Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франц Сераф Таузенд, "Der Goldmacher" (5 шілде 1884 - 9 шілде 1942) - 20 ғасырдағы неміс алхимигі, ол өзінің жобасы үшін нацистік партияның жоғары лауазымды тұлғаларынан елеулі қаржы жинауға мүмкіндік алды. 1929 жылы тұтқындалып, заңсыз пайдаланған деп айыпталып, түрмеге қамалды. 1942 жылы басқа қылмысы үшін жазасын өтеп жатқанда түрмеде қайтыс болды.
Franz Seraph Tausend, "Der Goldmacher" (July 5, 1884 – July 9, 1942) was a 20th century German alchemist, who was able to raise significant funding from senior Nazi Party figures for his project. He was arrested in 1929 and convicted of misappropriation, serving a prison sentence. He died in prison in 1942, while serving a sentence for a separate crime.
Өмірбаян
1920-1930 жылдары Таузенд негізсіз металдардан алтын алу процесін жасағанын айтты, бұл нацистік партияның қызығушылығын тудырды, ол гиперинфляциямен күресіп жатқан Германияда қаржы табуға тырысты. Нацистер жобаға Гитлер достарының Таузендке таныстырған жақын тобы арқылы көп қаржы салды. Таузенд, бүкіл отбасының байлығын жоюға және оған инвестиция салуға мәжбүр болды, шамамен жарты миллион доллар жинады (шамамен 5,6 миллион доллар 2005 жылы) бес зертхананы, бір ғылыми-зерттеу институтын және бір тау-кен операцияларын қаржыландыру үшін. Алайда бұл процесс экономикалық тұрғыдан мүмкін емес және мүмкін алаяқтық болып шықты, ал ақшаның көп бөлігі төрт негізгі бизнес серіктестің экстравагантты өмір салтын қаржыландыруға жұмсалды. Көптеген инвесторлар, соның ішінде Таузендтің туған ауылындағы зейнеткерлер, барлық жинақтаған қаражатынан айырылды, ал ол қамалдар мен ел үйлерін сатып алды. Таузендтің үш серіктесі Германиядан: әрқайсысы Оңтүстік Америкаға, Испанияға және Ресейге қашып кетті. Таузенд Апианодағы (Оңтүстік Тироль) әйеліне сатып алған сарайға қашып кетеді. 1929 жылдың қаңтар айында жол апатына ұшырағаннан кейін, оны итальяндық билік таныды, тұтқындады және алаяқтық жасауға қатысты сөз байласу үшін сотқа түсу үшін Германияға экстрадициялады. Таузендтің алтын өндіру процесін бірінші қолмен көрсетуін талап еткен өте сенсациялық соттан кейін ол айыпты деп танылып, түрмеге кесінді, себебі процессдің өзі алаяқтық екені дәлелденген жоқ, бірақ жобаға салынған тәуекел капиталын заңсыз иемденгені үшін. Таузендтің қалған мүлкін неміс мемлекеті тәркіледі. Төрт жыл түрмеде отырғаннан кейін босатылғаннан кейін Таузенд өзінің келесі "тезі баю" схемасын насихаттай бастады. 1937 жылы қайтадан тұтқындалып, 1938 жылы ақша және чекті алдау үшін түрмеге қамалды. 1942 жылы 9 шілдеде Швабиш залында түрмеде қайтыс болды.
During the 1920s and 1930s, Tausend said he had developed a process for extracting gold from base metals, a prospect of interest to the Nazi Party, which was desperate for funding in a Germany struggling with hyperinflation. The Nazis invested heavily in the project, through a number of Hitler's inner circle of friends introduced to Tausend. Tausend, who had liquidated and invested his family's entire fortune into the venture, raised approximately half a million dollars (roughly $5.6 million in 2005 dollars) to fund five laboratories, one research institute and one mining operation. However, the process proved to be economically unfeasible and possibly fraudulent, and most of the money went instead to fund the extravagant lifestyles of the four main business partners. Many investors, including pensioners in Tausend's home village, lost their entire savings, while he purchased castles and country homes. Tausend's three partners fled Germany: one each to South America, Spain and Russia. Tausend fled to a castle he had purchased in his wife's name in Appiano, South Tyrol. In January 1929, after being involved in a car accident, he was recognized by Italian authorities, arrested and extradited to Germany to face trial for conspiracy to commit fraud. Following a highly sensationalized trial that required Tausend to demonstrate his gold extraction process first hand, he was convicted and sentenced to prison, not because the process itself was proven to be fraudulent, but because of the misappropriation of venture capital invested in the project. Tausend's remaining property was confiscated by the German state. Upon his release from prison after serving a four year sentence, Tausend began promoting his next "get rich quick" scheme. He was arrested again in 1937 and sentenced to prison in 1938 for check and money fraud. He died in prison at Schwäbisch Hall on July 9, 1942.