Томас Грэм МакНэми: Радио хабарлаудың алғашқы дауысы
Graham McNamee
Томас Грэм МакНэми (1888-1942) – американдық радио хабаршы, алғашқы халықаралық онжылдықтағы ең танымал тұлға. Спорт комментаторы, NBC желісінде жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық радио хабаршысы (1888–1942)
American radio broadcaster (1888–1942)
Томас Грэм МакНами (10 шілде 1888 – 9 мамыр 1942) – американдық радио хабаршысы, радионың алғашқы халықаралық онжылдығында ең танымал ұлттық тұлғасы болған. Ол тікелей спорттық хабар таратуды бастады. Бір күні біреу оның дауысын байқап, микрофон арқылы сөйлеуін сұрады. Оған үміткерлік сынақтан өту ұсынылып, нәтижесінде жұмысқа қабылданды. WEAF радиостансасының тағы бір хабаршысы Филипс Карлиннің дауысы да осыған ұқсас болғандықтан, көптеген тыңдаушылар оларды ажырата алмады, соның арқасында МакНами тез танымал атанды. Келесі он жыл бойы МакНами WEAF және ұлттық NBC телеарнасы үшін жұмыс істеді, ал WEAF осы телеарнаның бас станциясы болды.
Thomas Graham McNamee (July 10, 1888 – May 9, 1942) was an American radio broadcaster, the medium's most recognized national personality in its first international decade. He originated play by play sports broadcasting Someone noticed his voice and asked him to speak through a microphone. He was given an audition after which he was hired on the spot as a staff announcer. Along with fellow WEAF announcer Phillips Carlin, whose voice was so similar very few listeners could tell them apart, McNamee quickly became famous. Over the course of the next decade McNamee worked for WEAF, and for the national NBC network, when WEAF became its flagship station.
Спорттық хабар тарату
МакНами көптеген ірі спорттық шараларды, оның ішінде бірнеше Әлем сериясын, Роуз Боул ойындарын, бокс чемпионаттарын және Индианаполис 500 жарыстарын тікелей эфирде таратуымен танылды. 1920 жылдары спорттық шараларды радио арқылы тарату жаңалық болды. Осы хабарларды кезекпен газетшілер жеткізіп тұрды. Сол кезде бейсбол Америкадағы ең танымал спорт түрі болды, ал тілшілер ойындарға барып, олар туралы газетке мақала жазып отырды. Олардың сипаттамалары құрғақ, көңілсіз болып келді, эфирде үнсіздік көп болды, көбінесе ойын аяқталғаннан кейін өткен шақта айтылатын. 1923 жылы хабаршы МакНамиге спорт журналистеріне эфирде көмектесу міндеті жүктелді. Бір күні Грантленд Райс МакНамиге ойынды өзі аяқтауды тапсырып, кетіп қалды. МакНами спорт жазушысы болған жоқ, сондықтан ол бірден өзі көрген оқиғаларды тікелей эфирде сипаттауды бастады, осылай тікелей спорттық хабар тарату пайда болды. Ол бейсбол сарапшысы емес еді, бірақ көргенін егжей-тегжейлі, зор құлшыныспен жеткізе білді, ойынның көрінісі мен дыбысын тыңдаушыларға жеткізіп, оларды оқиғаның қалың бұқарасына араластырды.
McNamee became well known for his broadcasts of numerous major sports events, including several World Series, Rose Bowl games, championship boxing matches, and Indianapolis 500 races. Radio broadcasting of sporting events was an entirely new thing in the 1920s. The announcers were a rotating group of newspaper writers. At the time baseball was America's most popular sport, and the reporters were at the games to write stories about them for print newspapers. Their descriptions were matter of fact, boring at best, had a lot of dead air, mostly given in the past tense after a play was completed. In 1923, announcer McNamee was assigned to help the sportswriters with their broadcasts. One day, Grantland Rice, told McNamee to finish the game on his own, and left. McNamee was not a trained sports writer, so he immediately began to describe exactly what he was seeing as it happened, thus originating play by play sports broadcasting. He wasn't a baseball expert, but had a knack for conveying what he saw in great detail, and with great enthusiasm, bringing the sights and sounds of the game into the homes of listeners.
Басқа жұмыстар
МакНами сонымен қатар ұлттық саяси конвенцияларды, президенттік инаугурацияларды және 1927 жылы Франциядағы Парижге атлантикалық рейстен кейін Нью-Йорк қаласына келген авиатор Чарльз Линдбергті көрсетті. Ол әр хабарды былай деп бастайтын: "Радио тыңдаушылары, ассалаумағалиек! Бұл – Грэм МакНами". МакНами 1930 жылдары Руди Валлидің және Эд Винннің апталық бағдарламаларында хабаршы ретінде жұмысын жалғастырды. Ол соңғысында Уинннің әзілдеріне тікелей жауап беретін рольде ойнады. Ол кинофильмдерде де жұмыс істеді, "Кракатоа" (1933), Universal Pictures студиясының апталық "Universal Newsreels" киножурналы және Чарльз Э. Фордтың түсірген және режиссерлік еткен, "Оскарға" ұсынылған "Camera Thrills" (1935) қысқаметражды фильмінің баяндамашысы болды. Ол сондай-ақ "Крествудтың арбауы" (1932) фильмінің басында диктор ретінде пайда болды. 1936 жылдың 20 сәуірінде ол Universal Newsreel-дің "Circus stars bring joy to hospital's little shut ins" (Ringling Brothers Barnum and Bailey циркінің клоундары мен артистері Нью-Йорктегі Беллвью ауруханасындағы балаларды қуантты) киножурналында жұмыс істеді. Сол жылы 7 шілдеде ол Эд Виннмен бірге NBC телеарнасының эксперименталдық эфирінде қысқаша кездесті. 1940 жылдардың басында оның басты қызметі киножурналдарға комментарийлер жасау болды, бірақ ол радиодағы жұмысының көп бөлігін сақтап, NBC үшін "Behind the Mike" бағдарламасын жүргізді.
McNamee also broadcast the national political conventions, the presidential inaugurations, and the arrival of aviator Charles Lindbergh in New York City following his transatlantic flight to Paris, France, in 1927. He opened each broadcast by saying, "Good afternoon, ladies and gentlemen of the radio audience. This is Graham McNamee speaking." McNamee continued to broadcast into the 1930s, as an announcer on such weekly programs as Rudy Vallee's, and Ed Wynn's. He played straight man on the latter, reacting to Wynn's gags. He worked in motion pictures, narrating Krakatoa (1933), Universal Pictures' weekly Universal Newsreels, and Camera Thrills (1935), an Academy Award nominated short subject produced and directed by Charles E. Ford. He also appeared as the announcer at the beginning of The Phantom of Crestwood (1932). On April 20, 1936, he also worked in Circus stars bring joy to hospital's little shut ins (clowns and performers of Ringling Brothers Barnum and Bailey Circus performed at Bellevue Hospital in New York to amuse children), by Universal Newsreel. In the same year, on July 7, he was briefly reunited with Ed Wynn for an ad libbed spot on an experimental, NBC television broadcast. In the early 1940s his principal activity was as a newsreel commentator, but he maintained much of his radio work as well, hosting Behind the Mike for NBC.
Жеке өмір
Ол екі рет үйленген: алғаш рет 1921 жылы концерттік және шіркеу сопраносы Жозефина Гарретке. Олар 1932 жылы ажырасып, 1934 жылы Анн Ли Симсқа үйленді.
He was married twice: the first time, in 1921, to concert and church soprano Josephine Garrett. They were divorced in 1932, and he married Anne Lee Sims in 1934.
Өлім
МакНами 1942 жылдың 9 мамырында 53 жасында Сент-Люкс ауруханасында қайтыс болды. Өлім себебі – стрептококк инфекциясымен ауруханаға түскеннен кейін миға қан құйылу. Ол Огайо штатының Колумбус қаласындағы Маунт-Кальвари зиратына жерленді.
McNamee died on May 9, 1942, at St. Lukes Hospital at the age of 53. The cause of death was a brain embolism after he had been hospitalized with a streptococcus infection. He was buried in Mount Calvary Cemetery in Columbus, Ohio.
Марапаттар
1925 жылы радионың дүниежүзілік көрмесінде МакНами Американың ең танымал хабаршысы ретінде қатты алтын кубокты (микрофон пішіндес) жеңіп алды, ол 1 161 659 дауыстан 189 470 дауыс жинады. 1964 жылы МакНами Ұлттық спорт комментаторлары мен спорт журналистері қауымдастығының Даңқ залына енгізілді. 1984 жылы ол Америка спорт комментаторлары қауымдастығының Даңқ залының алғашқы құрамына кірді, оған спорт комментаторларының аңыздары Ред Барбер, Дон Данфи, Тед Хаузинг және Билл Стерн де кірді. 2011 жылы МакНами Ұлттық радио Даңқ залына енгізілді. 2015 жылдың 9 желтоқсанында Ұлттық бейсбол Даңқы мен мұражайы МакНамиді 2016 жылғы Форд С. Фрик сыйлығының иегері деп жариялады, ол марапаттау рәсімі шілде айында Даңқ залының ашылу кешінде өтті.
In 1925, at the Radio World Fair, McNamee won a solid gold cup (designed like a microphone) as America's most popular announcer, receiving 189,470 votes out of 1,161,659 votes cast. In 1964, McNamee was inducted into the National Sportscasters and Sportswriters Association Hall of Fame. In 1984, he was part of the American Sportscasters Association Hall of Fame's inaugural class, which included sportscasting legends Red Barber, Don Dunphy, Ted Husing and Bill Stern. The National Radio Hall of Fame inducted McNamee in 2011. On December 9, 2015, McNamee was named the 2016 recipient of the Ford C. Frick Award by the National Baseball Hall of Fame and Museum, presented during the Hall's induction weekend in July.