Массачусетс штатындағы Фол-Ривер қаласы

Кіріспе

Массачусетс штатындағы Фолл-Ривер қаласы – АҚШ-тың Массачусетс штатының Бристоль округіне қарасты қала. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша Фолл-Ривердің халқы 94 000 адамды құрады, бұл оны штаттың онға жуық ірі қаласының бірі етеді. Қала Массачусетс және Род-Айленд штаттарының шекарасының бір бөлігін қамтиды, ал оңтүстігінде Тивертон (РИ) орналасқан. Таутон өзенінің сағасындағы Маунт Хоуп шығанағының шығыс жағалауында орналасқан бұл қала 19-шы ғасырда АҚШ-тың тоқыма өндірісінің жетекші орталығы ретінде танымал болды. Тоқыма өнеркәсібі қазірге дейін дамып, өркендемесе де, оның қала мәдениеті мен ландшафтына әсері әлі де байқалады. Фолл-Ривердің ресми ұраны – "Тырысамыз", ол 1843 жылғы Ұлы өрттің салдарынан пайда болған. 1958 жылы Ирвинг Фредкиннің мұнда "Ғалымдарға доллар" қорының негізін қалауынан кейін қала "Стипендиялы қала" деп аталды. 2017 жылы қала әкімі Жазиел Корреа қаланың имиджін жаңарту аясында "Мұнда жаса" деген ұранды енгізді. Фолл-Ривер Лиззи Борден ісімен, Фолл-Ривердегі культтық кісі өлтірулермен, португал мәдениетімен, көптеген 19-шы ғасырлық тоқыма фабрикаларымен және Battleship Cove кемелер паркімен (әлемдегі Екінші дүниежүзілік соғыс кемелерінің ең ірі жиынтығы, соның ішінде "Массачусетс" линкоры) танымал. Фолл-Ривер қалалық әкімшілігі ғимараты тас жолдың үстінде салынған.

Колониялық кезеңнен 1800-жылдарға дейін

1620 жылы Плимут колониясы құрылған кезде, кейін Троя қаласы болатын аймақта Покасет Вампаноаг тайпасы тұрған, олар штаб-пәтері қазіргі Бристольдегі Маунт Хоуп тауында орналасқан Поканокет конфедерациясына қатысты болды. Қала атауына байланысты "құлайтын" өзен – бұл Кеккечан өзені (жергілікті тұрғындар "квик эшан" деп айтады), қала арқылы ағып өтетін және шығанаққа құятын 4 шақырымдық (4 км) өзен. Кеккечан – Вампаноаг тілінде "құлайтын өзен" немесе "сапырылып түсетін сулар" деген мағына береді. 1960 жылдары қаланың бойымен Кеккечан өзенінің жанынан 195-ші тас жол салынды. Плимут даңғылының батыс бөлігі бірнеше қорап тәрізді құбырлар арқылы жер астына жүргізілді, ал шығыс бөлігінің көп бөлігі, "диірмен тоғаны" деп аталатын жер, тас жолдың төсемі үшін толтырылды. 1653 жылы Фритаун Массачусетс шығанағының колониясының мүшелері тарапынан Ассонет шығанағында, Фриманның сатып алуының бір бөлігі ретінде қоныстанды, оған қазіргі Фолл-Ривердің солтүстік бөлігі де кірді. 1683 жылы Фритаун колонияның құрамына қала ретінде енді. Қазіргі Фолл-Ривердің оңтүстік бөлігі 1694 жылы Массачусетс шығанағының колониясының бөлігі ретінде Тивертон қаласы болып құрылды, бұл Плимут колониясымен біріккеннен кейін бірнеше жыл өткен соң болды. 1746 жылы Род-Айленд пен Массачусетс арасындағы шекаралық дауды реттеу кезінде Тивертон Род-Айлендке, Литтл Комптонмен және қазіргі Ньюпорт округімен бірге қосылды. Шекара шамамен қазіргі Колумбия көшесінде орналасты. 1703 жылы король Филипп соғысының батыры Бенджамин Черч Кеккечан өзенінде арақ, шөп және толықтау зауытын салды. 1714 жылы Черч өзінің жерін, су құқығымен бірге Тивертондық Ричард Борден мен оның інісі Джозефке сатты. Бұл мәміле 100 жылдан кейін өте құнды болып шықты, Борден отбасының Фолл-Ривердің тоқыма өнеркәсібінің дамуындағы жетекші күшке айналуына көмектесті. XVIII ғасырда бұл аймақ негізінен шағын шаруашылықтардан және салыстырмалы түрде аз тұрғындардан тұрды. 1778 жылы Фритаун шайқасы Американдық Тәуелсіздік соғысы кезінде (1775–1783) болды, өйткені британдық шабуылдар Бристоль мен Уорренге ауыр зиян келтірді. Сол кезде Фритаун деп аталған Фолл-Ривердің жасақтары британ күштеріне қарсы күшті қорғаныс көрсетті. 1803 жылы Фолл-Ривер Фритауннан бөлініп, ресми түрде өз қалашығы ретінде құрылды. Бір жылдан кейін Фолл-Ривер өз атын "Трой" деп өзгертті. "Трой" атауы 30 жыл бойы қолданылды және 1834 жылдың 12 ақпанында ресми түрде Фолл-Риверге қайта өзгертілді. Осы кезеңде Фолл-Риверді 1854 жылы қала болғанға дейін үш мүшелі Сайлаушылар кеңесі басқарды. 1835 жылы Фолл-Ривер әйелдерінің құлдыққа қарсы қоғамы құрылды (Жаңа Англиядағы көптеген құлдыққа қарсы қоғамдардың бірі), құлдыруды ілгерілету және әлеуметтік белсенділік жүргізу үшін әйелдерге орын беру мақсатында. Алғашқы топ қара нәсілді адамдарға толық мүшелік беруден сақтанды, сондықтан Елизавета Буффум Чейс және оның әпкелері тарапынан екінші топ (осы) құрылды, олар қара нәсілді әйелдерге мүшелік беруге бейілді болды. Топтың делегаты Сара Г. Баффман 1838 жылы Филадельфиядағы Американдық әйелдердің құлдыққа қарсы конвенциясына жіберілді. Баффман конвенцияға қатысушылар келіскен үш мәлімдемеге де қол қойды. 1843 жылдың шілдесінде Фолл-Ривер тарихындағы алғашқы үлкен өрт қала орталығының көп бөлігін, соның ішінде 1832 жылы қазіргі Хартуэлл мен Бесінші көшелердің қиылысында табылған "Қалқан" орналасқан Афинеумды жойды. Осы уақытқа дейін қазіргі Фолл-Ривердің оңтүстік бөлігі (Колумбия көшесінің оңтүстігінде) Тивертонның (Род-Айленд) бөлігі болып қала берді. 1856 жылы Тивертон қаласы өзінің өнеркәсіптік солтүстік бөлігін Фолл-Ривер, Род-Айленд деп бөліп алуға шешім қабылдады. 1861 жылы ондаған жылдық даулардан кейін АҚШ Жоғарғы Соты штат шегарасын қазіргі Мемлекеттік даңғылға көшіріп, екі Фолл-Риверді Массачусетс штатының бір қаласына біріктірді (басқа өзгерістермен қатар, қараңыз).

At the time of the establishment of the Plymouth Colony in 1620, the area that would one day become Troy City was inhabited by the Pocasset Wampanoag tribe, affiliated with the Pokanoket Confederacy headquartered at Mount Hope in what is now Bristol, Rhode Island. The "falling" river that the city's name refers to is the Quequechan River (pronounced "quick a shan" by locals) a 2.5 mi (4km) river which flows through the city before draining into the bay. Quequechan is a Wampanoag word believed to mean "falling river" or "leaping/falling waters." During the 1960s, Interstate 195 was constructed through the city along the length of the Quequechan River. The portion west of Plymouth Avenue was routed underground through a series of box culverts, while much of the eastern section "mill pond" was filled in for the highway embankment. In 1653, Freetown was settled at Assonet Bay by members of the Massachusetts Bay Colony as part of Freeman's Purchase, which included the northern part of what is now Fall River. In 1683, Freetown was incorporated as a town within the colony. The southern part of what is now Fall River was incorporated as the town of Tiverton as part of the Massachusetts Bay Colony in 1694, a few years after the merger with Plymouth Colony. In 1746, in the settlement of a colonial boundary dispute between Rhode Island and Massachusetts, Tiverton was annexed to Rhode Island, along with Little Compton and what is now Newport County, Rhode Island. The boundary was then placed approximately at what is now Columbia Street. In 1703, Benjamin Church, a hero of King Philip's War established a saw mill, grist mill, and a fulling mill on the Quequechan River. In 1714, Church sold his land, along with the water rights to Richard Borden of Tiverton and his brother Joseph. This transaction would prove to be extremely valuable 100 years later, helping to establish the Borden family as the leaders in the development of Fall River's textile industry. During the 18th century, the area consisted mostly of small farms and relatively few inhabitants. In 1778, the Battle of Freetown, was fought here during the American Revolutionary War (1775–1783) after British raids badly damaged Bristol and Warren. The militia of Fall River, at that time known as Freetown, put up a stronger defense against a British force. In 1803, Fall River was separated from Freetown and officially incorporated as its own town. A year later, Fall River changed its name to "Troy." The name "Troy" was used for 30 years and was officially changed back to Fall River on February 12, 1834. During this period, Fall River was governed by a three member Board of Selectmen, until it became a City in 1854. In 1835, The Fall River Female Anti Slavery Society was formed (one of the many anti slavery societies in New England) to promote abolition and to allow a women's space to conduct social activism. There was an initial group, which was wary of allowing free black full membership, so a second group (this one) was formed in response by Elizabeth Buffum Chace and her sisters, who were committed to allowing free black women membership. Sarah G. Buffman, a delegate from the group, was sent to the Anti Slavery Convention of American Women in Philadelphia in 1838. Buffman signed all three of the statements that the convention's delegates agreed on. In July 1843, the first great fire in Fall River's history destroyed much of the town center, including the Atheneum, which housed the Skeleton in Armor which had been discovered in a sand bank in 1832 near what is now the corner of Hartwell and Fifth Street. During this time, the southern part of what is now Fall River (south of Columbia Street) remained part of Tiverton, Rhode Island. In 1856, the town of Tiverton, Rhode Island voted to split off its industrial northern section as Fall River, Rhode Island. In 1861, after decades of dispute, the United States Supreme Court moved the state boundary to what is now State Avenue, unifying both Fall Rivers as a city in Massachusetts (among other changes; see ).

19 ғасыр

Фолл-Ривердегі тоқыма өнеркәсібінің алғашқы дамуы жақын орналасқан Род-Айлендтегі жағдайлардың нәтижесі болды, бұл 1793 жылы Род-Айлендтегі Паутукетте Сэмюэл Слейтер бастаған оқиғалармен тікелей байланысты. 1811 жылы Американ революциясының қатысушысы және 1778 жылғы Фритаун шайқасының батыры полковник Джозеф Дюрфи Глобус фабрикасын салды. (Ол кезде бұл аумақ Род-Айленд штатының Тивертон қаласының құрамына кірген.) Дюрфидің диірмені аса табысты болмаса да, оның құрылысы Фолл-Ривердің диірмен қаласы ретіндегі тарихының бастауын берді. Дегенмен, Фолл-Ривер өнеркәсібінің нақты дамуы қаланың атымен аталған құлаушы өзеннің бойында, Дюрфидің алғашқы диірменінен шамамен бір шақырым солтүстікке қарай жүзеге асты. Квикечан өзенінің сегіз сарқырамасының бірігуі Фолл-Риверді Жаңа Англияның оңтүстігіндегі ең қолайлы су айдынына айналдырды. Бұл индустрияландыру үшін өте ыңғайлы болды – пайда табу және кеңею үшін жеткілікті үлкен, бірақ жергілікті капиталдың Бостонның араласуынсыз дамуына мүмкіндік беретіндей кішкентай. 1813 жылы Дэвид Энтони және басқалар Fall River Manufactory компаниясын құрды. Сол жылы Суонсидегі Оливер Чейс бастаған инвесторлар тобы Troy Cotton & Woolen Manufactory компаниясын құрды. Чейс өзінің жас кезінде Сэмюэл Слейтердің ағаш шебері болып жұмыс істеген. 1814 жылы сарқыраманың жоғарғы бөлігінде Трой диірмені ашылды. 1821 жылы полковник Ричард Борден (майор Брэдфорд Дюрфимен бірге) Квикечан өзенінің төменгі ағысында Fall River Iron Works компаниясын құрды. Дюрфи кеме жасаушы болса, Борден астық тарту диірменінің иесі еді. Бірқатар инвесторлар шегініп қалғаннан кейін, 1825 жылы Fall River Iron Works компаниясы тіркелді. Темір зауыты шегелер, металл таяқшалар және жақын орналасқан Нью-Бедфорд кит аулау өнеркәсібінде қолданылатын бочкаларға арналған ленталар сияқты өнімдерді шығара бастады. Олар көп ұзамай жоғары сапалы шегелерді өндіретін компания ретінде танылып, бизнесі өркендеді. 1827 жылы полковник Борден Род-Айленд штатының Провиденс қаласына тұрақты пароходтық қызмет көрсетуді бастады. 1835 жылы Холдер Борден, полковник Ричард Борденнің інісі American Print Works компаниясын құрды. Борден отбасының басшылығымен American Print Works (кейіннен American Printing Company деп аталды) 20-ғасырдың басында мыңдаған адамды жұмыспен қамтып, қаланың ең ірі және маңызды тоқыма компаниясына айналды. Ричард Борден 1847 жылы Metacomet Mill диірменін де салдырды, ол бүгінгі күні қаладағы ең көне тоқыма диірмені болып саналады және Анаван көшесінде орналасқан. 1845 жылға қарай Квикечан өзенінің қуаты толыққанды пайдаланылды. 1846 жылы Pleasant Street көшесінің соңындағы бөгеттің үстінде Massasoit Steam Mill диірмені құрылды. Алайда, Джордж Корлистің бу қозғалтқыштарын жетілдіруінен кейін ғана, шамамен он жыл өткен соң, қаладағы алғашқы ірі бумен жұмыс істейтін диірмен, Union Mills 1859 жылы салынды. Фолл-Ривердің терең су портына пахта мен көмірді импорттауға және оларды сол арқылы экспорттауға болатындықтан, Фолл-Ривер пахта фабрикасының магнаттары үшін таңдаулы қалаға айналды. Фолл-Риверге қызмет ететін алғашқы темір жол желісі, Fall River Branch Railroad 1844 жылы құрылып, 1845 жылы ашылды. 1847 жылы Нью-Йорк қаласына тұрақты пароходтық қызмет басталды. Fall River Line деп аталған бұл қызмет 1937 жылға дейін жұмыс істеді және көп жылдар бойы Бостон мен Манхэттен арасында саяхаттаудың ең қолайлы тәсілі болды. 1854 жылы Old Colony Railroad және Fall River Railroad бірігіп, Old Colony and Fall River Railroad компаниясын құрды. 1854 жылы Фолл-Ривер ресми түрде қала мәртебесін алды, оның халқы шамамен 12 000 адамды құрады. Оның алғашқы мэрі Джеймс Баффингтон болды. Фолл-Ривер Американ Азамат соғысынан үлкен пайда тапты және одан кейінгі өркендеуді пайдалануға жақсы мүмкіндік алды. 1868 жылға қарай ол 500 000-нан астам тігішпен Америкадағы жетекші тоқыма қаласы ретінде Лоуэллден басып өтті.

The early establishment of the textile industry in Fall River grew out of the developments made in nearby Rhode Island, beginning with Samuel Slater at Pawtucket, Rhode Island in 1793. In 1811, Col. Joseph Durfee, the Revolutionary War veteran and hero of the Battle of Freetown in 1778, built the Globe Manufactory, a spinning mill at the outlet of Cook Pond on Dwelly St. near what is now Globe Four Corners in the city's South End. (It was part of Tiverton, Rhode Island at the time.) While Durfee's mill itself was not particularly successful, its establishment marked the beginning of Fall River's time as a mill city. The real development of Fall River's industry, however, would occur along the falling river from which it was named, about a mile north of Durfee's first mill. The Quequechan River, with its eight falls, combined to make Fall River the best tidewater privilege in southern New England. It was perfect for industrialization—big enough for profit and expansion, yet small enough to be developed by local capital without interference from Boston. The Fall River Manufactory was established by David Anthony and others in 1813. That same year, the Troy Cotton & Woolen Manufactory was founded by a group of investors led by Oliver Chace of Swansea. Chase had worked as a carpenter for Samuel Slater in his early years. The Troy Mill opened in 1814 at the upper end of the falls. In 1821, Colonel Richard Borden (along with Maj. Bradford Durfee) established the Fall River Iron Works at the lower part of the Quequechan River. Durfee was a shipwright, and Borden was the owner of a grist mill. After an uncertain start, in which some early investors pulled out, the Fall River Iron Works was incorporated in 1825. The Iron Works began producing nails, bar stock, and other items, such as bands for casks in the nearby New Bedford whaling industry. They soon gained a reputation for producing nails of high quality, and business flourished. In 1827, Col. Borden began regular steamship service to Providence, Rhode Island. The American Print Works was established in 1835 by Holder Borden, uncle of Col. Richard Borden. With the leadership of the Borden family, the American Print Works (later known as the American Printing Company) became the largest and most important textile company in the city, employing thousands at its peak in the early 20th century. Richard Borden also constructed the Metacomet Mill in 1847, which today is the oldest remaining textile mill in the city; it is located on Anawan Street. By 1845, the Quequechan's power had been all but maximized. The Massasoit Steam Mill was established in 1846, above the dam near the end of Pleasant Street. However, it would be another decade or so when improvements in the steam engine by George Corliss would enable the construction of the first large steam powered mill in the city, the Union Mills in 1859. The advantage of being able to import bales of cotton and coal to fuel the steam engines to Fall River's deep water harbor (and ship them out from the same) made Fall River the city of choice for a series of cotton mill magnates. The first railroad line serving Fall River, The Fall River Branch Railroad, was incorporated in 1844 and opened in 1845. In 1847, the first regular steamboat service to New York City began. The Fall River Line, as it came to be known, operated until 1937, and for many years was the preferred way to travel between Boston and Manhattan. The Old Colony Railroad and Fall River Railroad merged in 1854, forming the Old Colony and Fall River Railroad. In 1854, Fall River was officially incorporated as a city; it had a population of about 12,000. Its first mayor was James Buffington. Fall River profited well from the American Civil War and was in a fine position to take advantage of the prosperity that followed. By 1868, it had surpassed Lowell as the leading textile city in America with over 500,000 spindles.

Кеңейту және өсу

1871 және 1872 жылдары қаланың "ең қарқынды өсуі" болды: 15 жаңа компания құрылды, қала бойынша 22 жаңа диірмен салынды, ал кейбір ескі диірмендер кеңейтілді. Осы екі жылдың ішінде қала халқы 20 мың адамға артты, ал диірмендердің жалпы қуаты екі есеге өсіп, 1 миллионнан астам шпінделге жетті. 1876 жылға қарай қала Жаңа Англиядағы барлық мақта өндірісінің алтыдан бір бөлігін және барлық баспа матасы өндірісінің жартысын құрады. "Шпіндел қаласы" деп аталған бұл қала өндіріс көлемі бойынша әлемде Англияның Манчестер қаласынан кейін екінші орында тұрды. Осы жылдары мыңдаған жаңа жұмысшыларды – көбінесе ирланд және француз-канад иммигранттарын – орналастыру үшін 12 000-нан астам компаниялық тұрғын үйлер салынды. Род-Айленд штатындағы жақсы орналасқан пансионаттар мен шағын коттедждерден өзгеше, Фолл-Ривердегі жұмысшылар үйлері мыңдаған ағаштан жасалған, көп отбасылық үйлерден тұрды, әдетте үш қабатты "үш қабатты" үйлерде алтыға дейін пәтер болды. Компаниялық тұрғын үйлерге қосымша, көптеген жеке меншік үйлер де салынды. 19 ғасырда Фолл-Ривер қаланың көп бөлігі салынған гранит тасымен әйгілі болды. Осы кезеңде бірнеше гранит карьерлері жұмыс істеді, олардың ең ірісі – Бейтти гранит карьері, қазіргі Солтүстік Карьер және Локуст көшелерінің қиылысында орналасқан. Қаланың көптеген диірмендері осы тастан салынды және ол көптеген қоғамдық ғимараттар мен жеке үйлерді салу үшін бағалы құрылыс материалы болып есептелді. Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Шато-сюр-Мер сарайы сұрғылт-қызғылт түсімен танымал Фолл-Ривер гранитінен салынған. "Төбедегі" диірмендердің көпшілігі жергілікті Фолл-Ривер гранитінен салынса, Таутон өзені мен Маунт-Хоуп шығанағы бойындағы диірмендердің көпшілігі қызыл кірпіштен салынды, себебі тасты қала арқылы және төбеден тасымалдау өте қымбат және қиын болды. (Бір ерекше жағдай – Солтүстік Мейн-стриттегі Сагамор диірмендері, олар Фритауннан алынған ұқсас тастан салынды және теміржол арқылы жеткізілді).

In 1871 and 1872, a "most dramatic expansion" of the city occurred: 15 new corporations were founded, building 22 new mills throughout the city, while some of the older mills expanded. The city's population increased by 20,000 people during these two years, while overall mill capacity doubled to more than 1,000,000 spindles. By 1876, the city had one sixth of all New England cotton capacity and one half of all print cloth production. The Spindle City, as it became known, was second in the world to only Manchester, England in terms of output. To house the thousands of new workers—mostly Irish and French Canadian immigrants during these years—over 12,000 units of company housing were built. Unlike the well spaced boardinghouses and tidy cottages of Rhode Island, worker housing in Fall River consisted of thousands of wood framed, multi family tenements, usually three floor "triple deckers" with up to six apartments. Many more privately owned tenements supplemented the company housing. During the 19th century, Fall River became famous for the granite rock on which much of the city is built. Several granite quarries operated during this time, the largest of which was the Beattie Granite Quarry, near what is now the corner of North Quarry and Locust Streets. Many of the mills in the city were built from this stone, and it was highly regarded as a building material for many public buildings and private homes alike. The Chateau sur Mer mansion in Newport, Rhode Island was constructed from Fall River granite, known for its greyish pink color. While most of the mills "above the hill" were constructed from native Fall River granite, nearly all of their counterparts along the Taunton River and Mount Hope Bay were made of red brick due to the high costs and impracticality associated with transporting the rock through the city and down the hill. (One notable exception is the Sagamore Mills on North Main Street, which were constructed from similar rock quarried in Freetown and brought to the site by rail).

20 ғасыр

Фолл-Ривер экономикалық өркендеуі 20 ғасырдың басына дейін жалғасты. Осы кезеңде қаланың орталығы бірнеше сәнді қонақүйлер мен театрлармен мақтанатын. 19 ғасырдың соңында қала үнемі кеңейе берген сайын, халықтың өсуіне байланысты қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін саябақтар, мектептер, трамвай желілері, қоғамдық сумен жабдықтау және кәріз жүйесі сияқты қосымша инфрақұрылымдар салынды. 1896 жылдан 1912 жылға дейін Фолл-Риверде Е. П. Чарлтон және Компанияның бас кеңсесі орналасқан, ол бес және он центтік дүкендер желісі болды. 1890 жылы Фолл-Риверде Сеймур Х. Нокс және Эрл Перри Чарльтон құрған Knox & Charlton Five and Ten Cent Store, 1912 жылы F. W. Woolworth Company құру үшін бірнеше басқа бөлшек саудамен біріккен кезде АҚШ және Канадада елу сегіз дүкенді басқарды. 1920 жылы Фолл-Ривер халқы 120 485 адамды құрады. Фолл-Ривердің мақта фабрикалары бизнесін негізінен бір өнім – баспа матасына негіздеген. 1910 жылы қаланың ең ірі жұмыс берушісі, Америка баспа компаниясы (APC), 6000 адамды жұмыспен қамтып, әлемдегі ең ірі мата баспасы болды. Басқа да қалалардағы көптеген фабрикалар тек APC-де басылатын мата ғана өндірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс тоқымаға деген сұранысты арттырды, және осы кезеңде Жаңа Англияның көптеген фабрикалары пайда тапты. Соғыстан кейінгі экономика тез төмендеді, ал өндіріс сұраныстан асып кетті. Солтүстік фабрикалары төмен еңбекақы мен тасымалдау құны, сондай-ақ Оңтүстіктің жаңа машиналар мен жабдықтарға салған үлкен инвестицияларына байланысты Оңтүстік әріптестерінен күшті бәсекелестікке тап болды. 1923 жылы Фолл-Риверде фабрикалардың жабылуының бірінші толқыны болды. Бірнеше фабрика біріктіріліп, 1920 жылдардың соңына дейін жұмыс істеуге мүмкіндік алды. Фолл-Ривер тарихындағы ең ірі өрт 1928 жылдың 2 ақпанында кешке болды. Оқиға жұмысшылар жақында бос қалған Покасет фабрикасын бөлшектеп жатқанда басталды. Түнде өрт жылдам таралып, қаланың орталық бөлігінің үлкен бөлігін қамтыды. Қалалық әкімдік зардаптан құтылды, бірақ ауыр зақымдалды. Бүгінде Солтүстік Мейн және Бедфорд көшелерінің бұрышындағы көптеген ғимараттар 1930 жылдардың басында салынған, өйткені олар өрттен кейін көп ұзамай қайта жаңартылды. 1930 жылдары және Ұлы депрессия кезінде көптеген фабрикалар жұмысын тоқтатты және қала банкротқа ұшырады. Бір кезде қуатты болған Америка баспа компаниясы 1934 жылы толығымен жабылды. 1937 жылы олардың Уотер-стриттегі жағалаудағы үлкен зауытын Firestone Tire & Rubber Company сатып алды және көп ұзамай 2600 адамды жұмысқа алды. Аз ғана фабрикалар Екінші дүниежүзілік соғысқа және 1950 жылдарға дейін сақталып қалды. 1941 жылдың қазан айында, Пёрл-Харборға шабуыл жасалмас бұрын, баспахананың басты ғимаратында тағы бір ірі өрт болды. Өрт АҚШ-тың соғыс күш-жігеріне үлкен соққы болды; 30 000 фунт (13 607 килограмм) шикі каучук, құны 15 миллион доллар, өртте жойылды. Тоқыма өнеркәсібінің құлдырауымен қаланың көптеген фабрикалары кішірек компаниялармен, олардың кейбіреулері киім өнеркәсібінде, дәстүрлі түрде Нью-Йорк қаласында орналасқан, бірақ арзан фабрикалық кеңістік пен жұмысқа жарамды жұмыс күшінің болуына байланысты Жаңа Англияға тартылды. Киім өнеркәсібі қалада 1990 жылдарға дейін сақталды, содан кейін ол жаһандану мен шетелдік бәсекеге ұшырады.

Fall River rode a wave of economic prosperity well into the early 20th century. During this time, the city boasted a bustling downtown with several upscale hotels and theaters. As the city continuously expanded during the late 19th century, additional infrastructure such as parks, schools, streetcar lines, a public water supply, and sewerage system were constructed to meet the needs of its growing population. From 1896 to 1912, Fall River was the headquarters of the E. P. Charlton & Company, a chain of five and ten cent stores. Founded at Fall River in 1890 by Seymour H. Knox and Earle Perry Charlton as the Knox & Charlton Five and Ten Cent Store, E. P. Charlton operated fifty eight stores in the United States and Canada by the time of its merger with several other retailers to form the F. W. Woolworth Company in 1912. In 1920, the population of Fall River peaked at 120,485. The cotton mills of Fall River had built their business largely on one product: print cloth. Around 1910, the city's largest employer, the American Printing Company (APC), employed 6,000 people and was the largest company printer of cloth in the world. Dozens of other city mills solely produced cloth to be printed at the APC. World War I had provided a general increase in demand for textiles, and many of the mills of New England benefited during this time. The post war economy quickly slowed, however, and production quickly outpaced demand. The Northern mills faced serious competition from their Southern counterparts due to lower labor and transportation costs, as well as the South's large investment in new machinery and other equipment. In 1923, Fall River faced the first wave of mill closures. Several of the mills merged, allowing them to remain in business into the late 1920s. The worst fire in Fall River's history occurred on the evening of February 2, 1928. It began when workers were dismantling the recently vacated Pocasset Mill. During the night, the fire spread quickly and wiped out a large portion of downtown. City Hall was spared, but was badly damaged. Today, many of the structures near the corner of North Main and Bedford Street date from the early 1930s, as they were rebuilt soon after the fire. By the 1930s and the Great Depression, many of the mills were out of business and the city was bankrupt. The once mighty American Printing Company finally closed for good in 1934. In 1937, their huge plant waterfront on Water Street was acquired by the Firestone Tire & Rubber Company and soon employed 2,600 people. A handful managed to survive through World War II and into the 1950s. In October 1941, just a few weeks before the attack on Pearl Harbor, another large fire broke out in the main building of the printworks. The fire was a major setback to the U. S. war effort; 30,000 pounds (13,607 kilograms) of raw rubber worth $15 million was lost in the inferno. With the demise of the textile industry, many of the city's mills were occupied by smaller companies, some in the garment industry, traditionally based in the New York City area but attracted to New England by the lure of cheap factory space and an eager workforce in need of jobs. The garment industry survived in the city well into the 1990s, by which point it had fallen victim to globalization and foreign competition.

Қазіргі заман

1960 жылдары қаланың ландшафты Брага көпірі мен 195-ші тас жолының салынуымен күрт өзгерді, бұл жол қаланың ортасынан тікелей өтті. Тас жол құрылысының өркендеуінен қала көптеген тарихи ескерткіштерін жоғалтты. Квикшен өзенінің көп бөлігі толтырылып, жаңа арнаға бағытталды. Тарихи сарқырамалар жер асты құбырларына ауыстырылды. Жаңа көпірге қол жеткізу үшін бірнеше биік темір виадуктар салынды. Ескі қалалық әкімшілік, Трой диірмендері, Екінші граниттік блок (1928 жылғы өрттен кейін салынған) және Ескі қалалық әкімшіліктің жанындағы 19 ғасырдың кірпіштен тұрғызылған ғимараттары сияқты көптеген тарихи ғимараттар бұзылды. Бұрынғы 195-ші тас жолының орнына тікелей салынған жаңа қалалық әкімшілік (Үкімет орталығы деп аталады) бірнеше жылдық құрылыс кешігулері мен сапаны бақылау мәселелерінен кейін 1976 жылы ашылды. 1960-1970 жылдары танымал болған брутализм стилінде салынған жаңа қалалық әкімшілік, ашылғалы тұрған қала қызметкерлері мен тұрғындарынан наразылық тудырды. 1970 жылы Valle's Steak House қаланың Оңтүстік аймағындағы Уильям С. Каннинг бульварындағы танымал мейрамханаларының бірін ашты. Стейк-хаус Фолл-Ривер тұрғындары арасында танымал болды, бірақ экономикалық қиындықтар 1980 жылдары тізбектегі барлық мейрамханалардың жабылуына әкелді. Сондай-ақ, 1970 жылдары қала бойынша бірнеше заманауи көп қабатты үйлер салынды, олардың көпшілігі Fall River Housing Authority құрамына кірді. Олардың екеуі Милликен бульварының жанында, екеуі Флинт ауылындағы Плезант көшесінде, тағы біреуі Оңтүстік Басты көшеде және Robeson көшесінің солтүстік жағында салынды. Бүгінде бұл үйлерде көбінесе зейнеткерлер тұрады. 1978 жылы қала Солтүстік аймақта жаңа B. M. C. Durfee орта мектебін ашып, толып, мектеп ретінде пайдаланылмай қалған тарихи Rock Street ғимаратын алмастырды. "Жаңа" Durfee Массачусетс штатындағы ең ірі мектептердің бірі. Шамамен 1980 жылдан бері қаланың Солтүстік аймағында жаңа құрылыстардың көптеген жұмыстары жүргізілуде. Солтүстік Басты көше бойында, әсіресе, бір және көп отбасылық тұрғын үйлердің көп саны салынды. 2021 жылы Фолл-Ривер АҚШ-тағы ең қауіпті 96-шы қала деп танылды. Бұл сонымен қатар Массачусетс штатындағы ең қауіпті үшінші қала және Жаңа Англиядағы ең қауіпті төртінші қала болды. 2019 жылдың 20 қаңтарында Фолл-Риверде каннабис диспансері ашылды, бұл Массачусетс штатындағы алтыншы және Оңтүстік-Шығыс Массачусетстегі 21 жастан асқан кез келген адамға есіктерін ашқан алғашқы диспансер болды.

In the 1960s, the city's landscape was drastically transformed with the construction of the Braga Bridge and Interstate 195, which cut directly through the heart of the city. In the wake of the highway building boom, the city lost many of its longtime landmarks. The Quequechan River was filled in and re routed for much of its length. The historic falls were diverted into underground culverts. A series of elevated steel viaducts was constructed to allow access the new bridge. Many historic buildings were demolished, including the Old City Hall, the Troy Mills, the Second Granite Block (built after the 1928 fire), as well as other 19th century brick and mortar buildings near Old City Hall. Constructed directly over Interstate 195 in the place of it predecessor, the new city hall (known as Government Center) was opened in 1976 after years of construction delays and quality control problems. Built in the Brutalist style popular in the 1960s and 1970s, the new city hall drew complaints from city workers and residents almost immediately. In 1970, Valle's Steak House opened one of its landmark restaurants on William S. Canning Boulevard in the city's South End. The steak house was popular with Fall River residents, but economic challenges caused the chain to close all of its restaurants in the 1980s. Also during the 1970s, several modern apartment high rise towers were built throughout the city, many part of the Fall River Housing Authority. There were two built near Milliken Boulevard, two on Pleasant Street in Flint Village, another on South Main Street, and in the north end off Robeson Street. Today, these high rises mostly house the elderly. In 1978, the city opened the new B. M. C. Durfee High School in the North End, replacing the historic Rock Street building that had become overcrowded and outdated for use as a high school. The "new" Durfee is one of the largest high schools in Massachusetts. Since approximately 1980, there has been a considerable amount of new development in the North End of the city. A significant number of new single and multi family housing developments have been constructed, particularly along North Main Street. In 2021, Fall River was ranked the 96th most dangerous city in the United States. It was also the third most dangerous city in Massachusetts and fourth most dangerous city in New England. On January 20, 2019, a cannabis dispensary opened in Fall River, becoming only the sixth dispensary in Massachusetts and the first in Southeastern Massachusetts to open to anyone 21 years or older.

География

АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 175,7 шаршы километрді құрайды, оның ішінде 154,9 шаршы километрі жер және 20,8 шаршы километрі, немесе 17,68 пайызы – су. Кеккечан өзенінің су қуаты және табиғи гранит Фолл-Ривердің қазіргі қалаға айналуына септігін тигізді. Квикечан өзені бір кезде қала орталығы арқылы тоқтаусыз ағып, диірмендерге су қуатын қамтамасыз етті және ұзындығының соңғы бөлігінде сегіз тік сарқырама арқылы Таутон өзеніне құйып, терең Маунт Хоуп шығанағының бастауында құлады. Фолл-Ривер және оның төңірегіндегі аймақтар солтүстік-шығыс жағалау ормандарында орналасқан, олар қоңыр жапырақты және аралас орманды биомды құрайды. Фолл-Ривер АҚШ-тың Шығыс жағалауындағы жалғыз қала болып табылады, оның қалалық ауданының бір бөлігінде ашық сарқырама болған; ол қала орталығының шетіндегі қорғалған портына құйылғаннан аз ғана жерде ағып жатты. Фолл-Риверде екі үлкен көл (бастапқыда бір көл) және қаланың шығыс бөлігіндегі қорғалған орманды жерлердің үлкен бөлігі бар, ол биіктігі жоғарырақ, ал Квекечан өзені көлдерден шығып, қаланың ортасынан ағып өтеді. Қала Таутон өзенінің сағасынан басталатын Маунт Хоуп шығанағының шығыс шекарасында орналасқан. Қаланың көп бөлігі су жиегінен тік көтеріліп, 400 метрден аса биіктікке жетеді. Бұл төбелердің шыңдарынан жер беті салыстырмалы түрде тегіс жазықтарға дейін созылады, олардың үстінде қаланың үлкен бөлігі орналасқан. Жағалаудан шығысқа қарай 3 шақырым жерде 13 шақырымға созылған, орташа ені үштен бір шақырымды құрайтын терең және тар көлдер тізбегі орналасқан, олардың жалпы ауданы шамамен 15 шаршы километрді құрайды. Бұл көлдер бұлақтар мен арналармен сумен толығады. Солтүстік көл – қаланың негізгі су қоймасы Солтүстік Уатуппа көлі. Оңтүстік көл – Оңтүстік Ватуппа көлі. Екі көлдің кездесетін тар жолақ "Нарроуз" деп аталады. Солтүстік Уатуппа көлінің шығысында Уатуппа қорығы орналасқан, онда сумен қамтамасыз етуді қорғау үшін бірнеше мың акр орманды жер бар, ол солтүстікке Фритаун-Фолл-Ривер мемлекеттік орманына және шығысқа қарай Копикут су қоймасына дейін созылады. Копикут көлі Дартмут шекарасында, Солтүстік Дартмуттың Хиксвилл ауданында, Фолл-Ривермен шектес орналасқан. Фолл-Ривердегі ең биік нүкте – Копикут төбесі, ол Солтүстік Ватуппа көлі мен Копикут су қоймасының арасында орналасқан. Төбенің биіктігі теңіз деңгейінен жоғары. Квикечан өзені Оңтүстік Ватуппа көлінің батыс бөлігінде, "Нарроуз" жолағының батысынан шығып, қала арқылы (ішінара жер астындағы құбырлар арқылы) ағып өтеді, содан кейін қазіргі Фолл-Ривер мұралық мемлекеттік паркіне апаратын арнаға құяды. Квикечан өзені бастапқыда бір шақырымнан астам қашықтыққа бірқалыпты ағып жатты. Соңғы жарты шақырымда (800 метр) ол тау беткейінен тар, тік, тасты арнамен құлайды, бұл Фолл-Ривердің атымен аталуына себеп болған сарқыраманы құрайды. Бұл қашықтықтағы жалпы құлау шамамен 40 метрді құрайды және судың көлемі секундына шамамен 10 кубометрді құрайды. Бастапқыда пейзаждың тартымды ерекшелігі болған Квикечан 19 ғасырда мақта фабрикалары мен Бей Колония темір жолымен жабылғаннан бері көрінуі сирек. Квикечан индустриалды ландшафттың жер асты ерекшелігіне айналғандықтан, ол сонымен қатар кәрізге де айналды. 20 ғасырда фабрикалар тасталып, кейбіреулері өртеніп, сарқырама тағы да ашылды. 1960 жылдары тас жол құрылысы кезінде сарқырама Таутон өзенінен Battleship Cove арқылы өтетін 195-ші мемлекетаралық автокөлік жолының астында көмілді. Сарқыраманы "күнгі жарыққа" шығару, қалпына келтіру немесе қайта құру және Квикечан өзенінің бойында велосипед жолы бар жасыл белдеу құру жоспарлары бар. Оңтүстік бөлігінде Кук көлі, бұрын Лаурел көлі деп те аталған, Таутон өзенінің шығысында және Оңтүстік Ватуппа көлінің батысында орналасқан. Қазіргі Кук және Оңтүстік Ватуппа көлдерінің арасындағы аймақ, Таутон өзенінің шығысында және Род-Айленд штатының Тивертонның солтүстігінде, 1675-1676 жылдары Филипп патшаның соғысы кезінде "Покасет батпағы" деп аталған. Фолл-Ривер Массачусетс штатының Оңтүстік жағалауы аймағының бір бөлігі болып табылады.

According to the U. S. Census Bureau, the city has a total area of , of which is land and , or 17.68%, is water. Water power from the Quequechan River and natural granite helped form and shape Fall River into the city it is today. The Quequechan River once flowed through downtown unrestricted, providing water power for the mills and, in the last of its length, down a series of eight steep waterfalls falling into the Taunton River at the head of the deep Mount Hope Bay. Fall River and surrounding areas are located in the northeastern coastal forests, which make up the temperate broadleaf and mixed forest biome. Fall River was the only city on the East Coast of the United States to have had an exposed waterfall in part of its downtown area; it flowed less than into a sheltered harbor at the edge of downtown. Fall River has two large lakes (originally one lake) and a large portion of protected woodlands on the eastern part of the city, which is higher in elevation, with the Quequechan River draining out of the ponds and flowing through the heart of the city, emptying out an estimated per day into the deep Mount Hope Bay/Taunton River estuary in the western part of the city. The city lies on the eastern border of Mount Hope Bay, which begins at the mouth of the Taunton River starting south from the Charles M. Braga Jr. Memorial Bridge. The greater portion of the city is built on hillsides rising quite abruptly from the water's edge to a height of more than From the summits of these hills, the terrain extends back in a comparatively level table land, on which a large section of the city now stands. Two miles (3 km) eastward from the shore lies a chain of deep and narrow ponds, eight miles (13 km) long, with an average width of three quarters of a mile, and covering an area of These ponds are supplied by springs and brooks, draining a watershed of The northern pond is the North Watuppa Pond, the city's main reservoir. The southern pond is the South Watuppa Pond. The narrow strip of land where the two ponds meet is known as The Narrows. East of the North Watuppa Pond is the Watuppa Reservation, which includes several thousand acres of forest land for water supply protection that extends north into the Freetown Fall River State Forest, and east to the Copicut Reservoir. Copicut Pond is located on the border of Dartmouth in North Dartmouth's Hixville section that borders Fall River. Copicut Hill, the highest point in Fall River, is located between North Watuppa Pond and the Copicut Reservoir. The hill has a summit elevation of greater than above sea level. The Quequechan River breaks out of its bed in the west part of the South Watuppa Pond, just west of The Narrows, and flows through the city (partially underground in conduits) where it falls to a channel leading to what is now Fall River Heritage State Park at Battleship Cove on the Taunton River. The Quequechan River originally flowed unconfined over an almost level course for more than a mile. In the last half mile (800 m) of its progress it rushes down the hillside in a narrow, precipitous, rocky channel, creating the falls for which Fall River is named. In this distance the total fall is about 132 feet (40 m). and the volume of water per second. Originally an attractive feature of the landscape, the Quequechan has seldom been visible since it was covered over by cotton mills and the Bay Colony Railroad line in the 19th century. As the Quequechan became an underground feature of the industrial landscape, it also became a sewer. In the 20th century the mills were abandoned and some of them burned, exposing the falls once more. Because of highway construction in the 1960s, the waterfalls were buried under Interstate 195, which crosses the Taunton River at Battleship Cove. Plans exist to "daylight" the falls, restore or re create them, and build a green belt with a bicycle path along the Quequechan River. In the south end, Cook Pond, also formerly known as Laurel Lake, is located east of the Taunton River and west of the South Watuppa Pond. The area between the modern day Cook and South Watuppa Ponds, east of the Taunton River and north of Tiverton, Rhode Island, was once referred to as "Pocasset Swamp" during King Philip's War in 1675–1676. Fall River is a part of the South Coast region of Massachusetts.

Мәдениет

[[Файл:Баннерлер Громада Плаза, Фолл Ривер, Массачусетс.jpg|thumb|upright=1.1|Громада алаңындағы 19 Ант беру туы Fall River тұрғындарының әртүрлі ұлттарын көрсетеді. 1979 жылы қала әкімдігінің қарсы жағына орнатылған (және 2019 жылы қайта жаңартылған) бұл ескерткіш Fall River халқының ұлттық құрамын еске салады. Әр жазда қала Heritage State Park және Battleship Cove жағалауын 4 шілдеде мерекелік отшашуға пайдаланады. Көп жылдар бойы жағалауда Fall River сауда палатасының демеушілігімен жыл сайынғы «Fall River Американы тойлайды» фестивалі өтті. 2010 жылы Ұлы экономикалық дағдарыс салдарынан қаржылық қолдау жетіспеуіне байланысты фестиваль тоқтатылды. Сауда палатасы 2011 жылы іс-шараны қайта өткізуді жоспарлағанмен, ол содан бері өткізілген жоқ.

Сахналық өнер

Бірқатар қоғамдық ұйымдар қаладағы өнерді насихаттау үшін белсенді күш салып, бос диірмен ғимараларын студиялар мен өнер орталықтары ретінде пайдалануда. Анаван көшесінде орналасқан "Нэроуз" өнер орталығы 2001 жылы ашылғалы бері Розан Кэш, "Лос-Лобос", "Blue Öyster Cult", Доктор Джон, "The Avett Brothers", Ричи Хейвенс, "Lake Street Dive" және Сьюзан Тедески сияқты көптеген ұлттық және халықаралық жұлдыздардың өнерін көрсетті. Қала орталығын Өнер ауданы құру арқылы жаңғырту жобасы қолдау тапқан. Қала бойынша салынып жатқан өнер орталықтарымен қатар, Фолл-Риверде жыл бойы концерттер өткізетін көптеген португалдық және қоғамдық музыкалық ұйымдар бар.

Бейнелеу өнері

2020 жылы суретшілер және Фолл-Ривер тумалары Гарри Гулд Харви IV және Бриттни Энн Харви Бедфорд көшесіндегі бұрынғы фабриканың бірінші қабатында Фолл-Ривер қазіргі заманғы өнер мұражайын (Fall River MoCA) ашты. Мұражайдың мақсаты – "жаһандық қазіргі заманғы өнер әлемімен әңгімелесетін мәдени маңызы бар бағдарламалар құру".

Дін

Фолл-Ривер қаласы алғашқы қоныстанушылары – француз канадалықтардың арқасында негізінен католиктік қала болып қала береді және Фолл-Ривер Рим-католик епархиясының орталығы саналады. Сент-Мария соборы 1850 жылдары ирланд иммигранттарымен құрылған; Эдгар ДаКунха 2014 жылдан бері епископ қызметін атқарып келеді. Колумбия көшесіндегі Санто-Кристо шіркеуі епархиядағы португал шіркеулерінің ана шіркеуі ретінде танымал. Бұл шіркеу 1892 жылы жергілікті португал қауымына қызмет ету үшін ашылды, олардың көпшілігі Азор аралдарының Сан-Мигель аралынан келген. Басқа да маңызды католиктік шіркеулерге Сент-Анн шіркеуі, Жақсы Бағушы шіркеуі (бұрынғы Сент-Патрик шіркеуі) және Флинт ауданындағы бұрынғы Нотр-Дам-де-Лурд шіркеуі жатады, ол 1982 жылғы 10 мамырда болған ірі өртте қирады. 1920 жылы қала халқының ең көп болған кезінде қаланың барлық аймақтарында екі оннан астам католиктік приходтар болды, әр этностық топтың өзінің шіркеуі болды. Соңғы жылдары епархия қаладағы бірнеше приходтарды біріктіріп, кейбіреулерін жапты және біріктірілген қауымдардың атауын өзгертті, нәтижесінде 2021 жылғы мәлімет бойынша епархиядағы приходтардың саны онға жетті. Сент-Луи Королі шіркеуі 2000 жылы жабылды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Хайлендс ауданы негізінен протестанттардың шоғырланған жері болды, Солтүстік Мейн және Рок көшелерінің маңында бірнеше шіркеу орналасқан, олардың ішінде Орталық қауымдық шіркеу және Бірінші қауымдық шіркеу ерекше атақты, олар 1980 жылдардағы өрт салдарынан жойылмас бұрын Жаңа Англияның көптеген белгілі тұлғаларын қабылдаған. Неміс еврей қоныс аударушылары 1860 жылдардың басынан бастап 1870 жылдарға дейін Фолл-Риверге келе бастады. Қалада түрлі этно-діндік топтар да тұрады. Камбоджа мен Үндістаннан келген жаңа қоныс аударушылар қалада Ут Удомсахаратанарам және БАПС Шри Сваминараянваси сияқты ғибадатханаларды ұстап тұр.

Қалалық басқару және қызмет көрсету

Қала әкімдік кеңесі басқару нысанымен басқарылады. Қала әкімі және тоғыз қалалық кеңесші бар, олар тақ жылдары екі жылдық мерзімге сайланады. Әкім, өзі тағайындаған қалалық әкімшісімен бірге, қаланың күнделікті жұмысын басқарады және ұйымдастырады. Қаланың көптеген муниципалдық кеңселер Үкімет орталығында орналасқан. Қалалық полиция бөлімі ірі орталық полиция бөлімшесіне біріктірілген. Қаланың төңірегінде алты өрт сөндіру станциясы орналасқан. Өрт сөндіру бас штабы Коммерция көшесінде, бұрынғы Фолл-Ривер қалалық әуежайының қарсы бетінде орналасқан. Қалада төрт пошта бөлімі бар. Үкімет орталығының жанында орналасқан орталық бөлімше, Нью-Йорктегі Джеймс Фарли пошта бөлімі үлгісінде салынған. Орталық бөлімше 2011 жылдың мамыр айында, 2010 жылы Ауғанстанда қаза болған Фолл-Ривер тумасы, марқұм сержант Роберт Барретттің есімімен аталады. Қосымша бөлімшелер Флинт, Саут-Энд және Хайлендс аудандарында орналасқан. Қалада бірнеше мемлекеттік және округтік соттар бар. 2015 жылы «Нью-Ингланд Патриотс» командасының бұрынғы ойыншысы Аарон Эрнандестің кісі өлтіру ісі бойынша сот Оңтүстік Мейн-стриттегі аудандық сотта өтті.

Мемлекеттік және федералды өкілдік

Фолл-Ривер штат Массачусетс Өкілдер палатасының үш бөлек округімен өкілдік етіледі; олардың тек біреуі, 7-ші Бристоль, қала шегінде толығымен орналасқан. 2021 жылдан бастап қаланы демократтар Кароль Фиола (6-шы Бристоль), Алан Сильвия (7-ші Бристоль) және Пол А. Шмид III (8-ші Бристоль) өкілдік етеді. Қала толығымен Бірінші Бристоль және Плимут округінің құрамына кіреді, оны штат сенаторы Майкл Родригес (Д Фолл-Ривер) өкілдік етеді. Бірінші Бристоль және Плимут округіне сондай-ақ Фритаун, Лейквилл, Рочестер, Сомерсет және Суонси қалалары кіреді. Фолл-Ривердің мемлекеттік тас жолдары Массачусетс штаты полициясының D тобының үшінші бөлімімен, Дартмут қаласынан басқарылады. Ұлттық деңгейде қала екі конгресс округіне бөлінген. Массачусетс штатының 4-ші конгресс округін демократ Джейк Аучинклосс, ал Массачусетс штатының 9-шы конгресс округін демократ Билл Китинг өкілдік етеді. 2019 жылдың 1 ақпанына қарай сайлаушылар тізімі және партияға жазылу саны: Партия Сайлаушылар саны Пайыздық көрсеткіші Демократиялық 20,658 44,10% Республикалық 3,880 8,28% Белгісіз 21,353 45,59% Либертариандық 951 2,03% Барлығы 46,842 100% + Президент сайлауының нәтижелері Жыл Республикалық Демократиялық Басқа партиялар 2020 43.0% 13,571 55.3% 17,459 1.7% 535 2016 36.2% 10,850 58.2% 17,467 4.8% 1,444 2012 24.8% 7,390 73.5% 21,878 1.4% 427 2008 25.4% 7,933 72.4% 22,591 2.2% 678 2004 23.3% 7,369 75.6% 23,859 1.1% 332 2000 19.4% 5,621 76.0% 22,051 4.6% 1,343 1996 14.3% 4,290 76.2% 22,805 9.5% 2,831 1992 17.5% 5,456 59.8% 18,652 22.8% 7,102 1988 29.2% 8,394 70.1% 20,184 0.8% 216 1984 35.5% 11,463 64.2% 20,722 0.3% 109 1980 29.6% 9,958 58.5% 19,644 11.9% 4,001 1976 27.1% 10,065 70.5% 26,126 2.4% 886 1972 36.4% 14,088 63.0% 24,379 0.6% 216 1968 18.0% 7,449 78.8% 32,516 3.2% 1,324 1964 11.2% 5,096 88.6% 40,502 0.2% 101 1960 20.4% 10,055 79.4% 39,036 0.2% 100 1956 48.1% 24,575 51.8% 26,469 0.1% 83 1952 41.5% 22,791 58.3% 32,060 0.2% 133 1948 26.3% 13,915 72.4% 38,347 1.3% 668 1944 30.6% 13,835 69.2% 31,249 0.2% 104 1940 29.1% 13,766 70.5% 33,355 0.4% 201 1936 26.2% 11,181 67.6% 28,813 6.2% 2,646 1932 35.0% 12,493 63.4% 22,642 1.7% 596

Fall River is represented by three separate Massachusetts House of Representatives districts; only one, the 7th Bristol, is wholly within city limits. As of 2021, the city is represented by Democrats Carole Fiola (6th Bristol), Alan Silvia (7th Bristol), and Paul A. Schmid III (8th Bristol). The city is entirely within the First Bristol and Plymouth district, represented by State Senator Michael Rodrigues (D Fall River). The First Bristol and Plymouth also includes the towns of Freetown, Lakeville, Rochester, Somerset and Swansea. Fall River's state highways are patrolled by the Third Barracks of Troop D of the Massachusetts State Police, based out of Dartmouth. On the national level, the city is divided between two congressional districts. Massachusetts' 4th congressional district, represented by Democrat Jake Auchincloss, contains most of the city, while Massachusetts' 9th congressional district, represented by Democrat Bill Keating, contains a part of the northeastern portion of the city. Voter registration and party enrollment as of February 1, 2019 Party Number of voters Percentage Democratic 20,658 44.10% Republican 3,880 8.28% Unaffiliated 21,353 45.59% Libertarian 951 2.03% Total 46,842 100%

+ Presidential election results Year Republican Democratic Third parties202043.0% 13,57155.3% 17,4591.7% 535201636.2% 10,85058.2% 17,4674.8% 1,444201224.8% 7,39073.5% 21,8781.4% 427200825.4% 7,93372.4% 22,5912.2% 678200423.3% 7,36975.6% 23,8591.1% 332200019.4% 5,62176.0% 22,0514.6% 1,343199614.3% 4,29076.2% 22,8059.5% 2,831199217.5% 5,45659.8% 18,65222.8% 7,102198829.2% 8,39470.1% 20,1840.8% 216198435.5% 11,46364.2% 20,7220.3% 109198029.6% 9,95858.5% 19,64411.9% 4,001197627.1% 10,06570.5% 26,1262.4% 886197236.4% 14,08863.0% 24,3790.6% 216196818.0% 7,44978.8% 32,5163.2% 1,324196411.2% 5,09688.6% 40,5020.2% 101196020.4% 10,05579.4% 39,0360.2% 100195648.1% 24,57551.8% 26,4690.1% 83195241.5% 22,79158.3% 32,0600.2% 133194826.3% 13,91572.4% 38,3471.3% 668194430.6% 13,83569.2% 31,2490.2% 104194029.1% 13,76670.5% 33,3550.4% 201193626.2% 11,18167.6% 28,8136.2% 2,646193235.0% 12,49363.4% 22,6421.7% 596

Білім

Дарфи Юғары Мектебі
Бристоль Қоғамдық Колледжі
Епископ Коннолли Юғары Мектебі

Мемлекеттік мектептер

Fall River Public Schools қаладағы барлық мемлекеттік мектептерді басқарады. Фолл-Риверде бір мемлекеттік жоғары мектеп бар, ол Б. М. С. Дурфи атындағы жоғары мектеп. Durfee түлектерінің арасында бұрынғы NBA ойыншысы Крис Херрен (Денвер Наггетс және Бостон Селтикс командаларында ойнаған), бұрынғы Жоғарғы Сот судьясы Джеймс М. МакГайр және Рим-католик шіркеуінің кардиналы, Бостонның бұрынғы архиепискобы Хамберто Соуза Медейрос бар. Қалада сонымен қатар Фолл-Ривер, Сомерсет, Суонси және Вестпорт қалаларына қызмет көрсететін Диман аймақтық кәсіптік-техникалық жоғары мектебі орналасқан. Шеф-аспаз Эмерил Лагасс Диманның түлегі. Мектеп тарихы Durfee Textile School-ға дейін жетеді, ол Диманды да қамтуға кеңейді. (Қалада тоқыма ғылымдарын дамыту мақсатында құрылған колледж қазір Массачусетс Дартмут университетінің құрамына кіреді.)

Жеке мектептер

Мемлекеттік мектептерден басқа, қалада бірнеше жеке және шіркеу мектептері бар, оның ішінде алты католик мектебі, екі жеке мектеп және христиан академиясы (East Gate Christian Academy). 1995 жылы Атлантис чартерлік мектебі құрылды, ол балабақшадан бастап 8-сыныпқа дейінгі білім беретін, теңіз ғылымдарына бағытталған оқу бағдарламасына ие мектеп. Қалада бұрын епископ Коннолли атындағы католик жоғары мектебі де болған, ол Fall River епархиясының төртінші епискобы Джеймс Луис Конноллидің құрметіне аталған, бірақ 2023 жылдың мамырында жабылды. Епископ Фихан 1961 жылдан 1972 жылға дейін Фолл-Риверде орналасқан. "Эспирито Санто" мектебі 1910 жылдың 19 қыркүйегінде ашылды және АҚШ-та ашылған алғашқы португал тіліндегі грамматикалық мектеп болды. 2011 жылғы мәліметтерге сәйкес, студенттердің көп бөлігі этникалық португалдарды құрады, ал студенттердің 70% екі тілді болды.

Жоғары білім

Массачусетс Дартмут университетінің қалада екі бөлімшесі бар: 139 Оңтүстік Мейн көшесінде орналасқан Кәсіби және үздіксіз білім беру орталығы, сондай-ақ бұрынғы Керр Миллз орнындағы Нароустағы Алдыңғы қатарлы техникалық және өндірістік орталығы. 1965 жылы құрылған Бристоль қоғамдық колледжі екі жылдық колледж болып табылады, ол қауымдық дипломдармен қатар, төрт жылдық білім беру орталықтарына ауысу бағдарламаларын ұсынады. Шығыс Назарет колледжі Fall River қаласында ересектерге арналған оқу/LEAD курстарын ұсынады. Сондай-ақ, онда GED бағдарламалары және жазу студиясы бар.

Кітапхана

thumb|1.1|2013 жылы Фолл-Ривер қалалық кітапханасының бас ғимараты
Фолл-Ривер қаласы 1860 жылы қоғамдық кітапханасын құрды. 2022 қаржы жылы бойынша, Фолл-Ривер қаласы өз бюджетінің 0,53%-ын (1 861 112 доллар) қоғамдық кітапханасына жұмсайды – шамамен бір адамға 20 доллар. Фолл-Ривер қалалық кітапханасының бас орны 104 Солтүстік Мейн көшесінде, Фолл-Ривер тарихи ауданында орналасқан. Ол 1899 жылы ашылды және архитектор Ральф Адамс Крам Ренессанс қайта жандану стилінде жобалады. Ол жергілікті Фолл-Ривер гранитінен салынған. Ғимарат 1990 жылдардың соңы мен 2000 жылдардың басында кең ауқымды жөндеуден өтті. Қоғамдық кітапхана жүйесіне екі филиал кіреді: 58 Арч көшесінде орналасқан Оңтүстік филиалы және 1386 Плезант көшесінде орналасқан Шығыс филиалы. Фолл-Ривер тарихи қоғамы сонымен қатар Фолл-Ривер тарихының Чарлтон кітапханасын да сақтайды.

Жол

195-ші мемлекетаралық автокөлік жолы – автомобильшілер үшін қаланың негізгі шығыс-батыс бағыты. Автокөлік жолы Фолл-Риверге Сомерсеттен Чарльз М. Брага кіші ескерткіш көпірі арқылы кіреді, қала орталығы арқылы The Narrows-қа және шығысқа қарай Вестпортқа дейін жалғасады. I 195 Фолл-Риверді Нью-Бедфорд пен Кейп-Кодты шығыста және Провиденсті батыста байланыстырады. Автожол Бей-Колония/Нью-Бедфорд Кейп-Код темір жолымен және Квикечан өзенінің бастапқы бағытымен шамамен қатар жүреді. 1999 жылы үкімет орталығының астындағы туннельдің төбесінен цементтік плитка құлап, бірнеше көлікке түсіп, жеңіл жарақаттарға себеп болды. I 195-тен басқа, Фолл-Риверде тағы алты бағыт бар: U.S. 6, MA 138, MA 79, MA 81, MA 177 және MA 24.

Interstate 195 is the main east–west artery through the city for motorists. The highway enters Fall River from Somerset via the Charles M. Braga Jr. Memorial Bridge, continuing through the center of the city to The Narrows and eastwards into Westport. I 195 connects Fall River to New Bedford and Cape Cod to the east and Providence to the west. The highway roughly parallels both the Bay Colony/New Bedford Cape Cod Railroad as well the original path of the Quequechan River. In 1999, a cement ceiling tile fell from the roof of the tunnel beneath Government Center, landing on several cars and causing minor injuries. In addition to I 195, Fall River is served by six other routes, being U. S. 6, MA 138, MA 79, MA 81, MA 177, and MA 24.

frameless|20x20px U. S 6 This route enters the city from Somerset via an overlap with MA 138 crossing the Taunton River on the Veterans Memorial Bridge. After crossing the river, it intersects with MA 79 (W. Fall River Expy.) and parallels the highway for a few blocks. At President Ave. it turns east, splitting from MA 138 and following the avenue until it reaches a circle with Eastern Ave and Exit 5 of MA 24. It then turns southwards onto Eastern Ave, which it follows until US 6 reaches Maritime St, where it turns back east, paralleling I 195 in the Narrows until it reaches Westport. frameless|20x20px MA 24 (Fall River Expressway) This highway enters Fall River from Tiverton. (as RI 24) A few exits are contained in the city, including one for MA 81, a brief overlap with I 195, and an interchange with MA 79. It stays in the eastern edge of the city, following the Watuppa Ponds. The highway continues northwards to Freetown, Taunton, and eventually to I 93/MA 128 and Boston. frameless|20x20px MA 79 (Western Fall River Expressway) This road starts at the intersection with I 195 and MA 138 on the western waterfront nearby Battleship Cove. It continues northwards through the western edge of the city by the river, intersecting with US 6 and then goes up to MA 24 in the northern end of the city, continuing its overlap with the highway until Freetown. Large sections of this highway have been torn down in recent years and have been replaced with avenues and at grade intersections, including a large portion which closed in 2023.
frameless|20x20px MA 81 This route enters the city from Tiverton (RI 81) as well, intersecting with MA 24 not long past the state border. It follows Rhode Island Ave. and Plymouth Ave. until the road intersects with I 195 in downtown Fall River, in which it ends. frameless|25x25px MA 138 This road enters the city as well from Tiverton, following S. Main St. and then Broadway until approaching I 195. It then overlaps with MA 79 before exiting and crossing with US 6 across the Taunton River into Somerset. frameless|25x25px MA 177 This road passes 300 feet through the city in the very southeastern edge, coming from Tiverton (RI 177) and quickly entering Westport, continuing to MA 88 and US 6 in Dartmouth.

U.S. 6 Бұл бағыт қалаға Сомерсеттен MA 138 бағытымен келіп, Таунтон өзенін ардагерлер ескерткіш көпірі арқылы кесіп өтеді. Өзенді кесіп өткеннен кейін ол MA 79 (W. Fall River Expy.) бағытымен қиылысады және бірнеше блок бойы магистральмен қатар жүреді. Президент даңғылында шығысқа бұрылып, MA 138-ден бөлініп, шығыс даңғылымен және MA 24-тің 5-ші шығуына дейінгі айналымға дейін жалғасады. Содан кейін ол оңтүстікке қарай Шығыс даңғылына бұрылады, ол US 6 теңіз көшесіне жеткенше солтүстікке қарай жүреді, ол Вестпортқа дейін I 195-ке параллель.

MA 24 (Fall River Expressway) Бұл тас жол Тивертоннан Фолл-Риверге кіреді (RI 24 ретінде). Қалада бірнеше шығулар бар, соның ішінде MA 81 үшін, I 195-пен қысқаша тоғысу және MA 79-бен алмасу. Ол қаланың шығыс шетінде, Ватуппа көлдерінің жанында орналасқан. Автожол солтүстікке қарай Фритаунда, Таунтонда және ақырында I 93/MA 128 және Бостонға дейін жалғасады.

MA 79 (Western Fall River Expressway) Бұл жол I 195 және MA 138 қиылысынан Батыс жағалаудағы Battleship Cove маңынан басталады. Ол қаланың батыс шетінен солтүстікке қарай өзен бойымен жалғасады, US 6 бағытымен қиылысады, содан кейін қаланың солтүстік шетіндегі MA 24-ке дейін көтеріледі, ол Фритаунға дейін автожолмен тоғысады. Бұл тас жолдың үлкен бөліктері соңғы жылдары бұзылып, оның орнына даңғылдар мен деңгейдес қиылыстар салынды, соның ішінде 2023 жылы жабылған үлкен бөлігі.

MA 81 Бұл бағыт Тивертоннан (RI 81) да келіп, штат шекарасынан көп өтпей MA 24 бағытымен қиылысады. Ол Род-Айленд даңғылы мен Плимут даңғылымен жүреді, Фолл-Ривердің орталығында I 195-пен қиылысатын жерге дейін.

MA 138 Бұл жол Тивертоннан да қалаға кіреді, S. Main Street және одан кейін Бродвеймен I 195-ке дейін жалғасады. Содан кейін ол MA 79-бен тоғысып, US 6-бен Таунтон өзенінен Сомерсетке дейін өтеді.

MA 177 Бұл жол қаланың оңтүстік-шығыс шетінде 300 футқа дейін өтеді, Тивертоннан (RI 177) келіп, тез Вестпортқа кіріп, MA 88 және US 6 бағыттарымен Дартмутқа дейін жалғасады.

Темір жол

Фолл-Ривер станциясы, MBTA қалалық темір жол қызметінің Оңтүстік жағалау темір жолы жобасының бір бөлігі, 2023 жылдың соңында ашылуы жоспарланған. Фолл-Риверде жолаушылар пойызы соңғы рет 1958 жылы жүрген. Құрылыс кезіндегі Оңтүстік жағалау темір жолы жобасы 2023 жылға қарай қалаға қызмет ететін, құрылысы жүріп жатқан станцияға MBTA қалалық темір жол қызметін әкеледі, бұл қолданыстағы Middleborough/Lakeville желісінің шағын өзгерту/ұзарту арқылы жасалған уақытша қызмет болады. Желі ақырында 2030 жылға қарай Стоутон тармағы және бұрынғы Dighton және Somerset темір жолы арқылы қайта бағытталуы жоспарлануда. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, ең жақын жолаушылар темір жол станциясы – Провиденс, оған MBTA Провиденс/Стоугтон желісі және Amtrak-тың Acela Express және Солтүстік-Шығыс аймақтық пойыздары қызмет көрсетеді.

Автобус

Нью-Бедфордпен бірге Фолл-Ривер Оңтүстік-Шығыс аймақтық көлік басқармасының (SRTA) меншігін бөліседі, бұл басқарма екі қалаға, сондай-ақ Акушнет, Дартмут, Фэрхейвен, Фритаун, Маттапойсетт, Сомерсет, Суонси және Вестпортқа автобус қызметін көрсетеді. Фолл-Ривер қаласын қамтитын он екі тұрақты маршрутты автобус желісі 2013 жылы ашылған Луис Д. Петтин көлік орталығынан басталады. Род-Айленд штатының Провиденс, Тивертон және Ньюпорт қалаларына қызмет Род-Айленд мемлекеттік көлік басқармасы (RIPTA) арқылы ұсынылады. Бостон және Хайаниске қалааралық автобус қызметін Peter Pan компаниясы ұсынады, ал компанияның кеңірек желісіне ауысу арқылы қосылу мүмкіндігі бар.

Ауа

1951 жылы ашылған Фолл-Ривер қалалық әуежайы бірнеше онжылдық бойы шағын ұшақтар мен Кейп және Аралдарға қатынайтын жолаушылар рейстері үшін жалпы авиациялық әуежай ретінде қызмет етті. 1960 жылдары әуежай нашар күйге түсті. 1996 жылдың 18 ақпанында қаланың үлкен қоқыс полигонына тым жақын болғандықтан, қауіпсіз деп танылмағандықтан Федералдық авиация басқармасы оны жапты. Кейп және Аралдарға шектеулі коммерциялық қызметтер, сондай-ақ жалпы авиациялық қызметтер жақын орналасқан Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласындағы Нью-Бедфорд аймақтық әуежайынан қолжетімді. Ішкі және халықаралық коммерциялық әуе тасымалы Уорвик қаласының батысында 13 шақырым жерде орналасқан Т. Ф. Грин әуежайынан және Бостон қаласының солтүстігінде 45 шақырым жерде орналасқан Логан халықаралық әуежайынан жүзеге асырылады.

Су

Фолл-Ривер Лайн пирсі, Брага көпірінің тікелей астында орналасқан, коммерциялық балық аулау және жүк тасымалдау үшін маңызды порт болып табылады. Ол Кабо-Верде, Азор аралдары, Бразилия, Гаити және Доминикан Республикасынан импортты қабылдау және экспорттауды қамтамасыз етеді. Бұл пирс круиздік кемелердің тоқтау порты ретінде қызмет еткен, қазір Ньюпорт, Род-Айлендке қатынайтын жолаушылар паромдарының соңғы стансасы болып табылады. (COVID-19 пандемиясының салдарынан Блок аралына қатынайтын паромдар 2020 жылдан бері тоқтатылған). Пирс Массачусетс жағалау темір жолы арқылы жүк тасымалдаумен де байланысқан.

Футбол

Фолл-Ривердің футбол тарихы бай. Ойынды алғаш рет 1880 жылдары Ланкашир және Глазгодан келген иммигранттар қалаға әкелді, олар жергілікті тоқыма өнеркәсібінде жұмыс істеді. Кейінгі онжылдықтарда Португалиядан келген иммигранттар ойынның танымалдылығын сақтауға көмектесті. 1888 және 1892 жылдар аралығында Фолл-Ривер командалары бес жыл қатарынан Америка кубогын жеңіп алды. Осы командалардың бірі – «Фолл Ривер Роверс» 1917 жылғы Ұлттық сын-қатер кубогын жеңіп алды. Команданың жұлдызы және капитаны – жергілікті Томас Свордс болды, ол 1916 жылы АҚШ құрамасын алғашқы ресми халықаралық матчта капитандыққа алып шықты. 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында Сэм Марктың «Фолл Ривер Ф.К.» клубы АҚШ-тағы ең табысты футбол клубтарының бірі болды және жеті рет Америка футбол чемпионатында жеңіске жетті. Кейінгі «Фолл Ривер Ф.К.» клубы 1932 жылы чемпион атанды. «Марксмендер» төрт рет Ұлттық кубокты жеңіп алды. Олардың ең танымал ойыншыларының қатарында Билли Гонсалвес және Берт Патенауд болды, екеуі де Фолл-Риверде өсті. Екеуі де 1930 жылы АҚШ құрамасы сапында алғашқы футбол әлем чемпионатында ойнады. Патенауд әлем чемпионаты тарихындағы алғашқы хет-трикті соқты. Ол АҚШ құрамасының Парагвайға қарсы өткен матчында 3:0 есебімен жеңіске жеткен кезде үш голдың авторы атанды. 1940 жылдары «Понта-Делгада С.К.» АҚШ-тағы ең табысты әуесқой командалардың біріне айналды. 1947 жылы бұл команда Солтүстік Америка футбол чемпионатында АҚШ-ты ұсыну үшін таңдалды. 1950 жылы олардың жергілікті тәрбиеленушілері Эд Суза мен Джон Суза әлем чемпионатында ойнап, АҚШ құрамасының Англияны 1:0 есебімен жеңуіне көмектесті. 2011 жылдың 18 қаңтарында Эндрю Суса «Нью-Ингланд Революшн» клубына шақырылды, ол MLS-те ойнаған алғашқы Фолл-Ривер тумасы болды. 2019 жылы «Фолл Ривер Ф.К.» және «Фолл Ривер Марксмен Ф.К.» ұзақ үзілістен кейін қайтадан алаңға шықты. Екі клуб та бірінші «Таса де Фолл-Ривер» турниріне қатысты, бұл «үй және сырт» матчтар сериясы болды, нәтижесінде «Фолл Ривер Ф.К.» жеңіске жетті.

Fall River has a rich soccer history. The game was first introduced to the city in the 1880s by immigrants from Lancashire and Glasgow who worked in the local textile industry. In later decades, the arrival of immigrants from Portugal helped to sustain the game's popularity. Between 1888 and 1892, teams from Fall River won the American Cup for five straight years. One of these teams, the Fall River Rovers, also won the 1917 National Challenge Cup. The star and captain of the team was local born Thomas Swords, who in 1916 captained the United States in their first official international. During the 1920s and early 1930s, the Fall River F. C. of Sam Mark were one of the most successful soccer clubs in the United States and were American soccer champions on seven occasions. A subsequent Fall River F. C., were champions in 1932. The 'Marksmen' won the National Challenge Cup four times. Among their most notable players were Billy Gonsalves and Bert Patenaude, who were both raised in Fall River. Both played for the United States at the first ever soccer World Cup in 1930. Patenaude is also credited with scoring the first ever hat trick in World Cup history. He scored all three goals in the United States' 3–0 victory over Paraguay. During the 1940s, Ponta Delgada S. C. became one of the most successful amateur teams in the United States. In 1947 the team was selected to represent the United States at the North American soccer championship. In 1950, two of their local born players, Ed Souza and John Souza, played at the World Cup, helping the United States defeat England 1–0. On January 18, 2011, Andrew Sousa was drafted by New England Revolution, becoming the first ever Fall River native to play in Major League Soccer. In 2019, Fall River Football Club and Fall River Marksmen FC returned to the field after a long hiatus. Both clubs participated in the 1st annual Taça de Fall River, a Home & Away match series, with Fall River Football Club becoming the eventual winners.