Кіріспе
Лу Ридтің "Sally Can't Dance" альбомы – американдық рок музыканты Лу Ридтің 1974 жылдың қыркүйегінде RCA Records лейблымен шығарған төртінші жеке студиялық альбомы. Альбомды Стив Кац және Лу Рид бірлесіп жасады. Бұл альбом Ридтің АҚШ-тағы ең жоғары сатылым көрсеткен альбомы болып табылады, ол 1974 жылдың қазан айында Billboard 200 альбомдар тізімінде 14 апта бойы #10 орынға дейін көтерілді. Сондай-ақ, бұл Лу Ридтің бұрынғы Velvet Underground тобында жазылған әндері жоқ алғашқы жеке альбомы, сонымен қатар Ридтің АҚШ-та жазылған алғашқы студиялық альбомы (Ридтің алдыңғы үш альбомы Ұлыбританияда жазылған болатын). Альбомның дизайнын танымал Филлмор және Бродвей плакат суретшісі Дэвид Эдвард Бёрд жасаған, ол жасаған санаулы альбом мұқабаларының бірі осы.
Sally Can't Dance is the fourth solo studio album by American rock musician Lou Reed, released in September 1974 by RCA Records. Steve Katz and Reed produced the album. It remains Reed's highest charting album in the United States, having peaked at #10 during a 14 week stay on the Billboard 200 album chart in October 1974. It is also the first solo Lou Reed album not to feature any songs originally recorded by Reed's earlier band, the Velvet Underground, as well as the first of Reed's solo studio albums to be recorded in the United States (Reed's previous three albums were all recorded in the United Kingdom). The album art was designed by noted Fillmore and Broadway poster artist David Edward Byrd and was one of the few album covers he ever designed.
Өмірбаян
"Салли билемейді" әнінің атау әнінен басқа, "Н.Й. жұлдыздары" (онда Рид өзінің стилін көшіріп, оған әсер етуге тырысқан "екінші сорт еліктеушілерді" қысымға алады), "Ұлдарыңды өлтір" (жасөспірім шағында ата-анасының талабымен психиатриялық ауруханада жатқан кезінен туған ойлар), және "Билли" – одан да "қалыпты" амбициялары бар мектептесінің тағдыры туралы. Соңғы трек Ридті Velvet Underground тобының бұрынғы мүшесі Дуг Юлмен, бас-гитарада қайта біріктірді. Юл берген сұхбатында Ридтің қоңырауы "көктемнен соққандай" болды, себебі Рид Юлдің бас-гитара стилі "Билли" әніне өте жақсы үйлесетінін ойлады, ал Юл әнге ойнауға келісіп, "маған ұнады" деді және сессиядан ләззат алды. Юлдің қатысуымен жазылған тағы бірнеше трек CD қайта шығарылымында пайда болды. Атау әні Канадада 88-орынға жетті, ал альбом 3 апта бойы 22-орында тұрды. Альбомның гастрольдік тобында гитарада Дэнни Уайс, клавишада Майкл Фонфара, бас-гитарада Пракаш Джон және Еуропалық кезеңде барабанда Пентти "Уайти" Глан болды. Эрик "Мышы" Джонсон Австралия және АҚШ-та барабан ойнады. Барлық тікелей эфирдегі шоулардың дыбыс инженері – Робин Мейхью, ол бұрын Дэвид Боуидің Ziggy Stardust кезеңінде жұмыс істеген. Келесі жылы Рид 1975 жылғы әлемдік турнесінде гитарада ойнау үшін Дуг Юлге тағы да хабарласты. Жаңа альбом Ридтің жұлдызды мәртебесін көтергенімен, ол өндірісіне (онда ол көбінесе пассивті рөлде болды) және әндерге жасалған қатынасқа көңілі толмады деген қаңтар бар. Рид былай деді: "Мен альбомға аз қатысқан сайын, ол соғұрлым үлкен хитке айналады. Егер келесі жолы мен жазбаға түспесем, ол бірінші орынға шығуы мүмкін." 1976 жылғы сұхбатында Рид "Салли билемейді" альбомын "бастапқысынан соңына дейін қоқыс" деп атады. "Трансформер", "Берлин" және "Рок-н-ролл жануары" альбомдарының сәттілігінен кейін, "Салли билемейді" альбомы көбінесе жағымсыз пікірлер алды. Cash Box журналы атау әні туралы: "Ридті кез келген орындаушы сияқты ерекше ететін, блюздік повестьтік вокалдық стильде орындалуы, "Take a Walk on the Wild Side" сияқты "сол хиттік сезімді" береді" деді. Алайда, 1974 жылы RCA Ридтің мансабы өрбу кезінде жаңа альбомды жылдам шығаруды талап етті. Қысымға шыдамы жетпей, және келісімшарты бойынша RCA оған берген жазбаны шығаруға міндетті болғандықтан, Рид "Metal Machine Music" альбомының мастер-таспасын тапсырды – бір сағаттық кері байланыс пен шу, хит болуға ешқандай мүмкіндігі жоқ.
while the album itself was #22 for 3 weeks. The album's tour featured Danny Weis, on guitar; Michael Fonfara, on keyboards; Prakash John, on bass and Pentti "Whitey" Glan, on drums on the European leg. Eric "Mouse" Johnson played drums on the Australian and U. S. sections. The sound engineer for all the live shows was Robin Mayhew, who had previously worked with David Bowie during his Ziggy Stardust period. The following year, Reed contacted Doug Yule again to play guitar on his 1975 world tour. While the record was a hit and elevated Reed's status as a star, he reportedly was disappointed in its production (in which he took a largely passive role) and the treatment of the songs. Reed remarked, "It seems like the less I'm involved with a record, the bigger a hit it becomes. If I weren't on the record at all next time around, it might go to Number One." In a 1976 interview, Reed stated that Sally Can't Dance was "a piece of shit from beginning to end." Following the relative critical successes of Transformer, Berlin and Rock 'n' Roll Animal, Sally Can't Dance received largely negative reviews. Cash Box said of the title song "a bluesy narrative type of vocal singing has made Reed as distinctive a performer as any" that has "the same hit feel" as "Take a Walk on the Wild Side." In 1974, however, RCA insisted on a rapid follow up album while Reed's career appeared to be peaking. Tiring of the pressure put on him, and with his contract requiring RCA to release whatever record he gave them, Reed handed over the master tape of Metal Machine Music—an hour of feedback and noise, with no chance of becoming a hit.