Орландо Ромеро: Перулік боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Перулік боксшы Орландо Ромеро: Орландо Ромеро (3 наурыз, 1960 ж., Трухильо, Перу) – Перудан шыққан бұрынғы боксшы. "Ромерито" лақап атымен белгілі, ол 1980-ші жылдары Оңтүстік Америкадағы жеңіл салмақтағы үздік боксшылардың бірі болды.

Кәсіби бокс карьерасы

Орландо Ромеро өзінің кәсіби боксшы мансабын 1979 жылғы 24 ақпанда Лимада Рафаэль Пандоны алты раундтық шешіммен жеңіп бастады. Ромеро алғашқы төрт жекпе-жегін жеңіп, 21 шілдеде алты раундтан кейін Мигель Масиаспен тең түсті. Екі аптадан соң, 3 тамызда, ол Лимада Луис Кархуамаканы алты раундта жеңіп, тағы бір жеңіске жетті. 22 қазанда ол Лимадан тыс алғашқы жекпе-жегін өткізді, ол екінші раундта Трухильода Карлос Сорианоны нокаутқа ұшыратты. Төрт қосымша жеңістен кейін Ромеро Лимаға оралды, онда ол 1980 жылғы 19 сәуірде Доминго Гонсалесті алты раундта нокаутпен жеңіп, Перудің жеңіл салмақтағы ұлттық титулын жеңді. Тағы екі жеңістен кейін Ромеро 20 қыркүйекте Лимада он екі раундтық шешіммен Леонидас Асприльяны жеңіп, Латын Америкасының жеңіл салмақтағы титулын қоса алды. Ромеро Рей Манчиниге WBA әлемнің жеңіл салмақтағы титулы үшін таласқанға дейін қатарынан он төрт жеңіске жетті. Ол жеңген боксшылардың арасында Оскар Хуертас (екі рет), Антонио Крус (оған қарсы Ромеро 1982 жылғы 17 мамырда Лимада он екі раундтық шешіммен Латын Американың жеңіл салмақтағы титулын сақтап қалды) және Жером Артис болды. 1983 жылғы 15 қыркүйекте Ромеро әлем чемпионы атағына алғаш рет үміткер болды және алғаш рет шетелде жұдырықтасты, ол Нью-Йорктің Мэдисон Сквер Гарденінде WBA әлемнің жеңіл салмақтағы чемпионы Манчиниге қарсы шықты. Ромеро Перудың бокс тарихындағы алғашқы әлем чемпионы болуға тырысты. Сегіз раундтан кейін жекпе-жек тартысты болды, бір төреші (Никасио Дрейк) 77–77 есебімен тең деп санады, ал екі төреші (Исмаэль В. Фернандес және Юсаку Йошида) Манчиниді 77–76 және 79–77 есебімен алға шығарды, бірақ Манчини Ромероны тоғызыншы раундта нокаутқа жіберген кезде титулын сақтап қалды. Ромеро қатарынан 26 жекпе-жекте жеңіске жеткен соң, кәсіби боксшы ретінде алғашқы жеңілісін көріп отырды. Осы жекпе-жектен кейін Ромеро Перуден тыс жерлерде де танымал болды, Ring En Español перуалық боксшыға арналған мақалалар жариялады. 1984 жылғы 14 қаңтарда ол бұрынғы Сэмюэл Серраноның әлем чемпионы титулына таласқан Бенедикто Виллабланканы он раундта жеңіп, Трухильода жеңіске жетті. Ол 4 мамырда Роберт Муллинсті он раундтық шешіммен жеңді, ол сонымен қатар Эктор Камачомен де жұдырықтасқан. Тағы бір жеңістен кейін ол 1 желтоқсанда Лимада танымал перуалық боксшы, болашағы зор Джеронимо Лукеге тоғызыншы раундта нокаутқа ұшырады. Ромеро соңғы үш жекпе-жегінің екеуінде жеңіске жетті, бірақ соңғы жекпе-жегінде есімдігі және отандасы Орландо Ромеро Урибеден жеңілді. Содан кейін ол кәсіби бокстан зейнеткерлікке шықты. Ромеро 35 жекпе-жекте жеңіске жетті, 3-інде жеңіліске ұшырады және 1-інде тең түсті, 12-ін нокаутпен жеңді.

Orlando Romero began his professional career as a boxer on February 24, 1979, defeating Rafael Pando by a six round decision in Lima. Romero won his first four bouts, then drew (tied) with Miguel Macias after six rounds, on July 21. Only two weeks later, on August 3, he started another winning streak, when he beat Luis Carhuamaca by decision in six, also in Lima. On October 22, he had his first bout outside Lima, when he knocked out Carlos Soriano in the second round at Trujillo. After four additional wins, Romero returned to Lima, where he defeated Domingo Gonzalez on April 19, 1980, by a knockout in six rounds, to win the Peruvian national Lightweight title. After two more victories, Romero added the Latin American Lightweight title with a twelve round decision victory over Leonidas Asprilla, who also fought Aaron Pryor, by a decision in twelve, on September 20 in Lima. Romero had fourteen more victories in a row before challenging Ray Mancini for the WBA world Lightweight title. Among the fighters he beat were Oscar Huertas (twice), Antonio Cruz (against whom Romero retained the Latin American Lightweight title by a twelve rounds decision on May 17, 1982, in Lima) and Jerome Artis. On September 15, 1983, Romero had his first world title try, and his first fight abroad, when he challenged Mancini for the WBA world Lightweight championship, at New York's Madison Square Garden. Romero was attempting to become Peru's first world boxing champion in history. After eight rounds, the fight was close, with one judge (Nicasio Drake), having it a 77–77 tie, while two judges, (Ismael W. Fernandez and Yusaku Yoshida) having Mancini ahead by 77–76 and 79–77, respectively, but Mancini retained the title when he knocked Romero out in the ninth round. Having won 26 bouts in a row, Romero had been inflicted his first defeat as a professional boxer. Romero gained some celebrity outside Peru after this bout, with Ring En Español dedicating various articles to the Peruvian boxer. On January 14, 1984, he outpointed former Samuel Serrano world title challenger Benedicto Villablanca over ten rounds in Trujillo. He followed that win with a ten round decision on May 4 over Robert Mullins, who had also boxed Héctor Camacho. After one more win, he lost to another well known Peruvian boxer, the then up and coming Geronimo Luque, by a knockout in nine rounds on December 1, at Lima. Romero won two of his last three fights, before losing his last contest, to namesake and countryman Orlando Romero Uribe. He then retired from professional boxing. Romero won 35 bouts, losing 3 and drawing (tying) in 1, with 12 wins by knockout.

Бокстан кейін

1998 жылы Ромеро Испанияға көшіп, онда перу тағамын дайындайтын ресторан ашты. 2013 жылы Перудің Лима қаласында өткен конвенцияда Дүниежүзілік бокс қауымдастығы оны "құрметті әлем чемпионы" деп атады, сол кезде ол Рей Манчинимен қайта кездесті.