Кіріспе

For the Roses – канадтық әнші-сазгер Джони Митчеллдің бесінші студиялық альбомы. Ол 1972 жылғы қарашада оның ең үлкен екі коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болған альбомы – Blue және Court and Spark арасында жарық көрді. 2007 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы оны Ұлттық үнтаспалар тізіміне қосу үшін таңдалған 25 жазбаның бірі ретінде танылды. For the Roses альбомы ең көп танымал болған хит-синглы – «You Turn Me On, I'm a Radio» әні, Митчелл оны радио эфиріне қолайлы ән жазу туралы жазба компаниясының өтінішіне сарказммен жауап ретінде жазған. Сингл сәтті болды, Billboard Hot 100 тізімінде 25-орынға ие болды, бұл Митчеллдің өзінің атымен шыққан алғашқы 40-қа кірген хиті болды (әндер жазушы ретінде, оның жазған әндерімен басқа бірнеше орындаушылар хиттер тізіміне енген). «Cold Blue Steel and Sweet Fire» әні – оның сол кездегі жары Джеймс Тейлордың героинге тәуелділігін бейнелейтін қауіпті және джаздық стильдегі туынды, ол «Blonde in the Bleachers» және Бетховен шабыттандырған «Judgment of the Moon and Stars» әндерімен бірге сингл ретінде шығарылды.

Өмірбаян

Кейбір әндер Митчеллдің 1970–1971 жылдардағы Джеймс Тейлормен қарым-қатынасынан шабыт алды. 1971 жылдың наурыз айында оның даңқы күрт өсіп, олардың арасында шиеленіс туды. Ол оның қарым-қатынасты аяқтағанына қатты қайғырған. 1971 жылдың қарашасына қарай ол Карли Саймонмен бірге болды, олар бір жылдан кейін үйленді.

Әндер

"Банкет" – метафоралық үстелді сипаттайды, онда "кейбіреулері соусты алады / кейбіреулері шеміршекті алады, ал енді біреулері ештеңе алмайды / әйтсе де, жеткілікті артық бар". "Салқын көк болат пен тәтті от" – сүйіктісінің героинге тәуелділігінің қауіпті және джаздық бейнесі – және оның инедегі салқын көк болат арқылы есірткінің тәтті құтылуын табу қажеттілігі. "Барангрилл" шығармасында Митчелл жол бойындағы дәмхананы ағарту, нирвана және өзіндік тану үшін күрделі метафора ретінде пайдаланады. "Тіршілік сабағы" – жеке өмірге құштарлық, оқшаулану сезімі, үйлесімсіздіктен туған ашу, және табиғатқа деген махаббат туралы. "Let the Wind Carry Me" Митчеллдің өзінің жасөспірім кезіне негізделген, тұрақты, дәстүрлі өмір туралы ойларды, адамның бостандығына ең аз шектеулер қойып өмір сүру қажеттілігімен салыстырады. Атаулық ән – өзінің портреті және танымал және бай болудың қиындықтарымен күресіп жатқан ғашықтың күйзелісі мен қайғысына салқын көзбен қарау. Екінші жағы "Кейін кездесеміз" әнімен басталады, ол құштарлық, қызғаныш және романтикалық бәсекелестік сияқты өткінші сезімдерді қамтиды. "Электр қуаты" – қазіргі қоғамдағы адамдардың өздерін санасыз түрде машиналар ретінде қарауына қарсы, тыныш ауыл өмірінің қарапайымдылығы мен тыныштығын мақтайды, және бұл сол кездегі белгілі бір қарым-қатынас үшбұрышының ықпалымен туған деп есептеледі. "Жүрек және ақыл-ой иесі" – кемшіліктері бар сүйіктінің және эмоционалдық байланыстың күрделілігі туралы портрет. Альбом Бетховен шабыттанған "Ай мен жұлдыздардың үкімі" әнімен аяқталады, "Людвиг әні" деген қосымша атаумен.

Қақпақ

Соңғы мұқабада Митчеллдің орманды ортадағы дәстүрлі суреті бейнеленгенімен, бастапқыда мұқабада өзінің сия мен қаламмен салған суретінің бірін пайдалануды жоспарлаған, ол сурет "Розалар үшін" деп аталып, "аттың соқасынан шығып тұрған розалар" бейнесін көрсеткен (бұл бейне музыка индустриясына деген сезімдерімен байланысты). Asylum Records оның бетін мұқабада көрсетуді қалатынын айтқандықтан бұл ұсынысты қабылдамады. Сонда Митчелл оларға мұхит жартастарында тұрған толық жалаңаш суретін ұсынды, бірақ Дэвид Геффен "оның (а) "4,99 доллар ғана" (жапсырмасы) оның соқасына жабыстырылғанын ұнатпайтынын" көрсеткен соң одан бас тартты. Аталған жалаңаш сурет альбомның ішкі қақпағында қолданылды.

Сыни қабылдау

"For the Roses" сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. 1973 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетінде былай делінген: "Митчеллдің "For the Roses" альбомындағы әрбір ән – тілдік шеберлігімен, өткір ирониясымен және көркем бейнелерді жасаудағы ұсталығымен жарқыраған асыл тас. Митчелл ешқашан ойларын немесе сезімдерін тікелей білдірмейді. Rolling Stone журналына жазған Стивен Дэвис әншінің бір ән ішінде түрлі эмоционалдық тұрғыларды зерттеу қабілетін жоғары бағалады: «Оның керемет тартымдылығы мен зиялылығы, күшті вокалдық өнерпаздығы мен сөздерді таңдаудағы шеберлігі (бір сөзді қалай таңдаса, бүкіл әннің мәнісін өзгерте алады) және оның күшті бейнесі осының бәрін біріктіріп, жарқыратады». Аркадия Трибьюннен Рэндалл Дэвис оны талдау қиын деп тапты, бірақ соңында «өте жақсы альбом, тыңдағанға жағымды, және әдеттегідей, Джонидің әнтерінде сезімтал, мағыналы сөздері жеңіл рок пен фолк ритмдерінің қосылысында естіледі» деді. The Michigan Daily басылымында Майк Харпер оны жылдың фолк-рок альбомы деп атады, «терең жеке және кейде өзінен бас тартуға дайын» екенін айтты. «Бұл альбомда, мысалы, "Ladies of the Canyon" альбомының әуелгі тазалығы жоқ, бірақ әйелдік сезімталдық пен даналықта қол жеткізгені одан да зор: шынайы, сонымен қатар нақты, "For the Roses" эмоционалдық тұрғыдан толыққанды» деді. "For the Roses" Роберт Кристагаудың Newsday журналындағы 1972 жылдың соңындағы тізімінде жетінші орынды иеленді. Creem журналындағы шолуында ол музыкада "All I Want" блюзінің көтеріңкілігі жоқ екенін, ал ән сөздерінің жабықтығы оның дауысын әлсіретеді деп айтты, бірақ альбомды «тамаша туынды» және жылдың эстетикалық тұрғыдан ең батыл альбомы деп санады. «Митчелл өзінің дауысының ерекше өзгеруін дерлік «классикалық» дыбысқа енгізді», - деп жазды Кристагау, оны «мүмкіндік берсең, гипноздық» деп сипаттады. Ол Колин Ларкиннің "All Time Top 1000 Albums" 3-ші басылымында (2000) 148-ші орынға ие болды. 2007 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы осы альбомды Ұлттық дыбыс жазбалар тізіміне қосты. Таңдауға қоса берілген эссесінде Кэри О'Делл бұл альбомның «Митчеллдің джазға алғашқы ашық қадамы болғанын, ал бұл жанр келесі бірнеше жыл бойы оның өнерінде басымдық алатын болады» деп жазды.

Трек тізімі

Барлық тректерді Джони Митчелл жазған.