Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төртінші құрылымдық белок, 4 кіші бірліктен тұрады.
Quaternary structure protein with 4 subunits of
Тетрамерлік белок – төртінші құрылымында төрт кіші бірлігі бар белок (тетрамерлік). Гомотетрамерлер төрт бірдей кіші бірліктен тұрады (мысалы, глутатион S трансферазасы), ал гетеротетрамерлер – әртүрлі кіші бірліктердің кешендері. Тетрамер екі гомодимерлік кіші бірліктен (мысалы, сорбитол дегидрогеназасы) немесе екі гетеродимерлік кіші бірліктен (мысалы, гемоглобин) тұратын димерлердің димері ретінде құрастырылуы мүмкін.
A tetrameric protein is a protein with a quaternary structure of four subunits (tetrameric). Homotetramers have four identical subunits (such as glutathione S transferase), and heterotetramers are complexes of different subunits. A tetramer can be assembled as dimer of dimers with two homodimer subunits (such as sorbitol dehydrogenase), or two heterodimer subunits (such as hemoglobin).
Тетрамердегі суббұйымдардың өзара әрекеттесуі
Тетрамерді құрайтын кішібірліктер арасындағы өзара әрекеттесулер негізінен ковалентті емес өзара әрекеттесулермен анықталады. Гидрофобтық әсерлер, сутекті байланыстар және электростатикалық өзара әрекеттесулер осы кішібірліктер арасындағы байланыс процесінің басты көздері болып табылады. Сорбитол дегидрогеназасы (СДГ) сияқты гомотетрамерлік ақуыздардың құрылымы эволюция барысында мономерден димерге, содан кейін тетрамерлік құрылымға қарай дамыған деп саналады. СДГ және көптеген басқа тетрамерлік ферменттердегі байланыс процесі ассоциация және диссоциация жылдамдықтары арқылы анықталатын еркін энергияның ұлғаюымен сипатталады.
The interactions between subunits forming a tetramer is primarily determined by non covalent interaction. Hydrophobic effects, hydrogen bonds and electrostatic interactions are the primary sources for this binding process between subunits. For homotetrameric proteins such as sorbitol dehydrogenase (SDH), the structure is believed to have evolved going from a monomeric to a dimeric and finally a tetrameric structure in evolution. The binding process in SDH and many other tetrameric enzymes can be described by the gain in free energy which can be determined from the rate of association and dissociation.
Гетеротетрамерлерді тазарту
Ион алмасу хроматографиясы белгілі бір гетеротетрамерлі ақуыз жиынтықтарын бөліп алуға көмектеседі, бұл зарядталған пептидтік маркерлердің саны мен орналасуына қарай нақты кешендерді тазалауға мүмкіндік береді. Гетеротетрамерді тазалау үшін никельдік аффиниттік хроматографияны да қолдануға болады.
Ion exchange chromatography is useful for isolating specific heterotetrameric protein assemblies, allowing purification of specific complexes according to both the number and the position of charged peptide tags. Nickel affinity chromatography may also be employed for heterotetramer purification.
Интрагендік комплементация
Бір генмен кодталған полипептидтің бірнеше көшірмелері көбінесе мультимер деп аталатын агрегатты құрауы мүмкін. Егер мультимер белгілі бір геннің екі әртүрлі мутантты аллельдерімен өндірілген полипептидтерден тұрса, онда аралас мультимер, әр мутант жеке-жеке құраған аралас емес мультимерлерге қарағанда жоғары функционалдық белсенділікке ие болуы мүмкін. Егер аралас мультимер аралас емес мультимерлерге қарағанда жоғары функционалдылық көрсетсе, бұл құбылыс интрагендік комплементация деп аталады. Адамдарда аргининосукцинат лиазасы (АСЛ) – интрагендік комплементацияға қабілетті гомотетрамерлік фермент. Адамдарда АСЛ ауруы АСЛ геніндегі мутациялардың салдарынан туындауы мүмкін, әсіресе тетрамерлік ферменттің активті ортасына әсер ететін мутациялар. АСЛ ауруы айқын клиникалық және генетикалық гетерогенділікпен байланысты, бұл әртүрлі пациенттер арасында кең ауқымды интрагендік комплементацияның нәтижесі деп саналады.
Multiple copies of a polypeptide encoded by a gene often can form an aggregate referred to as a multimer. When a multimer is formed from polypeptides produced by two different mutant alleles of a particular gene, the mixed multimer may exhibit greater functional activity than the unmixed multimers formed by each of the mutants alone. When a mixed multimer displays increased functionality relative to the unmixed multimers, the phenomenon is referred to as intragenic complementation. In humans, argininosuccinate lyase (ASL) is a homotetrameric enzyme that can undergo intragenic complementation. An ASL disorder in humans can arise from mutations in the ASL gene, particularly mutations that affect the active site of the tetrameric enzyme. ASL disorder is associated with considerable clinical and genetic heterogeneity which is considered to reflect the extensive intragenic complementation occurring among different individual patients.