Кіріспе

Бу фазасында ыдырау (VPD) – жартылай өткізгіштер индустриясында толық шағылысқан рентгендік флуоресценциялық спектроскопияның сезімталдығын арттыруға қолданылатын әдіс. Бұл әдіс ластанушыны жұқа қабаттан (TXRF саласында бұрышқа тәуелді флуоресценция қарқындылығы бар) ұсақ түйіршікті қалдыққа өзгерту арқылы жүзеге асырылады. Ұсақ түйіршікті қалдықтарды пайдаланғанда, изокинетикалық бұрыштан кіші бұрыштарда флуоресценция сигналының күштілігі артып, анықтау шегі жақсарады.

Әдіс

Гранулярлы қалдықтарды қолданғанда, изокинетикалық бұрыштан кіші бұрыштардағы күшті флуоресценция сигналының арқасында анықтау шегі жақсартады. Бұл, талдауға алынатын ерітіндідегі қоспа концентрациясын арттыру арқылы қол жеткізіледі. Стандартты атомдық абсорбциялық спектроскопияда (AAS) қоспа матрицалық элементпен бірге ерітіледі. VPD (бу фазалық тарату) кезінде пластинаның беті фторсутек қышқылының буына ұшыратылады, бұл беттік оксидтің қоспа металдарымен бірге еріуіне себеп болады. Содан кейін, бетке конденсацияланған қышқыл тамшылары AAS арқылы талданады.

Артықшылықтар

Бұл әдіс никель мен темірді анықтау және өлшеу үшін жақсы нәтижелер берді. Элементтік қоспалардың ауқымын кеңейту және анықтау шегін төмендету үшін кремнийлі пластиналардан алынған қышқыл тамшылары ICP MS (индуктивті түрлендірілген плазмалық массалық спектрометрия) арқылы талданады. Бұл техника, VPD ICP MS, кремнийлі пластинада 60 элементке дейін дәл өлшеуге және 1E6 – 1E10 атом/см² деңгейінде анықтауға мүмкіндік береді.

Қатынасты әдістер

Бір байланысты әдіс – VPD DC (бу фазасындағы ыдырау тамшыларын жинау), онда пластинка ыдырау кезінде еріген металл иондарын жинайтын тамшымен сканерленеді. Бұл процедура ААС қолданылғанда пластинка бетіндегі өте төмен концентрациядағы металл қоспаларын анықтау шегін жақсартады.