Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық мүсінші (туған 1943)
Canadian sculptor (born 1943)
Ройден Рабинович, (6 наурыз 1943 жылы туған) – халықаралық деңгейде көрмелер өткізетін канадалық постминималист мүсінші. Кейбір сыншылар оны қазіргі заманғы мүсін өнерінің негізін қалаушылардың бірі деп есептейді. Рабинович 1983/84 оқу жылында Клэр Холлдың қонақ зерттеушісі, 1984/85 оқу жылында қонақ оқытушысы және 1986 жылы Кембридж университетінің өмірлік мүшесі болып сайланды. 2002 жылы Канада орденінің офицері (ОК) атағымен марапатталды. Қазір ол Гент, Кембридж (Ұлыбритания) және Уотерлоо (Онтарио) қалаларында тұрып, жұмыс істейді.
Royden Rabinowitch, (born March 6, 1943) is a Canadian post minimalist sculptor who exhibits internationally. Some critics consider him one of the pioneers of modern sculpture. Rabinowitch was elected Visiting Associate 1983/84; Visiting Fellow 1984/85 and Life Member 1986 of Clare Hall, Cambridge University. In 2002, he was appointed Officer of the Order of Canada (OC). He lives and works in Ghent, Cambridge, UK, and Waterloo, Ontario.
Алғашқы жылдар
Рабинович Торонтода, Онтарио штатында дүниеге келді және мүсінші Дэвид Рабиновичтің ойлы, усақ-түйекке көңіл бөлмейтін егіз інісі. Ол Лондондағы Батыс Онтарио университетінде және Торонтодағы Онтарио өнер колледжінде қысқа мерзім оқыды. 1960 жылдардың басында Торонтода мансабын бастағаннан кейін, ол Онтарио штатындағы Лондон қаласына көшіп барды. 1974 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп келді.
Rabinowitch was born in Toronto, Ontario, and is the cerebral, reclusive twin brother of sculptor David Rabinowitch. He studied at the University of Western Ontario, London, and briefly at the Ontario College of Art, Toronto. After beginning his career in Toronto in the early 1960s, he moved to London, Ontario. He moved to New York City in 1974.
Мансап
Нью-Йорктегі алғашқы жеке көрмесі 1978 жылы Джон Вебер галереясында өтті. Еуропада оны Венадағы Питер Пакеш өкілдік етті. 1985 жылы Мёнхенгладбах қаласындағы Абтейберг қалалық мұражайында өткен оның алғашқы еуропалық ретроспективасын Йоханнес Кладерс ұйымдастырды. Ол Еуропа бойынша кеңінен көрмелер өткізді, оның ішінде жеке көрмелері: Кунстмузей, Берн; Винер Сецессия, Вена; Gemeentemuseum, Гаага; Museum Sztuki, Лодзь; Stedelijk Museum, Амстердам; және Musée d'art Moderne et Contemporain, Женева, сондай-ақ тағы көптеген басқа мұражайлар. Ол өнер әлемінің жарнаманың идеологиясымен шектелгенін сезіп, Кембриджге көшіп, кейде Вислав Боровски, Руди Фукс, Ян Хоет және Харальд Симан сияқты кураторлармен ғана жұмыс істеді. 1980 жылдары Рабинович белгілі бір қоғамдық кеңістіктермен байланысты, кездейсоқ сипаттағы жұмыстар жасауға кірісті. Бұл құрылыстардың тізімі хронологиялық тәртіппен келтірілген: Кеплер революциясы туралы сот (Фуркапасстөбесі, Швейцария Альпі), Аристотельдің үстіндегі Ньютон (Сарабхай ретриті, Ахмадабад, Үндістан), Фонтенелл мадақтары (Торонто конгресс орталығы), Лейбниц және Ньютон (Neue Nationalgalerie алаңы, Берлин), Тайко және Йепп (Корнвестхайм вокзалы), Ньютонның инерция принципі туралы сот (Джонс қамалы, Лимерик), Галилейдің Птолемей мен Коперник туралы сот қабылдауы (WATARI UM, Токио), Коперник революциясы туралы сот (Берлин Митте, Лейпцигер Плац үшін таңдалған), және Кеплерге арналған қоңырау (Сескисентениал алаңы, Ватерлоо, Онтарио). Tate Modern, Лондон; Stedelijk Museum, Амстердам; Watari заманауи өнер мұражайы, Токио; Neue Nationalgalerie, Берлин; Kunsthaus Zürich; MAMCO, Женева; Австралия Ұлттық галереясы, Канберра; Рупф қоры, Кунстмузей Берн; Фицвильям мұражайы, Кембридж; және Moderna Museet, Стокгольм. 2014 жылдың соңында Бельгияның Гент қаласындағы Хуфт коллекциясында орналасқан Рабиновичтің ең ірі жеке коллекциясы жұртшылыққа ашылды. 2002 жылы ол Канада орденінің офицері (OC) атағымен марапатталды. 2012 жылы ол Елизавета II-нің Алмаз мерейтойы медалін алды.
His first solo show in New York was in 1978 at the John Weber Gallery. In Europe, he was represented by Peter Pakesch in Vienna. His first European retrospective at the Städtisches Museum Abteiberg, Mönchengladbach, in 1985, was curated by Johannes Cladders. He has shown widely in Europe including solo shows at Kunstmuseum, Bern; Wiener Secession, Vienna; Gemeentemuseum, Den Haag; Museum Sztuki, Lodz; Stedelijk Museum, Amsterdam; and Musée d'art Moderne et Contemporain, Geneva, among many others. Because he saw the art scene as mostly compromised by the ethos of advertising, he largely retreated to Cambridge, only occasionally showing with curators such as Wiesław Borowski, Rudi Fuchs, Jan Hoet, and Harald Szeemann. In the 1980s Rabinowitch started to construct works that were seen, by chance, to relate to particular public places. These constructions, listed chronologically, are: Judgment on the Keplerian Revolution (Furkapasshöhe, Swiss Alps), Newton on Top of Aristotle (Sarabhai Retreat, Ahmedabad, India), Éloges de Fontenelle (Toronto Convention Centre), Leibniz and Newton (Neue Nationalgalerie Platz, Berlin), Tyco and Jepp (Kornwestheim Bahnhof), Judgment of Newton's Principle of Inertia (John's Castle, Limerick), Galileo's Judgment on Ptolemy and Copernicus (WATARI UM, Tokyo), Judgment on the Copernican Revolution (chosen by Berlin Mitte for Leipziger Platz), and Bell for Kepler (Sesquicentennial Plaza, Waterloo, Ontario). Tate Modern, London; Stedelijk Museum, Amsterdam; Watari Museum of Contemporary Art, Tokyo; Neue Nationalgalerie, Berlin; Kunsthaus Zürich; MAMCO, Geneva; National Gallery of Australia, Canberra; Rupf Foundation, Kunstmuseum Bern; Fitzwilliam Museum, Cambridge; and Moderna Museet, Stockholm. In late 2014, the largest private collection of Rabinowitch's work, which is situated in the Hooft Collection in Ghent, Belgium, was opened to the public. In 2002, he was appointed an Officer of the Order of Canada (OC). Also in 2012, he received Queen Elizabeth II's Diamond Jubilee Medal.