Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электрохимиялық реакцияларды талдау әдісі
Method of analyzing electrochemical reactions
Вольтамметрия – аналитикалық химияда және түрлі өнеркәсіптік процестерде қолданылатын электроаналитикалық әдістердің бір түрі. Вольтамметрияда, зерттелетін зат туралы ақпарат потенциал өзгертілген кездегі ток мөлшерін өлшеу арқылы алынады. Вольтамметриялық тәжірибенің аналитикалық деректері вольтаммамограмма түрінде ұсынылады, ол зерттелетін заттан өндірілген ток пен жұмысшы электродтың потенциалы арасындағы байланысты көрсетеді.
Voltammetry is a category of electroanalytical methods used in analytical chemistry and various industrial processes. In voltammetry, information about an analyte is obtained by measuring the current as the potential is varied. The analytical data for a voltammetric experiment comes in the form of a voltammogram, which plots the current produced by the analyte versus the potential of the working electrode.
Теория
Вольтамметрия – қолданылған потенциалға тәуелді ток мөлшерін зерттеу әдісі. Вольтамметриялық әдістер электрохимиялық жасушаларды пайдаланады және электрод-электролит интерфейсінде жүзеге асырылатын реакцияларды зерттейді. Осы жарты жасушалардағы аналиттердің реакциялық қабілеті олардың концентрациясын анықтау үшін қолданылады. Қолданылатын потенциал уақыт өте өзгеретіндіктен және ток мөлшерінің сәйкес өзгерістері өлшенетіндіктен, бұл динамикалық электрохимиялық әдіс саналады. Кез келген зат тотыққанда, пайда болатын электрондар сыртқы электр тізбегі арқылы өтіп, ток тудырады, сондай-ақ тотығу процесі үшін электрон көзі болып табылады. Бұл тудырылған тоқтар – Фарадей заңына сәйкес келетін Фарадейлік тоқтар. Фарадей заңына сәйкес, электрод процесінде түзілген немесе жұмсалған заттың моль саны электрод арқылы өткен электр зарядына пропорционалды, сондықтан Фарадейлік тоқтар аналиттердің концентрациясын анықтауға мүмкіндік береді. Аналит тотығуына немесе тотығып қалдыруына байланысты, бірақ оның реакциясы әрқашан жұмыс/индикатор электродында жүзеге асады. Сондықтан жұмыс электродының потенциалы аналит концентрациясының функциясы ретінде өзгереді. Екінші қосалқы электрод электр тізбегін толықтырады. Үшінші эталондық электрод басқа екі электродтың потенциалын салыстыру үшін тұрақты, бастапқы потенциал мәнін қамтамасыз етеді.
Voltammetry is the study of current as a function of applied potential. Voltammetric methods involve electrochemical cells, and investigate the reactions occurring at electrode/electrolyte interfaces. The reactivity of analytes in these half cells is used to determine their concentration. It is considered a dynamic electrochemical method as the applied potential is varied over time and the corresponding changes in current are measured. As a species is oxidized, the electrons produced pass through an external electric circuit and generate a current, acting as an electron source for reduction. The generated currents are Faradaic currents, which follow Faraday's law. As Faraday's law states that the number of moles of a substance, m, produced or consumed during an electrode process is proportional to the electric charge passed through the electrode, the faradaic currents allow analyte concentrations to be determined. Whether the analyte is reduced or oxidized depends on the analyte, but its reaction always occurs at the working/indicator electrode. Therefore, the working electrode potential varies as a function of the analyte concentration. A second auxiliary electrode completes the electric circuit. A third reference electrode provides a constant, baseline potential reading for the other two electrode potentials to be compared to.
Қысқылтек электроды
Теңіз суы, қан, кәріз сулары, химиялық өндіріс орындарынан шығатын ағынды сулар және топырақ сияқты әртүрлі сулы орталардағы еріген оттегінің мөлшерін анықтау өнеркәсіп, биомедициналық және экологиялық зерттеулер, сондай-ақ клиникалық медицина үшін өте маңызды. Мұндай өлшемдерді жасаудың ең көп тараған және қолайлы әдістерінің бірі – 1956 жылы Л.Кларк кішінің патенттеген Кларк оттегі сенсоры.
The determination of dissolved oxygen in a variety of aqueous environments, such as sea water, blood, sewage, effluents from chemical plants, and soils is of tremendous importance to industry, biomedical and environmental research, and clinical medicine. One of the most common and convenient methods for making such measurements is with the Clark oxygen sensor, which was patented by L. C. Clark, Jr. in 1956.