Кіріспе

Британдық журналист, хабаршы және жазушы Энтони Мишелл Говард, CBE (12 ақпан 1934 – 19 желтоқсан 2010) – британдық журналист, хабаршы және жазушы. Ол «New Statesman» және «The Listener» журналдарының редакторы, ал «The Observer» газетінің бас редакторының орынбасары болды. Ричард Кроссманның «Министрдің күнделігі» кітабынан алынған жазбалар жинағындағы «Кроссман күнделіктері» бөлімін ол іріктеді.

Ерте өмір

Хауард Лондон қаласында, Англия шіркеуінің дін қызметкері, канон (Уильям) Гай Хауардтың (1902–1981) және Джанет Раймердің (1904–1983, туғандағы тегі – Хогг) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Беркширдегі Пуртон-Сток мектебінде, содан кейін Хайгейт кіші мектебінде, Вестминстер мектебінде және Оксфорд университетіндегі Христос колледжінде заңгерлік мамандығын оқыды. 1954 жылы Оксфорд университетінің Еңбек клубының төрағасы, ал келесі жылы Оксфорд одағының президенті болды. "New Statesman" журналындағы мақалаларында ол қақтығысқа тартылуы туралы жазды, бұл іс әскери сотқа дейін барып тоқтады. 1965 жылдың қаңтарында Хауард "The Sunday Times" газетіне Уайтхолл тілшісі болып жұмысқа орналасты, онда жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлердің қызметі туралы хабарлады. Ол өзінің Уайтхолл тілшілігін сол кездегі журналистика тәжірибесінен озық деп санады. Премьер-министр Харольд Уилсонның жеке хатшысы Министрлер кабинетінің мүшелеріне Хауардпен ынтымақтастық жасамауға нұсқау берді. Мемлекеттік қызметкерлерге де ұқсас нұсқаулар берілді. Журналист Джон Симпсонның пікірінше, Уилсон құпиялылықты қалайтын және мұндай тәжірибе оның жаулары мен бәсекелестеріне мүмкіндік береді деп қорқыныш білдірген. Алайда, ол 1968 жылғы президенттік сайлауда қайта сайланудан бас тартқан президент Джонсонның хабарламасын тыңдамай, қызметтік міндеттемесінен тыс қалды, бұл сол кездегі "Observer" газетінің редакторы Дэвид Астормен қарым-қатынасты нашарлатты. (Кук та мақалалар жазды), Джеймс Фентон, Кристофер Хитченс және Мартин Амис.

Хауард редакторлық қызмет еткен кезде журнал сирек кездесетін британдық емес автордың – Габриэль Гарсия Маркестің 1974 жылғы наурыз айындағы Чилиде Сальвадор Альенденің сайланған үкіметінің құлатылуы туралы мақаласын жариялады. Мүмкін, тепе-теңдік сақтау үшін, журналдың бұрынғы редакторы Пол Джонсонның, Хауардтың ішу серігі және досы, саяси көзқарастары оңға қарай бұрылған мақалаларын жариялады. Содан кейін ол екі жыл бойы "The Listener" журналын редакциялады (1979–81). Хауард "The Observer" газетінің бас редактордың орынбасары болды (1981–88), онда оның журналистикалық шәкірттерінің бірі – журналист және (кейін) романист Роберт Харрис газеттің саяси тілшісі болып тағайындалды. Оның бас редактор Дональд Трелфордпен кәсіби қарым-қатынасы, ақырында, Трелфордтың газет иесі Тинни Роулендтің редакциялық мазмұнға араласуына рұқсат бергені туралы айыптамаларға байланысты бұзылды. "Observer" газетінен кеткеннен кейін, Трелфордқа қарсы жасалған редакциялық төңкерістен кейін.

Кейінгі мансап

Оның фрилансер болар алдындағы соңғы редакторлық қызметтері The Times газетінде Некрологтар редакторы (1993–99) болып жұмыс істеуі, «Жаңғылдың ішіндегі өмір: Менің өмірбаяным» (2000) атты естеліктерін жазуы және кейіннен «Базил Хьюм: Кардинал монах» (2005) атты ресми биографиясын жариялауы болды.

Жеке өмір

Хауард 1965 жылы журналист Кэрол Энн Гейнорға үйленді. Ол бірнеше онжылдық бойы Корина Адамның (журналист Нил Ашерсонның бұрынғы әйелі) сүйіктісі болды, бірақ әйелімен ажыраспады. Корина Адам, сондай-ақ күйеуінің атымен де танымал болды, 2012 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Өлген кезде Хауард Лондон мен Ладлоу қалаларында тұрды. 2013 жылдан бері жыл сайынғы Энтони Ховард сыйлығы жас журналистердің біреуіне New Statesman және The Times газеттерінің саяси бөлімдерінде алты айлық еңбекақы төленетін екі орын ұсынады.