Кіріспе

Манитоба кооперативтік одақтастық федерациясы 1933 жылдан 1961 жылға дейін болды және өмір сүрген кезеңінде провинциядағы басты социалистік партия еді. 1953 жылғы провинциялық сайлауда партия 25 үміткерді тікелей ұсынды, олардың бесеуі сайланды. Кейбір үміткерлердің жеке өмірбаяндары бар, ал қалғандары туралы ақпаратты осы жерден табуға болады. 1953 жылғы Манитоба сайлауы көптеген сайлау округтерінде бірден екінші турмен өтті. Үш округте (Виннипег Солтүстік, Виннипег Орталық және Виннипег Оңтүстік) бір мандатқа төрттен мүше сайланды, ал Сент-Бонифаций округінде 33% квотамен екі мүше сайланды. CCF-тің 1953 жылғы сайлау бағдарламасында он төрт тармақ болды, олардың ең маңыздысы көршілес Саскачеван провинциясында Томми Дуглас бастаған сияқты, провинциялық ауруханалар жүйесін құру жоспары еді. Партия мемлекеттік автокөлік сақтандыруын, провинциялық муниципалитеттерді қайта құруды, жол жөндеу үшін муниципалитеттерге мұқтаждылыққа қарай берілетін гранттарды, провинциялық еңбек кодексін және дауыс беру жасын он сегізге дейін төмендетуді де қолдады. Партия жетекшісі Ллойд Стинсон кейіннен сайлаудың негізінен үш мәселеге байланысты болғанын айтты: ауруханалық көмек, білім беру және сайлау округтерін қайта бөлу. Партияның тек 25 үміткерді тікелей ұсыну шешімі олардың кемістігіне себеп болғаны сөзсіз. Манитоба заң шығарушы органында 57 орын болғандықтан, CCF үшін көпшілік дауысқа ие үкімет құру математикалық тұрғыдан мүмкін емес еді. Стинсон кейін бұл жағдай партияның беделін түсіргенін және сайлаушылар арасында оның ықпалын азайтқанын мойындады. Том Кобзи Эмерсон округінде CCF атынан сайлауға түсуді жоспарлаған. Оған зорлық-зомбылық көрсетуі мүмкін деген топтан қорқыту келгендіктен, ол ауданды тастап кетуге мәжбүр болды.

Алвин Х. Макклинг (Ассинибоя)

Алвин Х. Макклинг 1969 жылдан 1973 жылға дейін және 1981 жылдан 1988 жылға дейін Манитоба заң шығару жиналысында қызмет етті және Эдвард Шрайер мен Говард Паули үкіметтеріндегі белгілі министр болды. 1953 жылғы сайлауда ол алғашқы дауыс санауында төрт кандидаттың ішінде екінші орынды 3078 дауыспен (35,62%) иеленді, бірақ екінші дауыс санауында Либералды прогрессивті кандидат Реджинальд Уайтманға жеңілді. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Франк Фулбрук (Даффин)

Фулбрук автокөлік сервисінің басқарушысы және өз гаражындағы шеберхана басшысы болды. Өз үміткерлігін жариялаған жиналыста Дауфин ККФ провинциялық аурухана жобасын және мемлекеттік автокөлік сақтандыруын қолдайтынын мәлімдеді. Фулбрук төрт үміткердің ішінде 785 дауыспен (15,15%) соңғы орынды иеленді. Жеңімпаз – Социал-кредит партиясынан Вильям Буллмор болды.

Гарри Басараба (Этхелберт)

Басараба төрт үміткердің арасында 1368 дауыспен (35,84%) екінші орынды иеленді. Жеңімпаз - Либералды прогрессивті партиясынан Майкл Н. Григорчук, ол бірінші раундта жеңіске жетті.

Джон А. Макдональд (Фейрфорд)

Макдональд төрт үміткердің арасында төртінші орынды 249 дауыспен (10,98%) иеленді. Жеңімпаз – либералды прогрессивті кандидат Джеймс Андерсон.

Эльзи Лайон (Фишер)

Лион 211 дауыс (8,07%) алып, төрт үміткердің арасында үшінші орынға ие болды. Либералдық прогрессивтік кандидат Николай Бачинский бірінші бюллетень бойынша сайланды.

Роберт Дж. Уилсон (Гилберт Плейнс)

Вильсон сайлау кезінде Грандвьюдағы жас фермер болды және шебер бейсболшы ретінде де белгілі болған. Ол CCF партиясының тікелей кандидаттығына қатысқан төрт үміткерді жеңіп шықты. Уилсон алғашқы дауыс санауында 989 дауыспен (31,57%) күшті екінші орынды иеленді, бірақ дауыстарды қайта санағанда Либералды прогрессивті кандидат Рей Митчеллге есе жіберді.

Джон К. Хилгенга (Ибервилл)

Хилгенга Чарльзвудта тұрды, сонымен қатар Доминион-Ситиде шаруашылыққа ие болды. Бірінші дауыс санауында төрт үміткердің ішінде 665 дауыспен (17,41%) үшінші орынға ие болды және сайлаудан шығарылды. Жеңімпаз – Прогрессивті консервативтік партиядан Джон Макдауэлл. Кейін Хилгенга 1969 жылғы облыстық сайлауда CCF партиясының жаңа мұрагері – Жаңа демократиялық партия үшін үгіт жүргізді. Ол Чарльзвудта прогрессивті консервативтік партияның үміткері Артур Мугқа қарсы үшінші орын алды.

Рассел Полли (Килдонан Транскона)

Паули сайлау кезінде Транскона қаласының мэрі болды. 1953 жылдың сәуір айының басында ол қазіргі заң шығарушы депутат Джордж Оливтің үстінен CCF партиясының тікелей кандидаттығын жеңіп алды. Бас сайлауда ол бірінші санда 5770 дауыс (47,68%) алып, көшбасшы болды және екінші санда сайланғаны жарияланды. Паули 1959 жылы Манитоба CCF партиясының жетекшісі атанды. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Хейзел К. Аллан (Лейксэйд)

Аллан Макгрегор тұрғыны болды. Ол 342 дауыс (8,38%) алып, төрт кандидаттың төртінші орынында қалды. Жеңімпаз – Манитоба премьер-министрі, либералды прогрессивті кандидат Дуглас Кэмпбелл.

Жозеф Перчалок (Роблин)

Перчалюк төрт үміткердің ішінде 866 дауыс (29,53%) жинап, екінші орынды иеленді. Либералды прогрессивті кандидат Рональд Робертсон бірінші санауда сайланған деп жарияланды. Перчалюк 1959 жылғы облыстық сайлауда Роблиндің қарсылығына қайта түсіп, прогрессивті консервативті кандидат Кит Александерге қарсы 1,569 дауыспен екінші орынды алды. Ол 1966 жылы ҚХП Жаңа Демократиялық партия болып өзгергеннен кейін үшінші рет сайлауға қатысып, тағы да 1,583 дауыспен екінші орынға ие болды. Бұл жолы прогрессивті консервативті Уолли Маккензи жеңіске жетті.

Майкл Дж. Сотас (Расселл)

Сотас Россберндегі фермер еді. Ол алғашқы санауда 1190 дауыс (28,83%) алып, екінші орынға ие болды және дауыстардың ауысуы нәтижесінде Тәуелсіз Либералды Прогрессивті кандидат Родни С. Клементтен жеңілді. Кейін Сотас 1958 жылғы федералды сайлауда Маркеттегі Федералды Кооперативтік Комонвелл Федерациясы үшін үгіт жүргізді, 1572 дауыс алып, Прогрессивті Консервативті кандидат Николас Мандзиукқа қарсы үшінші орын алды. Ол 1959 жылғы провинциялық сайлауда да провинциялық CCF үшін үгіт жүргізді және Бертл-Расселлдегі Прогрессивті Консервативті кандидат Роберт Смеллиге қарсы үшінші орын алды. Сотас CCF партиясының мұрагері – Жаңа Демократиялық партиямен де белсенді жұмыс істеді. Ол 1963 жылғы федералды сайлауда Ұлттық Жаңа Демократиялық партиядан бақ сынап, Маркетте 981 дауыспен төртінші орын алды. Мандзиук тағы да жеңіске жетті. Сотас 1966 жылғы провинциялық сайлауда провинциялық NDP партиясынан Дофин округіне қатысты және 236 дауыспен Прогрессивті Консервативті кандидат Стюарт Маклинге қарсы үшінші орын алды. 1969 жылғы сайлаудан кейін Манитобада НДП үкімет құрды, ал Сотас 1973 жылғы провинциялық сайлауда партия үшін тағы да Биртл-Расселл округінен сайлауға түсті. Бұл оның жеңіске ең жақын келген кезені болды, ол Прогрессивті Консервативті кандидат Гарри Грэмға қарсы екінші орынды иеленді.

Эрнест Дрейффин (Сент-Эндрюс)

Дрейффин 1945 жылдан 1949 жылға дейін Манитоба заң шығару жиналысында қызмет етті. 1953 жылы ол 838 дауыс (16,30%) алып, үш кандидаттың арасында үшінші орынды иеленді. Либералды прогрессивті партиядан Томас Хиллхаус бірінші раундта сайланды. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Дэвид Тернер (Бонифаций)

Тернерді Виннипег еңбек қозғалысы қолдады және ол өзінің сайлау кампаниясында еңбек және денсаулық сауалдарын басты назарға алды. Ол либералдық-прогрессивтік үкімет кезінде қарапайым жұмысшылардың тұрғын үй мәселелеріне көңіл жеткіліксіз бөлінгенін, ал ауруханаларда орын жетіспейтінін айтты. Бірінші дауыс санауында ол 2 707 дауыс (13,84%) алып, төртінші орынды иеленді, бірақ келесі санауларда үшінші орынға көтерілді. Алтыншы және соңғы дауыс санауында екінші орынға сайлануға шамалы жетпей, либералдық-прогрессивтік кандидат Л. Реймонд Феннеллге 389 дауыспен есе жіберді. Кейін Тернер 1953 жылғы Канада сайлауында Виннипег Оңтүстік округынан Федералдық ынтымақтастық одағы федерациясының кандидаттығына ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты.

Кей Э. Маккиннон (Сен-Бонифаций)

Кей Э. Маккиннон – канадалық еңбек пионері Роджер Э. Брейдің қызы. Ол ККФ-ның Онтарио провинциясының Кенора—Райнь-Ривер сайлау округінің хатшысы қызметін атқарды және Дүниежүзілік үкімет қауымдастығының мүшесі болды. Бірінші дауыс санауында ол 1293 дауыспен алтыншы орынды иеленді, бірақ сайланбады (осы кезеңде Сан-Бонифаций округі бір ауыстырылатын дауыс беру жүйесі арқылы екі депутатты сайлаған).

Эдгар Э. Сми (Сент-Клемент)

Сми жазғы демалыс орталығының иесі болған. Ол 1953 жылғы 8 мамырда Лак-дю-Бонне қаласында кандидат ретінде тіркелді. Ол 1,495 дауыс (25,77%) алып, бірінші раундта Либералды прогрессивті кандидат Стэнли Коппқа жеңілді. Сми 1957 жылғы жалпыұлттық сайлауда Ұлттық Кооперативтік Комонвелл Федерациясынан үгіт жүргізді және Портадж—Нипава округінде төрт кандидаттың арасында төртінші орынды 1,630 дауыспен аяқтады. Жеңімпаз – Прогрессивті консерватор Джордж Фэрфилд.

Сэм Эйнарсон (Сван өзені)

Айнарсон Исландияда дүниеге келді және 1910 жылы Манитобаға көшіп келді. Ол Арборгта білім алды және 17 жасында Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін жазылды. Соғыстан кейін Манитоба провинциясының Минитонас қаласында фермер болып жұмыс істеді. Ол алғаш рет 1932 жылғы провинциялық сайлауда Суон-Ривер сайлау округінен тәуелсіз кандидат ретінде Манитоба заң шығарушы жиналысына сайлауға түсті. Екінші дауыс санауында ол прогрессивті консерватор Джордж Реноуфтан 51 дауысқа қалып қойып, екінші орынды иеленді. Айнарсон сол жылы құрылған Ұлттық Ынтымақтастық Достастық Федерациясына қосылды. 1953 жылы ол 757 дауыс (15,67%) жинап үшінші орынды алды. Ренуф тағы да осы сайлау округінде жеңіске жетті.

Артур В. Томпсон (Таспан)

Томпсон азаматтық инженер болды және сайлау кезінде 52 жаста болды. Ол 1927 жылдан 1933 жылға дейін Онтарионың Еңбек партиясының мүшесі болды, ал ұлттық Кооперативтік Комонвелл федерациясы құрылған кезде оған қосылды. Манитобаға көшкеннен кейін ол Гудзон шығанағының кен және металлургия компаниясында жұмыс істеді. Томпсон 1,526 дауыспен (18,91%) үшінші орынды иеленді. Либералдық прогрессивтік кандидат Фрэнсис Джобин бірінші санауда жеңіске жетті.

Донован Свайлс (Виннипег орталығы)

Свайлс бірінші санауда 3910 дауыс (19,01%) алып, бірінші орынды жеңіп алды, ал бесінші санауда сайланды деп жарияланды. Толық ақпарат үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Гордон Р. Файнс (Виннипег орталығы)

Финс 1949 жылдан 1953 жылға дейін Заң шығарушы Ассамблеяның мүшесі болды. Ол 1953 жылы алғашқы дауыс санауында 1,080 дауыспен (5.25%) жетінші орынды алды және жетінші дауыс санауынан кейін 1,339 дауыспен (6.51%) сайлаудан шығарылды. 1953 жылы Стивен Джуба мен Льюис Стаббстың тәуелсіз кандидаттар ретінде қатысуы Финстің қайта сайлану мүмкіндігіне кедергі келтірді. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Г.С. Боргфорд (Виннипег орталығы)

Боргфорд Канада Еңбек Конгресінің аймақтық директоры және Виннипег еңбек қозғалысының белгілі бір тұлғасы болды. Э. Х. Коув, Уолтер Сиберг және А. Э. Вандурм сайыстан бас тартқаннан кейін ол 1953 жылдың 12 мамырында Виннипег орталығы үшін үшінші CCF мандатын жеңіп алды. Бірінші санақта ол 541 дауыспен (2,63%) 10-шы орынды иеленді және төртінші санақтан кейін 558 дауыспен (2,71%) сайдан шығарылды. 1969 жылы Боргфордты Ллойд Стинсон Виннипег полиция комиссиясына мүшелікке ұсынды, бірақ Виннипег қалалық кеңесінің дауысымен ұсынысы қабылданбады.

Моррис Грей (Виннипег Солтүстік)

Грей бірінші санауда 4,642 дауыс (21,48%) алып, бірінші орынды жеңіп алды және сайланды деп жарияланды. Толық ақпарат үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Джон Хорилук (Виннипег Солтүстік)

Харылук алғашқы санауда 2857 дауыс (13,22%) алып үшінші орынды иеленді. Кейіннен ол Лейбористтік прогрессивті партиясынан бақталасып жүрген Билл Кардаштан озып, жетінші санауда 4793 дауыс (22,18%) жинап екінші орынға сайланды. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

Лен Айлен (Виннипег Солтүстік)

Сайлау кезінде Айлен Уиннипегтегі Біріккен қаптау үйі жұмысшыларының 216-шы жергілікті ұйымын басқарды және Уиннипег еңбек кеңесінің саяси әрекеттер комитетінің төрағасы болды. Ол бірінші дауыс санауында 1122 дауыспен (5.19%) тоғызыншы орынды алды және төртінші дауыс санауынан кейін 1325 дауыспен (6.13%) сайлаудан шығарылды. Грей, Ховрилук және Айлен 1953 жылдың 11 наурызында ұсынылды. CCF бастапқыда Уиннипег Солтүстік округінен төртінші үміткерді тіркеуді жоспарлаған, бірақ бұл жоспарды іске асырмады.

Ллойд Стинсон (Виннипег Оңтүстік)

Стинсон сайлау алдында CCF жетекшісі болып тағайындалды. Бірінші дауыс санауында ол 4,934 дауыс (16,94%) алып үшінші орынға ие болды, ал алтыншы дауыс санауында 5,972 дауыс (20,50%) жинап сайланған деп жарияланды. Толық ақпарат алу үшін оның өмірбаянына қараңыз.

А. Монтегю Исраэльс (Виннипег Оңтүстік)

Исраэльс 1953 жылғы сайлау кезінде Манитоба CCF вице-президенті болды және Виннипег еңбек қозғалысында белсенділік танытты. Ол өзінің үміткерлік жиналысында Виннипегтегі Канадалық Тынық мұхиты темір жолының салық жағдайына сын көтерді. Бірінші дауыс санауында ол 1117 дауыс алып (3,83%), бесінші дауыс санауынан кейін 1234 дауыспен (4,24%) жетінші орынға ие болды. Сайлау күніне дейін Исраэльс науқандағы ең өткір сөзді айтты, прогрессивті консерваторлар партиясының басшысы Эррик Уиллис туралы: «Ол Кэмпбелл мырзаның құшағында жақында болғандықтан, енді оның мойнына шабуылдауға асықпауы керек» деді. Бұл Уиллис пен премьер-министр Дуглас Кэмпбеллдің 1940 жылдардағы коалициялық үкіметте серіктес болғандарын, ал Уиллис қазір жеткіліксіз деп атап көрсеткен көптеген саясатты осы үкімет жүзеге асырғанын білдірді. Сайлаудан кейін Исраэльс Виннипег жалақы зерттеу кеңесінде еңбек өкілі болып тағайындалды.