо Бончев. 1971 жылы команда отандық кубок финалына жетті, бірақ бұл жолы Левский Софиядан 3:0 есебімен жеңілді. 1973 жылы "Локомотив" А РФГ күміс медальдарын жеңіп алып, маусымды 43 ұпаймен аяқтады. 1974 жылы "Локомотив" маусымды үшінші орынға ие болып, лиганың қола жүлдесін алды. Команда келесі бірнеше жылда тұрақты болды және лигалық кестеде 6-орыннан төмен емес. Команданың ойыншыларының арасында Христо Бонев болды, оны көпшілік Локомотив жанкүйерлері ең үздік ойыншы және болгарлық ең үздік ойыншылардың бірі деп санайды. 1979-80 жылдары Локомотив Пловдив қайтадан Болгарияның екінші футбол дивизионына түсті, бірақ өз орнын қайтарып алу үшін үш маусым қажет болды. 1981-1983 жылдары екінші дивизионда жүріп, команда екі рет Кеңес Армиясы Кубогының финалына жетті. 1982 жылы 12 маусымда команда алтыншы рет отандық кубок финалында жеңіліске ұшырады. 1982 жылы команда Локомотив стадионын сатып алды, ол қаланың ең жаңа ауданына жақын Лаута паркіне орналасқан. Ол клубтың басқа спорттық командалары (волейбол, теннис және бокс сияқты) пайдаланатын спорт кешенінің бөлігі болып табылады. 1982 жылы 6 қыркүйекте Нефтохимик Бургасқа қарсы матчта (Локомотив 4-1 есебімен жеңіске жетті) ашылу шарасы жоспарланған болатын.

1982-1983 жылдары Кеңес Армиясының кубогы жеңімпаздары

1983 жылы 1 маусымда Христо Бонев басқарған "Локомотив" Софиядағы Васил Левский ұлттық стадионында "Чирпан" клубын 3:1 есебімен жеңіп, алғашқы ұлттық кубогын жеңіп алды. 1946 жылдан 1990 жылға дейін жыл сайын өткізілетін Кеңес Армиясының Кубогы Болгария футбол одағы (БФУ) 1982 жылға дейін негізгі отандық нокаут кубогы турнирі ретінде танылған. 1981 жылы Болгария кубогы жыл сайын өткізіле бастады және Кеңес Армиясы кубогының маңыздылығын басып алды. BFU-ның қазіргі ресми саясаты бойынша, Болгария кубогы 1983 жылдан бастап алғашқы отандық нокаут кубогы болып табылады. Осылайша, "Локомотив Пловдив" 1983 жылғы отандық кубокты иеленуші ретінде ресми түрде танылмаған. 1983-84 маусымда команда қайтадан екінші деңгейге түсіп, 1984-85 маусымда сол деңгейде ойнады. 1985 жылы ол A RFG-ге қайта қосылды.

1985-2000 жылдар

1985 жылы жоғары дивизионға оралғаннан кейін, команда он жылдан астам уақыт бойы тұрақты нәтиже көрсетті, 1990 жылдардың аяғына дейін лиганың ортасына жайғасты. Осы уақыт ішінде команда 1991-92 маусымда бірінші үштікке енді. 1998-1999 және 1999-2000 жылдары Локомотив Пловдив В ПФГ-да ойнады.

Георгий Ильев дәуірі (2001-2004)

2001 жылы клубты Георгий Ильев сатып алды, ол кезде оның тағы бір футбол клубы - "Велбажд Кюстендил" бар еді. Ол 2000-01 жылдар аралығында үш маусым қатарынан жоғары дивизионда үшінші орынды иеленді және 2001 жылы ұлттық кубок жүлдегері болды. 2001-02 маусымда Ильев екі команданы біріктіріп, қазіргі "Локомотив Пловдив" командасын құрды. Жаңа клуб "Велбазхд" клубымен біріккен "Локомотив" клубының ресми мұрагері болып табылады және бірдей түстерді қолданады. Команданың құрамына дерлік Велбазхд Кюстендилдің соңғы жылдарынан шыққан жоғары деңгейдегі ойыншылар кірді. Команда маусым соңында үшінші орынға ие болды.

2003-04 Чемпиондар және Суперкубок жеңімпаздары

Клуб тарихындағы ең табысты маусым 2003-04 жылғы кампания болды. "Локомотив" клуб тарихындағы ең алғашқы чемпион атағын жеңіп алды. Машықтырушы және бұрынғы әйгілі ойыншы Эдуард Эраносян жақсы бастады, Локомотив маусымның жартысында лигада алты ұпайға көшті және жеңіліссіз қалды. 29 раундтың соңғысы алдында команда Пловдивте 17 000-нан астам көрермен алдында Славия Софияны 3:2 есебімен жеңіп, Болгария чемпионатын жеңіп алды. Локомотив маусымды 75 ұпаймен аяқтады, бұл екінші командадан 3 ұпай көп. Команда саптарында жақында сатып алынған Мартин Камбуров болды, ол 25 голмен лиганың үздік гол қақпашысы болды. Маусымның негізгі ойыншылары Васил Камбуров, Георгий Ильев, Александр Тунчев, Кирил Котев, Владимир Иванов, Медоди Стойнев және македондықтар Бобан Янчевский, Ванчо Траянов және Роберт Петров. 2004 жылы 31 шілдеде "Локомотив" "Лазур" стадионында "Литекс Лавечті" жеңіп, Болгария Суперкубогының жеңімпазы атанды. Капитан Иван Пасков ойынның соңғы секундтарында 1:0 есебімен жеңіске жету үшін керемет бас соққы жасады. Бірнеше айдан кейін команда алғаш рет УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңінде ойнады, онда екінші іріктеу кезеңінде Бельгияның "Брюгге" клубымен кездесті.

2005-2015 жылдар

2004-05 жылдары команда А PFG лигасында үшінші орын алып, УЕФА кубогына жолдама алды. Еуропалық клубтық жарыста Локомотив Сербияның OFK Beograd командасын екінші іріктеу кезеңінде жеңіп алды (1:0 жеңісі үйінде және 1:2 жеңісі үйде) және бірінші турда ағылшынның Болтон Уондерерс командасымен ойнауға тура келді. Алайда, Пловдив командасы Болтон қаласындағы "Рибок" стадионында 12 есебімен жеңіліп, Бургастағы "Лазур" стадионында өткен матчта тағы 12 есебімен жеңіліске ұшырады. Келесі бірнеше айда клубтың маңызды қаржылық проблемалары болды, бұл чемпиондар командасының көптеген ойыншыларын, мысалы, Александр Тунчев, Мартин Камбуров, Иван Пасков, Георгий Ильев, Дарко Спалевич, Кирил Котев және Бобан Янчевскийді қалдырды. 2005-06 маусымда "Локомотив" А PFG лигасында 5-ші орын алып, Интертото кубогына жолдама алды. Олар румындық Farul Constanţa командасының қосындысында 2 3 (1 2 саяхатта жеңіліс және 11 үйде тең) есебімен жеңілді. Келесі үш маусымда команда топтың ортасында аяқтады. 2009 жылдың желтоқсанында бизнесмен және Vihren Sandanski бұрынғы иесі Константин Динев клубты 2 миллион евроға сатып алды.

2018-19 жылғы Болгария кубогының жеңімпаздары

2019 жылдың 15 мамырында Локомотив Пловдив клуб тарихында алғаш рет Болгария кубогын жеңіп алды, Софияда жергілікті қарсыластары Ботев Пловдивті 1:0 есебімен жеңді. Жеңіс голы 72-ші минутта Ален Ожболттың артқы соққысымен түсті. Анте Аралика көмек көрсетті. Болгария кубогын жеңіп алу командаға 2019-20 маусымда Еуропа лигасының екінші іріктеу кезеңінде ойнауға мүмкіндік берді. Екінші турда "Локомотив" Словакияның "Спартак Трнава" клубымен кездесті. Локомотив 33 есебімен ұтысты жеңіп, келесі кезеңге сапардағы голдар ережесі бойынша өтті. Келесі турда қарсыласы Страсбург болды. Локомотив француздарға қарсы аутсайдер ретінде қатысып, Болгарияда 0:1 есебімен жеңілді. Екінші кездесуде "Локомотив" қайтадан 1 - 0 есебімен жеңіліп, 0 - 2 есебімен жеңіліске ұшырады.

2019-20 Болгария кубогы мен Суперкубогының жеңімпаздары

2020 жылдың 1 шілдесінде Локомотив ЦСКА-ны Софияда өткен финалдық матчта жеңіп, екінші рет қатарынан Болгария кубогын жеңіп алды. "Шмұрттар" соққыдан кейін ЦСКА-ны (5:3 есебімен) жеңді. 2020 жылдың 2 тамызында Локомотив Людогорец Аренасында (Людогорецтың үй алаңы) Людогорецты 0: 1 есебімен жеңіп, екінші рет Болгария Суперкубогының жеңімпазы атанды. Жеңіс голы капитан Димитар Ильевтің волейбол соққысымен тұрақты уақыттың соңғы минутында ұтылып қалды. Локомотив 2020 жылдың 27 тамызында Еуропа лигасының бірінші іріктеу кезеңінде Черногорияның "Искра Даниловград" командасын 1:0 есебімен жеңді. COVID-19 пандемиясына байланысты осы маусымда плей-офф раундына дейін барлық Еуропа лигасының іріктеу матчтары тек бір аяқпен өтті. Екінші іріктеу кезеңінде Локомотив Жозе Моуриньоның Тоттенхэм Хотсперімен кездесті және ол Георги Минчевтің голынан кейін ағылшын командасын жоюға жақын болды, бірақ "Локомотив" ойыншыларына екі қызыл карточка бергеннен кейін "Спорс" кеш айналды. Локомотив тұрақты маусымда 2-орында тұрып, Чемпионтық раундқа жолдама алды. Смурфтар 2020/21 маусымды Еуропа конференциялық лигасының екінші іріктеу кезеңінде Словацкоға қарсы матчпен бастады. Локомотив стадионында өткен алғашқы кездесуде Петар Витановтың 90 минуттық ұпай салуымен 1-0 есебімен жеңіске жетті, ал Ухерске Храдиште ойындағы ұпай салуымен жеңіліске ұшырады. Жазалық соққыда Илько Пиргов 3 рет қатарынан айыппұл соқты, ал "Локомотив" 3 есеге жеңіп алды. Үшінші іріктеу кезеңінде Локомотив Данияның Копенгаген командасынан Пловдивте 1:1 есебімен теңдестіріліп, Паркен стадионында өткен екінші кездесуде 4:2 есебімен жеңілді. Лигада "Локомотив" клуб тарихында екінші рет күміс медальға ие болды, маусымды 61 ұпаймен аяқтады.

Жалау және түстер

Гербтің конфигурациясы қызыл және қара түстегі қалқаннан және ортасына алтын әріптен 'L' орналастырылған. Қалқанның жоғарғы бөлігінде "Пловдив" деген жазуы бар ақ жолақ орналасқан. Қалқанның төменгі жағындағы қанаттар футбол клубы мен ұлттық теміржол компаниясының арасындағы тарихи байланысты білдіреді. Локомотив Пловдивтің дәстүрлі үй түстері ақ, қара және қызыл. Бұрын клуб киімнің түсі көк көк түсті болған.

Аттар

Локомотив 1926 жылы Sportclub Plovdiv ретінде құрылған және өзінің тарихында көптеген атауларды алып келді. Олар хронологиялық тәртіппен мыналар: 1926 жылы Пловдив спорт клубы. С. П. 45 (Спорт клубы Парчевич 1945) 1945 жылы. Славия Пловдив 1946 және 1949 жылдары. Славия Ченгелов Пловдив қаласында 1947 жылы. Энергия Пловдив 1949 жылы (5-11 қазан). 1949 жылы Пловдивке торпеда түсірілген. Локомотив Пловдив 1951 жылдан бері.

Стадион

Локомотив стадионы, лақап аты Лаута, стадион орналасқан саябақтың аты бойынша, Болгарияның оңтүстік-шығысындағы Пловдив қаласында орналасқан көп мақсатты стадион. Сәулетші Здравко Васильков жобалаған стадион 1982 жылы 6 қыркүйекте Болгарияның бірігу күні ресми түрде ашылды және спорт кешенінің бір бөлігі болып табылады, оған жабық спорт залы, волейбол залы, бес теннис корты және үш жаттығу алаңдары кіреді. Негізгі алаңның ұзындығы 105 метр, ал ені 71 метр. Бастапқыда стадион 24000 адамды сыйға алатын болды. Рекордтық қатысу 1983 жылы болды, ол кезде "Локомотив" елдің жоғары лигасына кіру үшін плей-офф ойындарында "Черноморец Бургас" командасымен ойнады. Бұл ойынға 33 000 адам қатысқан, оның кем дегенде 6000-ы стадионның сыртында болған. 2019 жылдың 25 шілдесінде стадион өзінің алғашқы еуропалық жарысын өткізді, өйткені Локомотив Еуропа лигасының матчында 10 000-ға жуық көрермен алдында Спартак Трнаваны 2:0 есебімен жеңді. Бұл күн "Локомотивтің" 93 жылдық мерейтойына сәйкес келді және бұл жеңіске жету ойынға қатысқан мыңдаған адам үшін үлкен сыйлық болды. 2020 жылы Пловдив қалалық футбол инфрақұрылымы үшін мемлекеттік қаржыландырудан кейін жаңа Бессика стендісінің жұмыстары 2022 жылдың жазына белгіленген аяқталу мерзімімен басталды. Сол жылдың соңында оңтүстікке қарама-қарсы тұрған стенд бұзылып, оның іргетасын қалау жұмыстары басталды. Солтүстік және оңтүстік трибуналарда 2846 көрерменге арналған алаң 2022 жылдың соңына дейін салынып бітеді. Bessica және оңтүстік трибуналар аяқталғаннан кейін Sportclub деп аталатын батыс трибунасы бұзылып, нөлден қайта құрылады деп күтілуде. Стадионның жалпы сыйымдылығы 14500 адам болады.

Қолдау

Құрылғалы бері "Локомотив" Болгариядағы ең жақсы қолдау тапқан футбол клубтарының бірі болды. Оның жанкүйерлері қиындықтарға қарамастан алғашқы жылдары көптеген жағдайда қатысу рекордтарын бұзды (команданың 1928 жылғы жер сілкінісінен кейін 20 жылдан астам уақыт бойы үйі болған жоқ). 1940 жылдары клуб ресми тіркелген мүшелері жағынан елдегі ең ірілердің бірі болды. 1968 жылы оның жақтастары ұйымдасқан қолдау ретінде әуесқой футбол клубы "Локомотив Пловдив достары" атты клуб құрды, ал 1988 жылы ресми жақтастар клубы "Локомотив Пловдив жақтастарының клубы" Болгарияда алғашқы болып құрылды. Сол кездегі саяси ахуал тәуелсіз ұйымдарға қолайсыз еді. 1980 жылдары клуб өте танымал болды және ең үлкен қонақ шалуларға ие болды, соның ішінде 1983 жылғы Кеңестер Кубогының финалында 30 000-нан астам адам болды. Сондай-ақ, клубтың чемпионаттың үй ойындарына қатысу рекорды бар. 2003-2004 жылдары "Локомотив" чемпион атанғанда, қаланың басты алаңында 50 мың адам жеңіс мерекесін тойлады. Локомотив стадионын қайта құру басталған кезде, ең адал жанкүйерлер үшін бөлімге жақын жерде табылған артефактілері бар ежелгі фракиялық тайпаның есімімен Бессика Трибуна деп аталатын болды. Жоба кейінге қалдырылғаннан бері бұл атау ең адал ізбасарлары үшін ұжымдық түрде қолданылып келеді. Локомотив Пловдивтің футболшы хулигандық жанкүйерлері бар, олардың ішіндегі ең танымал топтар - Лаута Хоулс, Гот Митт Унс, Наполетани 1995 және Лаута Юнз. 1992 жылы құрылған Lauta Hools, сондай-ақ әдеттегі күдіктілер деп аталады, британдық қолдау түріне сәйкес келеді және кездейсоқ, сондықтан трибуналарда Юнион Джекті көру сирек емес.

Достық қарым-қатынас

Локомотив жанкүйерлері итальяндық SSC Napoli командасының жанкүйерлерімен Napoletani Ultras Plovdiv атауын құруға байланысты ұзақ уақыттан бері достық қарым-қатынаста. Көп жағдайда екі клубтың да жанкүйерлері бір-бірінің ойын көру үшін сапар шегеді.

Жарыстар

Локомотивтің басты бәсекелесі - көрші қала клубы Ботев Пловдив, екеуі де Пловдив дербиін құрайды. Пловдив дербиі болгар футболының мәңгілік дербиінен кейін болгар футболында екінші ең қатал бәсеке деп саналады. Жарыс сүйерлерге дерби жеңумен байланысты жоғарылықты ұстанатындықтан, символикалық маңызы бар. Тағы бір бәсекелестік - ЦСКА Софиямен және бұл Пловдив пен София қалаларының мәдени, саяси және экономикалық орталықтар ретінде тарихи бәсекелестігі салдарынан Болгариядағы ең қатал қалааралық футбол бәсекелестігі.

Қайта алынған нөмірлер

Жоқ, жоқ. Ойыншы Ұлттық орны Локомотив дебюті Соңғы матч Реф 8 Христо Бонев Болгария Шабуылдаушы жартылай қорғаушы