Кіріспе

Радиоактивті материалдарды қолданып, аумақты ластау мақсатымен жүргізілетін шабуылдар.

Радиологиялық соғыс – радиациялық улану немесе аумақты радиологиялық көздермен ластауға бағытталған соғыстың кез келген түрі. Радиологиялық қарулар әдетте жаппай қырып-жою қарулары (ЖҚҚ) ретінде жіктеледі, алайда радиологиялық қарулар белгілі бір нысанаға бағытталған болуы мүмкін, мысалы, Ресейдің ФСБ-сы Александр Литвиненконы радиоактивті полоний-210 арқылы радиациялық улануға ұшыратқан жағдай. Көптеген елдер радиологиялық қару бағдарламаларына қызығушылық танытқан, ал бірнешеуі оларды белсенді түрде іске асырған, үш ел радиологиялық қару сынақтарын өткізген.

Тұздалған ядролық қару

Тұздалған бомба – радиологиялық белсенді емес тұздау материалының көп мөлшерінде жабдықталған ядролық қару. Радиологиялық соғыс агенттері ядролық қарудың шығаратын нейтрондық сәулеленуінің тұздау материалдарымен нейтронды ұстау арқылы өндіріледі. Бұл жоғары радиоактивті материалды сақтау қажеттігін болдырмайды, себебі ол бомба жарылған кезде пайда болады. Нәтижесінде, әдеттегі ядролық қаруларға қарағанда күштірек радиоактивті жауын-шашын түседі және белгілі бір аймақты ұзақ мерзімге тұруға жарамсыз етеді. Кобальт бомбасы – радиологиялық соғыс қаруының мысалы, онда кобальт-59 нейтронды ұстау арқылы кобальт-60-қа айналады. Бастапқыда, тең өлшемдегі "таза" ядролық бөліну-синтез бомбасынан (егер радиоактивті шаң бөлшектерінің мөлшері бірдей болса) бөліну өнімдерінің гамма сәулеленуі кобальт-60-тан әлдеқайда күшті: 1 сағатта 15 000 есе күшті; 1 аптада 35 есе күшті; 1 айда 5 есе күшті; ал 6 айда шамамен тең болады. Содан кейін бөліну қарқыны төмендейді, сондықтан кобальт-60 жауын-шашыны 1 жылда бөлінуден 8 есе, ал 5 жылда 150 есе күштірек болады. Бірақ шамамен 75 жылдан кейін бөлінуден пайда болатын ұзақ өмір сүретін изотоптар кобальт-60-ты қайта басып өтеді. Кобальтты қолданбайтын тұздалған бомбаның басқа да нұсқалары бар. Мысалы, натрий-23-пен тұздалғанда, ол натрий-24-ке айналады, оның 15 сағаттық жартылай ыдырау периоды интенсивті сәулеленуге әкеледі.

Жер бетінде жарылатын ядролық қару

Егер жылулық сәулелену мен жарылыс толқынының әсерін белгілі бір аумақта барынша күшейткіңіз келсе, ауадағы жарылыс тиімді (яғни, тікелей көру сызығымен қамтылған аймақ және өртеуге жеткілікті жарықтық пен мач толқынының түзілуі). Фиссиондық және фузиондық қарулардың екеуі де жарылыс орнын нейтрондық сәулеленумен шайып, сол жердегі материалдың нейтрондық белсенділігіне себеп болады. Фиссиондық бомбалар өздерінің жарылыс материалдарының қалдықтарын да қосады. Нейтрондық сәулеленудің нәтижесінде ауадан радиологиялық соғысқа пайдалы изотоптар пайда болмайды. Оларды оның орнына жер бетінде немесе жер бетіне жақын жарытса, жер буланып, радиоактивті болады, ал салқындағаннан кейін бөлшектерге конденсацияланып, айтарлықтай радиоактивті шөгінділерге әкеледі.

Кіршіксіз бомбалар

Жоғарыда айтылғандарға қарағанда радиологиялық қарудың технологиясы әлдеқайда төмен деңгейде болады, бұл "кір бомба" немесе радиологиялық шашырату құрылғысы, оның мақсаты – белгілі бір аймаққа радиоактивті шаңды тарату. Радиоактивті материалды шығару үшін арнайы "қару" немесе жарылыс сияқты қосымша күштер қажет емес, сондай-ақ оның сәулелену көзінен адамдарды тікелей өлтіру де болмайды, бірақ оның орнына бүкіл аймақтар мен құрылымдарды адам өмірін қамтамасыз ету үшін қолдануға жарамсыз немесе қолайсыз етеді. Радиоактивті материал үлкен аумаққа баяу таралуы мүмкін, ал құрбандарға радиологиялық шабуыл жасалып жатқанын анықтау қиын болуы мүмкін, әсіресе егер радиоактивтілікті анықтау құрылғылары бұрыннан орнатылмаса. "Кір бомбалармен" радиологиялық соғыс ядролық терроризм үшін пайдаланылуы мүмкін, сондай-ақ қорқыныш пен үрейді күшейтеді. Осы қаруларға байланысты мемлекеттер де қауесет таратуға, дезинформация таратуға және қорқыныш тудыруға тырысуы мүмкін. 2023 жылдың шілдесінде Украина мен Ресей бір-бірін Украинадағы Запорожье атом электр стансасын бомбалауға дайындалып, ядролық реакторларды "кір бомба" ретінде пайдалануға ниеттенгені үшін айыптады.