Престон Ли: Делавэр саяхатшысы және саяси қайраткері
Preston Lea
Престон Ли – америкалық саяхаткер, саяси қайраткер, Делавэр штатының губернаторы (1841-1916). Өмірі, мансабы, республикалық партия мүшелігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бизнесмен және саясаткер (1841–1916)
American businessman and politician (1841–1916)
Престон Ли (12 қараша 1841 – 4 желтоқсан 1916) – Делавэр штатының Нью-Касл округіндегі Вилмингтон қаласынан шыққан американдық бизнесмен және саясаткер. Ол Республикалық партияның мүшесі және Делавэр штатының губернаторы қызметін атқарған.
Preston Lea (November 12, 1841 – December 4, 1916) was an American businessman and politician from Wilmington, in New Castle County, Delaware. He was a member of the Republican Party who served as Governor of Delaware.
Жас шағы мен отбасы
Лиа Брэндивайн Виллидж ауылында, қазір Вилмингтон қаласының бір бөлігі саналатын Делавэр штатында, Уильям мен Джейн Скотт Ловетт Лианың ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-бабалары Уильям Пеннмен бірге Пенсильванияға келген. Оның әкесі Томас Ли 1811 жылы Брэндивайн өзенінде ұн тартатын диірмен салған. 1870 жылы ол Аделаида Мурға үйленді; олардың үш баласы болды: Клаудия Райт, Элис Мур және Этель Милдред. 1897 жылы ол Елиза Ноден Корбитқа қайта үйленді, олардан Луиза Корбит деген бір бала дүниеге келді. Олар көп жыл бойы Уилмингтон қаласындағы 17-ші көшедегі 2315 нөмірлі үйde тұрды. Олар Діни достар қоғамының, яғни квакерлердің Уилмингтон жиналысының мүшелері болды.
Lea was born at Brandywine Village, now a part of Wilmington, Delaware, son of William and Jane Scott Lovett Lea. His ancestors came to Pennsylvania with William Penn. His grandfather, Thomas Lea, built a flour mill on the Brandywine Creek in 1811. In 1870, he married Adelaide Moore; they had three children: Claudia Wright, Alice Moore, and Ethel Mildred. In 1897, he married again, to Eliza Naudain Corbit, with whom he had one child, Louise Corbit. Their home for many years was at 2315 17th Street in Wilmington. They were members of the Wilmington Friends Meeting of the Religious Society of Friends, or Quakers.
Кәсіби және саяси мансап
Уилмингтон, Делавэр, іс жүзінде екі қаланың қосылуынан құралған. Уилмингтонның өзі кеме жүретін Кристина өзенінің жағасында орналасып, Делавэр мен орталық Пенсильванияның ішкі аймақтарынан жиналған шаруашылық өнімдерін жинауға ыңғайлы орын ретінде дамыды. Бірақ, оның артында Кристина өзенінің саласы – Брэндивайн сағасы жатыр. Теңізге тек қысқа ғана қашықтықта жүзуге болатын бұл өзен Пьемонтқа қарай жылдам көтеріліп, бірнеше кішкентай сарқырама арқылы диірмендерге тұрақты қуат көзін қамтамасыз етеді. Шағын қайықтар, немесе шаллоптар, осы сарқырамалардың түбіне дейін жүзіп, астықтарын түсіріп, Америкадағы ең жақсы ұн саналатын «Суперфин» ұнымен қайтадан жүктейтін. Бұл диірмендер Брэндивайн диірмендері деп белгілі болды, ал олардың маңындағы қала Брэндивайн ауылы аталды. Лидің әкесі Томас Ли 1811 жылы Брэндивайн өзенінің жағасындағы Брэндивайн ауылында ұн диірменін салды. Оның ұлы Уильям Ли 1873 жылы қайтыс болғанға дейін диірменді басқарды. Лоуренсвиллде, Нью-Джерсиде білім алғаннан кейін Престон Ли он сегіз жасында әкесінің жұмысына орналасты. Уильям Ли қайтыс болғаннан соң фирма «Уильям Ли және ұлдары» деп тіркелді. Престон Ли вице-президент, ал 1876 жылы президент болды. Сонымен қатар, ол 1873 жылы Уилмингтон сауда кеңесінің президенті, ал 1888 жылы Ұлттық Одақ банкінің президенті болып сайланды. Осы лауазымдарды сақтап тұрған күйінде, ол Фермерлердің өзара сақтандыру компаниясының вице-президенті, Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолының директоры, «Тең кепілдік» банкінің президенті және Уилмингтон қалалық теміржол компаниясының президенті де болды.
Wilmington, Delaware, is really a combination of two towns. Wilmington proper rises from the banks of the navigable Christina River and prospered as a convenient place to collect farm products from the interior of Delaware and central Pennsylvania. At its back, though, is a tributary of the Christina River, known as Brandywine Creek. Navigable for only a short distance, the creek quickly rises into the Piedmont and through a series of small falls, provides a dependable source of power for mills. Small boats, or shallops, sailed up to the base of these falls, unloaded their grain, and loaded back up with what became known as "Superfine" flour, some of the best flour produced in America. These mills were known as the Brandywine Mills and the town around them, Brandywine Village. Lea's grandfather, Thomas Lea, built a flour mill in Brandywine Village on the Brandywine Creek in 1811. His father, William Lea, ran the mill until his death in 1873. After receiving an education at Lawrenceville, New Jersey, Preston Lea went to work for his father at the age of eighteen. When William Lea died, the firm was incorporated as William Lea & Sons. Preston Lea became its vice president and then its president in 1876. In addition, he became president of the Wilmington Board of Trade in 1873 and in 1888 was elected president of the Union National Bank. Still holding these positions, he was also vice president of Farmers Mutual Insurance Co., a director of Philadelphia, Baltimore & Washington Railroad, president of the Equitable Guarantee Bank, and president of the Wilmington City Railway Co.
Азамат соғысынан кейінгі 30 жыл ішінде Республикалық партия негізінен Нью-Касл округінің өнеркәсіпшілері мен афроамерикалықтардың партиясы болды. Кент және Суссекс округтерінің ауылдық халқының көпшілігі, сондай-ақ Уилмингтондағы көптеген ирланд иммигранттары саяси тұрғыдан оларға қарсы болды, штатта олар шешілген азшылық құрады. Кей жылдары тіпті кандидаттарды тікелей ұсынбады. Бірақ, газ компаниясының миллионері және Филадельфия тумасы Дж. Эдвард «Газ» Аддикс сайлау науқанына қаржы құйып, демократтардың ұзақ жылдар бойы үстемдігіне наразы болған жас бизнесмендер мен саясаткерлер оған жауап беріп, қосылды. Аддикс күшін арттыруының тағы бір себебі – Нью-Касл округінің белгілі Республикалық басшыларына деген наразылық болды. Олардың партияны басқаруы демократтарды жеңуден және жалпыға мәлім проблемаларды түзетуден гөрі маңызды көрінді. Партияның белгілі басшылары «көшпенді» Аддикті қолдау туралы ойға төтеп бере алмады және оны, сондай-ақ партияға осымен бірге келген жаңа адамдарды қабылдамады. Сондықтан, прогрессивті бағдарламамен және өздерін «Одақ республикашылары» деп атап, олар жиі өз кандидаттарын ұсынды және тез арада үлкен қолдаушылар тобын құрды.
During the 30 years following the Civil War the Republican Party was largely the party of New Castle County industrialists and the African American population. Politically opposed by large majorities of the rural population of Kent and Sussex Counties, as well as much of the large Irish immigrant population in Wilmington, statewide they were a decided minority. Some years they didn't even field a ticket. However, as gas company millionaire and Philadelphia native J. Edward "Gas" Addicks poured campaign money into the Republican Party organization, young businessmen and politicians, tired of the long dominance of the Democrats, responded and joined up. Another reason behind the success of the Addicks effort was the resentment many had for the established Republican leaders in New Castle County. Their control of the party seemed to others to be more important than beating Democrats and correcting widely acknowledged problems. The established party leaders could not abide the thought of supporting the "carpetbagger" Addicks, and rebuffed him and the newcomers he brought into the party with him. So, with a mostly progressive agenda, and styling themselves "Union Republicans," they frequently ran their own candidates and rapidly built a large following.
Делавэр губернаторы
Лия, әрине, Нью-Касл округінің ескі заманғы республикалық өнеркәсіпшісі болғанмен, ол Аддикстің күш-жігерінің жақсы жағын көріп, Джон Г. Таунсенд-младший сияқты Делавэрдің төменгі бөлігінен шыққан жас саясаткерлермен жақын достық қарым-қатынас орнатты және Одақ республикашыларының қатарына енді. 1904 жылы ол Одақ республикашыларының губернаторлыққа үміткері болды. Нью-Касл округіндегі республикашылдар ортасында танымал болған және басқа жерлерде жақсы қаржыланған Аддикс машинасының көмегімен Лия республикашыл сайлаушылардың көп бөлігін жеңіп, республикалық партияның ресми үміткері Джозеф Чандлерді және Демократиялық партияның үміткері Калеб С. Пенневиллді оңай жеңді. Сайлаудан кейін бір жыл ішінде Аддикс жеке және бизнесте үлкен қиындықтарға тап болып, Делавэр саясатынан толықтай бас тартты. Екі республикалық фракцияның келіспеушіліктеріне себеп болмай, олар Т. Кольман дуПонттың саяси басшылығымен бірікті. Осылайша Делавэрді 60 жыл бойы басқарған және қазіргі Республикалық партияның негізін құрайтын штаттың солтүстігіндегі өнеркәсіпшілер мен төменгі бөлігіндегі шағын кәсіпкерлердің берік коалициясы құрылды. Делавэр штатының Бас Ассамблеясы мемлекеттік ұяны заңсыз деп жариялады, бірақ қамшылау тірегі сақталды. Делавэр өзеніндегі Нью-Джерсимен ұзақ жылдар бойы дауласқан шекара да шешілді, ал қазір ескірген Чесапик және Делавэр каналы үлкен жақсартулар жасау үшін Федералдық үкіметке сатылды. Балалардың кем дегенде үш ай мектепке қатысуын талап ететін заңдар да қабылданды, сондай-ақ жергілікті таңдау заңнамасы Кент және Сассекс округтеріне алкогольдік сусындар сатуға тыйым салуға рұқсат берді. Т. Кольман дуПонт 1908 жылы Делавэр штатының барлық ұзындығын қамтитын жаңа тас жол салу жоспарларын жариялады. Делавэр Бас Ассамблеясы (губернатор кезіндегі сессиялар) Жыл Ассамблея Сенаттың көпшілігі Үйдің уақытша президенті Үйдің көпшілігі Спикер 1905 1906 93-ші Республикалық Alvin B. Conner Республикалық William D. Denney 1907 1908 94-ші Республикалық George W. Sparks Республикалық Richard Hodgsdon
While Lea was certainly an old time Republican industrialist of New Castle County, he was different in that he saw the positive side of Addicks' efforts, formed close friendships with rising young politicians from lower Delaware such as John G. Townsend Jr., and was counted among the Union Republicans. In 1904 he was the Union Republican candidate for governor. Popular in New Castle County Republicans circles and benefiting from the well funded Addicks machine elsewhere, Lea won nearly all the growing number of Republicans voters, easily defeating both Joseph Chandler, the regular Republican Party candidate and Caleb S. Pennewill, the Democratic Party candidate. Within a year after the election, Addicks suffered major personal and business setbacks and completely withdrew from Delaware politics. With no further reason to disagree, the two Republican factions came together under the political leadership of T. Coleman du Pont. Thus formed the durable majority coalition of upstate industrialists and downstate small businessmen that governed Delaware for 60 years and is still the basis of the Republican Party. Among its actions, the Delaware General Assembly finally outlawed the state pillory, although the whipping post remained. The long disputed boundary with New Jersey in the Delaware River was also resolved and the now antiquated Chesapeake and Delaware Canal was sold to the Federal Government in order to provide for major improvement. Laws were also passed requiring at least three months of school attendance by children and local option legislation allowed Kent and Sussex counties to prohibit the sale of alcoholic beverages. T. Coleman du Pont announced his plans for a new highway, to be built the length of Delaware, in 1908. Delaware General Assembly (sessions while Governor)YearAssemblySenate MajorityPresidentpro temporeHouse MajoritySpeaker1905 190693rdRepublicanAlvin B. ConnerRepublicanWilliam D. Denney1907 190894thRepublicanGeorge W. SparksRepublicanRichard Hodgsdon
Өлім және мұра
Кейінгі жылдары Лия көп уақытын "Оркгардс" атты жазғы үйінде өткізді, ол Делавэр қаласының жанындағы мұнай өңдеу зауытының аймағында орналасқан деп есептеледі. Ол Нью-Касл қаласында қайтыс болды және Уилмингтон мен Брэндивайн зиратында жерленді.
In his later years Lea spent much of his time at his summer home "the Orchards," thought to be in the area of the refinery near Delaware City. He died at New Castle and is buried in the Wilmington and Brandywine Cemetery at Wilmington.