Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернард Леонард Коэн (14 маусым 1924 17 наурыз 2012) Питтсбургте дүниеге келді. Профессор Коэн радиацияға төзімділік деңгейі жоқ деп аталатын сызықтық шексіз модельдің (LNT) қатал қарсыласы болды. Оның бұл пікірін азшылық қолдап отыр. 2012 жылдың наурыз айында қайтыс болды.
Bernard Leonard Cohen (June 14, 1924 – March 17, 2012) was born in Pittsburgh, and was Professor Emeritus of Physics at the University of Pittsburgh. Professor Cohen was a staunch opponent of the so called Linear no threshold model (LNT) which postulates there exists no safe threshold for radiation exposure. His view which has support from a minority. He died in March 2012.
Шексіз және плутонийдің уыттылығы туралы пікірталастар
Коэн: "Жиірткілік радиациядан болатын қатерлі ісікке ұшырау қаупі туралы барлық бағалаулар тек қана радиациялық канцерогенездің негізінен сенімсіз тұжырымдамаларына негізделген сызықтық шексіз теорияға негізделген, ең маңызды қолданбалардың төмен дозалы аймағында эксперименттік тексеру жоқ. Осы қауіп-қатерлер туралы есептер қазір ондаған миллиард долларларды пайдаланып, өмір сүруі күмәнді қауіп-қатерлерден қорғану үшін жұмсалуда. Сондықтан бұл теорияның дұрыстығын тексеру өте маңызды". 1995 жылы жарияланған маңызды зерттеуге жаңарту жасалып, қорытынды жасалды: "Мен және басқалар жылдар бойы күш-жігер жұмсап, басқа ықтимал түсіндірме табылмағандықтан, біздің сәйкессіздікке қатысты ең ықтимал түсіндірме - сызықтық шексіз теорияның қателігі, төмен дозадағы, төмен дозадағы аймақтағы қатерлі ісік қаупін шамадан тыс бағалау. Бұл аймақта теорияны тексеруге қабілетті басқа деректер жоқ. Бұл тұжырымның сенімділігіне оңай жауап беру үшін біреу таңдалған кейбір айнымалыларға негізделген ықтимал емес ықтимал түсіндірмені ұсынған жөн. Содан кейін мен (немесе ол) осы айнымалылардың қандай мәндері біздің сәйкессіздікті түсіндіру үшін қажет екенін есептейміз. Осыдан кейін біз бұл түсіндірменің дұрыс екеніне баға бере аламыз. Бұл әдістің ақылға қонымды екенін көрсету үшін, басқа да жарияланған экологиялық зерттеулердің кез келген қорытындысына дәлелденбеген түсіндірме беруді ұсынамын. Бұл ғана біздің жұмысымыздың басқа экологиялық зерттеулерден ерекшеленетінін көрсетеді, сондықтан ол жеке қарауға лайық". Коэннің академиялық мерзімді басылымдардағы пікірталастары және Р. Уильям Филдпен, Брайан Дж. Смитпен (Айова университеті биостатистикасының доценті), Джерри Пускинмен (АҚШ-тың қоршаған ортаны қорғау агенттігінен), Сара Дарбимен және сэр Ричард Доллмен және басқалармен оның радонға қатысты экологиялық зерттеулері туралы жариялаған хат-хабарлары жақсы белгілі. Басқа да сарапшылар тобының бірі, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының қатерлі ісікті зерттеу жөніндегі халықаралық агенттігі Коэннің нәтижелерін ұзақ талқылап, содан кейін: "Күліктердің салмағы Коэннің экологиялық талдауларын жоққа шығаруға болады" деген қорытындыға келді. 2011 жылдың наурыз айында профессор Коэн өзінің зерттеуі мен оның қарама-қайшылыққа толы нәтижелерін ескере отырып, радиацияның төмен деңгейі денсаулыққа пайдалы әсер етуі және қатерлі ісікке шалдығу қаупін азайтуы мүмкін екенін айтты: "Екі жақта да дәлелдер бар. Радиоактивті радиацияның аз мөлшерде қатерлі ісікке қарсы қорғаныш болатынына қатысты ғылыми қоғамдастықтарда дау-дамайлар жүріп жатыр. Сонымен қатар, [оның көзқарасы бойынша және оның толық зерттеулерінде табылған қолдау] ол одан әрі барып, ешқандай шатастыратын факторлар (әлеуметтік-экономикалық, географиялық, этникалық, медициналық көмекке қол жеткізу және талдауда зерттелген 500-ден астам) нәтижелерді түсіндіре алмайды деп айта алады. Алайда, менің зерттеуім радиацияның қауіптілігі радиациялық дозаға пропорционалды деген болжамды тексеру үшін жасалды, бұл аз мөлшердегі радиацияның зиянды бола алатындығының жалғыз дәлелі. Менің ойымша, бұл ой дұрыс емес". Басқа ғалымдар бұған келіспейді және қосымша зерттеулер қажет. Кейінгі зерттеулер көптеген пікірлерге қосылады, соның ішінде 1982 жылы БҰҰ-ның жұмыс тобы UNSCEAR зерттеуі: "Жіріліктің қысқаруына әкелетін аз мөлшердегі сәулеленудің ерекше емес әсері жоқ сияқты". 1983 жылы Коэн уранның шынымен де сарқылмайтынын және сондықтан оны жаңартылатын энергия көзі деп қарастыруға болады деп ұсынды.
Cohen claimed: "All estimates of the cancer risk from low level radiation are based on the linear no threshold theory (LNT) which is based solely on largely discredited concepts of radiation carcinogenesis, with no experimental verification in the low dose region of the most important applications. These risk estimates are now leading to the expenditure of tens of billions of dollars to protect against dangers whose existence is highly questionable. It is therefore of utmost importance to test the validity of this theory." A conclusion, with an update to the landmark study published 1995, continues: "Since no other plausible explanation has been found after years of effort by myself and others, I conclude that the most plausible explanation for our discrepancy is that the linear no threshold theory fails, grossly over estimating the cancer risk in the low dose, low dose rate region. There are no other data capable of testing the theory in that region. An easy answer to the credibility of this conclusion would be for someone to suggest a potential not implausible explanation based on some selected variables. I (or he) will then calculate what values of those variables are required to explain our discrepancy. We can then make a judgement on the plausibility of that explanation. To show that this procedure is not unreasonable, I offer to provide a not implausible explanation for any finding of any other published ecological study. This alone demonstrates that our work is very different from any other ecological study, and therefore deserves separate consideration." Cohen's debates in academic periodicals and published correspondence with R. William Field, Brian J. Smith (assistant professor of biostatistics, University of Iowa), Jerry Puskin (from the U. S. Environmental Protection Agency), Sarah Darby, and Sir Richard Doll and others regarding his radon related ecologic studies are well known. Among other expert panels, the World Health Organization's International Agency for Research on Cancer discussed at length Cohen's results then concluded: "The weight of evidence is that the ecological analyses of Cohen can be rejected." In March, 2011, Professor Cohen stated, reflecting on his study and its controversial results, that low levels of radiation can have beneficial health effects and reduce the risks of cancer, "There is evidence on both sides. Whether low level radiation is protective against cancer, a theory called radiation hormesis, is debated in the scientific community. Furthermore, [on his viewpoint, and its support found in his exhaustive studies] it could go further and say that no confounding factors (like socio economic, geography, ethnicity, medical care access, and beyond 500 explored in the analysis) can explain the results. However, my study was designed to test the assumption that the danger of radiation is simply proportional to the radiation dose, which is the only evidence that low level radiation may be harmful. My conclusion was that that assumption is false." Other scientists disagree and more research has been called for. Subsequent research would join a profound array of positions including a 1982 United Nations' work group study UNSCEAR concluding: "There appear to be no nonspecific effects from low doses of radiation that result in a shortening of the life span." In 1983, Cohen proposed that uranium is effectively inexhaustible, and could therefore be considered a renewable source of energy.
Ғылыми жетістіктері
Профессор Коэн Кейс-Уэстерн Резерв Университетінен [1944] магистр дәрежесін, Питтсбург Университетінен [1947] магистр дәрежесін және Ph. D Карнеги Меллон университетінен [1950]. 1958 жылдан бастап UP (Pitt) университетінде физика профессоры, химия профессоры, химия және мұнай инженериясы профессоры, қоғамдық денсаулық сақтаудың жоғары мектебінде радиациялық денсаулық профессоры, сонымен қатар қоршаған орта және кәсіптік денсаулық профессоры болып оқыды. 1994 жылы профессор атанды. Ральф Надер плутонийді "адамзаттың ең уытты заты" деп сипаттағанда, сол кездегі профессор Коэн камера алдында Надер кофеиннен, яғни кофе мен басқа да сусындарда кездесетін, ал таза түрінде қасқырларда 192 миллиграмм/килограмм болатын, қанға әсер ететін стимулятордан, қанша плутоний оксиді түсетінін ұсынды. Надер бұл ұсынысты қабылдамады.
Professor Cohen earned his under graduate degree from Case Western Reserve University [1944], Masters from University of Pittsburgh [1947] and Ph. D from Carnegie Mellon University [1950]. He taught at UP (Pitt) from 1958 as Professor of Physics, Adjunct Prof. of Chemistry, Adjunct Prof. of Chemical and Petroleum Engineering, Adjunct Prof. of Radiation Health at the Graduate School of Public Health; there also as Adjunct Prof. of Environmental and Occupational Health. He was awarded Professor Emeritus standing in 1994. When Ralph Nader described plutonium as "the most toxic substance known to mankind", Cohen, then a tenured professor, offered to consume on camera as much plutonium oxide as Nader could consume of caffeine, the stimulant found in coffee and other beverages, which in its pure form has an oral of 192 milligrams per kilogram in rats. Nader did not accept the challenge.
Жарияланымдар
Профессор Коэн алты кітап жазды, оның ішінде Атомның жүрегі (1967) француз, неміс, итальян және жапон тілдерінде, Ядролық физика тұжырымдамалары (1970) араб тілінде, Ядролық ғылым және қоғам (1974), Ауыртпай тұрып: Ядролық энергияға қатысты ғалымның ісі (1983) және Жапония мен испан тілдеріне аударылған Ядролық энергияның баламасы, тоқсандардың баламасы (1990) кіреді. Ол ядролық физиканың негізгі мәселелері бойынша 135 ғылыми мақала, энергия және қоршаған орта (мысалы, ядролық энергия, радиацияның денсаулыққа әсері, радиоактивті қалдықтар, біздің қоғамымыздағы қауіптер) туралы 300-ге жуық ғылыми мақала және Physics and Society, National Review, Oui, Science Digest, Catholic Digest және Scientific American сияқты танымал журналдарда 80-ге жуық мақала жазды. Ол ядролық өнеркәсіптің түрлі салалары бойынша ғылыми зерттеулер мен редакциялық еңбектер жазды. Ол сондай-ақ Америка физикалық қоғамының ядролық физика бөлімшесінің төрағасы болып сайланды (1974-1975). Доктор Коэн 1992 жылы Денсаулық физикасы қоғамынан ерекше ғылыми жетістіктер сыйлығын, ал 1996 жылы Америка ядролық қоғамынан (АНС) Уолтер Х. Зинн сыйлығын "жаһандық энергетика саласына қосқан елеулі және тұрақты үлесі үшін алды". ANS сонымен қатар Коэнге 1985 жылғы "Халық ақпарат сыйлығын" берді. Ол 2003 жылы Ұлттық инженерлік академиясының мүшесі болып сайланды, "төмен деңгейдегі сәулеленуді түсінудегі негізгі үлесі үшін" және Америка ядролық қоғамының қоршаған ортаны қорғау ғылымдары бөлімінің төрағасы (1980-81).
Professor Cohen has written six books, including Heart of the Atom (1967) with translations in French, German, Italian, and Japanese, Concepts of Nuclear Physics (1970) with translation in Arabic, Nuclear Science and Society (1974), Before It's Too Late: A Scientist's Case for Nuclear Power (1983), and The Nuclear Energy Option, Alternative for the Nineties, (1990) in translation for Japanese and Spanish. He has written about 135 research papers on basic nuclear physics, about 300 scientific papers on energy and environment (e. g. nuclear power, health effects of radiation, radioactive waste, risks in our society), and about 80 articles in popular magazines such as Physics and Society, National Review, Oui, Science Digest, Catholic Digest, and Scientific American. He has authored scientific studies and editorial contributions on a vast array of subjects in nuclear industry trade journals such as Public Utilities Fortnightly, Reviews of Modern Physics, Nuclear Engineering International, and American Journal of Physics. He was also elected Chairman of the American Physical Society, Division of Nuclear Physics (1974–75). Dr. Cohen received the 1992 Distinguished Scientific Achievement Award from the Health Physics Society, and the 1996 Walter H. Zinn Award from the American Nuclear Society (ANS), for his "notable and sustained contribution to the nuclear power industry that has not been widely recognized." The ANS also granted Cohen its 1985 "Public Information Award", He was elected to member of the National Academy of Engineering in 2003, "for fundamental contributions to our understanding of low level radiation" and Chairman of the American Nuclear Society Division of Environmental Sciences (1980–81).