Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мораппакам Жосым Гопалан (6 маусым 1909 жыл - 21 желтоқсан 2003 жыл) - Үндістанның крикет және хоккейден құрама командасының мүшесі. Гопалан Ченнаиден 50 шақырым жердегі Чингелепут ауданындағы Мораппакам ауылынан шыққан. Жас кезінде отбасымен Ченнаидегі Трипликанға көшіп келді. Гопаланды Мадрас крикетінің негізін қалаушылардың бірі C. P. Джонстон ашқан. Джонстон оған "Бурма шель" командасында жұмыс ұсынды. Көп ұзамай Гопалан Трипликан крикет клубына адалдық танытты. Жергілікті ортада танымал болуына негізінен осы жердегі өнер көрсетуі себеп болды. Ол екі жаққа да жылдамдықпен ұшып баратын жылдамдықты ортақ боулгер еді. Алғашқы сыныптық ойынына Мадрас президенттік турнирінде таңдалғанда, бұл шешім көпшілікке ұнаған жоқ. Алғашқы күні түскі асқа дейін бірде-бір жүлде алмаса да, ол әр ойынның ішінде бес жүлдеге ие болды. Ол сол кезде Үндістанға саяхаттаған Артур Гиллиганның командасына қарсы да жақсы нәтиже көрсетті. 1930 жылы Мадрас командасы Визианаграм XI құрамасына қарсы екі матч өткізді. Бірінші таймда Гопалан Хоббсты екі таймда да алаңнан шығарып жіберді. Екінші таймда ол ұлы ойыншыны аяқ жағын кескен кескішпен таза соққыға жықты. 1933 жылы Сейлонға қарсы атақты хеттрикті, Чепауктағы алғашқы хеттрикті соқты. Бұл оның сегізінші оверінде бірінші, үшінші, төртінші және бесінші доптарымен қақпаны алып, әр жолы ортаңғы допты соққыға ұшыратты. 1934 жылы Ранжи кубогының тұңғыш ойындары Мадрас пен Майсур (қазіргі Тамил Наду мен Карнатака) арасында өтті. Алғашқы топты беруді Гопаланға тапсырды. Оның жалғыз тестілік матчы 1934 жылдың басында Калькуттада Англияға қарсы өтті. Гопаланның хоккей мансабына Мадрастағы хоккейге Джонстонның крикетке ұқсаған Роберт Саммерхейз көмектесті. 1935 жылы ол Үндістан хоккей командасымен Жаңа Зеландияға сапар шегіп, үлкен жетістікке қол жеткізді. Келесі жылы Англияға саяхаттайтын крикет командасына таңдалды. Мұхаммед Ниссар мен Амар Сингхтің қатысуымен Англияға сапарға шыққанда Гопаланның кішігірім рөл атқаратыны алдын ала белгілі болды. Ол Берлин Олимпиадасына қатысатын хоккей командасына таңдалуы мүмкін еді, бірақ Олимпиада сынақтарынан өтпеді. Бұл шешім өте нашар шешім болып шықты. Спорт тарихындағы ең үздік командалардың бірі - Дхян Чандтың командасы аз қиындықпен алтын медальді жеңіп алды. Ақыры, Гопалан Англияда бірде-бір тесті ойнаған жоқ. Турне ішкі саясатпен байланысты болды және команда ұятқа қалды. Гопаланның соққы беру қабілеті уақыт өте келе жақсарды. Джонстон кейінірек жазғандай, "оның сол аяғының саусағы ауаға көтерілген күйі викетке көрініс тапқан. Бұл Англияның ең әйгілі крикетшісі В. Грейстің ұстанымы болғандықтан, оған бұл жағынан кінәлау мүмкін емес. Ол No10 баттсмен болды, бірақ тұрақты түрде ол баттсменде шынымен тырысатын боулгердің қандай жетістіктерге жететінін көрсетті және кейіннен көптеген жақсы иннингтер ойнады ". Бұл "жақсы иннингтердің" ең танымал түрі - 1949 жылы Вест-Индия құрамасына қарсы 64 соққы. 1952 жылы Гопаланның 25 жылдық шығармашылығын атап өту үшін күміс мерейтой қоры құрылды. М. Дж. Гопалан кубогы үшін Мадрас пен Цейлон (кейін Тамил Наду мен Шри-Ланка) арасында жыл сайынғы крикет матчы ұйымдастырылды. Бұл жыл сайынғы турнир Шри-Ланка 1980 жылдардың басында Тест мәртебесін алғанға дейін бірнеше үзілістермен жалғасты. 2000 жылы Тамил Наду мен Коломбо аудандық крикет қауымдастығы арасындағы матч ретінде қайта жаңғыртылды. Бұл да екі жылдан кейін күшін жойды. 1950 жылдары бірнеше жыл ұлттық селектор болып қызмет етті. Өлген кезде Гопалан ең қарт тестілік ойыншы болды. Оның айтуынша, ол 1906 жылы туған, бірақ мектептің деректеріне сәйкес туған жылы қате жазылған. М. А. Чидамбарам стадионының кіреберісінің бірі Гопаланның есімімен аталды.
Morappakam Josyam Gopalan (6 June 1909 – 21 December 2003) was an Indian sportsman who represented India in cricket and hockey. Gopalan hailed from the village of Morappakam in Chingleput district, some 50 kilometres from Chennai. His family moved to Triplicane in Chennai when he was young. Gopalan was discovered by C. P. Johnstone, one of the founding fathers of Madras cricket. As was his practice with promising players, Johnstone gave him a job in the Burmah Shell. Gopalan soon switched his allegiance to the Triplicane Cricket Club. He owed his fame in local circles mainly to his performances here. He was a fast medium bowler who moved the ball both ways. When he was selected to make his first class debut in the Madras Presidency tournament, it was not a popular decision. The crowd barracked him when he did not take a wicket till lunch on the first day, but he went on to take five wickets in each innings. He also impressed against Arthur Gilligan's MCC team which was touring India at the time. Another performance of some significance were the two matches in 1930 for Madras against the Vizianagram XI which included Jack Hobbs. In the first, Gopalan dismissed Hobbs in both innings; in the second he clean bowled the great man with a leg cutter that pitched on the leg stump and took the off bail. Against Ceylon in 1933, he took a famous hattrick, the first in Chepauk. This came in his eighth over when he took wickets with his first, third, fourth and fifth balls, hitting the middle stump each time. When Ranji Trophy was inaugurated in 1934, Madras and Mysore (now Tamil Nadu and Karnataka) played the first match. To Gopalan went the honour of delivering the first ball of the tournament. His only Test match was against England at Calcutta in early 1934. Gopalan's hockey career was helped by Robert Summerhayes who was to hockey in Madras what Johnstone was to cricket. In 1935, he toured New Zealand with the Indian hockey team which enjoyed enormous success. The next year he was selected for the cricket team to tour England. It was known beforehand that Gopalan would have a small role to play in the England tour because of the presence of Mohammad Nissar and Amar Singh. He might have been picked in the hockey team for the Berlin Olympics but chose to skip the Olympic trials. This turned out to be a terrible decision. The hockey team captained by Dhyan Chand, one of the finest teams in the history of the sport, won the gold medal with little difficulty. As it turned out, Gopalan did not play a Test in England. The tour was marred by internal politics and the team returned in disgrace. Gopalan's batting improved with time. Johnstone wrote later that it featured a "stance at the wicket with his left toe cocked up in the air. Since it was the stance adopted by England's most famous cricketer, W. G. Grace, he could hardly be faulted on this account. He was then about a No.10 batsman, but by steady application he showed what improvement a bowler who really tries can make in batting and later on played many fine innings". The most celebrated of these 'many fine innings' was a 64 against the West Indians in 1949 which featured some thrilling driving. In 1952, a silver jubilee fund was started to celebrate Gopalan's 25 years in cricket and hockey. An annual cricket match was instituted between Madras and Ceylon (later Tamil Nadu and Sri Lanka) for the M. J. Gopalan Trophy. This yearly tournament continued with a few interruptions till Sri Lanka got Test status in the early 1980s. It was revived in 2000 as a match between Tamil Nadu and a Colombo District Cricket Association. This also lapsed after two years. He served as a national selector for a few years in the 1950s. Gopalan was the oldest living Test cricketer at the time of his death. According to him, he was born in 1906 but the year of his birth was recorded wrongly in the school records. One of the entrances to the M. A. Chidambaram Stadium is named after Gopalan.