Лондонның бұрынғы ипподром алаңы: Харрингей стадионы

Кіріспе

Лондондағы бұрынғы тазы шабуы алаңы, Англия.

Харрингей стадионы – солтүстік Лондондағы Харрингейде орналасқан маңызды тазы шабуы және мотоциклдермен жылдамдық жарысы өткізілетін орын. Ол 1927 жылы салынды және ашылды, ал 1987 жылы жабылды.

Құрылыс

Харрингей стадионы Ұлыбританияда ашылған үшінші грейхаунд жарысы стадионы болды. Оның иесі Greyhound Racing Association Ltd (GRA) компаниясы еді. 1926 жылы Манчестердегі Белл Вьюдегі алғашқы тректе үлкен жетістікке қол жеткізгеннен кейін, олар 1927 жылы Уайт-Сити және Харрингей стадиондарын ашты. GRA-ның бас күші және 1960 жылға дейін оның бас директоры бригадалық генерал Альфред Кричли болды, ол өзінің автобиографиясында грейхаунд жарысы туралы алғаш естігенде: «Бұл кедей адамның ат жарысына альтернативасы болуы мүмкін екені бірден ойға келді» деп жазды. Оның төмен жалақылы адамдардың жылқыға ставка жасап ақша жоғалтуына деген қызығушылығы, оның жылқы жарысына үлкен сомада ақша ұтылған жеке қызметшісіне деген алаланынан туды.

Ашылу

1927 жылғы 13 қыркүйекте ашылу кеші өтті, оған 35 000 адам келді. Кеш бойы жауған жаңбыр жарысқа кедергі келтірді. Ашылу жарысы – Чорли Вуд Стакс, оны Сид Дженнингстің жаттықтырушылығымен Балтард Касл 500 метрді 30,80 секундта, 3:1 коэффициентімен жеңіп алды. Сол кеште жарысқа қатысқан тағы бір грейхаунд – Джон "Джек" Кеннедидің шағыршысы Эвер Брайт болды. Ол үшінші орынға ғана ие болса да, бір айдан кейін 1927 жылғы Англия грейхаунд дербиінде күміс жүлдегер атанды. Алғашқы жаттықтырушылар – Кеннеди, Дженнингс, Уильям Спур, Гарри Бак және Реджинальд Грей. Көптеген адамдар үшін бұл жарықтандыруды алғашқы рет көру болды (футболда мұндай жарықтандыру тағы 30 жылдан кейін ғана пайда болды).

Соғысқа дейінгі тарих

1927 жылы GRA Харрингей және Уайт-Сити стадиондары үшін жаттығу орталығы ретінде Нортхоудағы Хук иелігін құрды. 140 акр паркте және жайылымда тоғыз айдан асқан грейхаундтарға арналған орын болды, онда 600 иттің күтіміне болады. Тоғыз айға дейінгі күшіктер Блайт Бридж маңындағы және оның айналасындағы шаруашылықтарда Уильям Скерраттың қадағалауымен өсірілді, содан кейін Нортхоуға жіберілді. Джек Кеннедидің баптауындағы Бендемер 1928 жылғы Англия Грейхаунд Дербисінің финалында төртінші орынды иеленді. 11 желтоқсанда ол Билли Чандлерге (Виктор Чандлердің әкесі) тиесілі Бишопс Дримді жеңді. 1931 және 1932 жылдары Брансуик Билл және Фрет Ноттың Грейхаунд Дербисінің финалына қатысуынан кейін Лесли Рейнольдс және Джек Харви есімді екі бапкер келді; соңғысы 1934 жылғы Англия Грейхаунд Дербисінде Дэвислендке алғашқы жеңіс сыйлады. 1935 жылы беделді Пэлл Молл Stakes жарысы құрылды және Харрингейдің маңызды жарысына айналды. Пэлл Моллдың алғашқы жеңімпазы Шов Хэлппени 1937 жылы Джек Харвиге көшті, ол Дерби финалында екінші орынды алды, ал Эдди Райт 1939 жылғы Дерби финалында Кармель Эшті екінші орынға жеткізді, бұл Уайт-Ситиден кейінгі екінші көрсеткіш болды. 1950 жылдары трибунаға мейрамхана орналастыру үшін шыны алқап қосылды, сондай-ақ 14 буфет және 10 лицензияланған бар ұсынылды. Харрингейдің беделі соншалық болды, 1950 жылдары Sporting Life газеті осы трассаны "Британиядағы ең жақсы жүгіру трассасы" деп атады. 1959 жылы Оукс жарысы Уайт-Ситиден Харрингейге көшірілді. 1961 жылы трассаға электр кабельдері төселді, оларды трактор және жұмысшылар тобы трассаның бетінен шамамен 20 см тереңдікке орнатты. Бұл жүйе құмды трассалар пайда болғанға дейін өте пайдалы болды. Трассада екі қоян – «Outside McGee» және «Outside Sumner» пайдаланылды, сондай-ақ кедергілермен жүгіріс жарыстары ұйымдастырылды. Харрингей 1967 жылдан бастап Bookmakers Afternoon Greyhound Service (BAGS) кездесулерін өткізді, себебі ол осы қызметті ұйымдастыруға таңдалған трассалардың бірі болды. 1987 жылы GRA Wembley plc компаниясымен сатып алынды, ал стадионның 23 акр жері акрына 1 миллион фунт стерлингтен бағаланды, соның салдарынан сату жоспарлары жеделдетілді. Соңғы жарыс 1987 жылдың 25 қыркүйегінде өтті, ал жеңімпаз 6:1 есебімен Давдор Дарра атанды. Атақты тотализатор тақтасы демонтаждалды және оның бөліктері Суиндон қаласындағы Уротон ғылым мұражайына жіберілді. Жергілікті кеңес пен McAlpine Homes компаниясы сатып алған стадион әртүрлі шағымдарға ұшырады, содан кейін бұзылып, орнына 220 үй және Sainsbury супермаркеті салынды.

In 1927 the GRA set up the Hook estate at Northaw for GRA trainers to train out off for White City Stadium and Harringay. The 140 acres of park and grassland was used for greyhounds over nine months old and could house 600 dogs. The pups under nine months were reared under the supervision of William Skerratt on farms in and around Blythe Bridge near Stoke on Trent before graduating to Northaw. Bendeemer trained by Jack Kennedy finished fourth in the 1928 English Greyhound Derby final before the Mick the Miller appeared at Harringay for the only time in 1929. He defeated the Billy Chandler (grandfather of Victor Chandler) owned Bishops Dream in a match race on 11 December. Two further Greyhound Derby final appearances in 1931 and 1932 by Brunswick Bill and Fret Not respectively were followed by the arrival of two trainers called Leslie Reynolds and Jack Harvey; the latter would provide Harringay with their first Derby champion in Davesland in the 1934 English Greyhound Derby. The prestigious Pall Mall Stakes was set up in 1935 and became Harringay's feature competition. Shove Halfpenny, the first winner of the Pall Mall, switched kennels to Jack Harvey in 1937, finishing runner up in the Derby final, and Eddie Wright steered Carmel Ash to second place in the 1939 Derby final. second only to White City. In the 1950s the grandstand received a glass front to accommodate a restaurant and offered 14 buffet bars and 10 licensed bars. Such was Harringay's reputation that in the 1950s Sporting Life called the track "the best running circuit in Britain". In 1959 the Oaks was switched to Harringay from White City. In 1961 the track heating system was introduced with electric cables sewn into the track by the tractor and a team of workers about eight inches under the turf. They would prove to be useful until the advent of all sand tracks. The track was able to use two hares, an 'Outside McGee' and 'Outside Sumner' and small hurdle races described as chases. Harringay held Bookmakers Afternoon Greyhound Service (BAGS) meetings from 1967 after being chosen as one of the tracks to host the service. In 1987 the GRA was taken over by Wembley plc, and with the 23 acre site of the stadium valued at £1 million per acre the sale plans accelerated. The last greyhound meeting was held on 25 September 1987. and the last winner was 6–1 shot Davdor Darra. The famous totalisator board was dismantled and parts of it went to the Science Museum at Wroughton, Swindon. The stadium, which was acquired by the local council and McAlpine Homes, was subject to various appeals before being demolished and making way for 220 homes and a Sainsbury's superstore.

Жылдамдық жолы

Грейхаунд трассасының ішінде жылдамдық трассасы салынды және жылдамдық жарыстары Ұлыбританияда алғашқы жылдамдық жарысы өткеннен кейін үш ай өткен соң, 1928 жылдың 29 мамырында Харрингей стадионында басталды. Төрт жылдан кейін, әртүрлі нәтижелерге қарамастан, жарыстар тоқтатылды. Бірақ, 1935 жылы олар қайта жандандырылды және соғыс кезіндегі үзілістен кейін, жылдамдық жарыстары 1947 жылдың 4 сәуірінен 1954 жылға дейін жалғасты. 1930 жылдары көптеген жарыстарды спорттық промоутер Том Брэдбери Пратт ұйымдастырды. Үй командасы алғаш Харрингей Канарлары, содан кейін Харрингей Тайгерлері, ал соңында Харрингей Рейсерлері деп аталды. Австралиялық Вик Дагган 1947 жылдан 1950 жылға дейін ең басты жұлдыз болды. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін Сплит Уотермен Рейсерлер командасының бас жүргізушісі болды. Соғыстан кейінгі жылдардағы жылдамдық спортының үлкен танымалдығы 1950 жылдардың басында төмендеді және Харрингей сол кезеңде осы спорттан бас тартқан көптеген трассалардың бірі болды. Стадион жылдамдық жарыстары үшін соңғы рет 1961 жылдың 16 қыркүйегінде Провинциялық лиганың жүргізушілер чемпионатында пайдаланылды. 1950 жылы, кестедегі бос орынды толтыру үшін, жылдамдық жарыстарын ұйымдастырушылар ресми емес "Австралия чемпионатын" өткізді, онда сол кезде Ұлыбританияда жарысқан ең үздік австралиялық жүргізушілер қатысты (қатысушылардың арасында Австралияда туған, бірақ Жаңа Зеландияда өскен және Жаңа Зеландия атынан жарысқан Ронни Мур де болды). Кездесуге қатысқан басқа жүргізушілер қатарында Ауб Лоусон, Джек Янг, Вик Дагган, Билл Лонгли, Лайонел Леви, Грэм Уоррен және Боб Леверенц болды. Грэм Уоррен "Австралия чемпионатын" Ауб Лоусоннан және болашақ екі дүркін әлем чемпионы Джек Янгтан жеңіп алды.

Автомобиль жарыстары

БриСКА Формула 1 автокөлік жарысы алғаш рет 1954–55 жылдары Харрингей стадионында өтті. Бес жылдық үзілістен кейін жарыстар 1960 жылы қайта басталды және 1979 жылға дейін үздіксіз жалғасты. Бірінші BriSCA Formula 1 Stock Cars әлем чемпионатының қор машиналарын жарысы үшін әлем финалы 1955 жылғы 24 маусымда Харрингейде өтті, оны Мак МакДоннелл жеңіп алды. Әлем финалы 1963 жылы Харрингейге қайтып келді, оны Дуг Уордроппер, 1967 жылы Джордж Анселл, 1970 жылы Джим Эсау және соңғы рет 1973 жылы Дейв Чишолм жеңді. 1979 жылы стадион "Ұзақ Ұлы жұма" фильмі түсіріліміне орын ретінде пайдаланылғанда қысқа ғана уақытқа басқа бір атаққа ие болды. Бангерлік жарыстар (командалық тактикаға және қарсыластардың машиналарын уәждеуге рұқсат берілетін) стадионда да кеңінен дамыды, онда Солтүстік Лондонның Тедди-Айғырлары және "Ахерн Сырықтары" сияқты командалар өнер көрсетті. Харрингейде өткен соңғы Бангер әлем чемпионатының финалы 1979 жылы өтті.

Басқа қолданыстар

Кейбір оқиғалар болды, соның ішінде 1955 жылдың мамыр айында Голливуд моторлы родеосы және 1950 жылдардың басынан 1964 жылға дейін жергілікті мектептердегі спорт күндері. Сегіз жылдан кейін, екінші орын алған иттің нәтижесі жойылғаннан кейін, тасқынды жүгіруге қатысқан көпшілік тәртіпсіздік жасады. The Guardian газетінің хабарлауынша, 1957 жылдың маусым айында тағы бір дисквалификация тасқынды жүгіру іс-шарасында жаңадан тәртіпсіздікке әкелді. Осы жолы алты өрт сөндіру машинасынан келген өрт сөндірушілер бұрынғы тәртіпсіздікпен салыстырылатын жағдайды басу үшін көпшілікке су шашыратып, шлангтарын бұрды. Ашулы көпшілік тез таратылды, бірақ олар көптеген қиратулар қалдырды.

Жабу және бұзу

Грейхаунд жарыстарының танымалдылығы 1960 жылдары төмендеуге басталды. Бұл және GRA компаниясының жасаған бірқатар дұрыс емес инвестициялық шешімдері 1975 жылға қарай компанияны шамамен 20 миллион фунт стерлингтік қарызға баттырды. Осыған қарамастан, компания 1970 жылға дейін Харрингейге үлкен инвестиция жасау мүмкіндігі туралы әңгімеледі. Дегенмен, ол 1967 жылдың өзінде жерді сату туралы "жетекші супермаркеттер желісімен" келіссөздер жүргізген болатын. Қай жағдайда болсын, стадионға аз қаржы бөлдірілді, нәтижесінде ол тез уып-сылды. Компанияның мүлікті сату стратегиясына сәйкес, GRA 1985 жылы Харрингей учаскесін Sainsbury's компаниясына 10,5 миллион фунтқа сатты. Екі жыл өткен соң, 1987 жылдың 27 қыркүйегінде стадион толығымен жабылды. Бұл жер тазаланып, оның орнына Sainsbury's дүкені мен жаңа тұрғын үйлер салынды. Стадионның жалғыз қалған белгісі – Sainsbury's тұрақ орнының оңтүстігі мен шығысындағы шағын ашық алап, ол Харрингей стадионының еңісі деп аталады.